नमः श्रीकालिके मातर्नमो नीलसरस्वति । उग्रतारे महोग्रे ते नित्यमेव नमो नमः
हे श्रीकालिके माता, तुला नमस्कार; हे नीलसरस्वती, तुला नमस्कार; हे उग्रतारा, महाउग्रे, तुला नेहमीच नमस्कार.
नमः पीताम्बरे देवि नमस्त्रिपुरसुन्दरि । नमो भैरवि मातङ्गि धूमावति नमो नमः
पिवळ्या वस्त्रातील देवी, तुला नमस्कार; त्रिपुरसुंदरी, तुला नमस्कार; भैरवी, मातंगी, धूमावती, तुम्हा सर्वांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
छिन्नमस्ते नमस्तेऽस्तु क्षीरसागरकन्यके । नमः शाकम्भरि शिवे नमस्ते रक्तदन्तिके
छिन्नमस्ता, तुला नमस्कार; क्षीरसागराची कन्या, तुला नमस्कार; शाकंभरी, शिवे, रक्तदंती, तुम्हा सर्वांना नमस्कार.
निशुम्भशुम्भदलनि रक्तबीजविनाशिनि । धूम्रलोचननिर्णाशे वृत्रासुरनिबर्हिणि
निशुंभ आणि शुंभाचा नाश करणारी, रक्तबीजाचा संहार करणारी; धूम्रलोचनाचा विनाश करणारी, वृत्रासुराचा संहार करणारी.
चण्डमुण्डप्रमथिनि दानवान्तकरे शिवे । नमस्ते विजये गङ्गे शारदे विकचानने
चंड-मुंडांचा नाश करणारी, दानवांचा अंत करणारी, कल्याणकारी शिवे, तुला नमस्कार. विजयी गंगे, शारदे, फुलासारखा उजळ चेहरा असणाऱ्या देवी, तुला नमस्कार.
पृथ्वीरूपे दयारूपे तेजोरूपे नमो नमः । प्राणरूपे महारूपे भूतरूपे नमोऽस्तु ते
पृथ्वीच्या रूपात, दयाळूपणाच्या रूपात, तेजाच्या रूपात, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. प्राणाच्या रूपात, महान रूपात, सर्व सृष्टीच्या रूपात, तुला नमस्कार.
विश्वमूर्ते दयामूर्ते धर्ममूर्ते नमो नमः । देवमूर्ते ज्योतिमूर्ते ज्ञानमूर्ते नमोऽस्तु ते
विश्वाच्या रूपात, दयाच्या रूपात, धर्माच्या रूपात तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. देवतेच्या रूपात, प्रकाशाच्या रूपात, ज्ञानाच्या रूपात तुला नमस्कार.
गायत्रि वरदे देवि सावित्रि च सरस्वति । नमः स्वाहे स्वधे मातर्दक्षिणे ते नमो नमः
गायत्री, वर देणारी देवी, सावित्री आणि सरस्वती, तुला नमस्कार. स्वाहा, स्वधा, आई आणि दक्षिणा, तुम्हा सर्वांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
नेति नेतीति वाक्यैर्या बोध्यते सकलागमैः । सर्वप्रत्यक्स्वरूपां तां भजामः परदेवताम्
‘हे नाही, ते नाही’ अशा शब्दांनी सर्व शास्त्रांतून जी ओळखली जाते, जी सर्वांच्या रूपात प्रत्यक्ष आहे, त्या परादेवीचे आपण भक्तीने स्मरण करतो.
भ्रमरैर्वेष्टिता यस्माद् भ्रामरी या ततः स्मृता । तस्यै देव्यै नमो नित्यं नित्यमेव नमो नमः
जिच्या भोवती भुंगे फिरतात म्हणून जिला भ्रमरी म्हणतात, त्या देवीला नेहमी, सतत, पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
नमस्ते पार्श्वयोः पृष्ठे नमस्ते पुरतोऽम्बिके । नम ऊर्ध्वं नमश्चाधः सर्वत्रैव नमो नमः
अंबिके, तुझ्या दोन्ही बाजूंना, पाठीमागे आणि समोर तुला नमस्कार. वर, खाली आणि सर्वत्र तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
कृपां कुरु महादेवि मणिद्वीपाधिवासिनि । अनन्तकोटिब्रह्माण्डनायिके जगदम्बिके
महालक्ष्मी, मणिद्वीपावर वास करणारी, अनंत कोटी ब्रह्मांडांची स्वामिनी, जगदंबे, कृपा कर.
जय देवि जगन्मातर्जय देवि परात्परे । जय श्रीभुवनेशानि जय सर्वोत्तमोत्तमे
जगाची माता देवी, तुला विजय असो! परात्पर देवी, तुला विजय असो! श्रीभुवनेश्वरी, तुला विजय असो! सर्वश्रेष्ठ देवी, तुला विजय असो!
कल्याणगुणरत्नानामाकरे भुवनेश्वरि । प्रसीद परमेशानि प्रसीद जगतोरणे
कल्याणकारी गुणांचे खजिना असणाऱ्या भुवनेश्वरी, प्रसन्न हो. परमेेश्वरी, जगाच्या दाराशी कृपा कर.
श्रीनारायण उवाच इति देववचः श्रुत्वा प्रगल्भं मधुरं वचः । उवाच जगदम्बा सा मत्तकोकिलभाषिणी
श्रीनारायण म्हणाले: देवतांचे निर्भय आणि मधुर बोल ऐकून, जगदंबा, मदमस्त कोकीळेसारख्या आवाजात बोलू लागली.
