विहाय पौरुषं रूपं सोऽपि सिंहो बभूव ह
मानवी रूप सोडून, तोही सिंह झाला.
तं च केसरिणं वीक्ष्य देवी क्रुद्धा ह्ययोमुखैः 5.18.
तो सिंह पाहून, देवी संतापली आणि लोखंडी टोकाच्या अस्त्रांनी त्याच्यावर हल्ला केला.
त्यक्त्वा स हरिरूपं तु गजो भूत्वा मदस्रवः
सिंहाचे रूप सोडून, तो आता मदाने भरलेला हत्ती झाला.
आगच्छंतं गिरेः शृंगं देवी बाणैः शिलाशितैः
तो पर्वताच्या शिखराकडे येत असताना, देवीने दगडी टोक असलेल्या बाणांनी त्याच्यावर वार केला.
उत्पत्य च तदा सिंहस्तस्य मूर्ध्नि व्यवस्थितः
तेव्हा सिंह उडी मारून त्याच्या डोक्यावर जाऊन उभा राहिला.
विहाय गजरूपं च बभूवाष्टापदी तथा
हत्तीचे रूप सोडून, तो नंतर आठ पायांचा प्राणी झाला.
तं वीक्ष्य शरभं देवी खड्गेन सा रुषाऽन्विता
तो शरभ पाहून, देवी रागाने भरून तलवारीने त्याच्यावर प्रहार केला.
तयोः परस्परं युद्धं बभूवाति भयप्रदम्
त्यांच्यातील युद्ध अतिशय भीषण आणि भयावह झाले.
पुच्छप्रभ्रमणेनाशु शृंगघातैर्महासुरः
महादैत्याने झपाट्याने शेपटी फिरवत आणि शिंगांनी घाव घालत,
पुच्छेन पर्वताञ्छृंगे गृहीत्वा भ्रामयन्बलात्
त्याने आपल्या शेपटीने पर्वतांची शिखरे पकडून, जोरात फिरवायला सुरुवात केली.
तामुवाच बलोन्मत्तस्तिष्ठ देवि रणांगणे
तो बलाच्या गर्वाने मदमस्त होऊन म्हणाला, "देवी, रणांगणात उभी राहा."
मूर्खाऽसि मदमत्ताऽद्य यन्मया सह संगरम् 5.18.
तू मूर्ख आहेस आणि गर्वाने मदमस्त झाली आहेस; आज माझ्याशी युद्ध करशील.
हत्वा त्वां निहनिष्यामि देवान्कपटपं डितान्
मी तुला मारून, त्या कपटी देवतांनाही नष्ट करीन.
देव्युवाच करिष्यामि निरातंकान्हत्वा त्वां सुरसत्तमान्
देवी म्हणाली, "मी तुला ठार मारून देवांना निर्भय करीन."
पीत्वाऽद्य माधवीमिष्टां शातयामि रणेऽधम
आज मी मधुर मदिरा पिऊन, युद्धात तुला ठार करीन, हे नीच.
व्यास उवाच पपौ पुनः पुनः क्रोधाद्धंतुकामा महासुरम्
व्यास म्हणाले, "ती रागाने आणि असुराला मारण्याच्या इच्छेने पुन्हा पुन्हा मदिरा पिऊ लागली."
पीत्वा द्राक्षासवं मिष्टं शलूमादाय सत्वरा
मधुर द्राक्षांची मदिरा पिऊन, तिने झपाट्याने आपले शूल उचलले.
देवास्तां तुष्टुवुः प्रेम्णा चक्रुः कुसुम वर्षणम्
देवतांनी प्रेमाने तिची स्तुती केली आणि तिच्यावर फुलांचा वर्षाव केला.
ऋषयः सिद्धगंधर्वाः पिशाचोरगचारणाः
ऋषी, सिद्ध, गंधर्व, पिशाच्च, नाग आणि चारण,
सोऽपि नानाविधान्देहान्कृत्वा कृत्वा पुनः पुनः
तो पुन्हा पुन्हा वेगवेगळ्या रूपांत आणि देहांत प्रकट होत राहिला.
चंडिकाऽपि च तं पापं त्रिशूलेन बलादधृदि
चंडिकेने त्या पापी राक्षसाच्या हृदयात त्रिशूळाने जोरात घाव घातला.
ताडितोऽसौ पपातोर्व्यां मूर्छांमाप मुहूर्तकम् 5.18.
घाव बसल्यावर तो जमिनीवर कोसळला आणि काही क्षण बेशुद्ध पडला.
विनिहत्य पदाघातैर्जहास च मुहुर्मुहुः
तिने त्याला पायाने ठोकरून पुन्हा पुन्हा हसली.
ततो देवी सहस्रारं सुनाभं चक्रमुत्तमम्
मग देवीने हजार काट्यांचे सुंदर आणि श्रेष्ठ चक्र उचलले.
पश्य चक्रं मदांधाद्य तव कंठनिकृंतनम्
"हे मदाने अंध झालेल्या, हे बघ, हे चक्र तुझा गळा छाटेल."
इत्युक्त्वा दारुणं चक्रं मुमोच जगदंबिका
असे म्हणून जगदंबिकेने ते भयंकर चक्र सोडले.
सुस्राव रुधिरं चोष्णं कंठनालाद्गिरेर्यथा
त्याच्या गळ्यातून डोंगरातून वाहणाऱ्या पाण्यासारखे गरम रक्त वाहू लागले.
कबंधस्तस्य दैत्यस्य भ्रमन्वै पतितः क्षितौ
त्या दैत्याचा शिरविरहित धड फिरत फिरत जमिनीवर पडला.
सिंहस्त्वतिबलास्तत्र पलायनपरानथ
तेथे सिंह खूप बलवान असूनही पळून गेले.
मृते च महिषे क्रूरे दानवा भयपीडिताः
आणि जेव्हा त्या भयंकर महिषाचा वध झाला, तेव्हा दैत्य भयाने त्रस्त झाले.