भारद्वाजाश्रमं प्राप्तं हन्तुकामः सुदर्शनम् । मुनिना वारितः पश्चाज्जगाम निजमन्दिरम्
तो भारद्वाजांच्या आश्रमात सुदर्शनाला मारण्यासाठी गेला, पण ऋषींनी त्याला थांबवले आणि मग तो आपल्या राजवाड्यात परत गेला.
शशिकलोवाच मातर्ममेप्सितः कामं वनस्थोऽपि नृपात्मजः । शर्यातिवचनेनैव सुकन्या च पतिव्रता
शशिकला म्हणाली: आई, तो राजपुत्र जरी वनात राहत असला तरी मला तोच हवा आहे; जसे शर्यातीच्या शब्दाने सुकन्या पतीव्रता राहिली तशी मीही राहीन.
च्यवनञ्च यथा प्राप्य पतिशुश्रूषणे रता । भर्तृशुश्रूषणं स्त्रीणां स्वर्गदं मोक्षदं तथा
जशी स्यवनाने आपल्या पतीची सेवा करायला नेहमीच आनंद मानला, तशीच स्त्रियांनी पतीची मनापासून सेवा केली तर त्यांना स्वर्ग आणि मोक्ष दोन्ही मिळतात.
अकैतवकृतं नूनं सुखदं भवति स्त्रियाः । भगवत्या समादिष्टं स्वप्ने वरमनुत्तमम्
फसवणूक न करता केलेली सेवा स्त्रीला नक्कीच सुख देते; हे श्रेष्ठ वर भगवतीनेच मला स्वप्नात सांगितले.
तमृतेऽहं कथं चान्यं संश्रयामि नृपात्मजम् । मच्चित्तभित्तौ लिखितो भगवत्या सुदर्शनः
त्याच्याशिवाय मी दुसऱ्या राजपुत्राला कसा स्वीकारू? माझ्या मनाच्या खोलवर भगवतीने सुदर्शनाचं नाव कोरलं आहे.
तं विहाय प्रियं कान्तं करिष्येऽहं न चापरम् । व्यास उवाच प्रत्यादिष्टाऽथ वैदर्भी तया बहुनिदर्शनैः
माझ्या प्रिय आणि आवडत्या सुदर्शनाला सोडून मी दुसरा कोणताही निवडणार नाही. व्यास म्हणतात: नंतर वैदर्भीने तिला अनेक प्रकारे समजावण्याचा प्रयत्न केला, पण तिने ठाम नकार दिला.
भर्तारं सर्वमाचष्ट पुत्र्योक्तं वचनं भृशम् । विवाहस्य दिनादर्वागाप्तं श्रुतसमन्वितम्
तिने आपल्या पतीला मुलीने काय सांगितलं ते सगळं सांगितलं, विशेषतः लग्नाचा दिवस जवळ आला आहे हेही सांगितलं.
द्विजं शशिकला तत्र प्रेषयामास सत्वरम् । यथा न वेद मे तातस्तथा गच्छ सुदर्शनम्
तिने शशिकला ब्राह्मणाला तिथे लवकर पाठवलं आणि सांगितलं: माझ्या वडिलांना कळू न देता सुदर्शनाकडे जा.
भारद्वाजाश्रमे ब्रूहि मद्वाक्यात्तरसा विभो । पित्रा मे सम्भृतः कामं मदर्थेन स्वयंवरः
भारद्वाजांच्या आश्रमात जाऊन माझ्या वतीने लवकर सांग: माझ्या वडिलांनी माझ्यासाठी स्वयंवर ठरवलं आहे.
आगमिष्यन्ति राजानो बलयुक्ता ह्यनेकशः । मया त्वं वै वृतश्चित्ते सर्वथा प्रीतिपूर्वकम्
खूप सारे बलाढ्य राजे येणार आहेत; पण माझ्या मनाने मी तुलाच प्रेमाने निवडलं आहे.
भगवत्या समादिष्टः स्वप्ने मम सुरोपम । विषमद्मि हुताशे वा प्रपतामि प्रदीपिते
भगवतीने मला स्वप्नात देवांसारखी तेजस्वी होऊन सांगितलं; मी विष प्यायला किंवा जळत्या आगीत उडी घ्यायला तयार आहे.
वरये त्वदृते नान्यं पितृभ्यां प्रेरिताऽपि वा । मनसा कर्मणा वाचा संवृतस्त्वं मया वरः
तुझ्याशिवाय मी दुसरा कोणताही निवडणार नाही, आईवडिलांनी जरी सांगितलं तरी नाही; मनाने, कृतीने आणि वाणीने मी तुलाच वर मानलं आहे.
भगवत्याः प्रसादेन शर्मावाभ्यां भविष्यति । आगन्तव्यं त्वयात्रैव दैवं कृत्वा परं बलम्
भगवतीच्या कृपेने आपल्याला दोघांनाही सुख मिळेल; तू इथे नक्की ये, आणि परमेश्वरी सामर्थ्यावर विश्वास ठेव.
यदधीनं जगत्सर्वं वर्तते सचराचरम् । भगवत्या यदादिष्टं न तन्मिथ्या भविष्यति
संपूर्ण जग, जडजिवंत सगळं, तिच्या अधीन आहे; भगवती जे ठरवते ते कधीच खोटं ठरत नाही.
यद्वशे देवताः सर्वा वर्तन्ते शङ्करादयः । वक्तव्योऽसौ त्वया ब्रह्मन्नेकान्ते वै नृपात्मजः
शंकरादी सर्व देवताही तिच्या इच्छेवर चालतात; हे ब्राह्मण, हे सगळं राजपुत्राला एकांतात सांग.
