पवित्ररूपां पूतां च भक्तानां सर्वकामदाम् । यया पूतं सर्वविश्वं तां देवीं सुरभिं भजे
ती देवी सुरभी, पवित्र स्वरूपाची, भक्तांची सर्व इच्छा पूर्ण करणारी, जिने सर्व विश्व शुद्ध केले, तिची मी भक्ती करतो.
घटे वा धेनुशिरसि बन्धस्तम्भे गवामपि । शालग्रामे जलाग्नौ वा सुरभिं पूजयेद् द्विजः
घटात, गायीच्या डोक्यावर, बांधण्याच्या खांबाजवळ, शाळग्रामात, पाण्यात किंवा अग्नीत, द्विजांनी सुरभीची पूजा करावी.
दीपान्वितापरदिने पूर्वाह्ने भक्तिसंयुतः । यः पूजयेच्च सुरभिं स च पूज्यो भवेद्भुवि
दिवाळीनंतरच्या दुसऱ्या दिवशी, सकाळी, जो भक्तिभावाने सुरभीची पूजा करतो, तो पृथ्वीवर पूज्य होतो.
एकदा त्रिषु लोकेषु वाराहे विष्णुमायया । क्षीरं जहार सुरभिश्चिन्तिताश्च सुरादयः
एकदा, तिन्ही लोकांत, वराह अवताराच्या वेळी, विष्णूच्या मायेमुळे, सुरभीने दूध देणे थांबवले आणि देव चिंतेत पडले.
ते गत्वा ब्रह्मलोके च ब्रह्माणं तुष्टुवुस्तदा । तदाज्ञया च सुरभिं तुष्टाव पाकशासनः
ते सर्व ब्रह्मलोकात गेले आणि ब्रह्मदेवाची स्तुती केली; त्याच्या आज्ञेने इंद्राने सुरभीची प्रार्थना केली.
पुरन्दर उवाच नमो देव्यै महादेव्यै सुरभ्यै च नमो नमः । गवां बीजस्वरूपायै नमस्ते जगदम्बिके
पुरंदर म्हणाले: देवी, महादेवी आणि सुरभी तुला नमस्कार, पुन्हा पुन्हा नमस्कार; गायींच्या बीजरूपाला आणि जगदंबेला मी नमस्कार करतो.
नमो राधाप्रियायै च पद्मांशायै नमो नमः । नमः कृष्णप्रियायै च गवां मात्रे नमो नमः
राधेच्या प्रिय देवीस पुन्हा पुन्हा नमस्कार असो, लक्ष्मीच्या अंशरूपिणीसही नमस्कार. कृष्णाच्या प्रियेस आणि गायींच्या मातेसही मी वारंवार वंदन करतो.
कल्पवृक्षस्वरूपायै सर्वेषां सततं परे । क्षीरदायै धनदायै बुद्धिदायै नमो नमः
जिचं रूप कल्पवृक्षासारखं आहे, जी सर्वांमध्ये नेहमीच श्रेष्ठ आहे, दूध देणारी, धन देणारी आणि बुद्धी देणारी आहे, अशा देवीस मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
शुभायै च सुभद्रायै गोप्रदायै नमो नमः । यशोदायै कीर्तिदायै धर्मदायै नमो नमः
शुभ आणि सुभद्रा, गायी दान करणारी, यशोदा, कीर्ती देणारी आणि धर्म देणारी अशा सर्व देवीस मी वारंवार नमस्कार करतो.
स्तोत्रश्रवणमात्रेण तुष्टा हृष्टा जगत्प्रसूः । आविर्बभूव तत्रैव ब्रह्मलोके सनातनी
हे स्तोत्र ऐकताच जगदजननी प्रसन्न आणि आनंदी झाली, आणि ती ब्रह्मलोकात तिथेच प्रकट झाली.
महेन्द्राय वरं दत्त्वा वाञ्छितं चापि दुर्लभम् । जगाम सा च गोलोकं ययुर्देवादयो गृहम्
महेंद्रास इच्छित आणि दुर्मीळ वर देऊन, ती देवी गोळोकात गेली आणि देव-देवता आपापल्या घरी परतले.
बभूव विश्वं सहसा दुग्धपूर्णं च नारद । दुग्धं घृतं ततो यज्ञस्ततः प्रीतिः सुरस्य च
नारद, अचानक सगळं विश्व दूधाने भरून गेलं; त्या दूधापासून तूप निर्माण झालं, त्यातून यज्ञ झाला आणि मग देवांना आनंद मिळाला.
इदं स्तोत्रं महापुण्यं भक्तियुक्तश्च यः पठेत् । स गोमान् धनवांश्चैव कीर्तिमान्पुत्रवांस्तथा
जो कोणी हे पुण्यवान स्तोत्र भक्तीने म्हणतो, त्याला गायी, धन, कीर्ती आणि पुत्र मिळतात.
स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । इह लोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते कृष्णमन्दिरे
तो जणू सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केलेला आणि सर्व यज्ञांत दीक्षित झालेला असतो; या जगात सुख उपभोगून शेवटी कृष्णाच्या धामात जातो.
सुचिरं निवसेत्तत्र करोति कृष्णसेवनम् । न पुनर्भवनं तत्र ब्रह्मपुत्रो भवेत्ततः
तो तिथे दीर्घकाळ राहतो, कृष्णाची सेवा करतो; पुन्हा जन्म घेत नाही आणि तिथेच ब्रह्माचा पुत्र होतो.
इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे सुरभ्युपाख्यानवर्णनं नामेकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
अशा प्रकारे अठरा हजार श्लोकांच्या श्रीमद्देवीभागवत महापुराणाच्या नवव्या स्कंधातील 'सुरभीच्या कथावर्णन' नावाचा एकोणपन्नासावा अध्याय समाप्त.
