सुहृदसि ममात्यर्थं हितं ते प्रब्रवीम्यहम् । समानय सुतां राजन् मण्डपे तां सखीवृताम्
तू माझा अतिशय जवळचा मित्र आहेस, म्हणूनच मी तुझ्या हिताचं सांगतो; राजन, आपल्या सखींसह मुलीला मंडपात आण.
सुदर्शनमृते चेयं वरिष्यति यदाऽप्यसौ । विग्रहो मे तदा न स्याद्विवाहोऽस्तु तवेप्सितः
जर तिने सुदर्शनाव्यतिरिक्त दुसऱ्याला निवडलं, तर आपल्यात काही वाद नको; तुला जसा विवाह हवा आहे तसा होऊ दे.
अन्ये नृपतयः सर्वे कुलीनाः सबलाः समाः । विरोधः कीदृशस्त्वेनं वृणोद्यदि नृपोत्तम
इतर सर्व राजेही प्रतिष्टीत, बलवान आणि तुल्य आहेत; तिने त्यातल्या कुणाला निवडलं तर कसा वाद निर्माण होईल, राजश्रेष्ठ?
अन्यथाऽहं हरिष्येऽद्य बलात्कन्यामिमां शुभाम् । मा विरोधं सुदुःसाध्यं गच्छ पार्थिवसत्तम
नाहीतर, आज मी ही सुस्वभावी मुलगी जबरदस्तीने घेऊन जाईन; फार कठीण असा वाद करू नकोस, राजश्रेष्ठ.
व्यास उवाच युधाजिता समादिष्टः सुबाहुः शोकसंयुतः । निःश्वसन्भवनं गत्वा भार्यां प्राह शुचावृतः
व्यास म्हणाले: युधाजिताने सांगितल्यावर, सुभाहू दुःखाने भरून, खोल श्वास घेत घेत घरी गेला आणि शोकाने ग्रस्त होऊन पत्नीला म्हणाला.
पुत्रीं ब्रूहि सुधर्मज्ञे कलहे समुपस्थिते । किं कर्त्तव्यं मया शक्यं त्वद्वशोऽस्मि सुलोचने
धर्म जाणणाऱ्या, आता वाद निर्माण झाला आहे, मी काय करावं? मी तुझ्या इच्छेनुसार वागेन, सुंदर डोळ्यांनो, आपल्या मुलीला सांग.
व्यास उवाच सा श्रुत्वा पतिवाक्यं तु गत्वा प्राह सुतान्तिकम् । वत्से राजातिदुःखार्तः पिता तेऽद्यापि वर्तते
व्यास म्हणाले: पतीचे बोल ऐकून ती आपल्या मुलीकडे गेली आणि म्हणाली, 'बाळ, तुझा वडील, राजा, अजूनही फार दुःखी आहे.'
त्वदर्थे विग्रहः कामं समुत्पन्नोऽद्य भूभृताम् । अन्यं वरय सुश्रोणि सुदर्शनमृते नृपम्
तुझ्या साठी आज राजांमध्ये वाद झाला आहे; सुंदर नितंब असलेल्या, सुदर्शनाव्यतिरिक्त दुसरा राजा निवड.
यदि सुदर्शनं वत्से हठात्त्वं वै वरिष्यसि । युधाजित्त्वां च मां चैव हनिष्यति बलान्वितः
बाळ, जर तू हट्टाने सुदर्शनालाच निवडशील, तर बलवान युधाजित तुला आणि मलाही ठार मारील.
सुदर्शनं च राजाऽसौ बलमत्तः प्रतापवान् । द्वितीयस्ते पतिः पश्चाद्भविता कलहे सति
सुदर्शन राजा बलवान आणि पराक्रमी आहे; वाद झाला तर मृत्यूनंतर तोच तुझा दुसरा पती होईल.
तस्मात्सुदर्शनं त्यक्त्वा वरयान्यं नृपोत्तमम् । सुखमिच्छसि चेन्मह्यं तुभ्यं वा मृगलोचने । इति मात्रा बोधितां तां पश्चाद्राजाप्यबोधयत्
म्हणून, सुदर्शनाला सोडून दुसरा उत्तम राजा निवड, जर तुला किंवा मला सुख हवं असेल, मृगनयनी.' आईने असं समजावल्यावर, नंतर राजानेही तिला समजावलं.
उभयोर्वचनं श्रुत्वा निर्भयोवाच कन्यका कन्योवाच सत्यमुक्तं नृपश्रेष्ठ जानासि च व्रतं मम
दोघांचेही बोल ऐकून ती कन्या निर्भयपणे म्हणाली: 'राजश्रेष्ठा, तुम्ही खरं बोललात आणि माझं व्रतही तुम्हाला ठाऊक आहे.'
नान्यं वृणोमि भूपाल सुदर्शनमृते क्वचित् । बिभेषि यदि राजेन्द्र नृपेभ्यः किल कातरः
राजाधिराज, मी सुदर्शनाव्यतिरिक्त कुणालाच कुठेही निवडणार नाही; जर तुला इतर राजांचा खरंच भयं वाटत असेल—
सुदर्शनाय दत्त्वा मां विसर्जय पुराद्बहिः । स मां रथे सामारोप्य निर्गमिष्यति ते पुरात्
तर मला सुदर्शनाला दे आणि मला नगराबाहेर पाठव; तो मला रथावर बसवून तुझ्या नगरातून घेऊन जाईल.
