विमाने ब्रह्मविष्ण्वीशा दर्शयाम्यद्य चाद्भुतम् । तन्निशम्य वचस्तस्या ओमित्युक्त्वा पुनर्वयम्
आज या दिव्य विमानात मी ब्रह्मा, विष्णु आणि शंकर यांना एक अद्भुत दृश्य दाखवणार आहे; तिचे हे शब्द ऐकून आम्ही 'ॐ' असे म्हणून उत्तर दिले आणि मग—
समारुह्योपविष्टाः स्मो विमाने रत्नमण्डिते । मुक्तादामसुसंवीते किङ्किणीजालशब्दिते
आम्ही सर्वजण रत्नांनी सजवलेल्या, मोत्यांच्या माळांनी वेढलेल्या आणि घंटांच्या मंजुळ आवाजाने गुंजणाऱ्या त्या विमानात बसलो.
सुरसद्मनिभे रम्ये त्रयस्तत्राविशङ्किताः । सोपविष्टांस्ततो दृष्ट्वा देव्यस्मान्विजितेन्द्रियान्
देवतांच्या महालासारख्या रम्य अशा त्या विमानात आम्ही तिघेही निर्धास्तपणे गेलो; आम्ही तिथे बसलो आहोत हे पाहून, इंद्रियांवर विजय मिळवलेल्या देवीने आमच्याकडे पाहिले.
स्वशक्त्या तद्विमानं वै नोदयामास चाम्बरे
आपल्या स्वतःच्या शक्तीने देवीने ते विमान आकाशात उचलले.
विमानस्थैर्हरादिभिर्देवीदर्शनम् ब्रह्मोवाच विमानं तन्मनोवेगं यत्र स्थानान्तरे गतम् । न जलं तत्र पश्यामो विस्मिताः स्मो वयं तदा
त्या विमानातून हरादी देवांसह आम्ही देवीचे दर्शन घेतले—
वृक्षाः सर्वफला रम्याः कोकिलारावमण्डिताः । मही महीधराः कामं वनान्युपवनानि च
तेथे सर्व फळांनी लगडलेली सुंदर झाडे होती, कोकिळांच्या गाण्याने ते सजले होते; पृथ्वी, तिचे डोंगर, वनराई आणि बगिचे फारच रम्य दिसत होते.
नार्यश्च पुरुषाश्चैव पशवश्च सरिद्वराः । वाप्यः कूपास्तडागाश्च पल्वलानि च निर्झराः
तेथे स्त्रिया, पुरुष, जनावरे, पवित्र नद्या, तळी, विहिरी, तलाव, डबकी आणि धबधबे होते.
पुरतो नगरं रम्यं दिव्यप्राकारमण्डितम् । यज्ञशालासमायुक्तं नानाहर्म्यविराजितम्
आमच्या समोर एक सुंदर नगर दिसले, जे दिव्य तटबंदीने सजलेले, यज्ञशाळांनी युक्त आणि विविध महालांनी शोभून गेलेले होते.
प्रत्यभिज्ञा तदा जाताप्यस्माकं प्रेक्ष्य तत्पुरम् । स्वर्गोऽयमिति केनासौ निर्मितोस्ति तदाद्भुतम्
ते नगर पाहताच आम्हाला ते ओळखले; कुणीतरी विचारले, 'हेच का स्वर्ग? हे अद्भुत स्थान कोणी निर्माण केले?'
राजानं देवसङ्काशं व्रजन्तं मृगयां वने । अस्माभिः संस्थिता दृष्टा विमानोपरि चाम्बिका
आम्ही एक तेजस्वी राजाला, जो जणू काही देवासारखा भासत होता, वनात शिकार करायला जाताना पाहिले; आणि अंबिका आमच्या वर विमानात उभी होती.
क्षणाच्चचाल गगने विमानं पवनेरितम् । मुहूर्ताद्वा ततः प्राप्तं देशे चान्ये मनोहरे
क्षणातच ते विमान वाऱ्याच्या झोतावर आकाशात पुढे सरकले; थोड्याच वेळात ते दुसऱ्या मनोहारी प्रदेशात पोहोचले.
नन्दनं च वनं तत्र दृष्टमस्माभिरुत्तमम् । पारिजाततरुच्छायासंश्रिता सुरभिः स्थिता
तेथे आम्ही सुंदर आणि सुगंधी नंदनवन पाहिले, जे पारिजाताच्या झाडांच्या सावलीत न्हालेलं होतं.
चतुर्दन्तो गजस्तस्याः समीपे समवस्थितः । अप्सरसां तत्र वृन्दानि मेनकाप्रभृतीनि च
देवीच्या जवळ चार सोंडांचा हत्ती उभा होता; तिथे मेनका वगैरे अप्सरांचे समूहही होते.
क्रीडन्ति विविधैर्भावैर्गाननृत्यसमन्वितैः । गन्धर्वाः शतशस्तत्र यक्षा विद्याधरास्तथा
त्या सर्वजण विविध प्रकारे खेळत, गाणे आणि नृत्य करत होते; तिथे शेकडो गंधर्व, तसेच यक्ष आणि विद्याधरही होते.
मन्दारवाटिकामध्ये गायन्ति च रमन्ति च दृष्टः शतक्रतुस्तत्र पौलोम्या सहितः प्रभुः
मंदाराच्या बागेत सर्वजण गात आणि आनंद घेत होते; तिथे आम्ही इंद्राला पौलोमीसह पाहिले.
