एवं विधानं सन्ध्यायाः प्रातःकाले प्रकीर्तितम् । सन्ध्याकर्म समाप्यान्तेऽप्यग्निहोत्रं स्वयं हुनेत्
अशा प्रकारे सकाळच्या संध्यावंदनाची पद्धत सांगितली आहे. संध्याकर्म पूर्ण केल्यावर स्वतः अग्निहोत्र करावे.
पञ्चायतनपूजां च ततः कुर्यात्समाहितः । शिवां शिवं गणपतिं सूर्यं विष्णुं तथार्चयेत्
नंतर एकाग्रचित्ताने पंचायतन पूजा करावी. त्यात शिवा, शिव, गणपती, सूर्य आणि विष्णू यांची भक्तीभावाने पूजा करावी.
पौरुषेण तु सूक्तेन व्याहृत्या वा समाहितः । मूलमन्त्रेण वा कुर्याद्ह्रीश्च ते इति मन्त्रतः
पुरुषसूक्त, व्याहृती किंवा मूलमंत्राने, 'ह्रीश्च ते' या मंत्राने भक्तीपूर्वक पूजा करावी.
भवानीं तु यजेन्मध्ये तथैशान्यां तु माधवम् । आग्नेय्यां गिरिजानाथं गणेशं रक्षसां दिशि
मध्यभागी भवानीची, ईशान्य दिशेला माधवाची, आग्नेयेस गिरिजानाथाची आणि राक्षसांच्या दिशेला गणेशाची पूजा करावी.
वायव्यामर्चयेत्सूर्यमिति देवस्थितिक्रमः । षोडशानुपचारांश्च षोडशर्ग्भिर्हरेन्नरः
वायव्य दिशेला सूर्याची पूजा करावी. हाच देवतांच्या स्थानाचा क्रम आहे. सोळा उपचारांसह सोळा अर्पण करावीत.
देवीमभ्यर्च्य पुरतो यजेदन्याननुक्रमात् । न देवीपूजनात्पुण्यमधिकं क्वचिदीक्ष्यते
देवीची समोर पूजा करून, नंतर इतरांची योग्य क्रमाने पूजा करावी. देवीच्या पूजेपेक्षा अधिक पुण्य दुसरीकडे मिळत नाही.
अत एव तु सन्ध्यासु सन्ध्योपास्तिः श्रुतीरिता । नाक्षतैरर्चयेर्द्विष्णुं न तुलस्या गणेश्वरम्
म्हणून संध्याकाळच्या वेळी संध्योपासना करावी, असे वेद सांगतात. विष्णूची पूजा अक्षता वापरून करू नये, आणि गणेशाची पूजा तुळशीने करू नये.
दूर्वाभिर्नार्चयेद्दुर्गां केतकैर्न महेश्वरम् । मल्लिकाजातिकुसुमं कुटजं पनसं तथा
दुर्वा वापरून दुर्गेची पूजा करू नये, केतकीच्या फुलांनी महेश्वराची पूजा करू नये, तसेच मल्लिका, जाती, कुडज, किंवा पनसाच्या फुलांनीही करू नये.
किंशुकं बकुलं कुन्दं लोध्रं तु करवीरकम् । शिंशपाऽपराजितापुष्पं बब्धूकागस्त्यपुष्पके
किंशुक, बकुळ, कुंद, लोढ्र, करवीर, शिंशपा, अपराजिता, बबडूक किंवा अगस्त्य फुलांनीही पूजा करू नये.
मदन्तं सिन्दुवारं च पालाशकुसुमं तथा । दूर्वाङ्कुरं बिल्वदलं कुशमञ्जरिकां तथा
मदंत, सिंदुवारा, पळस फुल, दुर्वेची कोंब, बेलाची पाने किंवा कुशाच्या मंजिरी यांचा वापरही पूजा करताना करू नये.
शल्लकीमाधवीपुष्पमर्कमन्दारपुष्पकम् । केतकीं कर्णिकारं च कदम्बकुसुमं तथा
शलाकी, माधवी फुल, अर्क, मंदार फुल, केतकी, कर्णिकार किंवा कदंब फुलांनीही पूजा करू नये.
पुन्नागश्चम्पकस्तद्वद्यूथिकातगरौ तथा । एवमादीनि पुष्पाणि देवीप्रियकराणि च
पुन्नाग, चंपक, युथिका, तगर किंवा अशा इतर फुलांनीही पूजा करू नये. ही फुले देवीला प्रिय असतात.
गुग्गुलस्य भवेद्धूपो दीपः स्यात्तिलतैलतः । कृत्वेत्थं देवतापूजां ततो मूलमनुं जपेत्
गुग्गुळाचा धूप द्यावा आणि तिळाच्या तेलाचा दिवा लावावा. अशा प्रकारे देवीची पूजा करून मग मूळ मंत्राचा जप करावा.
एवं पूजां समाप्यैव वेदाभ्यासं चरेद्बुधः । ततः स्ववृत्त्या कुर्वीत पोष्यवर्गार्थसाधनम् । तृतीयदिनभागे तु नियमेन विचक्षणः
अशी पूजा पूर्ण केल्यावर ज्ञानी माणसाने वेदांचा अभ्यास करावा. त्यानंतर आपल्या व्यवसायाने आपल्या आश्रितांचा सांभाळ करावा. दिवसाच्या तिसऱ्या भागात नियमाने आणि विचारपूर्वक वागावे.
