नारसिंही नखाघातैस्तं विव्याध महासुरम् । अहनत्तुण्डघातेन क्रुद्धा तं राक्षसाधमम्
नरसिंहीने आपल्या नखांनी त्या महादैत्याला जखमी केले आणि संतापलेल्या रूपात तिने त्या दुष्ट राक्षसावर आपला चोच मारला.
कौमारी च तथा शक्त्या वक्षस्येनमताडयत् । सोऽपि क्रुद्धः शरासारैर्बिभेद निशितैश्च ताः
कौमारीने देखील आपल्या शक्तीने त्याच्या छातीवर घाव घातला; पण तो राक्षस संतापून, ती सर्व देवींवर तीक्ष्ण बाणांचा वर्षाव करू लागला.
गदाशक्तिप्रहारैस्तु मातॄः सर्वाः पृथक्पृथक् । शक्तयस्तं शराघातैर्विव्यधुस्तत्प्रकोपिताः
मातृका सर्वांनी गदा आणि शक्तीने वेगवेगळ्या प्रकारे त्याच्यावर प्रहार केला, आणि त्या देवींनी संतापून बाणांच्या वर्षावाने त्याला जखमी केले.
तस्य शस्त्राणि चिच्छेद चण्डिका स्वशरैः शितैः । जघानान्यैश्च विशिखैस्तं देवी कुपिता भृशम्
चंडिकेने आपल्या तीक्ष्ण बाणांनी त्याची शस्त्रे तुकडे तुकडे केली आणि अत्यंत संतापून इतर बाणांनी त्याच्यावर प्रहार केला.
तस्य देहाच्च सुस्राव रुधिरं बहुधा तु यत् । तस्मात्तत्सदृशाः शूराः प्रादुरासन्सहस्रशः
त्याच्या शरीरातून भरपूर रक्त वाहू लागले आणि त्या रक्तातून त्याच्यासारखे असंख्य शूर योद्धे जन्मले.
रक्तबीजैर्जगद्व्याप्तं रुधिरौघसमुद्भवैः । सन्नद्धैः सायुधैः कामं कुर्वद्भिर्युद्धमद्भुतम्
रक्ताच्या प्रवाहातून जन्मलेल्या, शस्त्रांनी सज्ज आणि युद्धासाठी तयार असलेल्या रक्तबीजांनी संपूर्ण जग व्यापून टाकले आणि ते अद्भुत युद्धकौशल्य दाखवत होते.
प्रहरन्तश्च तान्दृष्ट्वा रक्तबीजाननेकशः । भयभीताः सुरास्त्रेसुर्विषण्णाः शोककर्षिताः
असंख्या रक्तबीज युद्ध करताना पाहून, देवता घाबरले, निराश झाले आणि दुःखाने व्याकुळ झाले.
कथमद्य क्षयं दैत्या गमिष्यन्ति सहस्रशः । महाकाया महावीर्या दानवा रक्तसम्भवाः
आज हे हजारो, बलवान आणि विशालकाय, रक्तातून जन्मलेले दैत्य कसे नष्ट होतील?
एकैव चण्डिकात्रास्ति तथा काली च मातरः । एताभिर्दानवाः सर्वे जेतव्याः कष्टमेव तत्
इथे फक्त चंडिका, काळी आणि मातृका आहेत; या तिघींनीच सर्व दैत्यांचा पराभव करायचा आहे—हे खूप कठीण आहे.
निशुम्भो वाथ शुम्भो वा सहसा बलसंवृतः । आगमिष्यति संग्रामे ततोऽनर्थो महान्भवेत्
जर निशुंभ किंवा शुंभ, आपल्या सैन्यासह अचानक युद्धात उतरले, तर मोठा अनर्थ घडेल.
व्यास उवाच एवं देवा भयोद्विग्नाश्चिन्तामापुर्महत्तराम् । यदा तदाम्बिका प्राह कालीं कमललोचनाम्
व्यास म्हणाले — देवांना मोठा भयंकर भीती वाटू लागली आणि ते फारच चिंतेत पडले. त्या वेळी अंबिका देवीने कमलासारख्या डोळ्यांची काळीला बोलावले.
चामुण्डे कुरु विस्तीर्णं वदनं त्वरिता भृशम् । मच्छस्त्रपातसम्भूतं रुधिरं पिब सत्वरा
चामुंडे, तू लगेच मोठं तोंड कर आणि माझ्या शस्त्रांनी ओघळणाऱ्या रक्ताला त्वरेने प्यायचं.
भक्षयन्ती चर रणे दानवानद्य कामतः । हनिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्गदासिमुसलैस्तथा
रणांगणात तुझ्या इच्छेप्रमाणे दानवांना खाऊन टाक. मी त्यांना तीक्ष्ण बाणांनी, गदा, तलवार आणि मुसळ यांनी ठार मारीन.
तथा कुरु विशालाक्षि पानं तद्रुधिरस्य च । बिन्दुमात्रं यथा भूम्यां न पतेदपि साम्प्रतम्
म्हणून, हे विशाल नेत्रांची, तू ते रक्त प्यावं, जेणेकरून या वेळी जमिनीवर एक थेंबही पडू नये.
भक्ष्यमाणास्तदा दैत्या न चोत्पत्स्यन्ति चापरे । एवमेषां क्षयो नूनं भविष्यति न चान्यथा
दानवांना खाऊन टाकल्यावर दुसरे कोणीही उभे राहणार नाहीत; अशा प्रकारे त्यांचा नाश नक्कीच होईल, वेगळ्या प्रकारे नाही.
