तथेत्युक्ता गता सा वै कामिनी दिव्य दर्शना
त्या दिव्य सौंदर्य असलेल्या कामिनीने 'तसेच होईल' असे म्हणून तेथून निघून गेली.
ततः कालेन कियता जाते पुत्रे वयस्विनि
काही काळानंतर, हे तरुणी, त्या राजाला एक पुत्र झाला.
वृत्तांतं कथयित्वा तु पुनरूचे निजं सुतम्
सर्व घडलेली गोष्ट सांगून, त्याने पुन्हा आपल्या मुलाशी बोलले.
कामयाना वरारोहा ता भजेथा मनोरमाम्
'हे तेजस्वी, तुझ्या मनात तिची इच्छा असेल तर, तू त्या मनोहारी स्त्रीला स्वीकार.'
धर्मपत्नीं च तां कृत्वा भविता त्वं सुखी किल एवं संदिश्य तं पुत्रं भूपतिः प्रीतमानसः
'तिला धर्मपत्नी म्हणून स्वीकारशील तर तू नक्कीच सुखी होशील.' असे सांगून राजा आनंदाने आपल्या मुलाला उपदेश करू लागला.
दत्त्वा राज्यश्रियं सर्वां वनं राजा विवेश ह
राजाने सर्व राजवैभव देऊन, तो वनात गेला.
जगाम स्वर्गं राजाऽसौ देहं त्यक्त्वा स्वतेजसा
त्या राजाने आपल्या तेजाने देह सोडून स्वर्ग गाठला.
प्रजां वै पालयामास धर्मदंडो महीपतिः ।। 2.3.
तो धर्माची काठी हाती घेऊन प्रजेला रक्षण करू लागला.
देवव्रतोत्पतिवर्णनम् सूत उवाच बभूव मृगयाशीलो निघ्नन्व्याघ्रान्मृगान्नृपः
देवव्रताचा जन्म कसा झाला याचे वर्णन सूतमुनी म्हणाले: तो राजा शिकारीला फारच आसक्त होता, वाघ आणि हरणे मारत असे.
स कदाचिद्वने घोरे गंगातीरे चरन्नृपः
एकदा तो राजा भयंकर अरण्यात, गंगेच्या काठी फिरत होता.
दृष्ट्वा तां नृपतिर्मग्नः पित्रोक्तेयं वरानना
तीला पाहताच राजा तिच्या रूपावर मोहित झाला; हे सुंदर मुखवाली, हीच ती स्त्री आहे असे त्याच्या वडिलांनी सांगितले होते.
पिबन्मुखांबुजं तस्या न तृप्तिमग्मन्नृपः
तिच्या कमळासारख्या मुखातील पाणी पित असताना, त्या राजाची तृष्णा काही केल्या भागली नाही.
महाभिषं साऽपि मत्वा प्रेमयुक्ता बभूव ह
तीसुद्धा त्यांना महाभिष समजून प्रेमाने भरून गेली.
वीक्ष्य तामसितापांगीं राजा प्रीतमना भृशम्
काळ्या डोळ्यांच्या कडा असलेल्या तिला पाहून राजा मनापासून अत्यंत आनंदी झाला.
देवी वा त्वं च वामोरु मानुषी वा वरानने
सुंदर नितंब असलेल्या सुंदरी, तू देवी असशील किंवा माणूस असशील,
याऽसि काऽसि वरारोहे भार्या मे भव सुंदरि
तू कोण असलीस, सुंदर कटी असलेल्या सुंदरी, माझी पत्नी हो.
सूत उवाच महाभिषं समुत्पन्नं नृपं जानाति जाह्नवी
सूतम्हणाला: गंगा जाणत होती की हा राजा म्हणजे पुन्हा जन्मलेला महाभिष आहे.
पूर्वप्रेमसमायोगाच्छ्रुत्वा वाचं नृपस्य ताम् 2.4.
पूर्वीच्या प्रेमाच्या नात्यामुळे, राजाचे शब्द ऐकून,
स्त्र्युवाच का न वांछति चार्वंगी भावित्वात्सदृशं पतिम्
स्त्री म्हणाली: सुंदर अंग असलेल्या कोणत्या स्त्रीला योग्य पती मिळावा असे वाटत नाही?
वाग्बंधेन नृपश्रेष्ठ चरिष्यामि पतिं किल
राजांनो, मी तुझ्याशी वचनबद्धतेने पत्नी होईन.
यच्च कुर्यामहं कार्यं शुभं वा यदि वाऽशुभम्
मी जे काही करीन, ते शुभ असो किंवा अशुभ,
यदा च त्वं नृपश्रेष्ठ न करिष्यसि मे वचः
राजांनो, जेव्हा तू माझे बोलणे ऐकणार नाहीस,
स्मृत्वा जन्म वसूनां सा प्रार्थनापूर्वकं हृदि
वसूंनी घेतलेला जन्म आणि त्यांची विनंती तिने मनाशी घट्ट ठेवली.
तथेत्युक्ताऽथ सा देवी चकार नृपतिं पतिम्
राजाने 'तसेच होवो' असे मान्य केल्यावर, त्या देवीने त्याला आपला पती केले.
नृपस्य मंदिरं प्राप्ता सुभगा वरवर्णिनी
भाग्यवती, तेजस्वी ती स्त्री राजाच्या राजवाड्यात गेली.
साऽपि तं रमयामास भावज्ञा वै वरांगना
ती, त्याच्या मनाची जाण असलेली श्रेष्ठ स्त्री, त्याला आनंद देऊ लागली.
स तया मृगशावाक्ष्या शच्या शतक्रतुर्यथा
मृगशावकासारख्या डोळ्यांच्या तिच्यासोबत तो, इंद्र आणि शचीसारखा होता.
रेमाते मंदिरे दिव्ये रमाना रायणाविव 2.4.
ते दोघेही दिव्य राजवाड्यात लक्ष्मी आणि नारायणासारखे रमू लागले.
गर्भं गंगा वसुं पुत्रं सुषुवे चारुलोचना
सुंदर डोळ्यांची गंगा वसूंमध्ये जन्मलेल्या पुत्राला जन्म दिला.
तृतीयेऽथ चतुर्थेऽथ पंचमे षष्ठ एव च
त्यानंतर तिसऱ्या, चौथ्या, पाचव्या आणि सहाव्या वर्षीही...