तस्मात्त्वमपि कल्याणि मामनादृत्य भूपतिम्
म्हणून, कल्याणी, तूही मला, तुझ्या पतीला, दुर्लक्ष करू नकोस.
वचनं कुरु मे तथ्यं नारीणां परमं हितम् 5.18.
माझं खरं बोलणं ऐक आणि तसंच कर; हेच स्त्रियांसाठी सर्वात हिताचं आहे.
देव्युवाच हत्वा त्वामसुरान्सर्वान्यमिष्यामि यथासुखम्
देवी म्हणाली: मी तुला आणि इतर सर्व असुरांना मारून, मनासारखं सुख उपभोगीन.
यदा यदा हि साधूनां दुःखं भवति दानव
दानवा, जेव्हा जेव्हा साधूंना दुःख होतं, तेव्हा—
अरूपायाश्च मे रूपमजन्मायाश्च जन्म च
माझं रूप निराकारातून येतं, माझा जन्म अजन्म्यापासून होतो.
सत्यं ब्रवीमि जानीहि प्रार्थिताहं सुरै किल
मी सत्य सांगते—हे जाण, देवांनी मला खरंच बोलावलं आहे.
तस्माद्युध्यस्व वा गच्छ पातालमसुरालयम्
म्हणून, आता लढ किंवा पाताळात, असुरांच्या घरी जा.
व्यास उवाच युद्धकामः स्थितस्तत्र संग्रामांगणभूमिषु
व्यास म्हणतो: युद्धाची इच्छा धरून तो रणभूमीत उभा राहिला.
मुमोच तरसा बाणान्कर्णाऽऽकृष्टाञ्छिलाशितान्
त्याने कानापर्यंत ओढून, दगडासारखे तीक्ष्ण बाण वेगाने सोडले.
तयोः परस्परं युद्धं संबभूव भयप्रदम्
त्यांच्यात एकमेकांमध्ये भीतीदायक युद्ध सुरू झालं.
मध्ये दुर्धर आगत्य मुमोच शिलीमुखान्
मधोमध दुर्धर आला आणि त्याने दगडाच्या टोकाचे बाण सोडले.
ततो भगवती क्रुद्धा तं जघान शितैः शरैः 5.18.
मग भगवती रागावली आणि तिने त्याला तीक्ष्ण बाणांनी घायाळ केलं.
तं तया निहतं दृष्ट्वा त्रिनेत्रः परमास्त्रवित्
तीने त्याला पराभूत केलेले पाहून, तीन डोळ्यांचा, श्रेष्ठ अस्त्रांचा जाणकार,
अनागतांस्तु चिच्छेद देवी तान्विशिखैः शरान्
देवीने अजून आलेले नसलेल्यांनाही बाणांनी छाटून टाकले.
अन्धकस्त्वाज गामाशु हतं दृष्ट्वा त्रिलोचनम्
पण अंधकाने, तीन डोळ्याचा झटपट पराभव झालेला पाहून, लगेच पृथ्वीवर पळ काढला.
सिंहस्तु नखघातेन तं हत्वा बलवत्तरम्
सिंहाने आपल्या नखांनी जबरदस्त वार करून, आणखी बलाढ्य शत्रूला ठार केले.
तान्रणे निहतान्वीक्ष्य दानवो विस्मयं गतः
रणांगणावर आपले साथीदार मारले गेलेले पाहून, दैत्य आश्चर्यचकित झाला.
द्विधा चक्रे शरान्देवी तानप्राप्ताञ्छिलीमुखैः
देवीने तिच्यावर येणारे बाण तीक्ष्ण पिसांनी सजवलेल्या आपल्या बाणांनी दोन तुकडे केले.
स गदाभिहतो मूर्छामवापामरबाधकः
गदेला लागून, देवांना त्रास देणारा तो दैत्य बेशुद्ध पडला.
जघान गदया सिंहं मूर्ध्नि क्रोधसमन्वितः
रागाने भरून, त्याने गदेने सिंहाच्या डोक्यावर जोरदार प्रहार केला.
विहाय पौरुषं रूपं सोऽपि सिंहो बभूव ह
मानवी रूप सोडून, तोही सिंह झाला.
तं च केसरिणं वीक्ष्य देवी क्रुद्धा ह्ययोमुखैः 5.18.
तो सिंह पाहून, देवी संतापली आणि लोखंडी टोकाच्या अस्त्रांनी त्याच्यावर हल्ला केला.
त्यक्त्वा स हरिरूपं तु गजो भूत्वा मदस्रवः
सिंहाचे रूप सोडून, तो आता मदाने भरलेला हत्ती झाला.
आगच्छंतं गिरेः शृंगं देवी बाणैः शिलाशितैः
तो पर्वताच्या शिखराकडे येत असताना, देवीने दगडी टोक असलेल्या बाणांनी त्याच्यावर वार केला.
उत्पत्य च तदा सिंहस्तस्य मूर्ध्नि व्यवस्थितः
तेव्हा सिंह उडी मारून त्याच्या डोक्यावर जाऊन उभा राहिला.
विहाय गजरूपं च बभूवाष्टापदी तथा
हत्तीचे रूप सोडून, तो नंतर आठ पायांचा प्राणी झाला.
तं वीक्ष्य शरभं देवी खड्गेन सा रुषाऽन्विता
तो शरभ पाहून, देवी रागाने भरून तलवारीने त्याच्यावर प्रहार केला.
तयोः परस्परं युद्धं बभूवाति भयप्रदम्
त्यांच्यातील युद्ध अतिशय भीषण आणि भयावह झाले.
पुच्छप्रभ्रमणेनाशु शृंगघातैर्महासुरः
महादैत्याने झपाट्याने शेपटी फिरवत आणि शिंगांनी घाव घालत,
पुच्छेन पर्वताञ्छृंगे गृहीत्वा भ्रामयन्बलात्
त्याने आपल्या शेपटीने पर्वतांची शिखरे पकडून, जोरात फिरवायला सुरुवात केली.