घातयिष्याम्यहं दैत्यं त्वं भक्षय च सत्वरा । पिबन्ती क्षतजं सर्वं यतमानारिसंक्षये
मी त्या दैत्याचा वध करीन, आणि तू त्वरेने त्याला खाऊन टाक, शत्रूंचा नाश करताना त्याचं सगळं रक्त प्यावं.
इत्थं दैत्यक्षयं कृत्वा दत्त्वा राज्यं सुरालयम् । इन्द्राय सुस्थिरं सर्वं गमिष्यामो यथासुखम्
अशा रीतीने दैत्यांचा नाश करून, देवांचं राज्य पुन्हा इंद्राला देऊन, आपण सर्वजण सुखाने आपल्या इच्छेनुसार निघून जाऊ.
व्यास उवाच इत्युक्ताम्बिकया देवी चामुण्डा चण्डविक्रमा । पपौ च क्षतजं सर्वं रक्तबीजशरीरजम्
व्यास म्हणाले — अंबिकेच्या सांगण्यावरून, पराक्रमी चामुंडेने रक्तबीजाच्या शरीरातून सगळं रक्त प्यायलं.
अम्बिका तं जघानाशु खड्गेन मुसलेन च । चखाद देहशकलांश्चामुण्डा तान्कृशोदरी
अंबिकेने त्याला तलवार आणि मुसळाने पटकन ठार मारलं, आणि कृश कंबरेची चामुंडा त्याचे शरीराचे तुकडे खाऊन टाकले.
सोऽपि क्रुद्धो गदाघातैश्चामुण्डां समघातयत् । तथापि सा पपावाशु क्षतजं तमभक्षयत्
तो दैत्य रागाने चामुंडेला गदाने मारू लागला, तरीही तिने त्याचं रक्त पटकन प्यायलं आणि त्याला खाऊन टाकलं.
येऽन्ये रुधिरजाः क्रूरा रक्तबीजा महाबलाः । तेऽपि निष्पातिताः सर्वे भक्षिता गतशोणिताः
रक्तबीजाच्या रक्तातून जन्मलेले इतर सगळे भयंकर आणि बलाढ्य दैत्यही नष्ट झाले आणि त्यांचं रक्तही प्यायलं गेलं.
कृत्रिमा भक्षिताः सर्वे यस्तु स्वाभाविकोऽसुरः । सोऽपि प्रपातितो हत्वा खड्गेनातिविखण्डितः
सर्व कृत्रिम दैत्य खाऊन टाकले गेले, आणि मूळ असुरालाही तलवारीने तुकडे करून ठार मारलं.
रक्तबीजे हते रौद्रे ये चान्ये दानवा रणे । पलायनं ततः कृत्वा गतास्ते भयकम्पिताः
रौद्र रक्तबीज मारला गेल्यावर, रणांगणातील इतर दैत्य भीतीने थरथरत पळून गेले.
हाहेति विब्रुवन्तस्ते शुम्भं प्रोचुः सविह्वलाः । रुथिरारक्तदेहाश्च विगतास्त्रा विचेतसः
‘हाय हाय’ असे ओरडत ते सगळे शुंभाजवळ आले, त्यांची शरीरं रक्ताने माखलेली, शस्त्रं हरवलेली आणि मन गोंधळलेलं होतं.
राजन्नम्बिकया रक्तबीजोऽसौ विनिपातितः । चामुण्डा तस्य देहात्तु पपौ सर्वं च शोणितम्
राजा, अंबिकेने रक्तबीजाचा वध केला आणि चामुंडेने त्याच्या शरीरातील सगळं रक्त प्यायलं.
ये चान्ये दानवाः शूरा वाहनेनातिरंहसा । सिंहेन निहताः सर्वे काल्या च भक्षिताः परे
इतर जे शूर दैत्य होते, त्यांना सिंहाने पटकन ठार मारलं आणि काळीने ते सगळे खाऊन टाकले.
वयं त्वां कथितुं राजन्नागता युद्धचेष्टितम् । चरितञ्च तथा देव्याः संग्रामे परमाद्भुतम्
राजा, आम्ही इथं आलो आहोत, या युद्धात काय घडलं आणि देवीने युद्धात केलेली अद्भुत कृत्यं तुला सांगायला.
अजेयेयं महाराज सर्वथा दैत्यदानवैः । गन्धर्वासुरयक्षैश्च पन्नगोरगराक्षसैः
महारााज, ही देवी सर्व प्रकारच्या दैत्य, गंधर्व, असुर, यक्ष, नाग, उरग आणि राक्षस यांच्याद्वारे कोणत्याही प्रकारे जिंकता येणार नाही.
अन्यास्तत्रागता देव्य इन्द्राणीप्रमुखा भृशम् । युध्यमाना महाराज वाहनैरायुधैर्युताः
इंद्राणीच्या पुढाकाराने इतर देवीसुद्धा तिथे आल्या, राजन. त्या सर्वजणी आपल्या वाहनांवर बसून, शस्त्रांनी सज्ज होऊन, प्रचंड युद्ध करत होत्या.
ताभिः सर्वं हतं सैन्यं दानवानां वरायुधैः । रक्तबीजोऽपि राजेन्द्र तरसा विनिपातितः
त्या देवींनी आपल्या उत्तम शस्त्रांनी सगळ्या दानवांच्या सैन्याचा संहार केला; आणि राजाधिराज, रक्तबीजालाही त्यांनी जोरात पाडले.