एवं ते वर्णितं साधो सावर्णेर्जन्म कर्म च । एतत्पठंस्तथा शृण्वन्देव्यनुग्रहमाप्नुयात्
सज्जना, अशा प्रकारे सावर्णीचा जन्म आणि त्याची कृत्ये सांगितली; जो कोणी हे वाचतो किंवा ऐकतो, त्याला देवीची कृपा लाभते.
भ्रामरीचरित्रवर्णनम् श्रीनारायण उवाच अथातः श्रूयतां शेषमनूनां चित्रमुद्भवम् । यस्य स्मरणमात्रेण देवीभक्तिः प्रजायते
भ्रामरीचे चरित्र सांगतो. श्रीनारायण म्हणाले: आता उरलेल्या मनूंच्या अद्भुत जन्माची कथा ऐक, ज्याचे स्मरण केल्याने देवीभक्ती निर्माण होते.
आसन्वैवस्वतमनोः पुत्राः षड् विमलोदयाः । करूषश्च पृषध्रश्च नाभागो दिष्ट एव च
वैवस्वत मनूचे सहा पुत्र होते, जे निर्मळ आणि तेजस्वी होते: करूष, पृषध्र, नाभाग आणि दिष्ट.
शर्यातिश्च त्रिशङ्कुश्च सर्व एव महाबलाः । ततः षडेव ते गत्वा कालिन्द्यास्तीरमुत्तमम्
शर्याति आणि त्रिशंकू हे दोघेही, सर्वजण अत्यंत बलवान होते; नंतर त्या सहा जणांनी कालिंदीच्या उत्तम तीरावर प्रस्थान केले.
निराहारा जितश्वासाः पूजां चक्रुस्ततः स्थिताः । देव्या महीमयीं मूर्तिं विनिर्माय पृथक्पृथक्
ते उपवास करून, श्वासावर नियंत्रण मिळवून, उभे राहून प्रत्येकाने पृथ्वीपासून देवीची वेगवेगळी मूर्ती घडवली आणि तिची भक्तीभावाने पूजा केली.
विविधैरुपचारैस्तां पूजयामासुरादृताः । ततश्च सर्व एवैते तपःसारा महाबलाः
त्यांनी विविध प्रकारच्या उपचारांनी, मोठ्या आदराने देवीची पूजा केली. हे सर्व तपस्वी मोठ्या सामर्थ्याचे आणि तपाचा सार असलेले होते.
जीर्णपर्णाशना वायुभक्षणास्तोयजीवनाः । धूम्रपाना रश्मिपानाः क्रमशश्च बहुश्रमाः
कोणी वाळलेल्या पानांवर जगले, कोणी फक्त वाऱ्यावर, कोणी पाण्यावर, कोणी धूर घेत राहिले, तर कोणी सूर्यकिरणांवर जगले आणि त्यांनी एकामागून एक अनेक कष्ट सहन केले.
ततस्तेषामादरेणाराधनं कुर्वतां सदा । विमला मतिरुत्पन्ना सर्वमोहविनाशिनी
ते नेहमीच भक्तीने आराधना करत राहिले, त्यामुळे त्यांच्या मनात निर्मळ आणि सर्व मोह नष्ट करणारी बुद्धी निर्माण झाली.
बभूवुर्मनुपुत्रास्ते देवीपादैकचिन्तनाः । मत्या विमलया तेषामात्मन्येवाखिलं जगत्
मन्नूचे ते पुत्र देवीच्या पायांचे एकचित्ताने ध्यान करू लागले. त्यांच्या निर्मळ बुद्धीमुळे त्यांना संपूर्ण जग आपल्यातच दिसू लागले.
दर्शनं सञ्जगामाशु तदद्भुतमिवाभवत् । एवं द्वादशवर्षान्ते तपसा जगदीश्वरी
त्यांना लवकरच एक अद्भुत दर्शन झाले. बारा वर्षांच्या तपश्चर्येनंतर जगदंबेने त्यांना आपले रूप दाखवले.
प्रादुर्बभूव देवेशी सहस्रार्कसमद्युतिः । तां दृष्ट्वा विमलात्मानो राजपुत्राः षडेव ते
देवतांचा अधिपती असलेली देवी, हजार सूर्यांसारखी तेजस्वी, प्रकट झाली. तिला पाहून ते सहाही राजपुत्र अंतःकरणाने निर्मळ झाले.
तुष्टुवुर्भक्तिनम्रान्तःकरणा भावसंयुताः । राजपुत्रा ऊचुः महेश्वरि जयेशानि परमे करुणालये
ते राजपुत्र भक्तीने व नम्रतेने अंतःकरणाने तिला स्तुती करू लागले. त्यांनी म्हटले: 'महेश्वरी, जयश्विनी, परमानंदाची मूर्ती, करुणेचा सागर!'
वाग्भवाराधनप्रीते वाग्भवप्रतिपादिते । क्लींकारविग्रहे देवि क्लींकारप्रीतिदायिनि
वाग्भवाच्या पूजेत आनंद मानणारी, वाग्भवाने प्रकट होणारी, 'क्लीं' या बीजाचा स्वरूप असलेली देवी, 'क्लीं'च्या भक्तांना आनंद देणारी.
कामराजमनोमोददायिनीश्वरतोषिणि । महामाये मोदपरे महासाम्राज्यदायिनि
कामराजाच्या मनाला आनंद देणारी, प्रभूला प्रिय असलेली, महा मायेस्वरूपिणी, आनंदात श्रेष्ठ, मोठ्या साम्राज्याची देणारी.
विष्ण्वर्कहरशक्रादिस्वरूपे भोगवर्धिनि । एवं स्तुता भगवती राजपुत्रैर्महात्मभिः
विष्णू, सूर्य, शंकर, इंद्र आणि इतरांच्या रूपात तू सुख वाढवतेस. अशा या भगवतीचे, राजपुत्रांनी मोठ्या भक्तीने स्तवन केले.