यथा भवति मे कार्यं तत्कर्तव्यं त्वयानघ । इत्युक्त्वा दक्षिणां दत्त्वा मुनिर्व्यापारितस्तया
माझं काम जसं आहे तसं तू करावं, हे निष्पापा; असं म्हणून तिने दक्षिणा दिली आणि त्या ऋषीला कामाला लावलं.
गत्वा सर्वं निवेद्याशु तत्र प्रत्यागतो द्विजः । सुदर्शनस्तु तज्ज्ञात्वा निश्चयं गमने तदा
त्या ब्राह्मणाने जाऊन सगळं लवकर सांगितलं आणि परत आला; सुदर्शनाने हे कळताच जाण्याचा निश्चय केला.
चकार मुनिना तेन प्रेरितः परमादरात् । व्यास उवाच गमनायोद्यतं पुत्रं तमुवाच मनोरमा
त्या ऋषीने सांगितल्याप्रमाणे त्याने अत्यंत आदराने वागलं. व्यास म्हणतात: मग मनोरमाने आपल्या जाण्यास तयार असलेल्या मुलाला बोलावलं.
वेपमानाऽतिदुःखार्ता जातत्रासाऽश्रुलोचना । कुत्र गच्छसि पुत्राद्य समाजे भूभृतां किल
ती थरथरत, फार दुःखी, घाबरलेली, डोळ्यांत अश्रू घेऊन म्हणाली: मुला, तू आता राजांच्या सभेत कुठे चाललायस?
एकाकी कृतवैरश्च किं विचिन्त्य स्वयंवरे । युधाजिद्धन्तुकामस्त्वां समेष्यति महीपतिः
एकटा असून, शत्रू निर्माण करून, स्वयंवरात तू काय विचार करतोस? तो राजा तुला युद्धात मारण्यासाठीच येणार आहे.
न तेऽन्योऽस्ति सहायश्च तस्मान्मा व्रज पुत्रक । एकपुत्रातिदीनास्मि तवाधारा निराश्रया
माझ्या मुला, तुझा दुसरा कोणताही मदतीला नाही, म्हणून तू जाऊ नकोस. मी एकुलता एक मुलगा असलेली, फारच दीन आहे. तूच माझा आधार आहेस, तुझ्याशिवाय माझं कोणही नाही.
नार्हसि त्वं महाभाग निराशां कर्तुंमद्य माम् । पिता ते निहतो येन सोऽपि तत्रागतो नृपः
भाग्यवान मुला, आज तू मला निराश करू नकोस. तुझ्या वडिलांना ज्याने मारलं, तो राजा तिथेच आला आहे.
एकाकिनं गतं तत्र युधाजित्त्वां हनिष्यति । सुदर्शन उवाच भवितव्यं भवत्येव नात्र कार्या विचारणा
तू एकटाच तिथे गेलास तर युधाजित् तुला युद्धात मारून टाकेल. सुदर्शन म्हणाला: जे व्हायचं ते होणारच, यावर विचार करण्याचं काही कारण नाही.
आदेशाच्च जगन्मातुर्गच्छाम्यद्य स्वयंवरे । मा शोकं कुरु कल्याणि क्षत्रियाऽसि वरानने
जगदंबेच्या आज्ञेने मी आज स्वयंवराला जात आहे. कल्याणी, तू दुःख करू नकोस. तू क्षत्रिय आहेस, सुंदर मुखवाली.
न बिभेमि प्रसादेन भगवत्या निरन्तरम् । व्यास उवाच इत्युक्त्वा रथमारुह्य गन्तुकामं सुदर्शनम्
माझ्यावर भगवतीची सतत कृपा आहे, म्हणून मला कशाचाही भीती नाही.
दृष्ट्वा मनोरमा पुत्रमाशीर्भिश्चान्वमोदयत् । अग्रतस्तेऽम्बिका पातु पार्वती पातु पृष्ठतः
व्यास म्हणतो: असं सांगून, सुदर्शन रथावर चढून जायला निघाला. मनोरमेनं आपल्या मुलाला पाहून त्याला आशीर्वाद दिला.
पार्वती पार्श्वयोः पातु शिवा सर्वत्र साम्प्रतम् । वाराही विषमे मार्गे दुर्गा दुर्गेषु कर्हिचित् । कालिका कलहे घोरे पातु त्वां परमेश्वरी
अंबिका तुझ्या पुढे, पार्वती मागे, दोन्ही बाजूंना पार्वती आणि सर्वत्र या वेळी शिवा तुझं रक्षण करो. कठीण वाटेवर वाराही, किल्ल्यांमध्ये कधीही दुर्गा, आणि भयंकर युद्धात काली तुझं रक्षण करो.
मण्डपे तत्र मातङ्गी तथा सौम्या स्वयंवरे । भवानी भूपमध्ये तु पातु त्वां भवमोचनी
मंडपात मातंगी, स्वयंवरात सौम्या तुझं रक्षण करो. राजांच्या मध्ये भवानी, जी संसारातून मुक्त करणारी आहे, ती तुझं रक्षण करो.
गिरिजा गिरिदुर्गेषु चामुण्डा चत्वरेषु च । कामगा काननेष्वेवं रक्षतु त्वां सनातनी
गिरीदुर्गांमध्ये गिरिजा, चौकांत चामुंडा, जंगलात कामगा आणि अशा प्रकारे सनातनी देवी तुझं रक्षण करो.
विवादे वैष्णवी शक्तिरवतात्त्वां रघूद्वह । भैरवी चरणे सौम्य शत्रूणां वै समागमे
वादात वैष्णवी शक्ती, रघुकुळातील श्रेष्ठा, तुझं रक्षण करो. शत्रूंच्या सभेत सौम्य भैरवी तुझ्या पायाशी तुझं रक्षण करो.