ऊर्ध्वं ब्रह्माणी मे रक्षेदधस्ताद्वैष्णवी तथा । एवं दश दिशो रक्षेत्सर्वाङ्गं भुवनेश्वरी
वर ब्रह्माणी आणि खाली वैष्णवी माझे रक्षण करो. अशा प्रकारे, दहा दिशांना आणि सर्व अंगांचे रक्षण भुवनेश्वरी करो.
तत्पदं पातु मे पादौ जङ्घे मे सवितुः पदम् । वरेण्यं कटिदेशे तु नाभिं भर्गस्तथैव च
'तत्' हे शब्द माझ्या पायांचे रक्षण करो, 'सवितुः' माझ्या पिंडांचे, 'वरेण्यं' माझ्या कंबरेचे, आणि 'भर्ग' माझ्या नाभीचे रक्षण करो.
देवस्य मे तद्धृदयं धीमहीति च गल्लयोः । धियः पदं च मे नेत्रे यः पदं मे ललाटकम्
'देवस्य' माझ्या हृदयाचे, 'धीमहि' माझ्या गळ्याचे, 'धियः' माझ्या डोळ्यांचे, आणि 'यः' माझ्या कपाळाचे रक्षण करो.
नः पातु मे पदं मूर्ध्नि शिखायां मे प्रचोदयात् । तत्पदं पातु मूर्धानं सकारः पातु भालकम्
'नः' हे शब्द माझ्या शिराचे, 'प्रचोदयात्' शिखेचे, 'तत्' मस्तकाचे आणि 'स' भालाचे रक्षण करो.
चक्षुषी तु विकारार्णस्तुकारस्तु कपोलयोः । नासापुटं वकारार्णो रेकारस्तु मुखे तथा
'तु' या अक्षराने डोळे सुरक्षित राहतात, 'क' ने गाल, 'न' ने नाकपुड्या, आणि 'र' ने तोंड सांभाळले जाते.
णिकार ऊर्ध्वमोष्ठं तु यकारस्त्वधरोष्ठकम् । आस्यमध्ये भकारार्णो र्गोकारश्चिबुके तथा
'ण' या अक्षराने वरचा ओठ, 'य' ने खालचा ओठ, 'भ' ने तोंडाचा मध्यभाग, आणि 'ग' ने हनुवटी राखली जाते.
देकारः कण्ठदेशे तु वकारः स्कन्धदेशकम् । स्यकारो दक्षिणं हस्तं धीकारो वामहस्तकम्
'ड' या अक्षराने गळा, 'व' ने खांद्याचा भाग, 'स्य' ने उजवा हात, आणि 'धी' ने डावा हात सुरक्षित राहतो.
मकारो हृदयं रक्षेद्धिकार उदरे तथा । धिकारो नाभिदेशे तु योकारस्तु कटिं तथा
'म' या अक्षराने हृदय, 'धी' ने पोट, 'धी' ने नाभीचा भाग, आणि 'य' ने कंबर राखली जाते.
गुह्यं रक्षतु योकार ऊरू द्वौ नः पदाक्षरम् । प्रकारो जानुनी रक्षेच्चोकारो जङ्घदेशकम्
'य' या अक्षराने गुप्तांग, 'न' ने दोन्ही मांड्या, 'प्र' ने गुडघे, आणि 'चो' ने पोटरीचे भाग सुरक्षित राहतात.
दकारं गुल्फदेशे तु यकारः पदयुग्मकम् । तकारव्यञ्जनं चैव सर्वाङ्गं मे सदावतु
'द' या अक्षराने घोट्याचा भाग, 'य' ने दोन्ही पाय, आणि 'त' या व्यंजनाने सर्व अंग नेहमी सुरक्षित राहतात.
इदं तु कवचं दिव्यं बाधाशतविनाशनम् । चतुःषष्टिकलाविद्यादायकं मोक्षकारकम्
हे दिव्य कवच शंभर प्रकारच्या त्रासांचा नाश करते, चौर्याऐंशी कला व विद्या देते आणि मुक्तीकडे नेते.
मुच्यते सर्वपापेभ्यः परं ब्रह्माधिगच्छति । पठनाच्छ्रवणाद्वापि गोसहस्रफलं लभेत्
हे पठण केल्याने किंवा ऐकल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते आणि परम ब्रह्म प्राप्त होते; तसेच हजार गायींचे फळ मिळते.
गायत्रीहृदयम् नारद उवाच भगवन् देवदेवेश भूतभव्यजगत्प्रभो । कवचं च श्रुतं दिव्यं गायत्रीमन्त्रविग्रहम्
नारद म्हणाले: हे भगवन्, देवांचे देव, भूत, भविष्य आणि वर्तमान जगाचे स्वामी, मी गायत्रीमंत्राचे मूर्तिमंत दिव्य कवच ऐकले आहे.
अधुना श्रोतुमिच्छामि गायत्रीहृदयं परम् । यद्धारणाद्भवेत्युण्यं गायत्रीजपतोऽखिलम्
आता मला गायत्रीचे परम हृदय ऐकायचे आहे, ज्याच्या धारणेमुळे गायत्री जपाचे सर्व फल मिळते.
श्रीनारायण उवाच देव्याश्च हृदयं प्रोक्तं नारदाथर्वणे स्फुटम् । तदेवाहं प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम्
श्री नारायण म्हणाले: हे नारद, देवीचे हृदय मी आणि अथर्वण यांना स्पष्टपणे सांगितले आहे; तेच सर्वात गुप्त मी आता सांगतो.
विराड्रूपां महादेवीं गायत्रीं वेदमातरम् । ध्यात्वा तस्यास्त्वथाङ्गेषु ध्यायेदेताश्च देवताः
विराट रूपातील महादेवी गायत्री, वेदांची जननी, हिचा ध्यान करून, तिच्या अंगांमध्ये या देवतांचे ध्यान करावे.
