सर्वबुद्ध्याधिदेवीयमन्तर्यामिस्वरूपिणी । दुर्गसङ्कटहन्त्रीति दुर्गेति प्रथिता भुवि
ती सर्व बुद्धीची अधिदेवी, अंतर्यामिनी आणि पृथ्वीवर दुर्गा — संकटे दूर करणारी म्हणून प्रसिद्ध आहे.
वैष्णवानां च शैवानामुपास्येयं च नित्यशः । मूलप्रकृतिरूपा सा सृष्टिस्थित्यन्तकारिणी
वैष्णव आणि शैव या दोघांनीही तिला नेहमी पूजावे. ती मूळ प्रकृतीचे रूप असून, सृष्टी, स्थिती आणि संहार करणारी आहे.
तस्या नवाक्षरं मन्त्रं वक्ष्ये मन्त्रोत्तमोत्तमम् । वाग्भवं शम्भुवनिता कामबीजं ततः परम्
आता मी तिचा नवाक्षरी मंत्र सांगतो, जो सर्व मंत्रांमध्ये श्रेष्ठ आहे — वाग्भव, शंभूची पत्नी आणि नंतर कामबीज.
चामुण्डायै पदं पश्चाद्विच्चे इत्यक्षरद्वयम् । नवाक्षरो मनुः प्रोक्तो भजतां कल्पपादपः
नंतर 'चामुंडायै' हे पद आणि 'विच्चे' ही दोन अक्षरे — असा हा नवाक्षरी मंत्र भक्तांसाठी कल्पवृक्षासारखा आहे.
ब्रह्मविष्णुमहेशाना ऋषयोऽस्य प्रकीर्तिताः । छन्दांस्युक्तानि सततं गायत्र्युष्णिगनुष्टुभः
ब्रह्मा, विष्णु आणि महेश हे या मंत्राचे ऋषी मानले जातात. त्याची छंदे नेहमी गायत्री, उष्णिक आणि अनुष्टुभ आहेत.
महाकाली महालक्ष्मीः सरस्वत्यपि देवताः । स्याद्रक्तदन्तिकाबीजं दुर्गा च भ्रामरी तथा
महाकाळी, महालक्ष्मी आणि सरस्वती या देवता आहेत. रक्तदंतिका बीज, दुर्गा आणि भ्रमरीसुद्धा आहेत.
नन्दाशाकम्भरीदेव्यौ भीमा च शक्तयः स्मृताः । धर्मार्थकाममोक्षेषु विनियोग उदाहृतः
नंदा, शाकंभरी आणि भीमा या शक्ती म्हणून स्मरणात आहेत. धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष यासाठी याचा विनियोग सांगितला आहे.
ऋषिच्छन्दो दैवतानि मौलौ वक्त्रे हृदि न्यसेत् । स्तनयोः शक्तिबीजानि न्यसेत्सर्वार्थसिद्धये
ऋषी, छंद आणि देवता डोक्यावर, तोंडावर आणि हृदयावर स्थापन करावेत. स्तनांवर शक्तीबीज ठेवावे, सर्व उद्दिष्ट साधण्यासाठी.
बीजत्रयैश्चतुर्भिश्च द्वाभ्यां सर्वेण चैव हि । षडङ्गानि मनोः कुर्याज्जातियुक्तानि देशिकः
गुरूंनी योग्य परंपरेनुसार तीन, चार, दोन किंवा सर्व बीजाक्षरांचा उपयोग करून मनुच्या मंत्राची सहा अंगे तयार करावी.
शिखायां लोचनद्वन्द्वे श्रुतिनासाननेषु च । गुदे न्यसेन्मन्त्रवर्णान्सर्वेण व्यापकं चरेत्
तो सर्व मंत्राक्षरे शिखा, दोन्ही डोळे, कान, नाक, तोंड आणि गुदद्वार येथे स्थापन करावी, आणि पूर्ण मंत्राने सर्वव्यापी विधी करावा.
