देववा ऊचुः जय देव गणाध्यक्ष उमालालितपङ्कज । अष्टसिद्धिविभूतीनां दात्रे भक्तजनाय ते
देवतांनी म्हणाले — जय हो, गणांचा अधिपती, उमा जिच्या कमळावर प्रेम करते, भक्तांना आठ सिद्धी आणि वैभव देणारा प्रभो, तुझा विजय असो.
महामायाविलसितस्थानाय परमात्मने । वृषाङ्कायामरेशाय कैलासस्थितिशालिने
महामायेच्या लीलांमध्ये रमणारा, सर्वश्रेष्ठ आत्मा, वृषध्वज, अमरांचा स्वामी, कैलासावर वास करणारा तुझ्या चरणांना आम्ही वंदन करतो.
अहिर्बुध्न्याय मान्याय मनवे मानदायिने । अजाय बहुरूपाय स्वात्मारामाय शम्भवे
अहिर्बुध्न्य, सर्वांचा मान्य, मनुंना सन्मान देणारा, अजन्मा, अनेक रूपांचा, स्वतःच्या आनंदात रमणारा शंभो, तुला वंदन.
गणनाथाय देवाय गिरिशाय नमोऽस्तु ते । महाविभूतिदात्रे ते महाविष्णुस्तुताय च
गणनाथ, देव, गिरिश, तुला नमस्कार. महान ऐश्वर्य देणारा, महाविष्णूने ज्याची स्तुती केली अशा तुझ्या चरणांना वंदन.
विष्णुहृत्कञ्जवासाय महायोगरताय च । योगगम्याय योगाय योगिनां पतये नमः
विष्णूच्या हृदयातील कमळात वास करणारा, महान योगात मग्न, योगानेच प्राप्त होणारा, योगस्वरूप, योग्यांचा स्वामी, तुला नमस्कार.
योगीशाय नमस्तुभ्यं योगानां फलदायिने । दीनदानपरायापि दयासागरमूर्तये
योग्यांचा अधिपती, योगाचे फळ देणारा, दीनांना दान करण्यात रमणारा, दयाचा सागर असलेल्या तुझ्या मूर्तीला वंदन.
आर्तिप्रशमनायोग्रवीर्याय गुणमूर्तये । वृषध्वजाय कालाय कालकालाय ते नमः
दुःख दूर करणारा, प्रचंड सामर्थ्याचा, गुणांचा मूर्तिमंत, वृषध्वज, काळ, काळाचा संहार करणारा, तुला नमस्कार.
सूत उवाच एवं स्तुतः स देवेशो यज्ञभुग्भिर्वृषध्वजः । प्राह गम्भीरया वाचा प्रहसन्विबुधर्षभान्
सूत म्हणाले — अशा प्रकारे यज्ञ करणाऱ्यांनी स्तुती केल्यावर, देवांचा स्वामी, वृषध्वज, गंभीर आवाजात हसत देवतांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांना बोलला.
श्रीभगवानुवाच प्रसन्नोऽहं दिविषदः स्तोत्रेणोत्तमपूरुषाः । मनोरथं पूरयामि सर्वेषां देवतर्षभाः
श्रीभगवान म्हणाले — हे देवहो, उत्तम पुरुषांनो, या स्तोत्रामुळे मी प्रसन्न झालो आहे. सर्व देवांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनो, मी तुमच्या सर्वांची इच्छा पूर्ण करीन.
देवा ऊचुः सर्वदेवेश गिरिश शशिमौलिविराजित । आर्तानां शङ्करस्त्वं च शं विधेहि महाबल
देवतांनी म्हणाले — सर्व देवांचे स्वामी, गिरिश, चंद्रकोरीने शोभणारा, तूच दुःख दूर करणारा शंकर आहेस. हे महाबळ, आम्हाला कल्याण दे.