भवितव्यं तु पश्चाद्वै भविष्यति न चान्यथा । नात्र चिन्ता त्वया कार्या भवितव्ये नृपोत्तम
जे घडायचं आहे ते नक्कीच घडणार आणि ते वेगळं होणार नाही; राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या राजा, नशिबात जे आहे त्याची चिंता करू नकोस.
यद्भावि तद्भवत्येव सर्वथात्र न संशयः । राजोवाच न पुत्रि साहसं कार्यं मतिमद्भिः कदाचन
जे व्हायचं आहे ते नक्कीच घडतं, यात काहीच शंका नाही. राजा म्हणाला: मुली, शहाण्या माणसांनी कधीही घाईघाईने किंवा विचार न करता काही करु नये.
बहुभिर्न विरोद्धव्यमिति वेदविदो विदुः । विस्रक्ष्यामि कथं कन्यां दत्त्वा राजसुताय च
वेद जाणणाऱ्यांना माहीत आहे की अनेक लोकांशी विरोध करायचा नसतो. मी राजकुमाराला वचन दिलं असताना माझी मुलगी दुसऱ्याला कशी देऊ?
राजानो वरसंयुक्ताः किं न कुर्युरसाम्प्रतम् । यदि ते रोचते वत्से पणं संविदधाम्यहम्
राजे वधूसाठी उत्सुक आहेत, अशा वेळी ते काहीही करू शकतात. मुली, तुला जर मान्य असेल तर मी एक अट ठेवतो.
जनकेन यथा पूर्वं कृतः सीतास्वयंवरे । शैवं धनुर्यथा तेन धृतं कृत्वा पणं तथा
पूर्वी जनकाने सीतेच्या स्वयंवरात जशी शंकराच्या धनुष्याची अट ठेवली होती, तशीच मीही अशीच अट ठेवीन.
तथाहमपि तन्वङ्गि करोम्यद्य दुरासदम् । विवादो येन राज्ञां वै कृते सति शमं व्रजेत्
मऊ कटी असलेल्या कन्ये, मी आज तशीच कठीण अट ठेवीन, म्हणजे राजे त्यात भाग घेतल्यावर त्यांचा वाद मिटेल.
पालयिष्यति यः कामं स ते भर्ता भविष्यति । सुदर्शनस्तथाऽन्यो वा यः कश्चिद्बलवत्तरः
जो कोणी ती अट पूर्ण करेल तोच तुझा नवरा होईल, मग तो सुदर्शन असो किंवा दुसरा कुणी बलवान असो.
पालयित्वा पणं त्वां वै वरयिष्यति सर्वथा । एवं कृते नृपाणां तु विवादः शमितो भवेत्
जो कोणी अट पूर्ण करेल तो तुला नक्कीच वधू म्हणून मिळवेल; अशा प्रकारे राजांचा वाद संपेल.
सुखेनाहं विवाहं ते करिष्यामि ततः परम् । कन्योवाच सन्देहे नैव मज्जामि मूर्खकृत्यमिदं यतः
त्यावर मी तुझा विवाह सहजपणे लावून देईन. कन्या म्हणाली: मला काही शंका नाही, कारण असं वागणं मूर्खपणाचं आहे.
मया सुदर्शनः पूर्वं धृतश्चेतसि नान्यथा । कारणं पुण्यपापानां मन एव महीपते
राजा, मी आधीच मनाने सुदर्शनाची निवड केली आहे; पुण्य आणि पाप याचे कारण फक्त मनच असते.
मनसा विधृतं त्यक्त्वा कथमन्यं वृणे पितः । कृते पणे महाराज सर्वेषां वशगा ह्यहम्
मनाने निवडलेल्याला सोडून मी दुसऱ्याची कशी निवड करू, बाबा? जर अट ठेवली तर, राजाधिराज, मी सर्वांच्या इच्छेनुसार वागावी लागेल.
एकः पालयिता द्वौ वा बहवो वा भवन्ति चेत् । किं कर्तव्यं तदा तात विवादे समुपस्थिते
एक किंवा दोन किंवा अनेक जण अट पूर्ण केली, तर वाद निर्माण झाला तर मग काय करावं, बाबा?
संशयाधिष्ठिते कार्ये मतिं नाहं करोम्यतः । मा चिन्तां कुरु राजेन्द्र देहि सुदर्शनाय माम्
जेव्हा काही गोष्ट शंकेच्या भरवशावर असते, तेव्हा मी निर्णय घेत नाही; म्हणून, राजेंद्र, तू चिंता करू नकोस—माझं लग्न सुदर्शनाशी लाव.
विवाहं विधिना कृत्वा शं विधास्यति चण्डिका । यन्नामकीर्तनादेव दुःखौघो विलयं व्रजेत्
विधीनुसार विवाह केल्यावर चंडिका कल्याण घडवेल, जिने केवळ तिच्या नावाच्या उच्चाराने दुःखाचा डोंगर नाहीसा होतो.
तां स्मृत्वा परमां शक्तिं कुरु कार्यमतन्द्रितः । गत्वा वद नृपेभ्यस्त्वं कृताञ्जलिपुटोऽद्य वै
ती परमशक्ती आठवून तू कामात दिरंगाई करू नकोस; आजच सर्व राजांना हात जोडून जाऊन सांग.
आगन्तव्यञ्च श्वः सर्वैरिह भूपैः स्वयंवरे । इत्युक्त्वा त्वं विसृज्याशु सर्वं नृपतिमण्डलम्
सर्व राजांना उद्या येथे स्वयंवरासाठी यायला सांग; असं सांगून लगेच सर्व राजमंडळाला मोकळं कर.