त्वं वै तदाज्ञया प्राप्तस्तस्य कार्यार्थसिद्धये । संग्रामं कुरु पातालं गच्छ वा पतिना सह
"तू त्यांच्या आज्ञेने इथे आलास आहेस, त्यांचा हेतू साध्य करण्यासाठी. म्हणून युद्ध कर, किंवा तुझ्या स्वामीसह पाताळात जा."
व्यास उवाच तच्छ्रुत्वा वचनं देव्याः स दैत्योऽमर्षपूरितः । मुमोच तरसा बाणान्सिंहस्योपरि दारुणान्
व्यास म्हणाले: देवीचे हे बोल ऐकून, तो दैत्य संतापाने भरून गेला आणि त्याने सिंहावर जोरात भयंकर बाण सोडले.
अम्बिका ताच्छरान्वीक्ष्य गगने पन्नगोपमान् । चिच्छेद सायकैस्तीक्ष्णैर्लघुहस्ततया क्षणात्
अंबिकेने आकाशात सर्पासारखे दिसणारे ते बाण पाहिले आणि तीने आपल्या हलक्या हातांनी, तीक्ष्ण बाणांनी क्षणातच ते छाटून टाकले.
अन्यैर्जघान विशिखै रक्तबीजं महासुरम् । अम्बिकाचापनिर्मुक्तैः कर्णाकृष्टैः शिलाशितैः
तिने इतर बाणांनी, कानापर्यंत ओढून, दगडांनी बनवलेले तीक्ष्ण बाण सोडून, रक्तबीज या महादैत्यावर प्रहार केला.
देवीबाणहतः पापो मूर्च्छामाप रथोपरि । पतिते रक्तबीजे तु हाहाकारो महानभूत्
देवीच्या बाणांनी घायाळ झालेला तो पापी रथावर बेशुद्ध पडला; रक्तबीज पडताच मोठा गोंधळ उडाला.
सैनिकाश्चुक्रुशुः सर्वे हताः स्म इति चाब्रुवन् । ततो बुम्बारवं श्रुत्वा शुम्भः परमदारुणम्
सर्व सैनिक ओरडले, "आम्ही मारलो गेलो!" असे म्हणू लागले. मग तो भीषण गोंधळ ऐकून शुंभ—
उद्योगं सर्वसैन्यानां दैत्यानामादिदेश ह । शुम्भ उवाच निर्यान्तु दानवाः सर्वे काम्बोजाः स्वबलैर्वृताः
सर्व दैत्य सैन्याची तयारी करण्याचा आदेश दिला. शुंभ म्हणाला: "सर्व दानव आणि त्यांच्यासोबत काम्बोज आपापल्या सैन्यासह बाहेर पडोत."
अन्येऽप्यतिबलाः शूराः कालकेया विशेषतः । व्यास उवाच इत्याज्ञप्तं बलं सर्वं शुम्भेन च चतुर्विधम्
"इतरही अतिशय बलवान आणि शूर, विशेषतः कालकेय, तेही बाहेर पडोत." व्यास म्हणाले: अशा प्रकारे शुंभाने आपल्या चारही प्रकारच्या सैन्याला आज्ञा दिली.
निर्जगाम मदाऽऽविष्टं देवीसमरमण्डले । तमागतं समालोक्य चण्डिका दानवं बलम्
देवींच्या सभेत तो दैत्य गर्वाने भरून बाहेर आला. त्याला येताना पाहून चंडिकेने त्या दैत्याच्या सैन्याकडे लक्ष दिले.
घण्टानादं चकाराशु भीषणं भयदं मुहुः । ज्यास्वनं शङ्खनादञ्च चकार जगदम्बिका
तिने आपली घंटा भीतीदायक आवाजात वारंवार वाजवली. जगदंबेने आपल्या धनुष्याच्या प्रत्यंचेचा आवाज आणि शंखनादही घुमवला.
तेन नादेन सा जाता काली विस्तारितानना । श्रुत्वा तन्निनदं घोरं सिंहो देव्याश्च वाहनम्
त्या आवाजामुळे काळीचे तोंड मोठे झाले. तो भयंकर गजर ऐकून देवीचे वाहन असलेला सिंह,
जगर्ज सोऽपि बलवाञ्जनयन्भयमद्भुतम् । तन्निनादमुपश्रुत्य दानवाः क्रोधमूर्च्छिताः
त्यानेही जोरात डरकाळी फोडली, ज्यामुळे भीती आणि आश्चर्य वाटले. तो गजर ऐकून दैत्य रागाने पेटून उठले.
सर्वे चिक्षिपुरस्त्राणि देवीं प्रति महाबलाः । तस्मिन्नेवायते युद्धे दारुणे लोमहर्षणे
सर्व बलाढ्य दैत्यांनी देवीवर आपली शस्त्रे फेकली. त्या भीषण आणि अंगावर काटा आणणाऱ्या युद्धात,
ब्रह्मादीनाञ्च देवानां शक्तयश्चण्डिकां ययुः । यस्य देवस्य यद्रूपं यथा भूषणवाहनम्
ब्रह्मा आणि इतर देवतांची शक्ती चंडिकेत प्रवेशली. प्रत्येक देवीने आपल्या देवतेचे रूप, दागिने आणि वाहन धारण केले.
तादृग्रूपास्तदा देव्यः प्रययुः समराङ्गणे । ब्रह्माणी वरटारूढा साक्षसूत्रकमण्डलुः
त्या देवी अशा रूपात रणांगणात आल्या. ब्रह्माणी हंसावर बसून, हातात जपमाळ आणि कमंडलू घेऊन आली.
