प्रादुर्बभूव देवेशी सहस्रार्कसमद्युतिः । तां दृष्ट्वा विमलात्मानो राजपुत्राः षडेव ते
देवतांचा अधिपती असलेली देवी, हजार सूर्यांसारखी तेजस्वी, प्रकट झाली. तिला पाहून ते सहाही राजपुत्र अंतःकरणाने निर्मळ झाले.
तुष्टुवुर्भक्तिनम्रान्तःकरणा भावसंयुताः । राजपुत्रा ऊचुः महेश्वरि जयेशानि परमे करुणालये
ते राजपुत्र भक्तीने व नम्रतेने अंतःकरणाने तिला स्तुती करू लागले. त्यांनी म्हटले: 'महेश्वरी, जयश्विनी, परमानंदाची मूर्ती, करुणेचा सागर!'
वाग्भवाराधनप्रीते वाग्भवप्रतिपादिते । क्लींकारविग्रहे देवि क्लींकारप्रीतिदायिनि
वाग्भवाच्या पूजेत आनंद मानणारी, वाग्भवाने प्रकट होणारी, 'क्लीं' या बीजाचा स्वरूप असलेली देवी, 'क्लीं'च्या भक्तांना आनंद देणारी.
कामराजमनोमोददायिनीश्वरतोषिणि । महामाये मोदपरे महासाम्राज्यदायिनि
कामराजाच्या मनाला आनंद देणारी, प्रभूला प्रिय असलेली, महा मायेस्वरूपिणी, आनंदात श्रेष्ठ, मोठ्या साम्राज्याची देणारी.
विष्ण्वर्कहरशक्रादिस्वरूपे भोगवर्धिनि । एवं स्तुता भगवती राजपुत्रैर्महात्मभिः
विष्णू, सूर्य, शंकर, इंद्र आणि इतरांच्या रूपात तू सुख वाढवतेस. अशा या भगवतीचे, राजपुत्रांनी मोठ्या भक्तीने स्तवन केले.
प्रसादसुमुखी देवी प्रोवाच वचनं शुभम् । देव्युवाच राजपुत्रा महात्मानो भवन्तस्तपसा युताः
कृपापूर्ण हसऱ्या मुखाने देवीने शुभ वचन सांगितली: 'राजपुत्रांनो, तुम्ही महान आत्म्यांनी तप केले आहे.'
निष्कल्मषाः शुद्धधियो जाता वै मदुपासनात् । वरं मनोगतं सर्वं याचध्वमविलम्बितम्
माझ्या उपासनेमुळे तुम्ही निष्कलंक आणि शुद्ध मनाचे झाले आहात. मनात जे काही इच्छा आहे ते मागा, विलंब करू नका.
प्रसन्नाहं प्रदास्यामि युष्माकं मनसि स्थितम् । राजपुत्रा ऊचुः देवि निष्कण्टकं राज्यं सन्ततिश्चिरजीविनी
मी प्रसन्न आहे, तुमच्या मनात जे आहे ते मी देईन. राजपुत्र म्हणाले: 'देवी, आमचे राज्य कोणत्याही विघ्नाशिवाय असो आणि आमचा वंश दीर्घायुषी असो.'
भोगा अव्याहता कामं यशस्तेजो मतिश्च ह । अकुण्ठितत्वं सर्वेषामेष एव वरो हितः
आमचे सुख उपभोग इच्छेप्रमाणे अखंड राहो, कीर्ती, तेज आणि बुध्दी मिळो. सर्वांचे कल्याण अखंड राहो—हीच आम्ही वर मागतो.
देव्युवाच एवमस्तु च सर्वेषां भवतां यन्मनोगतम् । अथान्यदपि मे वाक्यं भूयतामादरादिदम्
देवी म्हणाली: 'तुमच्या सर्वांच्या मनात जे आहे ते तसेच होवो. आता मी आणखी एक गोष्ट सांगते, ती लक्षपूर्वक ऐका.'
भवन्तः सर्व एवैते मन्वन्तरपतीश्वराः । सन्तत्या दीर्घया भोगैरनेकैरपि सङ्गमः
तुम्ही सर्वजण मन्वंतरांचे अधिपती व्हाल. तुमचा वंश दीर्घायुषी राहील आणि तुम्हाला अनेक सुखांचा लाभ मिळेल.
अखण्डितबलैश्वर्यं यशस्तेजोविभूतयः । भवितारो मत्प्रसादाद्राजपुत्राः क्रमेण तु
माझ्या कृपेने तुमचे बळ, संपत्ती, कीर्ती, तेज आणि वैभव अखंड राहील. राजपुत्रांनो, हे सर्व तुम्हाला एकामागून एक मिळेल.
श्रीनारायण उवाच एवं तेभ्यो वरान्दत्त्वा भ्रामरी जगदम्बिका । अन्तर्धानं जगामाशु भक्त्या तैः संस्तुता सती
श्रीनारायण म्हणाले: त्या जगदंबा भ्रामरीने सर्वांना वर दिले आणि भक्तीने त्यांच्या स्तुतीने तृप्त होऊन ती लगेच अदृश्य झाली.
ते राजपुत्राः सर्वेऽपि तस्मिञ्जन्मन्यनुत्तमम् । राज्यं महीगतान्भोगान्बुभुजुश्च महौजसः
त्या सर्व राजपुत्रांनी त्या जन्मात मोठ्या सामर्थ्याने उत्तम राज्य आणि पृथ्वीवरील सर्व सुखे उपभोगली.
सन्ततिं चाखण्डितां ते समुत्पाद्य महीतले । वंशं संस्थाप्य सर्वेऽपि मनूनां पतयोऽभवन्
त्यांनी पृथ्वीवर अखंड वंश वाढवला, आपापले वंश स्थापन केले आणि सर्वजण मनूंचे अधिपती झाले.
