तस्य देहाद्रक्तबिन्दुर्यदा पतति भूतले । समुत्पतन्ति दैतेयास्तद्रूपास्तत्पराक्रमाः
त्याच्या शरीरातून रक्ताचा एक थेंब जरी जमिनीवर पडला, तरी त्याच रूपाचे आणि बळाचे दैत्य तिथे उभे राहतात.
असंख्याता महावीर्या दानवा रक्तसम्भवाः । प्रभवन्त्विति रुद्रेण दत्तोऽस्त्यत्यद्भुतो वरः
त्याच्या रक्तातून असंख्य बलवान दानव जन्म घेतात; हे अद्भुत वरदान रुद्राने दिले आहे.
स तेन वरदानेन दर्पितः क्रोधसंयुतः । अभ्यगात्तरसा संख्ये हन्तुं देवीं सकालिकाम्
त्या वरामुळे गर्विष्ठ आणि संतापलेला तो राक्षस, देवी आणि काळी यांना ठार मारण्यासाठी युद्धात वेगाने धावून गेला.
स दृष्ट्वा वैष्णवीं शक्तिं गरुडोपरिसंस्थिताम् । शक्त्या जघान दैत्येन्द्रस्तां वै कमललोचनाम्
गरुडावर उभी असलेली वैष्णवी शक्ती पाहून, त्या कमलासारख्या डोळ्यांच्या देवीवर दैत्यांचा राजा आपली शस्त्र फेकून तिला मारले.
गदया वारयामास शक्तिः सा शक्तिसंयुता । अताडयच्च चक्रेण रक्तबीजं महासुरम्
ती शक्ती, आपल्या गदेद्वारे त्याचा वार परतवून लावते आणि आपल्या चक्राने रक्तबीज या महादैत्यावर प्रहार करते.
रथाङ्गहतदेहात्तु बहु सुस्राव शोणितम् । वज्राहतगिरेः शृङ्गान्निर्झरा इव गैरिका
रथाच्या चक्राने त्याच्या शरीरावर घाव पडताच, त्यातून पुष्कळ रक्त वाहू लागले, जणू वज्राने फोडलेल्या डोंगराच्या कडांवरून लाल धारा वाहतात तसं.
यत्र यत्र यदा भूमौ पतन्ति रक्तबिन्दवः । समुत्तस्थुस्तदाकाराः पुरुषाश्च सहस्रशः
जिथे जिथे रक्ताचे थेंब जमिनीवर पडले, तिथे तिथे त्याच रूपाचे हजारो पुरुष उभे राहिले.
ऐन्द्री तमसुरं घोरं वज्रेणाभिजघान च । रक्तबीजं क्रुधाऽऽविष्टा निःससार च शोणितम्
इंद्राणी संतापून, आपल्या वज्राने त्या भयंकर रक्तबीज राक्षसावर प्रहार केला आणि त्याच्या शरीरातून रक्ताची धार वाहू लागली.
ततस्तत्क्षतजाज्जाता रक्तबीजा ह्यनेकशः । तद्वीर्याश्च तदाकारा सायुधा युद्धदुर्मदाः
त्या रक्तातून अनेक रक्तबीज जन्मले, ते त्याच्याच सामर्थ्याने, त्याच रूपाने, शस्त्रांनी सज्ज आणि युद्धाच्या उन्मादाने भरलेले होते.
ब्रह्माणी ब्रह्मदण्डेन कुपिता ह्यहनद् भृशम् । माहेश्वरी त्रिशूलेन दारयामास दानवम्
ब्रह्माणीने रागाने ब्रह्मदंडाने जोरदार प्रहार केला आणि माहेश्वरीने त्रिशूळाने त्या दानवाचा छेद केला.
नारसिंही नखाघातैस्तं विव्याध महासुरम् । अहनत्तुण्डघातेन क्रुद्धा तं राक्षसाधमम्
नरसिंहीने आपल्या नखांनी त्या महादैत्याला जखमी केले आणि संतापलेल्या रूपात तिने त्या दुष्ट राक्षसावर आपला चोच मारला.
कौमारी च तथा शक्त्या वक्षस्येनमताडयत् । सोऽपि क्रुद्धः शरासारैर्बिभेद निशितैश्च ताः
कौमारीने देखील आपल्या शक्तीने त्याच्या छातीवर घाव घातला; पण तो राक्षस संतापून, ती सर्व देवींवर तीक्ष्ण बाणांचा वर्षाव करू लागला.
गदाशक्तिप्रहारैस्तु मातॄः सर्वाः पृथक्पृथक् । शक्तयस्तं शराघातैर्विव्यधुस्तत्प्रकोपिताः
मातृका सर्वांनी गदा आणि शक्तीने वेगवेगळ्या प्रकारे त्याच्यावर प्रहार केला, आणि त्या देवींनी संतापून बाणांच्या वर्षावाने त्याला जखमी केले.
तस्य शस्त्राणि चिच्छेद चण्डिका स्वशरैः शितैः । जघानान्यैश्च विशिखैस्तं देवी कुपिता भृशम्
चंडिकेने आपल्या तीक्ष्ण बाणांनी त्याची शस्त्रे तुकडे तुकडे केली आणि अत्यंत संतापून इतर बाणांनी त्याच्यावर प्रहार केला.
तस्य देहाच्च सुस्राव रुधिरं बहुधा तु यत् । तस्मात्तत्सदृशाः शूराः प्रादुरासन्सहस्रशः
त्याच्या शरीरातून भरपूर रक्त वाहू लागले आणि त्या रक्तातून त्याच्यासारखे असंख्य शूर योद्धे जन्मले.