वयं तु विस्मिताश्चास्म दृष्ट्वा त्रैविष्टपं तदा । यादःपतिं कुबेरं च यमं सूर्यं विभावसुम्
ते त्रैविष्टप लोक पाहून आम्ही थक्क झालो; तिथे जलपती, कुबेर, यम, सूर्य आणि अग्नि हेही होते.
विलोक्य विस्मिताश्चास्म वयं तत्र सुरान्स्थितान् । तदा विनिर्गतो राजा पुरात्तस्मात्सुमण्डितात्
तिथे एकत्र आलेले देव पाहून आम्ही आश्चर्यचकित झालो; मग तो राजा त्या सुंदर नगरीतून बाहेर आला.
देवराज इवाक्षोभ्यो नरवाह्यावनौ स्थितः । विमानस्था वयं तच्च चचाल तरसागतम्
तो राजा जणू देवराजासारखा अढळ उभा होता, आपल्या सैन्यासह पृथ्वीवर उभा राहिला; आणि आम्ही विमानातून पाहत असताना, ते विमान वेगाने पुढे निघून गेले.
ब्रह्मलोकं तदा दिव्यं सर्वदेवनमस्कृतम् । तत्र ब्रह्माणमालोक्य विस्मितौ हरकेशवौ
त्या दिव्य ब्रह्मलोकात, सर्व देवांनी वंदन केलेल्या स्थानी, हर आणि केशव यांनी ब्रह्माला पाहून आश्चर्यचकित झाले.
सभायां तत्र वेदाश्च सर्वे साङ्गाः स्वरूपिणः । सागराः सरितश्चैव पर्वताः पन्नगोरगाः
त्या सभेत सर्व वेद आणि त्यांची शाखा आपापल्या मूळ रूपात होते, तसेच समुद्र, नद्या, पर्वत आणि सर्प-नागही तिथे होते.
मामूचतुश्चतुर्वक्त्रः कोऽयं ब्रह्मा सनातनः । ताववोचमहं नैव जाने सृष्टिपतिं पतिम्
चार मुखांचा ब्रह्मा मला म्हणाला, 'हा सनातन ब्रह्मा कोण आहे?' मी उत्तर दिले, 'मला सृष्टीचा स्वामी कोण आहे हे माहीत नाही.'
कोऽहं कोऽयं किमर्थं वा भ्रमोऽयं मम चेश्वरौ । क्षणादथ विमानं तच्चचालाशु मनोजवम्
'मी कोण? तो कोण? माझ्या मनात ही गोंधळ का आहे, हे प्रभुहो?' असे म्हणताच, क्षणातच ते विमान वाऱ्यासारखे हलू लागले.
कैलासशिखरे प्राप्तं रम्ये यक्षगणान्विते । मन्दारवाटिकारम्ये कीरकोकिलकूजिते
ते विमान सुंदर कैलास शिखरावर पोहोचले, जिथे यक्षांचा समूह होता, मंदार वृक्षांच्या रम्य बागेत, जिथे मोर आणि कोकीळे कुजन करत होते.
वीणामुरजवाद्यैश्च नादिते सुखदे शिवे । यदा प्राप्तं विमानं तत्तदैव सदनाच्छुभात्
वीणा आणि मृदुंग यांच्या सुखद ध्वनीने तेथे आनंद आणि शुभता पसरली होती; ते विमान त्या पवित्र स्थानी येताच थांबले.
निर्गतो भगवाञ्छम्भुर्वृषारूढस्त्रिलोचनः । पञ्चाननो दशभुजः कृतसोमार्धशेखरः
तेव्हा भगवान शंभू, वृषावर बसलेले, त्रिनेत्री, पंचमुखी, दहा हात असलेले, शिरावर अर्धचंद्र धारण केलेले, बाहेर आले.
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरीयकः । पार्ष्णिरक्षौ महावीरौ गजाननषडाननौ
त्यांनी वाघाचे कातडे नेसले होते, हत्तीच्या कातडीचे उपरणे होते, त्यांच्या पाठीमागे दोन शूर पुत्र उभे होते—एक गजानन, दुसरा षडानन.
शिवेन सह पुत्रौ द्वौ व्रजमानौ विरेजतुः । नन्दिप्रभृतयः सर्वे गणपाश्च वराश्च ते
शिवांसोबत दोन्ही पुत्र चालत होते, आणि नंदी व इतर सर्व गण त्यांच्या मागे होते.
जयशब्दं प्रयुञ्जाना व्रजन्ति शिवपृष्ठगाः । तं वीक्ष्य शङ्करं चान्यं विस्मितास्तत्र नारद
शिवाच्या मागे चालणारे सर्व जण 'जय' म्हणत होते; त्या वेळी दुसरा शंकर पाहून, नारद, आम्ही सर्वजण आश्चर्यचकित झालो.
मातृभिः संशयाविष्टस्तत्राहं न्यवसं मुने । क्षणात्तस्माद्गिरेः शृङ्गाद्विमानं वातरंहसा
मातृगणांमुळे मनात शंका येऊन मी तिथेच थांबलो, हे मुनी; क्षणातच ते विमान त्या पर्वताच्या शिखरावरून वाऱ्यासारखे निघून गेले.
वैकुण्ठसदनं प्राप्तं रमारमणमन्दिरम् । असम्भाव्या विभूतिश्च तत्र दृष्टा मया सुत
ते विमान वैकुंठाच्या निवासस्थानी, लक्ष्मीपतीच्या मंदिरात पोहोचले; तिथे, पुत्रा, मी अद्भुत वैभव पाहिले.