क्षणाच्चचाल गगने विमानं पवनेरितम् । मुहूर्ताद्वा ततः प्राप्तं देशे चान्ये मनोहरे
क्षणातच ते विमान वाऱ्याच्या झोतावर आकाशात पुढे सरकले; थोड्याच वेळात ते दुसऱ्या मनोहारी प्रदेशात पोहोचले.
नन्दनं च वनं तत्र दृष्टमस्माभिरुत्तमम् । पारिजाततरुच्छायासंश्रिता सुरभिः स्थिता
तेथे आम्ही सुंदर आणि सुगंधी नंदनवन पाहिले, जे पारिजाताच्या झाडांच्या सावलीत न्हालेलं होतं.
चतुर्दन्तो गजस्तस्याः समीपे समवस्थितः । अप्सरसां तत्र वृन्दानि मेनकाप्रभृतीनि च
देवीच्या जवळ चार सोंडांचा हत्ती उभा होता; तिथे मेनका वगैरे अप्सरांचे समूहही होते.
क्रीडन्ति विविधैर्भावैर्गाननृत्यसमन्वितैः । गन्धर्वाः शतशस्तत्र यक्षा विद्याधरास्तथा
त्या सर्वजण विविध प्रकारे खेळत, गाणे आणि नृत्य करत होते; तिथे शेकडो गंधर्व, तसेच यक्ष आणि विद्याधरही होते.
मन्दारवाटिकामध्ये गायन्ति च रमन्ति च दृष्टः शतक्रतुस्तत्र पौलोम्या सहितः प्रभुः
मंदाराच्या बागेत सर्वजण गात आणि आनंद घेत होते; तिथे आम्ही इंद्राला पौलोमीसह पाहिले.
वयं तु विस्मिताश्चास्म दृष्ट्वा त्रैविष्टपं तदा । यादःपतिं कुबेरं च यमं सूर्यं विभावसुम्
ते त्रैविष्टप लोक पाहून आम्ही थक्क झालो; तिथे जलपती, कुबेर, यम, सूर्य आणि अग्नि हेही होते.
विलोक्य विस्मिताश्चास्म वयं तत्र सुरान्स्थितान् । तदा विनिर्गतो राजा पुरात्तस्मात्सुमण्डितात्
तिथे एकत्र आलेले देव पाहून आम्ही आश्चर्यचकित झालो; मग तो राजा त्या सुंदर नगरीतून बाहेर आला.
देवराज इवाक्षोभ्यो नरवाह्यावनौ स्थितः । विमानस्था वयं तच्च चचाल तरसागतम्
तो राजा जणू देवराजासारखा अढळ उभा होता, आपल्या सैन्यासह पृथ्वीवर उभा राहिला; आणि आम्ही विमानातून पाहत असताना, ते विमान वेगाने पुढे निघून गेले.
ब्रह्मलोकं तदा दिव्यं सर्वदेवनमस्कृतम् । तत्र ब्रह्माणमालोक्य विस्मितौ हरकेशवौ
त्या दिव्य ब्रह्मलोकात, सर्व देवांनी वंदन केलेल्या स्थानी, हर आणि केशव यांनी ब्रह्माला पाहून आश्चर्यचकित झाले.
सभायां तत्र वेदाश्च सर्वे साङ्गाः स्वरूपिणः । सागराः सरितश्चैव पर्वताः पन्नगोरगाः
त्या सभेत सर्व वेद आणि त्यांची शाखा आपापल्या मूळ रूपात होते, तसेच समुद्र, नद्या, पर्वत आणि सर्प-नागही तिथे होते.
मामूचतुश्चतुर्वक्त्रः कोऽयं ब्रह्मा सनातनः । ताववोचमहं नैव जाने सृष्टिपतिं पतिम्
चार मुखांचा ब्रह्मा मला म्हणाला, 'हा सनातन ब्रह्मा कोण आहे?' मी उत्तर दिले, 'मला सृष्टीचा स्वामी कोण आहे हे माहीत नाही.'
कोऽहं कोऽयं किमर्थं वा भ्रमोऽयं मम चेश्वरौ । क्षणादथ विमानं तच्चचालाशु मनोजवम्
'मी कोण? तो कोण? माझ्या मनात ही गोंधळ का आहे, हे प्रभुहो?' असे म्हणताच, क्षणातच ते विमान वाऱ्यासारखे हलू लागले.
कैलासशिखरे प्राप्तं रम्ये यक्षगणान्विते । मन्दारवाटिकारम्ये कीरकोकिलकूजिते
ते विमान सुंदर कैलास शिखरावर पोहोचले, जिथे यक्षांचा समूह होता, मंदार वृक्षांच्या रम्य बागेत, जिथे मोर आणि कोकीळे कुजन करत होते.
वीणामुरजवाद्यैश्च नादिते सुखदे शिवे । यदा प्राप्तं विमानं तत्तदैव सदनाच्छुभात्
वीणा आणि मृदुंग यांच्या सुखद ध्वनीने तेथे आनंद आणि शुभता पसरली होती; ते विमान त्या पवित्र स्थानी येताच थांबले.
निर्गतो भगवाञ्छम्भुर्वृषारूढस्त्रिलोचनः । पञ्चाननो दशभुजः कृतसोमार्धशेखरः
तेव्हा भगवान शंभू, वृषावर बसलेले, त्रिनेत्री, पंचमुखी, दहा हात असलेले, शिरावर अर्धचंद्र धारण केलेले, बाहेर आले.