पर्वतो विन्ध्यनामास्ति मेरुद्वेष्टा महोन्नतः । भानुमार्गनिरोद्धा हि सर्वेषां दुःखदोऽनघ
एक पर्वत आहे, त्याचे नाव विंध्य, जो मेरूला वेढणारा आणि फार उंच आहे. तो सूर्याचा मार्ग अडवतो आणि सर्वांना दुःख देतो, हे निष्पापा.
तदवृद्धिं स्तम्भयेशान सर्वकल्याणकृद्भव । भानुसञ्चाररोधेन कालज्ञानं कथं भवेत्
हे ईशाना, त्याची वाढ थांबव, सर्वांचे कल्याण करणारा हो. सूर्याचा मार्ग अडवला गेला तर, काळाची मोजणी कशी होईल?
नष्टे स्वाहास्वधाकारे लोके कः शरणं भवेत् । अस्माकं च भयार्तानां भवानेव हि दृश्यते
स्वाहा आणि स्वधा या रूपांचा नाश झाला, तर जगात कोण आश्रय देईल? आणि आम्हा भयग्रस्तांना, फक्त तूच रक्षण करणारा दिसतोस.
दुःखनाशकरो देव प्रसीद गिरिजापते । श्रीशिव उवाच नास्माकं शक्तिरस्तीह तद्वृद्धिस्तम्भने सुराः
दुःख नष्ट करणारा देव, प्रसन्न हो, गिरिजेच्या पती. श्रीशिव म्हणाले — हे देवहो, त्याची वाढ थांबवण्याची आमच्यात शक्ती नाही.
इममेवं वदिष्यामो भगवन्तं रमाधवम् । सोऽस्माकं प्रभुरात्मा च पूज्यः कारणरूपधृक्
आपण असेच श्रीरामाधवाला सांगू. तोच आमचा स्वामी, आत्मा आणि पूज्य आहे, कारणरूप धारण करणारा आहे.
गोविन्दो भगवान्विष्णुः सर्वकारणकारणः । तं गत्वा कथयिष्यामः स दुःखान्तो भविष्यति
गोविंद, श्रीविष्णू, सर्व कारणांचा कारण आहे. आपण त्याच्याकडे जाऊन सांगू, म्हणजे आपले दुःख संपेल.
इत्येवमाकर्ण्य गिरीशभाषितं देवाश्च सेन्द्राः सपयोजसम्भवाः । रुद्रं पुरस्कृत्य च वेपमाना वैकुण्ठलोकं प्रतिजग्मुरञ्जसा
पर्वतराजांच्या वचनांनी देव, इंद्र आणि कमलातून जन्मलेले ब्रह्मा, हे सर्व रुद्रांना पुढे करून, भीतीने थरथरत, पटकन वैकुंठलोकाकडे गेले.
श्रीविष्णुना देवेभ्यो वरप्रदानम् सूत उवाच ते गत्वा देवदेवेशं रमानाथं जगद्गुरुम् । विष्णुं कमलपत्राक्षं ददृशुः प्रभयान्वितम्
सूतमुनी म्हणाले: ते सर्व देव, लक्ष्मीपती, जगाचे गुरु, कमलासारखी डोळे असलेले आणि तेजाने झळाळणारे विष्णू यांना भेटायला गेले.
स्तोत्रेण तुष्टुवुर्भक्त्या गद्गदस्वरसत्कृताः । देवा ऊचुः जय विष्णो रमेशाद्य महापुरुष पूर्वज
त्यांनी भक्तिभावाने, गदगदलेल्या स्वरात स्तोत्राने त्यांची स्तुती केली. देव म्हणाले: जय हो विष्णू, लक्ष्मीपती, आद्य महापुरुष!
दैत्यारे कामजनक सर्वकामफलप्रद । महावराह गोविन्द महायज्ञस्वरूपक
राक्षसांचे शत्रू, सर्व इच्छांचा जन्मदाता आणि सर्व इच्छा पूर्ण करणारा, महावराह, गोविंद, महायज्ञस्वरूप!
