खड्गचक्रगदाबाणचापानि परिघं तथा । शूलं भुशुण्डीं च शिरः शङ्खं सन्दधतीं करैः
तिच्या हातात तलवार, चक्र, गदा, बाण, धनुष्य, लोखंडी गदा, त्रिशूल, कवटी, छिन्न मस्तक आणि शंख धरणारी देवी ध्यानात घ्यावी.
महाकालीं त्रिनयनां नानाभूषणभूषिताम् । नीलाञ्जनसमप्रख्यां दशपादाननां भजे
ती महाकाळी, तीन डोळ्यांची, विविध अलंकारांनी सजलेली, काळ्या काजळासारखी, दहा हात आणि दहा तोंडे असलेली आहे, अशा देवीला मी वंदन करतो.
मधुकैटभनाशार्थं यां तुष्टावाम्बुजासनः । एवं ध्यायेन्महाकालीं कामबीजस्वरूपिणीम्
जिचे कमलासनाने मधु आणि कैटभाचा नाश व्हावा म्हणून स्तवन केले, अशी कामबीजस्वरूप असलेली महाकाळी देवी अशा प्रकारे ध्यानात घ्यावी.
अक्षमालां च परशुं गदेषुकुलिशानि च । पद्मं धनुष्कुण्डिकां च दण्डं शक्तिमसिं तथा
ती जपमाळ, कुऱ्हाड, गदा, बाण, वज्र, कमळ, धनुष्य, कमंडलू, काठी, भाला आणि तलवार हातात धरते.
चर्माम्बुजं तथा घण्टां सुरापात्रं च शूलकम् । पाशं सुदर्शनं चैव दधतीमरुणप्रभाम्
ती ढाल, कमळ, घंटा, मद्यपात्र, त्रिशूल, पाश आणि चक्र हातात घेऊन अरुण प्रभेने तेजस्वी दिसते.
रक्ताम्बुजासनगतां मायाबीजस्वरूपिणीम् । महालक्ष्मीं भजेदेवं महिषासुरमर्दिनीम्
रक्तकमळावर बसलेली, मायाबीजस्वरूप असलेली, महिषासुराचा संहार करणारी महालक्ष्मी अशा प्रकारे पूजावी.
घण्टाशूले हलं शङ्खं मुसलं च सुदर्शनम् । धनुर्बाणान् हस्तपद्मैर्दधानां कुन्दसन्निभाम्
ती घंटा, त्रिशूल, नांगर, शंख, मुसळ, चक्र, धनुष्य आणि बाण आपल्या कमलासारख्या हातात धरते, आणि कुंदासारखी शुभ्र तेजस्वी आहे.
शुम्भादिदैत्यसंहर्त्रीं वाणीबीजस्वरूपिणीम् । महासरस्वतीं ध्यायेत्सच्चिदानन्दविग्रहाम्
शुंभादी दैत्यांचा संहार करणारी, वाणीबीजस्वरूप, सच्चिदानंदमूर्ती असलेली महासरस्वती ध्यानात घ्यावी.
यन्त्रमस्याः शृणु प्राज्ञ त्र्यस्रं षट्कोणसंयुतम् । ततोऽष्टदलपद्मं च चतुर्विंशतिपत्रकम्
हे ज्ञानी, तिच्या यंत्राचे ऐक: त्रिकोण, षट्कोण, त्यानंतर आठ पाकळ्यांचे कमळ आणि चौवीस पाकळ्यांचा वर्तुळ असलेले यंत्र आहे.
भूगृहेण समायुक्तं यन्त्रमेवं विचिन्तयेत् । शालग्रामे घटे वापि यन्त्रे वा प्रतिमासु वा
हे यंत्र चौकोनी वेढ्याने युक्त आहे, ते शाळग्राम, कलश, यंत्र किंवा मूर्तीमध्ये ध्यान करावे.
बाणलिङ्गेऽथवा सूर्ये यजेद्देवीमनन्यधीः । जयादिशक्तिसंयुक्ते पीठे देवीं प्रपूजयेत्
बाणलिंग किंवा सूर्यावर, जयादी शक्तींच्या आसनावर, एकचित्ताने देवीची संपूर्ण पूजा करावी.
पूर्वकोणे सरस्वत्या सहितं पद्मजं यजेत् । श्रिया सह हरिं तत्र नैर्ऋते कोणके यजेत्
ईशान्य कोपऱ्यात सरस्वतीसह पद्मजाची पूजा करावी; तिथे श्रीसह हरिची पूजा करावी; नैऋत्य कोपऱ्यातही त्यांचीच पूजा करावी.
पार्वत्या सहितं शम्भुं वायुकोणे समर्चयेत् । देव्या उत्तरतः पूज्यः सिंहो वामे महासुरम्
वायव्य दिशेला पार्वतीसह शंभूची पूजा करावी; देवीच्या उत्तरेस सिंहाची, आणि डाव्या बाजूला महादैत्याची पूजा करावी.
महिषं पूजयेदन्ते षट्कोणेषु यजेत्क्रमात् । नन्दजां रक्तदन्तां च तथा शाकम्भरीं शिवाम्
शेवटी महिषाची पूजा करावी; षट्कोणात अनुक्रमे नंदजा, रक्तदंता, शाकंभरी आणि शिवा यांची पूजा करावी.
दुर्गां भीमां भ्रामरीं च ततो वसुदलेषु च । ब्राह्मीं माहेश्वरीं चैव कौमारीं वैष्णवीं तथा
नंतर कमळाच्या पाकळ्यांमध्ये दुर्गा, भीमा आणि भ्रमारि यांची पूजा करावी; बाह्य पाकळ्यांमध्ये ब्राह्मी, माहेश्वरी, कौमारी आणि वैष्णवी यांची पूजा करावी.
