इत्युक्ताऽपि गृहीत्वा तं यदा गंतुं समुत्सुका
असं सांगितल्यावरही, तिने ते मूल घेतलं आणि जायला उत्सुक झाली.
पापिष्ठे किं करोम्यद्य निरयान्न बिभेषि किम्
अत्यंत पापी स्त्री, मी आज काय करू? तुला नरकाची भीती वाटत नाही का?
यथेच्छं गच्छ वा तिष्ठ पुत्रो मे स्थीयतामिह
तुला हवं तसं जा किंवा इथेच राहा, पण माझा मुलगा इथेच राहू दे.
एवं वदति भूपाले सा गृहीत्वा सुतं शिशुम्
राजा असं बोलत असताना, तिने तो लहान मुलगा उचलला,
पुत्रकामा सुतं त्वेनं पालयामि वने गता
मला पुत्र हवा आहे म्हणून, मी तुझं हे मूल घेऊन जंगलात जाईन आणि त्याचं पालन करीन.
गगां मां वै विजानीहि देवकार्यार्थमागताम्
मी गंगा आहे, देवांच्या कार्यासाठी इथे आले आहे, असं समज.
व्रजंतु मानुषी योनिं स्थितां चिंतातुरास्तु माम्
माझं मन अस्वस्थ आहे, मला जाऊन माणसाच्या गर्भात राहू दे.
तेभ्यो दत्त्वा वरं जाता पत्नी ते नृपसत्तम 2.4.
त्यांना वर दिल्यावर, हे उत्तम राजा, मी तुझी पत्नी म्हणून जन्म घेतला.
सप्त ते वसवः पुत्रा मुक्ताः शापादृषेस्तु ते
हे वासव, तुझे सातही पुत्र ऋषीच्या शापातून मुक्त झाले आहेत.
गंगादत्तमिमं पुत्रं गृहाण शंतनो स्वयम्
शंतनू, गंगेने दिलेला हा पुत्र तू स्वतःसाठी स्वीकार.
गांगेयोऽयं महाभाग भविष्यति बलाधिकः
हे भाग्यवान, गंगेचा हा मुलगा फार सामर्थ्यवान होईल.
दास्यामि यौवनप्राप्तं पालयित्वा महीपते
राजा, मी याला तारुण्यात पोहोचेपर्यंत वाढवून मग तुला देईन.
इत्युक्ताऽन्तर्दधे गंगा तं गृहीत्वा च बालकम्
गंगेला असे सांगून ती मुलाला घेऊन अदृश्य झाली.
भार्याविरहजं दुःखं तथा पुत्रस्य चाद्भुतम्
पत्नीपासून दूर राहण्याचे दुःख आणि पुत्राबद्दलचे आश्चर्य त्याला भोगावे लागले.
एवं गच्छति कालेऽथ नृपतिर्मृगयां गतः
अशा रीतीने काळ गेला आणि राजा शिकार करण्यास गेला.
गंगातीरमनुप्राप्तः स राजा शंतनुस्तदा
त्या वेळी राजा शंतनू गंगेच्या काठी आला.
तत्रापश्यत्कुमारं तं मुंचंतं विशिखान्बहून्
तेथे त्याने त्या मुलाला अनेक बाण सोडताना पाहिले.
तं वीक्ष्य विस्मितो राजा न स्म जानाति किंचन 2.4.
त्याला पाहून राजा चकित झाला आणि काहीच समजले नाही.
दृष्ट्वाऽप्यमानुषं कर्म बाणेषु लघुहस्तताम्
मानवी क्षमतेपलीकडचे कौशल्य आणि बाण चालविण्यातील त्याची चपळता पाहूनही
पप्रच्छ विस्मितो राजा कस्य पुत्रोऽसि चानघ
आश्चर्यचकित होऊन राजाने विचारले, 'हे निष्पाप, तू कोणाचा पुत्र आहेस?'
अंतर्धानं गतः सोऽथ राजा चिंतातुरोऽभवत्
तेव्हा तो अदृश्य झाला आणि राजा चिंतेने व्याकुळ झाला.
गंगां तुष्टाव भूपालः स्थितस्तत्र समाहितः
राजा तेथे स्थिर मनाने उभा राहून गंगेचे स्तवन करू लागला.
दृष्ट्वा तां चारुसर्वांगीं बभाषे नृपतिः स्वयम्
ती सर्वांगाने सुंदर गंगा पाहून राजाने स्वतः बोलायला सुरुवात केली.
गंगोवाच ददामि तव हस्ते तु गांगेयोऽयं महातपाः
गंगा म्हणाली, 'हा गंगेचा, मोठ्या तपश्चर्येचा पुत्र मी आता तुझ्या हाती देते.'
कीर्तिकर्ता कुलस्यास्य भविता तव सुव्रतः
तो तुझ्या वंशाचे नाव उज्ज्वल करील आणि तुझा भक्त राहील.
वसिष्ठस्याश्रमे दिव्ये संस्थितोऽयं सुतस्तव
हा तुझा पुत्र वसिष्ठांच्या दिव्य आश्रमात वाढवला गेला आहे.
यद्वेद जामदग्न्योऽसौ तद्वेदायं सुतस्तव
जमदग्नी यांना वेदांचं जितकं ज्ञान होतं, तितकंच तुझ्या मुलालाही आहे.
इत्युक्वांऽतर्दधे गंगा दत्त्वा पुत्रं नृपाय वै 2.4.
असं सांगून, गंगा राजाला मुलगा देऊन अदृश्य झाली.
समालिंग्य सुतं राजा समाघ्राय च मस्तकम्
राजाने आपल्या मुलाला मिठी मारली आणि त्याचं डोकं प्रेमाने वास घेतलं.
गत्वा गजाह्वयं राजा चकारोत्सवमुत्तमम्
राजा गजाह्वय या नगरीत गेला आणि तिथे मोठा उत्सव साजरा केला.