देव्युवाच प्रसन्नाहं सदा देवा वरदेशशिखामणिः । ब्रुवन्तु विबुधाः सर्वे यदेव स्याच्चिकीर्षितम्
देवी म्हणाली: मी नेहमीच प्रसन्न आहे, हे देवांनो, वर देणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ. सर्व ज्ञानी लोकांनी आपली इच्छा सांगावी.
देवीवाक्यं सुराः श्रुत्वा प्रोचुर्दुःखस्य कारणम् । दुष्टदैत्यस्य चरितं जगद्बाधाकरं परम्
देवीचे बोल ऐकून, देवांनी आपल्या दुःखाचे कारण सांगितले—दुष्ट दैत्याचे वाईट कृत्य, ज्यामुळे जगाला मोठा त्रास झाला.
देवब्राह्मणवेदानां हेलनं नाशनं तथा । स्थानभ्रंशं सुराणां च कथयामासुरादृताः
देवतांचा, ब्राह्मणांचा आणि वेदांचा अपमान व नाश, आणि देवतांचे स्थान गमावणे, हे सर्व त्यांनी आदराने सांगितले.
ब्रह्मणो वरदानं च यथावत्ते समूचिरे । श्रुत्वा देवमुखाद्वाणीं महाभगवती तदा
ब्रह्मदेवाने दिलेला वर कसा होता, हे त्यांनी तिला पूर्णपणे सांगितले. देवांच्या तोंडून हे ऐकून, त्या वेळी महाभगवती—
प्रेरयामास हस्तस्थान्भ्रमरान्भ्रामरी तदा । पार्श्वस्थानग्नभागस्थान्नानारूपधरांस्तथा
तेव्हा भ्रमरीने हातात असलेले, बाजूला आणि अग्नीपाशी असलेले, वेगवेगळ्या रूपातील भुंगे सोडले.
जनयामास बहुशो यैर्व्याप्तं भुवनत्रयम् । मटचीयूथवत्तेषां समुदायस्तु निर्गतः
तिने अनेक भुंगे निर्माण केले, ज्यांनी तिन्ही लोक व्यापले; त्यांचे थवे एकत्र बाहेर पडले, जणू काही मोठा भुंग्यांचा गटच.
तदान्तरिक्षं तैर्व्याप्तमन्धकारः क्षितावभूत् । दिवि पर्वतशृङ्गेषु द्रुमेषु विपिनेष्वपि
तेव्हा आकाश त्या भुंग्यांनी भरून गेले, पृथ्वीवर अंधार पसरला; स्वर्गात, पर्वतशिखरांवर, झाडांमध्ये आणि जंगलातही.
भ्रमरा एव सञ्जातास्तदद्भुतमिवाभवत् । ते सर्वे दैत्यवक्षांसि दारयामासुरुद्गताः
तेव्हा तेथे मधमाशा प्रकट झाल्या आणि तो देखावा फारच अद्भुत वाटला. त्या सर्व मधमाशांनी दैत्यांच्या छातीवर तुटून पडून त्यांना फाडू लागले.
नरं मधुहरं यद्वन्मक्षिकाः कोपसंयुताः । उपायो न च शस्त्राणां तथास्त्राणां तदाभवत्
जसा मध चोरणाऱ्यावर रागावलेल्या मधमाशा तुटून पडतात, तसाच त्या वेळी कोणतेही शस्त्र किंवा अस्त्र उपयोगाचे पडले नाही.
न युद्धं न च सम्भाषा केवलं मरणं खलु । यस्मिन्यस्मिन्स्थले ये ये स्थिता दैत्या यथा यथा
तेथे ना लढाई होती, ना बोलणे—फक्त मृत्यूच होता; जिथे जिथे, जसे जसे दैत्य उभे होते, तिथे तिथे त्यांना मृत्यूच पदरी पडत होता.
तत्रैव च तथा सर्वे मरणं प्रापुरुत्स्मयाः । परस्परं समाचारो न कस्याप्यभवत्तदा
त्या सर्व गर्विष्ठ दैत्यांना तिथेच मृत्यू आला; त्या वेळी एकमेकांशी कोणतीही बोलणी किंवा संपर्क झाला नाही.
क्षणमात्रेण ते सर्वे विनष्टा दैत्यपुङ्गवाः । कृत्वेत्थं भ्रमराः कार्यं देवीनिकटमाययुः
क्षणातच ते सर्व दैत्यांचे पुढारी नष्ट झाले; मधमाशांनी आपले काम पूर्ण करून देवीच्या जवळ परत आल्या.
आश्चर्यमेतदाश्चर्यमिति लोकाः समूचिरे । किं चित्रं जगदम्बाया यस्या मायेयमीदृशी
लोक म्हणू लागले, 'हे खरंच आश्चर्यकारक आहे! जगदंबेची माया अशी असताना यात काय नवल!'
ततो देवगणाः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । निमग्ना हर्षजलधौ पूजयामासुरम्बिकाम्
मग सर्व देवगण, ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने, आनंदाच्या सागरात बुडून, अंबिकेची पूजा करू लागले.
नानोपचारैर्विविधैर्नानोपायनपाणयः । जयशब्दं प्रकुर्वाणा मुमुचुः सुमनांसि च
विविध प्रकारच्या उपचाऱ्यांनी आणि वेगवेगळ्या भेटवस्तू हातात घेऊन, 'जय'च्या घोषणा देत, त्यांनी फुलांचा वर्षाव केला.