रेमे नृपतिशार्दूलः कामिन्या बहुवासरान्
राजसिंहाने त्या कामिनीबरोबर अनेक दिवस आनंद केला.
सैरंध्र्या कथितं तस्यै तया दृष्टः पतिस्तथा 5.18.
सैरंध्रीने तिला सांगितलं आणि तिने आपला पती पाहिला.
कदाचिदपि सामान्यां रहो रूपवतीं नृपः
एकदा राजाने एकटी असताना त्या सुंदर स्त्रीला पाहिलं.
न ज्ञातोऽयं शठः पूर्वं यदा दृष्टः स्वयंवरे
स्वयंवरात जेव्हा पाहिलं, तेव्हा हा कपटी ओळखला गेला नव्हता.
किं करोम्यद्य संताप निर्लज्जे निर्घृणे शठे
अगं, निर्लज्जे, निर्दयी आणि कपटी, मी आज काय करू?
अद्यप्रभृति संसारे सुखं त्यक्तं मया खलु
आजपासून या जगातलं सुख मी खरंच सोडलं आहे.
अकर्तव्यं कृतं कार्यं तज्जातं दुःखदं मम
जे करू नये ते मी केलं; त्या कृत्यामुळे मला दुःख मिळालं.
पितृगेहं व्रजाम्याशु तत्राऽपि न सुखं भवेत्
आता मी पटकन वडिलांच्या घरी जाईन, पण तिथेही मला सुख मिळणार नाही.
तस्मादत्रैव संवासो वैराग्ययुतया मया
म्हणून मी इथेच राहीन, मनाशी विरक्ती धरून.
महिष उवाच स्थिता पतिगृहं त्यक्त्वा सुखं संसारजं ततः
महि्ष म्हणाला: पतीचं घर सोडल्यावर मी संसाराचं सुखही सोडलं.
तस्मात्त्वमपि कल्याणि मामनादृत्य भूपतिम्
म्हणून, कल्याणी, तूही मला, तुझ्या पतीला, दुर्लक्ष करू नकोस.
वचनं कुरु मे तथ्यं नारीणां परमं हितम् 5.18.
माझं खरं बोलणं ऐक आणि तसंच कर; हेच स्त्रियांसाठी सर्वात हिताचं आहे.
देव्युवाच हत्वा त्वामसुरान्सर्वान्यमिष्यामि यथासुखम्
देवी म्हणाली: मी तुला आणि इतर सर्व असुरांना मारून, मनासारखं सुख उपभोगीन.
यदा यदा हि साधूनां दुःखं भवति दानव
दानवा, जेव्हा जेव्हा साधूंना दुःख होतं, तेव्हा—
अरूपायाश्च मे रूपमजन्मायाश्च जन्म च
माझं रूप निराकारातून येतं, माझा जन्म अजन्म्यापासून होतो.
सत्यं ब्रवीमि जानीहि प्रार्थिताहं सुरै किल
मी सत्य सांगते—हे जाण, देवांनी मला खरंच बोलावलं आहे.
तस्माद्युध्यस्व वा गच्छ पातालमसुरालयम्
म्हणून, आता लढ किंवा पाताळात, असुरांच्या घरी जा.
व्यास उवाच युद्धकामः स्थितस्तत्र संग्रामांगणभूमिषु
व्यास म्हणतो: युद्धाची इच्छा धरून तो रणभूमीत उभा राहिला.
मुमोच तरसा बाणान्कर्णाऽऽकृष्टाञ्छिलाशितान्
त्याने कानापर्यंत ओढून, दगडासारखे तीक्ष्ण बाण वेगाने सोडले.
तयोः परस्परं युद्धं संबभूव भयप्रदम्
त्यांच्यात एकमेकांमध्ये भीतीदायक युद्ध सुरू झालं.
मध्ये दुर्धर आगत्य मुमोच शिलीमुखान्
मधोमध दुर्धर आला आणि त्याने दगडाच्या टोकाचे बाण सोडले.
ततो भगवती क्रुद्धा तं जघान शितैः शरैः 5.18.
मग भगवती रागावली आणि तिने त्याला तीक्ष्ण बाणांनी घायाळ केलं.
तं तया निहतं दृष्ट्वा त्रिनेत्रः परमास्त्रवित्
तीने त्याला पराभूत केलेले पाहून, तीन डोळ्यांचा, श्रेष्ठ अस्त्रांचा जाणकार,
अनागतांस्तु चिच्छेद देवी तान्विशिखैः शरान्
देवीने अजून आलेले नसलेल्यांनाही बाणांनी छाटून टाकले.
अन्धकस्त्वाज गामाशु हतं दृष्ट्वा त्रिलोचनम्
पण अंधकाने, तीन डोळ्याचा झटपट पराभव झालेला पाहून, लगेच पृथ्वीवर पळ काढला.
सिंहस्तु नखघातेन तं हत्वा बलवत्तरम्
सिंहाने आपल्या नखांनी जबरदस्त वार करून, आणखी बलाढ्य शत्रूला ठार केले.
तान्रणे निहतान्वीक्ष्य दानवो विस्मयं गतः
रणांगणावर आपले साथीदार मारले गेलेले पाहून, दैत्य आश्चर्यचकित झाला.
द्विधा चक्रे शरान्देवी तानप्राप्ताञ्छिलीमुखैः
देवीने तिच्यावर येणारे बाण तीक्ष्ण पिसांनी सजवलेल्या आपल्या बाणांनी दोन तुकडे केले.
स गदाभिहतो मूर्छामवापामरबाधकः
गदेला लागून, देवांना त्रास देणारा तो दैत्य बेशुद्ध पडला.
जघान गदया सिंहं मूर्ध्नि क्रोधसमन्वितः
रागाने भरून, त्याने गदेने सिंहाच्या डोक्यावर जोरदार प्रहार केला.