अनुकूल पतिश्चाहं भविष्यामि न संशयः इत्याऽऽकर्ण्य वचस्तस्य सैरंध्री प्राह तां तदा
मी तुला मनासारखा पती होईल, यात शंका नाही. असं त्याचं बोलणं ऐकून सैरंध्रीने तिला सांगितलं.
प्रहस्य मधुरं वाक्यं कामशास्त्रविशारदा 5.17.
ती हसून, प्रेमशास्त्रात निपुण असल्याने गोड बोलली.
रूपवान्बलवान्कांतो वयसा त्वत्समः पुनः
तो देखणा, बलवान, आकर्षक आणि वयाने तुझ्याच बरोबरीचा आहे.
पिताऽपि ते विशालाक्षि परितप्यति सर्वथा
मोट्या डोळ्यांनो, तुझ्या वडिलांनाही सर्व प्रकारे खूप दुःख होत आहे.
इत्याहाऽस्मान्स नृपतिर्विनिःश्वस्य पुनः पुनः
राजा पुन्हा पुन्हा खोल श्वास घेत आमच्याशी असं बोलला.
वक्तुं शक्ता वयं न त्वां हठधर्मरतां पुनः
तू हट्टीपणावर ठाम राहिल्यामुळे आम्ही पुन्हा तुला काही सांगू शकत नाही.
भर्तारं सेवमाना वै नारी स्वर्गमवाप्नुयात्
पतीची सेवा करणारी स्त्री स्वर्ग मिळवते.
मन्दोदर्युवाच निवारय नृपं बाले किं मां पश्यति निस्त्रपः
मंदोदरी म्हणाली: मुली, राजाला थांबव, तो निर्लज्जपणे माझ्याकडे का पाहतो?
सैरंध्र्युवाच तस्मान्मे वचनं पथ्यं कर्तुमर्हसि सुंदरि
सैरंध्री म्हणाली: सुंदरिये, म्हणूनच तू माझं म्हणणं ऐकावं.
यद्यद्भवेत्तद्भवतु दैवयोगादसंशयम्
नशीबात जे असेल ते नक्कीच घडेल.
महिष उवाच गच्छ राजन्यथा कामं नेयमिच्छति सत्पतिम् ।। 5.17.
महिष म्हणाला: राजकन्ये, तुला जसं हवं तसं जा; ती खरा पतीच शोधते.
नृपस्तु तद्वचः श्रुत्वा निर्गतः सह सेनया
राजाने ते शब्द ऐकून आपल्या सैन्यासह निघून गेला.
महिषासुरवधः महिष उवाच विवाह योग्या संजाता सुरू पाऽवरजा यदा
महिष म्हणाला: जेव्हा लहान बहीण सुंदर आणि विवाहासाठी योग्य झाली,
तस्या विवाहः संवृत्तः सूजाताश्च स्वयंवरः
तिचा विवाह ठरवला गेला आणि स्वयंवरही झाला.
तया वृतो नृपः कश्चिद्बलवान्रूपसंयुतः
तिने एक बलवान आणि देखणा राजा निवडला.
तदा कामातुरा जाता विटं वीक्ष्य नृपं तु सा
तेव्हा ती त्या राजाकडे, जो देखणा होता, प्रेमाने पाहू लागली.
पितरं प्राह तन्वंगी विवाहं कुरु मे पितः
ती सडपातळ मुलगी वडिलांना म्हणाली: बाबा, माझा विवाह लावून द्या.
चंद्रसेनोऽपि तच्छुत्वा पुत्र्या यद्भाषितं रहः
चंद्रसेनाने आपल्या मुलीने गुप्तपणे काय सांगितलं ते ऐकलं.
तमाहूय नृप गेहे विवाहविधिना ददौ
त्याने राजाला घरी बोलावून, विधीनुसार तिचा विवाह लावून दिला.
चारुदेष्णोऽपि तां प्राप्य सुन्दरीं मुदितोऽभवत्
चारुदेष्णाला ती सुंदर पत्नी मिळाल्यावर तो आनंदी झाला.
रेमे नृपतिशार्दूलः कामिन्या बहुवासरान्
राजसिंहाने त्या कामिनीबरोबर अनेक दिवस आनंद केला.
सैरंध्र्या कथितं तस्यै तया दृष्टः पतिस्तथा 5.18.
सैरंध्रीने तिला सांगितलं आणि तिने आपला पती पाहिला.
कदाचिदपि सामान्यां रहो रूपवतीं नृपः
एकदा राजाने एकटी असताना त्या सुंदर स्त्रीला पाहिलं.
न ज्ञातोऽयं शठः पूर्वं यदा दृष्टः स्वयंवरे
स्वयंवरात जेव्हा पाहिलं, तेव्हा हा कपटी ओळखला गेला नव्हता.
किं करोम्यद्य संताप निर्लज्जे निर्घृणे शठे
अगं, निर्लज्जे, निर्दयी आणि कपटी, मी आज काय करू?
अद्यप्रभृति संसारे सुखं त्यक्तं मया खलु
आजपासून या जगातलं सुख मी खरंच सोडलं आहे.
अकर्तव्यं कृतं कार्यं तज्जातं दुःखदं मम
जे करू नये ते मी केलं; त्या कृत्यामुळे मला दुःख मिळालं.
पितृगेहं व्रजाम्याशु तत्राऽपि न सुखं भवेत्
आता मी पटकन वडिलांच्या घरी जाईन, पण तिथेही मला सुख मिळणार नाही.
तस्मादत्रैव संवासो वैराग्ययुतया मया
म्हणून मी इथेच राहीन, मनाशी विरक्ती धरून.
महिष उवाच स्थिता पतिगृहं त्यक्त्वा सुखं संसारजं ततः
महि्ष म्हणाला: पतीचं घर सोडल्यावर मी संसाराचं सुखही सोडलं.