खड्गचक्रगदाबाणचापानि परिघं तथा । शूलं भुशुण्डीं च शिरः शङ्खं सन्दधतीं करैः
तिच्या हातात तलवार, चक्र, गदा, बाण, धनुष्य, लोखंडी गदा, त्रिशूल, कवटी, छिन्न मस्तक आणि शंख धरणारी देवी ध्यानात घ्यावी.
महाकालीं त्रिनयनां नानाभूषणभूषिताम् । नीलाञ्जनसमप्रख्यां दशपादाननां भजे
ती महाकाळी, तीन डोळ्यांची, विविध अलंकारांनी सजलेली, काळ्या काजळासारखी, दहा हात आणि दहा तोंडे असलेली आहे, अशा देवीला मी वंदन करतो.
मधुकैटभनाशार्थं यां तुष्टावाम्बुजासनः । एवं ध्यायेन्महाकालीं कामबीजस्वरूपिणीम्
जिचे कमलासनाने मधु आणि कैटभाचा नाश व्हावा म्हणून स्तवन केले, अशी कामबीजस्वरूप असलेली महाकाळी देवी अशा प्रकारे ध्यानात घ्यावी.
अक्षमालां च परशुं गदेषुकुलिशानि च । पद्मं धनुष्कुण्डिकां च दण्डं शक्तिमसिं तथा
ती जपमाळ, कुऱ्हाड, गदा, बाण, वज्र, कमळ, धनुष्य, कमंडलू, काठी, भाला आणि तलवार हातात धरते.
चर्माम्बुजं तथा घण्टां सुरापात्रं च शूलकम् । पाशं सुदर्शनं चैव दधतीमरुणप्रभाम्
ती ढाल, कमळ, घंटा, मद्यपात्र, त्रिशूल, पाश आणि चक्र हातात घेऊन अरुण प्रभेने तेजस्वी दिसते.
रक्ताम्बुजासनगतां मायाबीजस्वरूपिणीम् । महालक्ष्मीं भजेदेवं महिषासुरमर्दिनीम्
रक्तकमळावर बसलेली, मायाबीजस्वरूप असलेली, महिषासुराचा संहार करणारी महालक्ष्मी अशा प्रकारे पूजावी.
घण्टाशूले हलं शङ्खं मुसलं च सुदर्शनम् । धनुर्बाणान् हस्तपद्मैर्दधानां कुन्दसन्निभाम्
ती घंटा, त्रिशूल, नांगर, शंख, मुसळ, चक्र, धनुष्य आणि बाण आपल्या कमलासारख्या हातात धरते, आणि कुंदासारखी शुभ्र तेजस्वी आहे.
शुम्भादिदैत्यसंहर्त्रीं वाणीबीजस्वरूपिणीम् । महासरस्वतीं ध्यायेत्सच्चिदानन्दविग्रहाम्
शुंभादी दैत्यांचा संहार करणारी, वाणीबीजस्वरूप, सच्चिदानंदमूर्ती असलेली महासरस्वती ध्यानात घ्यावी.
यन्त्रमस्याः शृणु प्राज्ञ त्र्यस्रं षट्कोणसंयुतम् । ततोऽष्टदलपद्मं च चतुर्विंशतिपत्रकम्
हे ज्ञानी, तिच्या यंत्राचे ऐक: त्रिकोण, षट्कोण, त्यानंतर आठ पाकळ्यांचे कमळ आणि चौवीस पाकळ्यांचा वर्तुळ असलेले यंत्र आहे.
भूगृहेण समायुक्तं यन्त्रमेवं विचिन्तयेत् । शालग्रामे घटे वापि यन्त्रे वा प्रतिमासु वा
हे यंत्र चौकोनी वेढ्याने युक्त आहे, ते शाळग्राम, कलश, यंत्र किंवा मूर्तीमध्ये ध्यान करावे.
