ब्राह्मणानां कृतिं दृष्ट्वा स्मयं चित्ते चकार ह । अद्यापि तस्या वदनं स्मययुक्तं च दृश्यते
ब्राह्मणांनी केलेले कृत्य पाहून, तिच्या मनात हसू आले; आजही तिच्या मुखावर हास्य दिसते.
उवाच मुनिवर्यं तं स्मयमानमुखाम्बुजा । भुजङ्गायार्पितं दुग्धं विषायैवोपजायते
हसतमुख कमलासारख्या मुखाने तिने त्या श्रेष्ठ ऋषींना सांगितले: 'सर्पाला दिलेले दूध विषच होते.'
शान्तिं कुरु महाभाग कर्मणो गतिरीदृशी । इति देवीं प्रणम्याथ ततोऽगात्स्वाश्रमं प्रति
'हे भाग्यवान, शांतता साध. कर्माचा परिणाम असाच असतो.' असे देवीस वंदन करून तो आपल्या आश्रमात गेला.
ततो विप्रैः शापदग्धैर्विस्मृता वेदराशयः । गायत्री विस्मृता सर्वैस्तदद्भुतमिवाभवत्
मग त्या ब्राह्मणांच्या शापामुळे वेद विसरले गेले; गायत्री सर्वांनी विसरली, आणि हे मोठे आश्चर्यच झाले.
ते सर्वेऽथ मिलित्वा तु पश्चात्तापयुतास्तथा । प्रणेमुर्मुनिवर्यं तं दण्डवत्पतिता भुवि
ते सर्वजण एकत्र येऊन, मनापासून पश्चात्ताप करत, त्या श्रेष्ठ ऋषीला पृथ्वीवर लोळण घालत नमस्कार करू लागले.
नोचुः किञ्चन वाक्यं तु लज्जयाधोमुखाः स्थिताः । प्रसीदेति प्रसीदेति प्रसीदेति पुनः पुनः
ते काहीच बोलले नाहीत, लाजेने डोळे खाली घालून उभे राहिले, आणि फक्त 'कृपा करा, कृपा करा, कृपा करा' असे पुन्हा पुन्हा म्हणू लागले.
प्रार्थयामासुरभितः परिवार्य मुनीश्वरम् । करुणापूर्णहृदयो मुनिस्तान्समुवाच ह
ते सर्वजण भीतीने त्या महान ऋषीला वेढून, त्याच्याकडे विनवू लागले; त्या ऋषीच्या हृदयात करुणा भरलेली होती, म्हणून त्याने त्यांना सांगितले.
कृष्णावतारपर्यन्तं कुम्भीपाके भवेत्स्थितिः । न मे वाक्यं मृषा भूयादिति जानीथ सर्वथा
कृष्णावताराच्या शेवटपर्यंत तुम्हाला कुम्भीपाकात राहावे लागेल; माझे शब्द कधीही खोटे ठरणार नाहीत, हे नक्की समजा.
ततः परं कलियुगे भुवि जन्म भवेद्धि वाम् । मदुक्तं सर्वमेतत्तु भवेदेव न चान्यथा
त्याच्या नंतर, कलियुगात तुम्ही पृथ्वीवर जन्म घ्याल; मी जे काही सांगितले ते नक्कीच घडेल, वेगळे काही होणार नाही.
मच्छापस्य विमोक्षार्थं युष्माकं स्याद्यदीषणा । तर्हि सेव्यं सदा सर्वैर्गायत्रीपदपङ्कजम्
माझ्या शापातून मुक्त व्हायचे असेल, तर तुम्हा सर्वांनी नेहमी गायत्रीच्या चरणकमळांची भक्ती करावी लागेल.
व्यास उवाच इति सर्वान्विसृज्याथ गौतमो मुनिसत्तमः । प्रारब्धामिति मत्वा तु चित्ते शान्तिं जगाम ह
व्यास म्हणतो: असे सर्वांना सांगून, गौतम ऋषीने त्यांना सोडले आणि 'जे घडायचे ते सुरू झाले' असे मनाशी ठरवून मनःशांती मिळवली.
एतस्मात्कारणाद्राजन् गते कृष्णे तु धीमति । कलौ युगे प्रवृत्ते तु कुम्भीपाकात्तु निर्गताः
म्हणून, राजन, कृष्णासारख्या ज्ञानी पुरुषाचा प्रस्थान झाल्यावर आणि कलियुग सुरू झाल्यावर, ते सर्वजण कुम्भीपाकातून बाहेर आले.
भुवि जाता ब्राह्मणाश्च शापदग्धाः पुरा तु ये । सन्ध्यात्रयविहीनाश्च गायत्रीभक्तिवर्जिताः
पूर्वी शापाने जळालेले जे ब्राह्मण होते, ते पृथ्वीवर जन्माला आले; त्यांना तिन्ही संध्यांचा अभ्यास नव्हता आणि गायत्रीची भक्तीही नव्हती.
वेदभक्तिविहीनाश्च पाखण्डमतगामिनः । अग्निहोत्रादिसत्कर्मस्वधास्वाहाविवर्जिताः
त्यांना वेदांची भक्ती नव्हती, ते चुकीच्या मतांचा स्वीकार करतात, अग्निहोत्र वगैरे योग्य कर्मे आणि स्वधा-स्वाहा यांच्या विधींनाही ते वर्ज्य करतात.
मूलप्रकृतिमव्यक्तां नैव जानन्ति कर्हिचित् । तप्तमुद्राङ्किताः केचित्कामाचाररताः परे
मूळ प्रकृती म्हणजेच अव्यक्त स्वरूप त्यांना कधीच कळत नाही; काही जण अंगावर तापवलेल्या मुद्रांचे निशाण घालतात, तर काही इंद्रियसुखात रममाण होतात.