प्रसादसुमुखी देवी प्रोवाच वचनं शुभम् । देव्युवाच राजपुत्रा महात्मानो भवन्तस्तपसा युताः
कृपापूर्ण हसऱ्या मुखाने देवीने शुभ वचन सांगितली: 'राजपुत्रांनो, तुम्ही महान आत्म्यांनी तप केले आहे.'
निष्कल्मषाः शुद्धधियो जाता वै मदुपासनात् । वरं मनोगतं सर्वं याचध्वमविलम्बितम्
माझ्या उपासनेमुळे तुम्ही निष्कलंक आणि शुद्ध मनाचे झाले आहात. मनात जे काही इच्छा आहे ते मागा, विलंब करू नका.
प्रसन्नाहं प्रदास्यामि युष्माकं मनसि स्थितम् । राजपुत्रा ऊचुः देवि निष्कण्टकं राज्यं सन्ततिश्चिरजीविनी
मी प्रसन्न आहे, तुमच्या मनात जे आहे ते मी देईन. राजपुत्र म्हणाले: 'देवी, आमचे राज्य कोणत्याही विघ्नाशिवाय असो आणि आमचा वंश दीर्घायुषी असो.'
भोगा अव्याहता कामं यशस्तेजो मतिश्च ह । अकुण्ठितत्वं सर्वेषामेष एव वरो हितः
आमचे सुख उपभोग इच्छेप्रमाणे अखंड राहो, कीर्ती, तेज आणि बुध्दी मिळो. सर्वांचे कल्याण अखंड राहो—हीच आम्ही वर मागतो.
देव्युवाच एवमस्तु च सर्वेषां भवतां यन्मनोगतम् । अथान्यदपि मे वाक्यं भूयतामादरादिदम्
देवी म्हणाली: 'तुमच्या सर्वांच्या मनात जे आहे ते तसेच होवो. आता मी आणखी एक गोष्ट सांगते, ती लक्षपूर्वक ऐका.'
भवन्तः सर्व एवैते मन्वन्तरपतीश्वराः । सन्तत्या दीर्घया भोगैरनेकैरपि सङ्गमः
तुम्ही सर्वजण मन्वंतरांचे अधिपती व्हाल. तुमचा वंश दीर्घायुषी राहील आणि तुम्हाला अनेक सुखांचा लाभ मिळेल.
अखण्डितबलैश्वर्यं यशस्तेजोविभूतयः । भवितारो मत्प्रसादाद्राजपुत्राः क्रमेण तु
माझ्या कृपेने तुमचे बळ, संपत्ती, कीर्ती, तेज आणि वैभव अखंड राहील. राजपुत्रांनो, हे सर्व तुम्हाला एकामागून एक मिळेल.
श्रीनारायण उवाच एवं तेभ्यो वरान्दत्त्वा भ्रामरी जगदम्बिका । अन्तर्धानं जगामाशु भक्त्या तैः संस्तुता सती
श्रीनारायण म्हणाले: त्या जगदंबा भ्रामरीने सर्वांना वर दिले आणि भक्तीने त्यांच्या स्तुतीने तृप्त होऊन ती लगेच अदृश्य झाली.
ते राजपुत्राः सर्वेऽपि तस्मिञ्जन्मन्यनुत्तमम् । राज्यं महीगतान्भोगान्बुभुजुश्च महौजसः
त्या सर्व राजपुत्रांनी त्या जन्मात मोठ्या सामर्थ्याने उत्तम राज्य आणि पृथ्वीवरील सर्व सुखे उपभोगली.
सन्ततिं चाखण्डितां ते समुत्पाद्य महीतले । वंशं संस्थाप्य सर्वेऽपि मनूनां पतयोऽभवन्
त्यांनी पृथ्वीवर अखंड वंश वाढवला, आपापले वंश स्थापन केले आणि सर्वजण मनूंचे अधिपती झाले.
भवान्तरे क्रमेणैव सावर्णिपदभागिनः । प्रथमो दक्षसावर्णिर्नवमो मनुरीरितः
पुढील जन्मांमध्ये ते सावर्णि मनूंच्या पदाला पोहोचले; त्यात पहिला दक्ष सावर्णि नावाचा नववा मनू झाला.
अव्याहतबलो देव्याः प्रसादादभवद्विभुः । द्वितीयो मेरुसावर्णिर्दशमो मनुरेव च
देवीच्या कृपेने त्याला अडथळा न येणारे सामर्थ्य मिळाले; दुसरा मेरु सावर्णि हा दहावा मनू झाला.
बभूव मन्वन्तरपो महादेवीप्रसादतः । तृतीयो मनुराख्यातः सूर्यसावर्णिनामकः
महादेवीच्या कृपेने तो मन्वंतरांचा स्वामी झाला; तिसरा मनू सूर्यसावर्णि नावाने ओळखला जातो.
एकादशो महोत्साहस्तपसा स्वेन भावितः । चतुर्थश्चन्द्रसावर्णिर्द्वादशो मनुराड् विभुः
अकरावा मनू मोठ्या उत्साहाने आणि स्वतःच्या तपाने सिद्ध झाला; चौथा चंद्रसावर्णि आणि बारावा मनू बलाढ्य राजा झाला.
देवीसमाराधनेन जातो मन्वन्तरेश्वरः । पञ्चमो रुद्रसावर्णिस्त्रयोदशमनुः स्मृतः
देवीची उपासना करून तो मन्वंतरांचा स्वामी झाला; पाचवा रुद्रसावर्णि, जो तेरावा मनू म्हणून ओळखला जातो.