व्यास उवाच इति दैत्यवरान्देवीवाक्यं पीयूषसन्निभम् । हितकृच्छ्रावयित्वा स प्रत्यायातश्च शूलभृत्
व्यास म्हणाले: अशा प्रकारे, देवीचे अमृतासारखे मधुर आणि हितकारक वचन दैत्यांपर्यंत पोहोचवून, त्रिशूळधारी परत गेला.
ययासौ प्रेरितः शंभुर्दूतत्वे दानवान्प्रति । शिवदूतीति विख्याता जाता त्रिभुवनेऽखिले
जिच्या प्रेरणेने शंभू दानवांकडे दूत म्हणून गेला, ती त्रैलोक्यात 'शिवदूती' म्हणून प्रसिद्ध झाली.
तेऽपि श्रुत्वा वचो देव्याः शङ्करोक्तं तुदुष्करम् । युद्धाय निर्ययुः शीघ्रं दंशिताः शस्त्रपाणयः
शंकरांनी सांगितलेले, देवीचे कठीण आणि सहन करायला अवघड असे वचन ऐकून, दैत्यही त्वरेने शस्त्र हातात घेऊन युद्धासाठी बाहेर पडले.
तरसा रणमागत्य चण्डिकां प्रति दानवाः । निर्जघ्नुश्च शरैस्तीक्ष्णैः कर्णाकृष्टैः शिलाशितैः
दानवांनी जोरात रणांगणात येऊन चंडिकेवर कानापर्यंत ओढलेले, धारदार आणि दगडाच्या टोकाचे बाण सोडून हल्ला केला.
कालिका शूलपातैस्तान् गदाशक्तिविदारितान् । कुर्वन्ती व्यचरत्तत्र भक्षयन्ती च दानवान्
काळिका तिथे फिरत होती, त्रिशूळाने त्यांना भोसकून, गदा आणि शूलाने त्यांना चिरडून, दानवांना गिळत होती.
कमण्डलुजलाक्षेपगतप्राणान् महाबलान् । ब्रह्माणी चाकरोत्तत्र दानवान्समराङ्गणे
ब्रह्माणीने आपल्या कमंडलूतील पाणी शिंपडून त्या बलाढ्य दानवांचा रणभूमीत प्राण घेतला.
माहेश्वरी वृषारूढा त्रिशूलेनातिरंहसा । जघान दानवान्संख्ये पातयामास भूतले
माहेश्वरी वृषावर बसून, आपल्या त्रिशूळाने प्रचंड वेगाने दानवांना रणात खाली पाडत होती.
वैष्णवी चक्रपातेन गदापातेन दानवान् । गतप्राणांश्चकाराशु चोत्तमाङ्गविवर्जितान्
वैष्णवीने चक्र आणि गदा फेकून दानवांचे प्राण घेतले आणि त्यांच्या डोकी झटकन वेगळी केली.
ऐन्द्री वज्रप्रहारेण पातयामास भूतले । ऐरावतकराघातपीडितान्दैत्यपुङ्गवान्
ऐंद्रिणीने वज्राचा प्रहार करून, ऐरावताच्या सोंडेच्या आघाताने, श्रेष्ठ दैत्यांना खाली पाडले.
वाराही तुण्डघातेन दंष्ट्राग्रपातनेन च । जघान क्रोधसंयुक्ता शतशो दैत्यदानवान्
वाराही रागाने भरून, आपल्या तोंडाच्या आणि दातांच्या प्रहाराने शेकडो दैत्य-दानवांचा नाश करत होती.
नारसिंही नखैस्तीव्रैर्दारितान्दैत्यपुङ्गवान् । भक्षयन्ती चचाराजौ ननाद च मुहुर्मुहुः
नरसिंहीने आपल्या तीव्र नखांनी श्रेष्ठ दैत्यांना फाडले, रणभूमीत त्यांना खात फिरली आणि पुन्हा पुन्हा डरकाळ्या फोडल्या.
शिवदूती अट्टहासैः पातयामास भूतले । तांश्चखादाथ चामुण्डा कालिका च त्वरान्विता
शिवदूतीने मोठ्या हास्याने त्यांना खाली पाडले; मग चामुंडा आणि काळिका वेगाने त्यांना गिळून टाकत होत्या.
शिखिसंस्था च कौमारी कर्णाकृष्टैः शिलाशितैः । निजघान रणे शत्रून्देवानां च हिताय वै
मोरावर बसलेली कौमारी, देवांच्या हितासाठी, कानाजवळ आणलेल्या तीक्ष्ण दगडांनी रणात शत्रूंचा संहार करत होती.
वारुणी पाशसम्बद्धान्दैत्यान्समरमस्तके । पातयामास तत्पृष्ठे मूर्च्छितान्गतचेतनान्
वारुणीने आपल्या पाशाने दैत्यांना रणाच्या मध्यभागी बांधले, त्यांना मागे फेकले आणि ते शुद्ध हरपून पडले.
एवं मातृगणेनाजावतिवीर्यपराक्रमम् । मर्दितं दानवं सैन्यं पलायनपरं ह्यभूत्
मातृगणांनी रणात पराक्रमी आणि बलाढ्य दानवांची सेना चिरडून टाकली आणि ती पळून जाऊ लागली.