कापालिकाः कौलिकाश्च बौद्धा जैनास्तथापरे । पण्डिता अपि ते सर्वे दुराचारप्रवर्तकाः
काही कापालिक, कौलिक, बौद्ध, जैन असे आहेत; आणि काही शास्त्रज्ञ असूनही सर्वजण वाईट वर्तन करतात.
लम्पटाः परदारेषु दुराचारपरायणाः । कुम्भीपाकं पुनः सर्वे यास्यन्ति निजकर्मभिः
ते परस्त्रीमध्ये आसक्त, वाईट कृत्यांत गुंतलेले असतात; त्यांच्या कर्मामुळे ते सर्व पुन्हा कुम्भीपाकात जातील.
तस्मात्सर्वात्मना राजन् संसेव्या परमेश्वरी । न विष्णूपासना नित्या न शिवोपासना तथा
म्हणून, राजन, संपूर्ण मनाने परमेश्वरीची उपासना करावी; केवळ विष्णू किंवा शिवाची नित्य उपासना यथार्थ नाही.
नित्या चोपासना शक्तेर्यां विना तु पतत्यधः । सर्वमुक्तं समासेन यत्पृष्टं तत्त्वयानघ
शक्तीची नित्य उपासना केल्याशिवाय पतन होते; तू विचारलेले सर्व मी थोडक्यात सांगितले, हे पापरहित.
अतः परं मणिद्वीपवर्णनं शृणु सुन्दरम् । यत्परं स्थानमाद्याया भुवनेश्या भवारणेः
आता पुढे, मणिद्वीपाचे सुंदर वर्णन ऐक, जे आद्याशक्तीचे, भुवनेश्वरीचे श्रेष्ठ स्थान आहे.
; मणिद्वीपवर्णनम् व्यास उवाच ब्रह्मलोकादूर्ध्वभागे सर्वलोकोऽस्ति यः श्रुतः । मणिद्वीपः स एवास्ति यत्र देवी विराजते
व्यास म्हणतो: ब्रह्मलोकाच्या वरच्या भागी एक सर्वांना ज्ञात असलेला लोक आहे, तोच मणिद्वीप आहे, जिथे देवी तेजस्वीपणे वास करते.
सर्वस्मादधिको यस्मात्सर्वलोकस्ततः स्मृतः । पुरा पराम्बयैवायं कल्पितो मनसेच्छया
तो सर्व लोकांपेक्षा श्रेष्ठ असल्यामुळे त्याला सर्वलोक असे म्हणतात; पूर्वी पराम्बेने आपल्या इच्छेने तो निर्माण केला.
सर्वादौ निजवासार्थं प्रकृत्या मूलभूतया । कैलासादधिको लोको वैकुण्ठादपि चोत्तमः
सर्वांच्या आरंभी, आपल्या निवासासाठी, आपल्या मूळ स्वरूपातून देवीने एक असा लोक निर्माण केला जो कैलासाहून श्रेष्ठ आणि वैकुंठाहूनही उत्तम आहे.
गोलोकादपि सर्वस्मात्सर्वलोकोऽधिकः स्मृतः । न तत्समं त्रिलोक्यां तु सुन्दरं विद्यते क्वचित्
तो लोक गोळोकाहून आणि इतर सर्व लोकांहूनही श्रेष्ठ मानला जातो; या त्रिलोकांत तितका सुंदर दुसरा कुठलाही लोक नाही.
छत्रीभूतं त्रिजगतो भवसन्तापनाशकम् । छायाभूतं तदेवास्ति ब्रह्माण्डानां तु सत्तम
तो लोक त्रैलोक्याला छत्रासारखा आहे आणि जन्ममरणाच्या दुःखाचा नाश करणारा आहे; तोच उत्तम ब्रह्मांडांसाठी छाया देणारा आहे.
बहुयोजनविस्तीर्णो गम्भीरस्तावदेव हि । मणिद्वीपस्य परितो वर्तते तु सुधोदधिः
मणिद्वीपाच्या चारही बाजूंनी अनेक योजन विस्तारलेला आणि तितकाच खोल, शुद्ध समुद्र पसरलेला आहे.
मरुत्सङ्घट्टनोत्कीर्णतरङ्ग शतसङ्कुलः । रत्नाच्छवालुकायुक्तो झषशङ्खसमाकुलः
त्या समुद्रात वाऱ्याच्या धक्क्याने उठणाऱ्या शेकडो लाटा आहेत, रत्नांच्या वाळूने भरलेला आहे आणि मासे व शंखांनी गजबजलेला आहे.
वीचिसङ्घर्षसञ्जातलहरीकणशीतलः । नानाध्वजसमायुक्तनानापोतगतागतैः
लाटांच्या एकमेकांवर आदळण्याने निर्माण होणाऱ्या थंडगार थेंबांनी तो समुद्र शीतल झाला आहे; तिथे विविध झेंडे फडकत आहेत आणि अनेक प्रकारची जहाजे ये-जा करत आहेत.
विराजमानः परितस्तीररत्नद्रुमो महान् । तदुत्तरमयोधातुनिर्मितो गगने ततः
चहुबाजूंनी किनाऱ्यावर रत्नांच्या झाडांनी तो मोठा किनारा उजळून निघाला आहे; त्यापुढे आकाशात दिव्य धातूंच्या भिंती उभ्या आहेत.
सप्तयोजनविस्तीर्णः प्राकारो वर्तते महान् । नानाशस्त्रप्रहरणा नानायुद्धविशारदाः
सात योजन रुंदीचा एक भव्य परिघ तिथे आहे, ज्यात विविध शस्त्रे आणि अनेक प्रकारचे युद्धकुशल योद्धे सज्ज आहेत.