भवान्तरे क्रमेणैव सावर्णिपदभागिनः । प्रथमो दक्षसावर्णिर्नवमो मनुरीरितः
पुढील जन्मांमध्ये ते सावर्णि मनूंच्या पदाला पोहोचले; त्यात पहिला दक्ष सावर्णि नावाचा नववा मनू झाला.
अव्याहतबलो देव्याः प्रसादादभवद्विभुः । द्वितीयो मेरुसावर्णिर्दशमो मनुरेव च
देवीच्या कृपेने त्याला अडथळा न येणारे सामर्थ्य मिळाले; दुसरा मेरु सावर्णि हा दहावा मनू झाला.
बभूव मन्वन्तरपो महादेवीप्रसादतः । तृतीयो मनुराख्यातः सूर्यसावर्णिनामकः
महादेवीच्या कृपेने तो मन्वंतरांचा स्वामी झाला; तिसरा मनू सूर्यसावर्णि नावाने ओळखला जातो.
एकादशो महोत्साहस्तपसा स्वेन भावितः । चतुर्थश्चन्द्रसावर्णिर्द्वादशो मनुराड् विभुः
अकरावा मनू मोठ्या उत्साहाने आणि स्वतःच्या तपाने सिद्ध झाला; चौथा चंद्रसावर्णि आणि बारावा मनू बलाढ्य राजा झाला.
देवीसमाराधनेन जातो मन्वन्तरेश्वरः । पञ्चमो रुद्रसावर्णिस्त्रयोदशमनुः स्मृतः
देवीची उपासना करून तो मन्वंतरांचा स्वामी झाला; पाचवा रुद्रसावर्णि, जो तेरावा मनू म्हणून ओळखला जातो.
महाबलो महासत्त्वो बभूव जगदीश्वरः । षष्ठश्च विष्णुसावर्णिश्चतुर्दशमनुः कृती
महाबळ आणि महान सामर्थ्य मिळवून तो जगाचा स्वामी झाला; सहावा विष्णुसावर्णि, जो चौदावा मनू आहे, तो कृतिशील होता.
बभूव देवीवरतो जगतां प्रथितः प्रभुः । चतुर्दशैते मनवो महातेजोबलैर्युताः
देवीच्या वरामुळे तो जगात प्रसिद्ध झाला; हे चौदा मनू महान तेज आणि बळाने युक्त आहेत.
देव्याराधनतः पूज्या वन्द्या लोकेषु नित्यशः । महाप्रतापिनः सर्वे भ्रामर्यास्तु प्रसादतः
देवीच्या उपासनेमुळे ते सर्व लोकांत नेहमी पूजले आणि वंदिले जातात; भ्रामरीच्या कृपेने ते सर्व अत्यंत प्रतापी झाले.
नारद उवाच केयं सा भ्रामरी देवी कथं जाता किमात्मिका । तदाख्यानं वद प्राज्ञ विचित्रं शोकनाशकम्
नारद म्हणाले: ही भ्रामरी देवी कोण आहे? ती कशी जन्मली आणि तिचे स्वरूप काय आहे? हे अद्भुत आणि दुःख नाहीसे करणारे कथानक तू मला सांग.
न तृप्तिमधिगच्छामि पिबन्देवीकथामृतम् । अमृतं पिबतां मृत्युर्नास्य श्रवणतो यतः
देवीच्या कथा अमृतासारख्या आहेत, त्या ऐकतांना मला कधीच तृप्ती मिळत नाही; कारण हे अमृत जे ऐकतात त्यांना मृत्यू लागत नाही.
श्रीनारायण उवाच शृणु नारद वक्ष्यामि जगन्मातुर्विचेष्टितम् । अचिन्त्याव्यक्तरूपाया विचित्रं मोक्षदायकम्
श्रीनारायण म्हणाले: नारद, ऐक, मी तुला त्या जगन्मातेच्या अद्भुत आणि मोक्ष देणाऱ्या लीला सांगतो, जिचे रूप अगम्य आणि अव्यक्त आहे.
यद्यच्चरित्रं श्रीदेव्यास्तत्सर्वं लोकहेतवे । निर्व्याजया करुणया पुत्रे मातुर्यथा तथा
श्रीदेवीची जी काही कृत्ये आहेत, ती सर्व लोकांच्या हितासाठीच आहेत; जशी आई आपल्या मुलावर निस्वार्थी प्रेम करते, तशीच तिची करुणा आहे.
पूर्वं दैत्यो महानासीदरुणाख्यो महाबलः । पाताले दैत्यसंस्थाने देवद्वेषी महाखलः
पूर्वी अरुण नावाचा एक मोठा आणि बलाढ्य दैत्य होता, तो पाताळात दैत्यांच्या स्थानी राहत असे, देवांचा शत्रू आणि फारच दुष्ट होता.
स देवाञ्जेतुकामश्च चकार परमं तपः । पद्मसम्भवमुद्दिश्य स नस्त्राता भविष्यति
त्याला देवांना जिंकायचे होते म्हणून त्याने कमलातून जन्मलेल्या देवतेसाठी कठोर तप केले; 'तोच आपला रक्षक होईल' असे त्याला वाटले.
गत्वा हिमवतः पार्श्वे गङ्गाजलसुशीतले । पक्वपर्णाशनो योगी सन्निरुध्य मरुद्गणम्
तो हिमालयाच्या कडेला, गंगेच्या थंड पाण्याजवळ गेला; तेथे तो योगी फक्त गळून पडलेली पाने खात असे आणि श्वास रोखून तप करत होता.