बाणलिङ्गेऽथवा सूर्ये यजेद्देवीमनन्यधीः । जयादिशक्तिसंयुक्ते पीठे देवीं प्रपूजयेत्
बाणलिंग किंवा सूर्यावर, जयादी शक्तींच्या आसनावर, एकचित्ताने देवीची संपूर्ण पूजा करावी.
पूर्वकोणे सरस्वत्या सहितं पद्मजं यजेत् । श्रिया सह हरिं तत्र नैर्ऋते कोणके यजेत्
ईशान्य कोपऱ्यात सरस्वतीसह पद्मजाची पूजा करावी; तिथे श्रीसह हरिची पूजा करावी; नैऋत्य कोपऱ्यातही त्यांचीच पूजा करावी.
पार्वत्या सहितं शम्भुं वायुकोणे समर्चयेत् । देव्या उत्तरतः पूज्यः सिंहो वामे महासुरम्
वायव्य दिशेला पार्वतीसह शंभूची पूजा करावी; देवीच्या उत्तरेस सिंहाची, आणि डाव्या बाजूला महादैत्याची पूजा करावी.
महिषं पूजयेदन्ते षट्कोणेषु यजेत्क्रमात् । नन्दजां रक्तदन्तां च तथा शाकम्भरीं शिवाम्
शेवटी महिषाची पूजा करावी; षट्कोणात अनुक्रमे नंदजा, रक्तदंता, शाकंभरी आणि शिवा यांची पूजा करावी.
दुर्गां भीमां भ्रामरीं च ततो वसुदलेषु च । ब्राह्मीं माहेश्वरीं चैव कौमारीं वैष्णवीं तथा
नंतर कमळाच्या पाकळ्यांमध्ये दुर्गा, भीमा आणि भ्रमारि यांची पूजा करावी; बाह्य पाकळ्यांमध्ये ब्राह्मी, माहेश्वरी, कौमारी आणि वैष्णवी यांची पूजा करावी.
वाराहीं नारसिंहीं च ऐन्द्रीं चामुण्डकां तथा । पूजयेच्च ततः पश्चात्तत्त्वपत्रेषु पूर्वतः
नंतर वाराही, नारसिंही, ऐंद्रि आणि चामुंडा यांची पूजा करावी; त्यानंतर पूर्वेकडील तत्त्वपाकळ्यांमध्ये पूजा करावी.
विष्णुमायां चेतनां च बुद्धिं निद्रां क्षुधां तथा । छायां शक्तिं परां तृष्णां शान्तिं जातिं च लज्जया
विष्णुमाया, चेतना, बुद्धी, झोप, भूक, सावली, शक्ती, श्रेष्ठ ऊर्जा, तहान, शांतता, जन्म आणि लाज — या सर्वांचे पूजन करावे.
क्षान्तिं श्रद्धां कीर्तिलक्ष्म्यौ धृतिं वृत्तिं श्रुतिं स्मृतिम् । दयां तुष्टिं ततः पुष्टिं मातृभ्रान्ती इति क्रमात्
यानंतर क्षमा, श्रद्धा, कीर्ती, लक्ष्मी, धैर्य, उपजीविका, श्रवण, स्मरण, दया, समाधान, पोषण आणि मातृभ्रम यांचेही पूजन करावे.
ततो भूपुरकोणेषु गणेशं क्षेत्रपालकम् । वटुकं योगिनीश्चापि पूजयेन्मतिमान्नरः
त्याच्या नंतर वेदीच्या कोपऱ्यांत गणेश, क्षेत्रपाल, वटुक आणि योगिनी यांचे पूजन बुद्धिमान माणसाने करावे.
इन्द्राद्यानपि तद्बाह्ये वज्राद्यायुधसंयुतान् । पूजयेदनया रीत्या देवीं सावरणां ततः
त्याच्या बाहेर इंद्र व इतर देव, वज्र व इतर शस्त्रांनी युक्त, यांनाही त्याच पद्धतीने पूजावे आणि मग सावर्णी देवीचे पूजन करावे.