इति सूतवचः श्रुत्वा नैमिषीयास्तपोधनाः । पूजयामासुरत्युच्चैः सूतं पौराणिकोत्तमम्
सूतांचे हे शब्द ऐकून, नैमिषारण्यातील तपस्वी मोठ्या भक्तीने, पुराणातील श्रेष्ठ सूताचा मोठ्या आनंदाने पूजन करू लागले.
प्रसन्नहृदयाः सर्वे देवीपादाम्बुजार्चकाः । निर्वृतिं परमां प्राप्ताः पुराणस्य प्रभावतः
सर्वजण प्रसन्न मनाने, देवीच्या चरणकमळांची उपासना करणारे, या पुराणाच्या प्रभावाने परम आनंदाला पोहोचले.
नमश्चक्रुः पुनः सूतं क्षमाप्य च मुहुर्मुहुः । संसारवारिधेस्तात प्लवोऽस्माकं त्वमेव हि
त्यांनी पुन्हा पुन्हा सूताला नमस्कार केला, वारंवार क्षमा मागितली: 'तुमच्याशिवाय आम्हाला या संसारसागरातून तारणारा दुसरा कोणी नाही.'
इति स मुनिवराणामग्रतः श्रावयित्वा सकलनिगमगुह्यं दौर्गमेतत्पुराणम् । नतमथ मुनिसङ्घं वर्धयित्वाऽऽशिषाम्बा- चरणकमलभृङ्गो निर्जगामाथ सूतः
म्हणून सर्व मुनींना हे कठीण, वेदांचे गूढ असलेले पुराण ऐकवून, सूतांनी मुनीसंघाला आशीर्वाद दिला आणि मग आईच्या चरणकमळाचा भुंगा होऊन ते निघून गेले.