महाविष्णो ध्रुवेशाद्य जगदुत्पत्तिकारण । मत्स्यावतारे वेदानामुद्धाराधाररूपक
महाविष्णू, ध्रुवाचे स्वामी, जगाच्या उत्पत्तीचे कारण, मत्स्यावतारात वेदांचे रक्षण करणारा आणि त्यांना वर काढणारा!
सत्यव्रत धराधीश मत्स्यरूपाय ते नमः । जयाकूपार दैत्यारे सुरकार्यसमर्पक
सत्यव्रत, पृथ्वीचे अधिपती, मत्स्यरूप असलेल्या तुला नमस्कार! जय हो, राक्षसांचा नाश करणारा आणि देवांचे कार्य पूर्ण करणारा!
अमृताप्तिकरेशान कूर्मरूपाय ते नमः । जयादिदैत्यनाशार्थमादिसूकररूपधृक्
अमृत देणारा प्रभो, कूर्मरूप असलेल्या तुला नमस्कार! जय हो, आदिदैत्यांच्या नाशासाठी आदिसूकररूप धारण करणाऱ्या तुला!
मह्युद्धारकृतोद्योगकोलरूपाय ते नमः । नारसिंहं वपुः कृत्वा महादैत्यं ददार यः
पृथ्वीचे उद्धार करण्यासाठी कोलारूप धारण करणाऱ्या तुला नमस्कार! नरसिंहरूप घेऊन मोठ्या राक्षसाचा नाश करणारा तूच!
करजैर्वरदृप्ताङ्गं तस्मै नृहरये नमः । वामनं रूपमास्थाय त्रैलोक्यैश्वर्यमोहितम्
वराने गर्विष्ठ झालेल्याचे शरीर नखांनी फाडणाऱ्या नरहरिला नमस्कार! वामनरूप धारण करून तीनही लोकांचे ऐश्वर्य चकित करणारा तूच!
बलिं सञ्छलयामास तस्मै वामनरूपिणे । दुष्टक्षत्रविनाशाय सहस्रकरशत्रवे
वामनरूप घेऊन बलीला हलवणाऱ्या तुला नमस्कार! सहस्त्रबाहूंचा शत्रू आणि दुष्ट क्षत्रियांचा नाश करणारा!
रेणुकागर्भजाताय जामदग्न्याय ते नमः । दुष्टराक्षसपौलस्त्यशिरश्छेदपटीयसे
रेणुकेच्या पोटी जन्मलेला, जमदग्नीचा पुत्र असलेल्या तुला नमस्कार! दुष्ट राक्षसांचे आणि पौलस्त्यांचे शिर कापण्यात कुशल असलेला!
श्रीमद्दाशरथे तुभ्यं नमोऽनन्तक्रमाय च । कंसदुर्योधनाद्यैश्च दैत्यैः पृथ्वीशलाञ्छनैः
श्रीदशरथपुत्रा, तुला आणि अनंत पावलांनी चालणाऱ्या तुला नमस्कार! कंस, दुर्योधन यांसारख्या पृथ्वीला कलंक असलेल्या राक्षसांनी
भाराक्रान्तां महीं योऽसावुज्जहार महाविभुः । धर्मं संस्थापयामास पापं कृत्वा सुदूरतः
जेव्हा पृथ्वी भाराने दबली होती, तेव्हा तू, महाप्रभु, तिला हलकी केलीस; तू धर्माची स्थापना केलीस आणि पाप दूर केलेस.
तस्मै कृष्णाय देवाय नमोऽस्तु बहुधा विभो । दुष्टयज्ञविघाताय पशुहिंसानिवृत्तये
कृष्ण, देव, तुला अनेक प्रकारे नमस्कार! दुष्ट यज्ञांचा नाश करणारा आणि पशुहिंसा थांबवणारा!