बुम्बारवस्तु सुमहानभूत्तत्र बलार्णवे । पुष्पवृष्टिं तदा देवाश्चक्रुर्देव्या गणोपरि
त्या बलांच्या महासागरात मोठा गोंधळ उडाला; मग देवांनी देवी आणि तिच्या सैन्यावर फुलांचा वर्षाव केला.
तच्छ्रुत्वा निनदं घोरं जयशब्दं च दानवाः । रक्तबीजश्चुकोपाशु दृष्ट्वा दैत्यान्पलायितान्
तो भयंकर गजर आणि विजयाचा जयघोष ऐकून, रक्तबीज रागावला आणि दैत्य पळताना पाहून संतापला.
गर्जमानांस्तथा देवान्वीक्ष्य दैत्यो महाबलः । रक्तबीजस्तु तेजस्वी रणमभ्याययौ तदा
देवांचा गजर आणि दैत्य पळताना पाहून, तेजस्वी आणि बलाढ्य रक्तबीज रणासाठी पुढे आला.
सायुधो रथसंविष्टः कुर्वञ्ज्याशब्दमद्भुतम् । आजगाम तदा देवीं क्रोधरक्तेक्षणोद्यतः
शस्त्रांनी सज्ज होऊन, रथात बसून, धनुष्याचा अद्भुत आवाज करत, तो देवीसमोर रागाने डोळे लाल करून आला.
देव्यासह युद्धकरणाय निशुम्भप्रयाणम् व्यास उवाच वरदानमिदं तस्य दानवस्य शिवार्पितम् । अत्यद्भुततरं राजञ्छ्रुणु तत्प्रब्रवीम्यहम्
व्यास म्हणाले: राजन, त्या दानवाला शिवाने दिलेले अद्भुत वरदान मी तुला सांगतो, नीट ऐक.
तस्य देहाद्रक्तबिन्दुर्यदा पतति भूतले । समुत्पतन्ति दैतेयास्तद्रूपास्तत्पराक्रमाः
त्याच्या शरीरातून रक्ताचा एक थेंब जरी जमिनीवर पडला, तरी त्याच रूपाचे आणि बळाचे दैत्य तिथे उभे राहतात.
असंख्याता महावीर्या दानवा रक्तसम्भवाः । प्रभवन्त्विति रुद्रेण दत्तोऽस्त्यत्यद्भुतो वरः
त्याच्या रक्तातून असंख्य बलवान दानव जन्म घेतात; हे अद्भुत वरदान रुद्राने दिले आहे.
स तेन वरदानेन दर्पितः क्रोधसंयुतः । अभ्यगात्तरसा संख्ये हन्तुं देवीं सकालिकाम्
त्या वरामुळे गर्विष्ठ आणि संतापलेला तो राक्षस, देवी आणि काळी यांना ठार मारण्यासाठी युद्धात वेगाने धावून गेला.
स दृष्ट्वा वैष्णवीं शक्तिं गरुडोपरिसंस्थिताम् । शक्त्या जघान दैत्येन्द्रस्तां वै कमललोचनाम्
गरुडावर उभी असलेली वैष्णवी शक्ती पाहून, त्या कमलासारख्या डोळ्यांच्या देवीवर दैत्यांचा राजा आपली शस्त्र फेकून तिला मारले.
गदया वारयामास शक्तिः सा शक्तिसंयुता । अताडयच्च चक्रेण रक्तबीजं महासुरम्
ती शक्ती, आपल्या गदेद्वारे त्याचा वार परतवून लावते आणि आपल्या चक्राने रक्तबीज या महादैत्यावर प्रहार करते.
रथाङ्गहतदेहात्तु बहु सुस्राव शोणितम् । वज्राहतगिरेः शृङ्गान्निर्झरा इव गैरिका
रथाच्या चक्राने त्याच्या शरीरावर घाव पडताच, त्यातून पुष्कळ रक्त वाहू लागले, जणू वज्राने फोडलेल्या डोंगराच्या कडांवरून लाल धारा वाहतात तसं.
यत्र यत्र यदा भूमौ पतन्ति रक्तबिन्दवः । समुत्तस्थुस्तदाकाराः पुरुषाश्च सहस्रशः
जिथे जिथे रक्ताचे थेंब जमिनीवर पडले, तिथे तिथे त्याच रूपाचे हजारो पुरुष उभे राहिले.
ऐन्द्री तमसुरं घोरं वज्रेणाभिजघान च । रक्तबीजं क्रुधाऽऽविष्टा निःससार च शोणितम्
इंद्राणी संतापून, आपल्या वज्राने त्या भयंकर रक्तबीज राक्षसावर प्रहार केला आणि त्याच्या शरीरातून रक्ताची धार वाहू लागली.
ततस्तत्क्षतजाज्जाता रक्तबीजा ह्यनेकशः । तद्वीर्याश्च तदाकारा सायुधा युद्धदुर्मदाः
त्या रक्तातून अनेक रक्तबीज जन्मले, ते त्याच्याच सामर्थ्याने, त्याच रूपाने, शस्त्रांनी सज्ज आणि युद्धाच्या उन्मादाने भरलेले होते.
ब्रह्माणी ब्रह्मदण्डेन कुपिता ह्यहनद् भृशम् । माहेश्वरी त्रिशूलेन दारयामास दानवम्
ब्रह्माणीने रागाने ब्रह्मदंडाने जोरदार प्रहार केला आणि माहेश्वरीने त्रिशूळाने त्या दानवाचा छेद केला.