बलेन महताऽऽविष्टो ययावनु नृपोत्तमः । सुदर्शनो वृतस्तत्र चचाल पथि निर्भयः
तो तेजस्वी राजा मोठ्या सैन्याने वेढलेला निघाला; सुदर्शनही तिथे निर्भयपणे मार्गक्रमण करू लागला.
रथैः परिवृतः शूरः सदारो रथसंस्थितः । गच्छन्ददर्श सैन्यानि नृपाणां रघुनन्दनः
शूर सुदर्शन रथांनी वेढलेला, पत्नीला रथात घेऊन जात असताना, त्याने इतर राजांची सैन्ये पाहिली.
सुबाहुरपि तान्वीक्ष्य चिन्ताविष्टो बभूव ह । विधिवत्स शिवां चित्ते जगाम शरणं मुदा
सुबाहूने हे पाहून मनात काळजी धरली; पण विधिप्रमाणे त्याने आनंदाने शिवाची शरण घेतली.
जजापैकाक्षरं मन्त्रं कामराजमनुत्तमम् । निर्भयो वीतशोकश्च पत्न्या सह नवोढया
त्याने आपल्या नवविवाहित पत्नीसह, निर्भय आणि दुःखरहित होऊन, कामदेवाचा श्रेष्ठ एकाक्षरी मंत्र जपला.
ततः सर्वे महीपालाः कृत्वा कोलाहलं तदा । उत्थिताः सैन्यसंयुक्ता हन्तुकामास्तु कन्यकाम्
तेव्हा सर्व राजे मोठा गोंधळ घालत सैन्यांसह उठले आणि त्या कन्येला मारण्याचा निर्धार केला.
काशिराजस्तु तान्दृष्ट्वा हन्तुकामो बभूव ह । निवारितस्तदाऽत्यर्थं राघवेण जिगीषता
काशीराजाने त्यांना पाहून मारण्याची इच्छा धरली; पण विजयाच्या इच्छेने राघवाने त्याला जोरात रोखले.
तत्रापि नेदुः शंखाश्च भेर्यश्चानकदुन्दुभिः । सुबाहोश्च नृपाणाञ्च परस्परजिघांसताम्
त्या ठिकाणी शंख, भेरी आणि अनकडुंदुबी वाजू लागले; सुबाहू आणि इतर राजे एकमेकांना संपवण्याच्या तयारीत होते.
शत्रुजित्तु सुसंवृत्तः स्थितस्तत्र जिघांसया । युधाजित्तत्सहायार्थं सन्नद्धः प्रबभूव ह
शत्रुजित पूर्ण तयारीने तिथे उभा राहिला, मारण्याच्या हेतूने; युधाजितही त्याच्या मदतीसाठी शस्त्रबद्ध झाला.
केचिच्च प्रेक्षकास्तस्य सहानीकैः स्थितास्तदा । युधाजिदग्रतो गत्वा सुदर्शनमुपस्थितः
काही प्रेक्षक आपल्या सैन्यासह तिथे उभे राहिले; युधाजित पुढे जाऊन सुदर्शनाजवळ गेला.
शत्रुजित्तेन सहितो हन्तुं भ्रातरमानुजः । परस्परं ते बाणौघैस्ततक्षुः क्रोधमूर्छिताः
शत्रुजितासोबत लहान भाऊ आपल्या भावाला मारायला निघाला; दोघेही रागाने एकमेकांवर बाणांचा वर्षाव करू लागले.
सम्मर्दः सुमहांस्तत्र सम्प्रवृत्तः सुमार्गणैः । काशीपतिस्तदा तूर्णं सैन्येन बहुना वृतः
साहाय्यार्थं जगामाशु जामातरमनिन्दितम् । एवं प्रवृत्ते सङ्ग्रामे दारुणे लोमहर्षणे
तो आपल्या निर्दोष जावयाच्या मदतीसाठी लगेच गेला; अशा रीतीने ती भयंकर, अंगावर काटा आणणारी लढाई सुरू झाली.
प्रादुर्बभूव सहसा देवी सिंहोपरि स्थिता । नानायुधधरा रम्या वराभूषणभूषिता
तेव्हा अचानक देवी सिंहावर उभी राहून प्रकट झाली; तिच्या हातात विविध शस्त्रे होती आणि सुंदर दागिन्यांनी सजली होती.
दिव्याम्बरपरीधाना मन्दारस्रक्सुसंयुता । तां दृष्ट्वा तेऽथ भूपाला विस्मयं परमं गताः
ती दिव्य वस्त्रांनी परिधान केलेली, मंदारफुलांच्या माळांनी सजलेली होती; तिला पाहून सर्व राजे अत्यंत आश्चर्यचकित झाले.
केयं सिंहसमारूढा कुतो वेति समुत्थिता । सुदर्शनस्तु तां वीक्ष्य सुबाहुमिति चाब्रवीत्
ही सिंहावर आरूढ झालेली कोण आहे? ती कुठून आली आहे? असा प्रश्न सुबाहूने विचारला. तेव्हा सुदर्शनाने तिला पाहून सुबाहूला सांगितले.
पश्य राजन्महादेवीमागतां दिव्यदर्शनाम् । अनुग्रहाय मे नूनं प्रादुर्भूता दयान्विता
राजा, पाहा, ही मोठी देवी दिव्य रूपात आली आहे. ती नक्कीच माझ्यावर कृपा करण्यासाठी, दयाळूपणाने प्रकट झाली आहे.