बृहद्रथकथानकम् नारद उवाच पूजाविशेषं श्रीदेव्याः श्रोतुमिच्छामि मानद । येनाश्रितेन मनुजः कृतकृत्यत्वमावहेत्
नारद म्हणाले: मान देणाऱ्या, मला श्रीदेवीची विशेष पूजा कशी करावी हे ऐकायचे आहे, ज्यामुळे मनुष्य सर्व कर्तव्ये पूर्ण करतो.
श्रीनारायण उवाच देवर्षे शृणु वक्ष्यामि श्रीमत्सु पूजनक्रमम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं साक्षात्समस्तापन्निवारणम्
श्रीनारायण म्हणाले: देवरषी, ऐक, मी श्रीमंतांसाठी शुभ पूजा कशी करावी हे सांगतो, जी थेट भोग आणि मोक्ष देते आणि सर्व संकटे दूर करते.
आचम्य मौनी सङ्कल्प्य भूतशुद्ध्यादिकं चरेत् । मातृकान्यासपूर्वं तु षडङ्गन्यासमाचरेत्
आचमन करून, मौन धरून, संकल्प करून, भूतशुद्धी वगैरे करावी. मग मातृकान्यास करून सहा अंगन्यास करावा.
शङ्खस्य स्थापनं कृत्वा सामान्यार्घ्यं विधाय च । पूजाद्रव्याणि चास्त्रेण प्रोक्षयेन्मतिमान्नरः
शंखाची स्थापना करून, सामान्य अर्घ्य तयार करावे. मग पूजेची सर्व सामग्री मंत्राने शिंपडावी.
गुरोरनुज्ञामादाय ततः पूजां समारभेत् । पीठपूजां पुरा कृत्वा देवीं ध्यायेत्ततः परम्
गुरूची परवानगी घेऊन मग पूजा सुरू करावी. आधी पीठाची पूजा करून नंतर देवीचे ध्यान करावे.
आसनाद्युपचारैश्च भक्तिप्रेमयुतः सदा । स्नापयेत्परदेवीं तां पञ्चामृतरसादिभिः
आसन वगैरे उपचार भक्ती आणि प्रेमाने नेहमी द्यावेत. त्या परादेवीला पंचामृत आणि इतर रसांनी स्नान घालावे.
पौण्ड्रेक्षुरसपूर्णैस्तु कलशैः शतसंख्यकैः । स्तापयेद्यो महेशानीं न स भूयोऽभिजायते
शंभर कलश शुद्ध ऊसाच्या रसाने भरून जो महेश्वरीची स्थापना करतो, तो पुन्हा जन्म घेत नाही.
यश्च चूतरसैरेवं स्नापयेज्जगदम्बिकाम् । वेदपारायणं कृत्वा रसेनेक्षूद्भवेन वा
जो जगदंबेला अशाच प्रकारे आंब्याच्या रसाने स्नान घालतो, किंवा वेदपठण करताना ऊसाच्या रसाचा वापर करतो, त्यालाही तेच फळ मिळते.
तद्गेहं न त्यजेन्नित्यं रमा चैव सरस्वती । यस्तु द्राक्षारसेनैव वेदपारायणं चरन्
त्या घरात लक्ष्मी आणि सरस्वती नेहमी राहतात आणि कधीही जात नाहीत. आणि जो द्राक्षाच्या रसाने वेदपठण करतो—
अभिषिञ्चेन्महेशानीं सकुटुम्बो नरोत्तमः । रसरेणुप्रमाणं च देवीलोके महीयते
—आणि आपल्या कुटुंबासह महेश्वरीला स्नान घालतो, तो वापरलेल्या रस आणि पूड यांच्या प्रमाणात देवीच्या लोकात सन्मानित होतो.
कर्पूरागुरुकाश्मीरकस्तूरीपङ्कपङ्किलैः । सलिलैः स्नापयेद्देवीं वेदपारायणं चरन्
कपूर, अगर, केशर आणि कस्तुरी यांनी सुगंधित पाण्याने देवीला स्नान घातले आणि वेदपठण केले, तर मोठे पुण्य मिळते.
भस्मीभवन्ति पापानि शतजन्मार्जितानि च । यो दुग्धकलशैर्देवीं स्तापयेद्वेदपाठतः
शंभर जन्मांची साठवलेली पापेही जळून जातात, जो वेदपठण करताना दूधाच्या कलशांनी देवीची स्थापना करतो.
आकल्पं स वसेन्नित्यं तस्मिन् वै क्षीरसागरे । यस्तु दध्नाभिषिञ्चेत्तां दधिकुल्यापतिर्भवेत्
तो जितका काळ इच्छेल तितका काळ क्षीरसागरात राहतो; आणि जो दह्याने देवीला स्नान घालतो, तो दहीच्या प्रवाहांचा स्वामी होतो.
मधुना च धृतेनैव तथा शर्करयापि च । स्नापयेन्मधुकुल्यादिनदीनां स पतिर्भवेत्
मध, तूप आणि साखर याने देवीला स्नान घातल्याने तो मधाच्या आणि अशा नद्यांचा स्वामी होतो.
सहस्रकलशैर्देवीं स्नापयन्भक्तितत्परः । इह लोके सुखी भूत्वाप्यन्यलोके सुखी भवेत्
जो भक्तीने हजार कलशांनी देवीला स्नान घालतो, तो या जगात आणि पुढच्या जगातही सुखी होतो.
क्षौमं वस्त्रद्वयं दत्त्वा वायुलोकं स गच्छति । रत्ननिर्मितभूषाणां दाता निधिपतिर्भवेत्
दोन क्षौम वस्त्रे दिल्यास तो वायुलोकात जातो; रत्नांनी बनवलेल्या दागिन्यांचा दाता खजिन्यांचा स्वामी होतो.