आगता ब्रह्मणः शक्तिर्ब्रह्माणीति प्रतिश्रुता । वैष्णवी गरुडारूढा शङ्खचक्रगदाधरा
ब्रह्माची शक्ती ब्रह्माणी म्हणून ओळखली जाते, ती आली. वैष्णवी गरुडावर बसून, शंख, चक्र आणि गदा हातात घेऊन आली.
पद्महस्ता समायाता पीताम्बरविभूषिता । शाङ्करी तु वृषारूढा त्रिशूलवरधारिणी
ती कमळ हातात घेऊन, पिवळ्या वस्त्रांनी सजलेली आली. शांकरी बैलावर बसलेली, त्रिशूल आणि वर धारण करणारी होती.
अर्धचन्द्रधरा देवी तथाहिवलया शिवा । कौमारी शिखिसंरूढा शक्तिहस्ता वरानना
ती देवी अर्धचंद्र आणि सर्पांच्या कड्या घालून, मंगलमूर्ती बनली होती. कौमारी, मोरावर बसून, हातात शक्ती घेऊन, सुंदर मुखाने आली.
युद्धकामा समायाता कार्तिकेयस्वरूपिणी । इन्द्राणी सुष्ठुवदना सुश्वेतगजवाहना
युद्धाची इच्छा बाळगून, ती कार्तिकेयाच्या रूपात आली. इंद्राणी सुंदर मुखाने, पांढऱ्या गजराजावर बसून आली.
वज्रहस्तातिरोषाढ्या संग्रामाभिमुखी ययौ । वाराही शूकराकारा प्रौढप्रेतासना मता
वज्र हातात घेऊन, ती प्रचंड रागाने युद्धाकडे वळली. वाराही, डुकराच्या रूपात, मोठ्या प्रेतावर बसलेली होती.
नारसिंही नृसिंहस्य बिभ्रती सदृशं वपुः । याम्या च महिषारूढा दण्डहस्ता भयप्रदा
नरसिंही नरसिंहासारखेच रूप धारण करून आली. यामी, महिषावर बसून, हातात दंड घेऊन, भीती देणारी होती.
समायाताथ संग्रामे यमरूपा शुचिस्मिता । तथैव वारुणी शक्तिः कौबेरी च मदोत्कटा
ती देखील युद्धात आली, सुंदर हास्याने, यमाच्या रूपात. त्याचप्रमाणे, वरुणाची आणि कुबेराची शक्तीही मदाने भरून आली.
एवंविधास्तथाऽऽकारा ययुः स्वस्वबलैर्वृताः । आगतास्ताः समालोक्य देवी मुदमवाप च
अशा रूपातील त्या सर्व देवी आपापल्या सैन्यासह आल्या. त्या सर्वांना एकत्र पाहून देवीला आनंद झाला.
स्वस्था मुमुदिरे देवा दैत्याश्च भयमाययुः । ताभिः परिवृतस्तत्र शङ्करो लोकशङ्करः
देवतांना समाधान आणि आनंद मिळाला, तर दैत्यांना भीती वाटू लागली. त्या देवींनी वेढलेल्या शंकराने,
समागम्य च संग्रामे चण्डिकामित्युवाच ह । हन्यन्तामसुराः शीघ्रं देवानां कार्यसिद्धये
युद्धात एकत्र येऊन चंडिकेला म्हटले, 'देवतांचे कार्य साधण्यासाठी दैत्यांचा लवकर नाश कर.'
निशुम्भं चैव शुम्भं च ये चान्ये दानवाः स्थिताः । हत्वा दैत्यबलं सर्वं कृत्वा च निर्भयं जगत्
'निशुंभ, शुंभ आणि इतर जे दैत्य आहेत, त्यांचा आणि त्यांच्या सैन्याचा संहार करून, हे जग निर्भय कर.'
स्वानि स्वानि च धिष्ण्यानि समागच्छन्तु शक्तयः । देवा यज्ञभुजः सन्तु ब्राह्मणा यजने रताः
प्रत्येक शक्ती आपल्या योग्य स्थानावर परत जावो, देवांना यज्ञातील भाग मिळो, आणि ब्राह्मण यज्ञात मन लावून राहो.
प्राणिनः सन्तु सन्तुष्टाः सर्वे स्थावरजङ्गमाः । शमं यान्तु तथोत्पाता ईतयश्च तथा पुनः
सर्व जीव, हालचाल करणारे आणि स्थिर असणारे, समाधानी राहो; सर्व उपद्रव आणि आपत्ती शांत होवोत.
घनाः काले प्रवर्षन्तु कृषिर्बहुफला तथा । व्यास उवाच एवं ब्रुवति देवेशे शङ्करे लोकशङ्करे
मेघ योग्य वेळी पाऊस पाडोत, आणि पिके भरपूर फळ देत राहो. व्यास म्हणाले: देवांचे स्वामी, शंकर, जगाचा कल्याण करणारा, असे बोलले—
चण्डिकाया शरीरात्तु निर्गता शक्तिरद्भुता । भीषणातिप्रचण्डा च शिवाशतनिनादिनी
चंडिकेच्या देहातून एक अद्भुत, भीषण आणि अत्यंत प्रचंड शक्ती प्रकट झाली, जी शंभर वज्रांच्या गडगडाटासारखी गर्जना करत होती.