रक्तबीजैर्जगद्व्याप्तं रुधिरौघसमुद्भवैः । सन्नद्धैः सायुधैः कामं कुर्वद्भिर्युद्धमद्भुतम्
रक्ताच्या प्रवाहातून जन्मलेल्या, शस्त्रांनी सज्ज आणि युद्धासाठी तयार असलेल्या रक्तबीजांनी संपूर्ण जग व्यापून टाकले आणि ते अद्भुत युद्धकौशल्य दाखवत होते.
प्रहरन्तश्च तान्दृष्ट्वा रक्तबीजाननेकशः । भयभीताः सुरास्त्रेसुर्विषण्णाः शोककर्षिताः
असंख्या रक्तबीज युद्ध करताना पाहून, देवता घाबरले, निराश झाले आणि दुःखाने व्याकुळ झाले.
कथमद्य क्षयं दैत्या गमिष्यन्ति सहस्रशः । महाकाया महावीर्या दानवा रक्तसम्भवाः
आज हे हजारो, बलवान आणि विशालकाय, रक्तातून जन्मलेले दैत्य कसे नष्ट होतील?
एकैव चण्डिकात्रास्ति तथा काली च मातरः । एताभिर्दानवाः सर्वे जेतव्याः कष्टमेव तत्
इथे फक्त चंडिका, काळी आणि मातृका आहेत; या तिघींनीच सर्व दैत्यांचा पराभव करायचा आहे—हे खूप कठीण आहे.
निशुम्भो वाथ शुम्भो वा सहसा बलसंवृतः । आगमिष्यति संग्रामे ततोऽनर्थो महान्भवेत्
जर निशुंभ किंवा शुंभ, आपल्या सैन्यासह अचानक युद्धात उतरले, तर मोठा अनर्थ घडेल.
व्यास उवाच एवं देवा भयोद्विग्नाश्चिन्तामापुर्महत्तराम् । यदा तदाम्बिका प्राह कालीं कमललोचनाम्
व्यास म्हणाले — देवांना मोठा भयंकर भीती वाटू लागली आणि ते फारच चिंतेत पडले. त्या वेळी अंबिका देवीने कमलासारख्या डोळ्यांची काळीला बोलावले.
चामुण्डे कुरु विस्तीर्णं वदनं त्वरिता भृशम् । मच्छस्त्रपातसम्भूतं रुधिरं पिब सत्वरा
चामुंडे, तू लगेच मोठं तोंड कर आणि माझ्या शस्त्रांनी ओघळणाऱ्या रक्ताला त्वरेने प्यायचं.
भक्षयन्ती चर रणे दानवानद्य कामतः । हनिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्गदासिमुसलैस्तथा
रणांगणात तुझ्या इच्छेप्रमाणे दानवांना खाऊन टाक. मी त्यांना तीक्ष्ण बाणांनी, गदा, तलवार आणि मुसळ यांनी ठार मारीन.
तथा कुरु विशालाक्षि पानं तद्रुधिरस्य च । बिन्दुमात्रं यथा भूम्यां न पतेदपि साम्प्रतम्
म्हणून, हे विशाल नेत्रांची, तू ते रक्त प्यावं, जेणेकरून या वेळी जमिनीवर एक थेंबही पडू नये.
भक्ष्यमाणास्तदा दैत्या न चोत्पत्स्यन्ति चापरे । एवमेषां क्षयो नूनं भविष्यति न चान्यथा
दानवांना खाऊन टाकल्यावर दुसरे कोणीही उभे राहणार नाहीत; अशा प्रकारे त्यांचा नाश नक्कीच होईल, वेगळ्या प्रकारे नाही.
घातयिष्याम्यहं दैत्यं त्वं भक्षय च सत्वरा । पिबन्ती क्षतजं सर्वं यतमानारिसंक्षये
मी त्या दैत्याचा वध करीन, आणि तू त्वरेने त्याला खाऊन टाक, शत्रूंचा नाश करताना त्याचं सगळं रक्त प्यावं.
इत्थं दैत्यक्षयं कृत्वा दत्त्वा राज्यं सुरालयम् । इन्द्राय सुस्थिरं सर्वं गमिष्यामो यथासुखम्
अशा रीतीने दैत्यांचा नाश करून, देवांचं राज्य पुन्हा इंद्राला देऊन, आपण सर्वजण सुखाने आपल्या इच्छेनुसार निघून जाऊ.
व्यास उवाच इत्युक्ताम्बिकया देवी चामुण्डा चण्डविक्रमा । पपौ च क्षतजं सर्वं रक्तबीजशरीरजम्
व्यास म्हणाले — अंबिकेच्या सांगण्यावरून, पराक्रमी चामुंडेने रक्तबीजाच्या शरीरातून सगळं रक्त प्यायलं.
अम्बिका तं जघानाशु खड्गेन मुसलेन च । चखाद देहशकलांश्चामुण्डा तान्कृशोदरी
अंबिकेने त्याला तलवार आणि मुसळाने पटकन ठार मारलं, आणि कृश कंबरेची चामुंडा त्याचे शरीराचे तुकडे खाऊन टाकले.
सोऽपि क्रुद्धो गदाघातैश्चामुण्डां समघातयत् । तथापि सा पपावाशु क्षतजं तमभक्षयत्
तो दैत्य रागाने चामुंडेला गदाने मारू लागला, तरीही तिने त्याचं रक्त पटकन प्यायलं आणि त्याला खाऊन टाकलं.