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरीयकः । पार्ष्णिरक्षौ महावीरौ गजाननषडाननौ
त्यांनी वाघाचे कातडे नेसले होते, हत्तीच्या कातडीचे उपरणे होते, त्यांच्या पाठीमागे दोन शूर पुत्र उभे होते—एक गजानन, दुसरा षडानन.
शिवेन सह पुत्रौ द्वौ व्रजमानौ विरेजतुः । नन्दिप्रभृतयः सर्वे गणपाश्च वराश्च ते
शिवांसोबत दोन्ही पुत्र चालत होते, आणि नंदी व इतर सर्व गण त्यांच्या मागे होते.
जयशब्दं प्रयुञ्जाना व्रजन्ति शिवपृष्ठगाः । तं वीक्ष्य शङ्करं चान्यं विस्मितास्तत्र नारद
शिवाच्या मागे चालणारे सर्व जण 'जय' म्हणत होते; त्या वेळी दुसरा शंकर पाहून, नारद, आम्ही सर्वजण आश्चर्यचकित झालो.
मातृभिः संशयाविष्टस्तत्राहं न्यवसं मुने । क्षणात्तस्माद्गिरेः शृङ्गाद्विमानं वातरंहसा
मातृगणांमुळे मनात शंका येऊन मी तिथेच थांबलो, हे मुनी; क्षणातच ते विमान त्या पर्वताच्या शिखरावरून वाऱ्यासारखे निघून गेले.
वैकुण्ठसदनं प्राप्तं रमारमणमन्दिरम् । असम्भाव्या विभूतिश्च तत्र दृष्टा मया सुत
ते विमान वैकुंठाच्या निवासस्थानी, लक्ष्मीपतीच्या मंदिरात पोहोचले; तिथे, पुत्रा, मी अद्भुत वैभव पाहिले.
विसिष्मिये तदा विष्णुर्दृष्ट्वा तत्पुरमुत्तमम् । सदनाग्रे ययौ तावद्धरिः कमललोचनः
त्या दिव्य नगरीचे दर्शन घडल्यावर विष्णू आश्चर्यचकित झाले; कमळासारख्या डोळ्यांचा हरि त्या महालाच्या पुढे गेला.
अतसीकुसुमाभासः पीतवासाश्चतुर्भुजः । द्विजराजाधिरूढश्च दिव्याभरणभूषितः
अतसी फुलासारखा रंग, पिवळे वस्त्र, चार हात, गरुडावर बसलेले, दिव्य दागिन्यांनी सजलेले असे ते होते.
वीज्यमानस्तदा लक्ष्म्या कामिन्या चामरैः शुभैः । तं वीक्ष्य विस्मिताः सर्वे वयं विष्णुं सनातनम्
त्या वेळी लक्ष्मी, सुंदर आणि प्रिय, शुभ चामरांनी त्यांना वाऱ्याची झुळूक देत होती; तो सनातन विष्णू पाहून आम्ही सर्वजण आश्चर्यचकित झालो.
परस्परं निरीक्षन्तः स्थितास्तस्मिन् वरासने । ततश्चचाल तरसा विमानं वातरंहसा
एकमेकांकडे पाहत आम्ही त्या उत्तम आसनावर उभे होतो; तेव्हाच अचानक विमान वाऱ्यासारखे वेगाने निघून गेले.
सुधासमुद्रः सम्प्राप्तौ मिष्टवारिमहोर्मिमान् । यादोगणसमाकीर्णश्चलद्वीचिविराजितः
आम्ही अमृताच्या समुद्रावर पोहोचलो, गोड पाण्याच्या मोठ्या लाटा, जलचरांनी भरलेला, लाटांनी शोभलेला तो समुद्र होता.
मन्दारपारिजाताद्यैः पादपैरतिशोभितः । नानास्तरणसंयुक्तो नानाचित्रविचित्रितः
मंदार, पारिजात आणि इतर वृक्षांनी तो फारच सुंदर दिसत होता; विविध आसने आणि रंगीबेरंगी अलंकारांनी तो सजलेला होता.
मुक्तादामपरिक्लिष्टो नानादामविराजितः । अशोकबकुलाख्यैश्च वृक्षैः कुरुबकादिभिः
मुक्तेच्या माळांनी आणि विविध सुंदर हारांनी सजलेला, अशोक, बकुळ, कुरुबक आणि इतर वृक्षांनी शोभलेला तो परिसर होता.
संवृतः सर्वतः सौम्यैः केतकीचम्पकैर्वृतः । कोकिलारावसङ्घुष्टो दिव्यगन्धसमन्वितः
सर्व बाजूंनी सौम्य केतकी आणि चंपकाच्या झाडांनी वेढलेला, कोकिळांच्या गोड आवाजांनी गूंजणारा आणि दिव्य सुगंधांनी भरलेला तो परिसर होता.
द्विरेफातिरणत्कारैरञ्जितः परमाद्भुतः । तस्मिन्द्वीपे शिवाकारः पर्यङ्कः सुमनोहरः
मधमाशांच्या गूंजणाऱ्या आवाजांनी रंगलेला, अत्यंत अद्भुत असा त्या बेटावर शिवाच्या आकाराचा एक मनोहारी पलंग होता.
रत्नालिखचितोऽत्यर्थं नानारत्नविराजितः । दृष्टोऽस्माभिर्विमानस्थैर्दूरतः परिमण्डितः
तो पलंग विविध रत्नांनी सुंदरपणे जडवलेला आणि चमकणारा होता; आम्ही तो दूरवरून विमानांमध्ये असताना पाहिला, तो इतर सर्व राजवाड्यांत उठून दिसत होता.