निर्भयोऽहं महाराज जातोऽस्मि निर्भयादपि । सुदर्शनः सुबाहुश्च तामालोक्य वराननाम्
महारा्ज, मी आता निर्भय झालो आहे, अगदी निर्भयांपेक्षाही अधिक. सुदर्शन आणि सुबाहू दोघांनी तिचे तेजस्वी रूप पाहिले.
प्रणामं चक्रतुस्तस्या मुदितौ दर्शनेन च । ननाद च तदा सिंहो गजास्त्रस्ताश्चकम्पिरे
दोघांनी तिला वंदन केले आणि तिचे दर्शन मिळाल्याने आनंदित झाले. त्याच वेळी सिंहाने मोठ्याने गर्जना केली आणि हत्ती घाबरून थरथरू लागले.
ववुर्वाता महाघोरा दिशश्चासन्सुदारुणाः । सुदर्शनस्तदा प्राह निजं सेनापतिं प्रति
भयंकर वारे वाहू लागले आणि सर्व दिशांना भीतीदायक वातावरण झाले. तेव्हा सुदर्शनाने आपल्या सेनापतीला सांगितले.
मार्गे व्रज त्वं तरसा भूपाला यत्र संस्थिताः । किं करिष्यन्ति राजानः कुपिता दुष्टचेतसः
तू लवकर त्या वाटेने जा जिथे राजे एकत्र जमले आहेत. ते रागावलेले, वाईट मनाचे राजे आपल्याला काय करणार?
शरणार्थञ्च सम्प्राप्ता देवी भगवती हि नः । निरातङ्कैश्च गन्तव्यं मार्गेऽस्मिन्भूपसङ्कुले
कारण भगवती देवी स्वतः आपली रक्षा करण्यासाठी आली आहे. या राजांनी भरलेल्या मार्गावर आपण निर्भयपणे पुढे जावे.
स्मृता मया महादेवी रक्षणार्थमुपागता । तच्छ्रुत्वा वचनं सेनापतिस्तेन पथाऽव्रजत्
मी मोठ्या देवीचे स्मरण केले आहे, जी आपली रक्षा करण्यासाठी आली आहे. हे ऐकून सेनापती त्या मार्गाने पुढे गेला.
युधाजित्तु सुसङ्क्रुद्धस्तानुवाच महीपतीन् । किं स्थिता भयसन्त्रस्ता निघ्नन्तु कन्यकान्वितम्
युधाजित मोठ्या रागाने त्या राजांना म्हणाला, 'तुम्ही भीतीने थांबून का आहात? तो मुलगा जरी कन्येसह असला तरी त्याच्यावर हल्ला करा!'
अवमन्य च नः सर्वान्बलहीनो बलाधिकान् । कन्यां गृहीत्वा संयाति निर्भयस्तरसा शिशुः
तो मुलगा आपल्याला कमी लेखतो, तो दुर्बल असूनही बलवानांशी टक्कर देतो. तो कन्येला घेऊन निर्भयपणे आणि वेगाने निघून जात आहे.
किं भीताः कामिनीं वीक्ष्य सिंहोपरि सुसंस्थिताम् । नोपेक्ष्यो हि महाभागा हन्तव्योऽत्र समाहितैः
तुम्ही सिंहावर बसलेल्या त्या स्त्रीला पाहून घाबरता का? हे भाग्यवान राजांनो, त्याला दुर्लक्ष करू नका, निर्धाराने त्याचा नाश करा.
हत्वैनं सङ्ग्रहीष्यामः कन्यां चारुविभूषणाम् । नायं केसरिणादत्तां छेत्तुमर्हति जम्बुकः
त्याला मारून आपण सुंदर दागिन्यांनी सजलेली कन्या मिळवू. हा कोल्हा सिंहाने दिलेले काहीही घेण्यास पात्र नाही.
इत्युक्त्वा सैन्यसंयुक्तः शत्रुजित्सहितस्तदा । योद्धुकामः सुसम्प्राप्तो युधाजित्क्रोधसंवृतः
असे म्हणून युधाजित आपल्या सैन्यांसह आणि शत्रुजितासोबत मोठ्या रागाने युद्धासाठी पुढे आला.
मुमोच विशिखांस्तूर्णं समपुंखाञ्छिलाशितान् । धनुराकृष्य कर्णान्तं कर्मारपरिमार्जितान्
त्याने धनुष्य कानापर्यंत ताणून, उत्तम लोहारांनी बनवलेले, सम ओळीचे आणि धारदार असे बाण वेगाने सोडले.
हन्तुकामः सुदुर्मेधाः सुदर्शनमथोपरि । सुदर्शनस्तु तान्बाणैश्चिच्छेदापततः क्षणात्
दुष्ट बुद्धीने त्याने सुदर्शनावर हल्ला करण्याचा प्रयत्न केला. पण सुदर्शनाने क्षणातच आपले बाण सोडून त्याचे सर्व बाण छेदून टाकले.
एवं युद्धे प्रवृत्तेऽथ चुकोप चण्डिका भृशम् । दुर्गादेवी मुमोचाथ बाणान् युधाजितं प्रति
अशा प्रकारे युद्ध रंगले असताना चंडिकादेवीला प्रचंड राग आला. मग दुर्गादेवीने युधाजितावर बाणांचा वर्षाव केला.