वाराहीं नारसिंहीं च ऐन्द्रीं चामुण्डकां तथा । पूजयेच्च ततः पश्चात्तत्त्वपत्रेषु पूर्वतः
नंतर वाराही, नारसिंही, ऐंद्रि आणि चामुंडा यांची पूजा करावी; त्यानंतर पूर्वेकडील तत्त्वपाकळ्यांमध्ये पूजा करावी.
विष्णुमायां चेतनां च बुद्धिं निद्रां क्षुधां तथा । छायां शक्तिं परां तृष्णां शान्तिं जातिं च लज्जया
विष्णुमाया, चेतना, बुद्धी, झोप, भूक, सावली, शक्ती, श्रेष्ठ ऊर्जा, तहान, शांतता, जन्म आणि लाज — या सर्वांचे पूजन करावे.
क्षान्तिं श्रद्धां कीर्तिलक्ष्म्यौ धृतिं वृत्तिं श्रुतिं स्मृतिम् । दयां तुष्टिं ततः पुष्टिं मातृभ्रान्ती इति क्रमात्
यानंतर क्षमा, श्रद्धा, कीर्ती, लक्ष्मी, धैर्य, उपजीविका, श्रवण, स्मरण, दया, समाधान, पोषण आणि मातृभ्रम यांचेही पूजन करावे.
ततो भूपुरकोणेषु गणेशं क्षेत्रपालकम् । वटुकं योगिनीश्चापि पूजयेन्मतिमान्नरः
त्याच्या नंतर वेदीच्या कोपऱ्यांत गणेश, क्षेत्रपाल, वटुक आणि योगिनी यांचे पूजन बुद्धिमान माणसाने करावे.
इन्द्राद्यानपि तद्बाह्ये वज्राद्यायुधसंयुतान् । पूजयेदनया रीत्या देवीं सावरणां ततः
त्याच्या बाहेर इंद्र व इतर देव, वज्र व इतर शस्त्रांनी युक्त, यांनाही त्याच पद्धतीने पूजावे आणि मग सावर्णी देवीचे पूजन करावे.
राजोपचारान्विविधान्दद्यादम्बाप्रतुष्टये । ततो जपेन्नवार्णं च मन्त्रं मन्त्रार्थपूर्वकम्
आईला प्रसन्न करण्यासाठी विविध राजोपचार अर्पण करावेत; त्यानंतर नवाक्षरी मंत्र, त्याचा अर्थ सांगून जपावा.
ततः सप्तशतीस्तोत्रं देव्या अग्रे तु सम्पठेत् । नानेन सदृशं स्तोत्रं विद्यते भुवनत्रये
मग देवीसमोर सप्तशती स्तोत्र वाचावे; या स्तोत्रासारखे दुसरे स्तोत्र तिन्ही लोकांत नाही.
ततश्चानेन देवेशीं तोषयेत् प्रत्यहं नरः । धर्मार्थकाममोक्षाणामालयं जायते नरः
याप्रमाणे रोज या स्तोत्राने देवीला प्रसन्न करावे; अशा माणसामध्ये धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष या चारही पुरुषार्थांचे निवास होते.
इति ते कथितं विप्र श्रीदुर्गाया विधानकम् । कृतार्थता येन भवेत्तदेतत्कथितं तव
हे ब्राह्मण, श्रीदुर्गेचे विधी तुला सांगितले; यामुळे मनुष्याला सर्व सिद्धी मिळते — हे तुला सांगितले आहे.
सर्वे देवा हरिब्रह्मप्रमुखा मनवस्तथा । मुनयो ज्ञाननिष्ठाश्च योगिनश्चाश्रमास्तथा
सर्व देव, हरि व ब्रह्मा यांच्या पुढे, मनू, ज्ञानात स्थिर असलेले ऋषी आणि योगी — तसेच त्यांच्या आश्रमातील लोक —
लक्ष्म्यादयस्तथा देव्यः सर्वे ध्यायन्ति तां शिवाम् । तदैव जन्मसाफल्यं दुर्गास्मरणमस्ति चेत्
लक्ष्मीपासून सुरू होणाऱ्या सर्व देव्या त्या मंगलमूर्तीचे ध्यान करतात; दुर्गेची आठवण झाली तरच जन्माचे सार्थक होते.
चतुर्दशापि मनवो ध्यात्वा चरणपङ्कजम् । मनुत्वं प्राप्तवन्तश्च देवाः स्वं स्वं पदं तथा
चौदा मनूंनी तिच्या कमळपादांचा ध्यान करून मनुपद मिळवले आणि देवांनी आपापली पदे प्राप्त केली.
तदेतत्सर्वमाख्यातं रहस्यातिरहस्यकम् । प्रकृतीनां पञ्चकस्य तदंशानां च वर्णनम्
हे सर्व, अत्यंत गुप्त, तुला सांगितले; पाच प्रकृती आणि त्यांच्या अंशांचे वर्णनही केले.
श्रुत्वैतन्मनुजो नित्यं पुरुषार्थचतुष्टयम् । लभते नात्र सन्देहः सत्यं सत्यं मयोदितम्
हे रोज ऐकल्यास मनुष्याला चारही पुरुषार्थ मिळतात; यात शंका नाही — हे मी सत्य सांगतो.
अपुत्रो लभते पुत्रं विद्यार्थी प्राप्नुयाच्च ताम् । यं यं कामं स्मरेद्वापि तं तं श्रुत्वा समाप्नुयात्
अपत्य नसलेल्याला मूल मिळते, विद्या हवी असलेल्याला ती मिळते; जो जो इच्छा मनाशी धरतो, ती ऐकून पूर्ण होते.