देव्या आवरणपूजाविधिवर्णनम् नारद उवाच श्रुतं सर्वमुपाख्यानं प्रकृतीनां यथातथम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते जन्तुर्जन्मसंसारबन्धनात्
देवीच्या आवरणपूजेच्या पद्धतीचे वर्णन नारद म्हणाले: मी सगळं उपाख्यान जसं आहे तसं ऐकलं, ज्याचं श्रवण केल्याने जीव जन्मसंसाराच्या बंधनातून मुक्त होतो.
अधुना श्रोतुमिच्छामि रहस्यं वेदगोपितम् । राधायाश्चैव दुर्गाया विधानं श्रुतिचोदितम्
आता मला वेदांनी गुप्त ठेवलेलं रहस्य आणि राधा व दुर्गेची शास्त्रांनी सांगितलेली पूजा-पद्धती ऐकायची आहे.
महिमा वर्णितोऽतीव भवता परयोर्द्वयोः । श्रुत्वा तं तद्गतं चेतो न कस्य स्यान्मुनीश्वर
तुम्ही या दोन्ही परम देवींचं मोठेपण फार सुंदर सांगितलं; ते ऐकून कोणाचं मन त्यांच्यात गुंतणार नाही, हेच आश्चर्य.
ययोरंशो जगत्सर्वं यन्नियम्यं चराचरम् । ययोर्भक्त्या भवेन्मुक्तिस्तद्विधानं वदाधुना
ज्यांच्यापासून हे सगळं चराचर जग निर्माण झालं, ज्यांच्या भक्तीने मुक्ती मिळते, त्या पूजेची पद्धत मला सांगा.
श्रीनारायण उवाच शृणु नारद वक्ष्यामि रहस्यं श्रुतिचोदितम् । यन्न कस्यापि चाख्यातं सारात्सारं परात्परम्
श्रीनारायण म्हणाले: नारद, ऐक, मी तुला वेदांनी सांगितलेलं अत्यंत गूढ आणि कुणालाही न सांगितलेलं, सारांशाचं सार असं रहस्य सांगतो.
श्रुत्वा परस्मै नो वाच्यं यतोऽतीव रहस्यकम् । मूलप्रकृतिरूपिण्याः संविदो जगदुद्भवे
हे ऐकल्यावर दुसऱ्याला सांगू नकोस, कारण हे फारच गुप्त आहे; मूळ प्रकृतीच्या ज्या जाणीवेतून जगाची उत्पत्ती झाली, त्याच्याशी हे संबंधित आहे.
प्रादुर्भूतं शक्तियुग्मं प्राणबुद्ध्यधिदैवतम् । जीवानां चैव सर्वेषां नियन्तृप्रेरकं सदा
त्या वेळी दोन शक्ती प्रकट झाल्या, ज्या प्राण आणि बुद्धी यांचे अधिदैवत आहेत आणि सर्व जीवांचे नेहमीच नियंता व प्रेरक आहेत.
तदधीनं जगत्सर्वं विराडादिचराचरम् । यावत्तयोः प्रसादो न तावन्मोक्षो हि दुर्लभः
संपूर्ण जग, विराटासह सर्व चराचर, त्या दोघींवर अवलंबून आहे; त्यांचा प्रसाद मिळेपर्यंत मुक्ती मिळणं कठीणच आहे.
ततस्तयोः प्रसादार्थं नित्यं सेवेत तद्द्वयम् । तत्रादौ राधिकामन्त्रं शृणु नारद भक्तितः
त्यांच्या कृपेकरता, नेहमी त्या दोघांची सेवा करावी. आता, नारद, भक्तिभावाने राधिकेचा मंत्र प्रथम ऐक.
ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्नित्यं सेवितो यः परात्परः । श्रीराधेति चतुर्थ्यन्तं वह्नेर्जाया ततः परम्
जो परम मंत्र ब्रह्मा, विष्णू आणि इतर देवांनी नेहमी सेविला आहे, तो म्हणजे 'श्रीराधे' या चतुर्थी विभक्तीत, अग्नीच्या पत्नींपैकी श्रेष्ठ.
षडक्षरो महामन्त्रो धर्माद्यर्थप्रकाशकः । मायाबीजादिकश्चायं वाञ्छाचिन्तामणिः स्मृतः
हा सहा अक्षरांचा महान मंत्र धर्म वगैरे अर्थ प्रकट करणारा आहे; यात मायेचे बीज आहे आणि हा सर्व इच्छा पूर्ण करणारा रत्न म्हणून ओळखला जातो.
वक्त्रकोटिसहस्रैस्तु जिह्वाकोटिशतैरपि । एतन्मन्त्रस्य माहात्म्यं वर्णितुं नैव शक्यते
कोट्यवधी तोंडांनी आणि शेकडो कोटी जिभांनी देखील या मंत्राचे माहात्म्य सांगता येत नाही.
जग्राह प्रथमं मन्त्रं श्रीकृष्णो भक्तितत्परः । उपदेशान्मूलदेव्या गोलोके रासमण्डले
श्रीकृष्ण, भक्तीत मग्न असलेला, हा मंत्र प्रथम मूळ देवीकडून गोलोकात, रासमंडळात ऐकला.
विष्णुस्तेनोपदिष्टस्तु तेन ब्रह्मा विराट् तथा । तेन धर्मस्तेन चाहमित्येषा हि परम्परा
तो मंत्र विष्णूला सांगितला, मग विष्णूने विराट ब्रह्माला, ब्रह्माने धर्माला, आणि धर्माने मला; हीच परंपरा आहे.