पिण्डब्रह्माण्डयोरैक्याद्भावयेत्स्वतनौ तथा । देवीरूपे निजे देहे तन्मयत्वाय साधकः
पिंड आणि ब्रह्मांड यांचे एकत्व आपल्या शरीरात अनुभवून, साधकाने देवीचे रूप स्वतःच्या देहात तद्रूपतेसाठी ध्यान करावे.
नादेवोऽभ्यर्चयेद्देवमिति वेदविदो विदुः । ततोऽभेदाय काये स्वे भावयेद्देवता इमाः
वेदज्ञ म्हणतात, 'देवच देवाची पूजा करू शकतो.' म्हणून अभेदासाठी, या देवतांचे ध्यान आपल्या शरीरात करावे.
अथ तत्सम्प्रवक्ष्यामि तन्मयत्वमथो भवेत् । गायत्रीहृदयस्यास्याप्यहमेव ऋषिः स्मृतः
आता मी सांगतो की या तद्रूपतेची अनुभूती कशी होते; या गायत्रीहृदयाचा ऋषी मीच आहे असे मानले जाते.
गायत्रीच्छन्द उद्दिष्टं देवता परमेश्वरी । पूर्वोक्तेन प्रकारेण कुर्यादङ्गानि षट्क्रमात् । आसने विजने देशे ध्यायेदेकाग्रमानसः
गायत्री हेच छंद, परमेश्वरी हीच देवता; पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीने सहा अंगांची पूजा करावी, एकाग्र मनाने एकांतस्थळी आसनावर बसावे.
श्रीगायत्रीस्तोत्रवर्णनम् नारद उवाव भक्तानुकम्पिन् सर्वज्ञ हृदयं पापनाशनम् । गायत्र्याः कथितं तस्माद्गायत्र्याः स्तोत्रमीरय
नारद म्हणाले: भक्तांवर कृपा करणारे, सर्वज्ञ, हृदयातील पापांचा नाश करणारे, तू गायत्रीचे वर्णन केलेस; म्हणून आता गायत्रीचे स्तोत्र सांग.
श्रीनारायण उवाच आदिशक्ते जगन्मातर्भक्तानुग्रहकारिणि । सर्वत्र व्यापिकेऽनन्ते श्रीसन्ध्ये ते नमोऽस्तु ते
श्री नारायण म्हणाले: आदि शक्ती, जगाची जननी, भक्तांना कृपा करणारी, सर्वत्र व्यापणारी, अनंत, हे संध्यादेवी, तुला माझा नमस्कार.
त्वमेव सन्ध्या गायत्री सावित्री च सरस्वती । बाह्मी च वैष्णवी रौद्री रक्ता श्वेता सितेतरा
तूच संध्या, गायत्री, सावित्री आणि सरस्वती आहेस; तूच ब्राह्मी, वैष्णवी, रौद्री, रक्तवर्णी, शुभ्र आणि मिश्रवर्णी आहेस.
प्रातर्बाला च मध्याह्ने यौवनस्था भवेत्पुनः । वृद्धा सायं भगवती चिन्त्यते मुनिभिः सदा
प्रातःकाळी तू बालिका असतेस, मध्यान्ही तरुणी, आणि संध्याकाळी, हे भगवती, ऋषी नेहमी ध्यान करतात की तू वृद्ध झाली आहेस.
हंसस्था गरुडारूढा तथा वृषभवाहिनी । ऋग्वेदाध्यायिनी भूमौ दृश्यते या तपस्विभिः
तू हंसावर बसलेली, गरुडावर आरूढ, तसेच वृषभावर स्वार आहेस; तपस्वी लोकांना पृथ्वीवर ऋग्वेदाचा अभ्यास करणारी म्हणून दिसतेस.
यजुर्वेदं पठन्ती च अन्तरिक्षे विराजते । सा सामगापि सर्वेषु भ्राम्यमाणा तथा भुवि
यजुर्वेद म्हणत असताना तू आकाशात तेजाने चमकतेस; आणि सामवेद गाणारी म्हणून तू पृथ्वीवर सर्वत्र फिरतेस.
रुद्रलोकं गता त्वं हि विष्णुलोकनिवासिनी । त्वमेव ब्रह्मणो लोकेऽमर्त्यानुग्रहकारिणी
तू रुद्राच्या लोकात गेली आहेस, विष्णूच्या लोकात वास करतेस, आणि ब्रह्माच्या लोकात तूच मर्त्यांना कृपा करणारी आहेस.
सप्तर्षिप्रीतिजननी माया बहुवरप्रदा । शिवयोः करनेत्रोत्था ह्यश्रुस्वेदसमुद्भवा
सप्तर्षींना आनंद देणारी माता, अनेक वर देणारी, तूच माया आहेस, शिव आणि पार्वती यांच्या हातातील व डोळ्यांतील अश्रू व घामातून उत्पन्न झालेली.
आनन्दजननी दुर्गा दशधा परिपढ्यते । वरेण्या वरदा चैव वरिष्ठा वरवर्णिनी
आनंदाची जननी दुर्गा, दहा रूपांनी वर्णिली जाते; तीच श्रेष्ठ, वर देणारी, सर्वांत उत्तम आणि सुंदर वर्णाची आहे.
गरिष्ठा च वरार्हा च वरारोहा च सप्तमी । नीलगङ्गा तथा सन्ध्या सर्वदा भोगमोक्षदा
सर्वांत मोठी, श्रेष्ठतेस पात्र, सुंदर अंगाची, सप्तमी, तू निळ्या गंगेप्रमाणे आणि संध्येसारखी आहेस, नेहमी सुख आणि मोक्ष देणारी.