युद्धशक्तिस्वरूपाहं भविष्यामि न संशयः । मायात्मना च हरिणा सहायेन वृषध्वज
युद्धाची शक्ती मीच होईन, यात काहीच शंका नाही. माया रूपी हरि तुझ्या सोबत मदतीला असेल, हे वृषध्वज.
जहि दैत्यं स्वशत्रुं च सुराणां पदघातकम् । इत्युक्त्वान्तर्हिता देवी शम्भोः शक्तिर्बभूव सा
देवांचा शत्रू आणि त्यांच्या पदाचा नाश करणारा दैत्य याचा वध कर. असे सांगून देवी अदृश्य झाली आणि शंभूंची शक्ती बनली.
विष्णुदत्तेन शस्त्रेण जघान तमुमापतिः । मुनीन्द्र पतिते दैत्ये सर्वे देवा महर्षयः
विष्णूने दिलेल्या शस्त्राने उमापतीने त्या दैत्याचा वध केला. मुनीश्रेष्ठा, दैत्य पडताच सर्व देव आणि महर्षी—
तुष्टुवुः शङ्करं देवं भक्तिनम्रात्मकन्धराः । सद्यः शिरसि शम्भोश्च पुष्पवृष्टिर्बभूव ह
भक्तिभावाने वाकलेली माने करून शंकराचे स्तुती करू लागले. लगेचच शंभूंच्या डोक्यावर फुलांची वर्षाव झाली.
ब्रह्मा विष्णुश्च सन्तुष्टो ददौ तस्मै शुभाशिषम् । ब्रह्मविष्णूपदिष्टश्च सुस्नातः शङ्करस्तथा
ब्रह्मा आणि विष्णू संतुष्ट होऊन त्याला शुभाशीर्वाद दिले. ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या सांगण्यावरून शंकराने स्नान केले.
पूजयामास तां भक्त्या देवीं मङ्गलचण्डिकाम् । पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च वस्त्रैश्च विविधैरपि
शंकराने भक्तीने त्या मंगल चंडिकेची पूजा केली, पाद्य, अर्घ्य, आचमनी, आणि विविध वस्त्रे अर्पण केली.
पुष्पचन्दननैवेद्यैर्भक्त्या नानाविधैर्मुने । छागैर्मेषैश्च महिषैर्गवयैः पक्षिभिस्तथा
फुले, चंदन, वेगवेगळ्या नैवेद्यांनी, भक्तीभावाने, तसेच शेळी, मेंढ्या, म्हशी, रानगवे आणि पक्ष्यांनीही पूजा केली.
वस्त्रालङ्कारमाल्यैश्च पायसैः पिष्टकैरपि । मधुभिश्च सुधाभिश्च फलैर्नानाविधैरपि
वस्त्रे, दागिने, हार, पायस, पिठाचे पदार्थ, मध, अमृत आणि विविध फळांनीही पूजा केली.
सङ्गीतैर्नर्तकैर्वाद्यैरुत्सवैर्नामकीर्तनैः । ध्यात्वा माध्यन्दिनोक्तेन ध्यानेन भक्तिपूर्वकम्
गाणी, नृत्य, वाद्य, उत्सव, आणि नावोच्चाराने; मध्यान्ही सांगितलेल्या ध्यानाने, भक्तिपूर्वक ध्यान केले.
ददौ द्रव्याणि मूलेन मन्त्रेणैव च नारद । ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं सर्वपूज्ये देवि मङ्गलचण्डिके
नारद, त्याने सर्व वस्तू मूळ मंत्राने अर्पण केल्या: 'ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं, सर्वपूज्ये देवी मंगलचंडिके.'
हूँ हूँ फट् स्वाहाप्येकविंशाक्षरो मनुः । पूज्यः कल्पतरुश्चैव भक्तानां सर्वकामदः
'हूं हूं फट् स्वाहा' हा एकवीस अक्षरी मंत्र पूजनीय आहे; तो भक्तांना सर्व इच्छा पूर्ण करणारा कल्पवृक्ष आहे.
दशलक्षजपेनैव मन्त्रसिद्धिर्भवेद् ध्रुवम् । ध्यानं च श्रूयतां ब्रह्मन् वेदोक्तं सर्वसम्मतम्
हा मंत्र दहा लाख वेळा जपल्याने नक्कीच सिद्धी मिळते. ब्रह्मन्, आता वेदांनी सांगितलेले आणि सर्वांनी मान्य केलेले ध्यान ऐक.
देवीं षोडशवर्षीयां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम् । बिम्बोष्ठीं सुदतीं शुद्धां शरत्पद्मनिभाननाम्
देवीला सोळा वर्षांची, नेहमीच ताज्या तारुण्यात, बिंब फळासारखे ओठ, सुंदर दात, निर्मळ, आणि शरद ऋतूतील कमळासारखे मुख असलेली म्हणून ध्यान कर.
श्वेतचम्पकवर्णाभां सुनीलोत्पललोचनाम् । जगद्धात्रीं च दात्रीं च सर्वेभ्यः सर्वसम्पदाम्
श्वेत चंपकासारखा वर्ण, सुंदर निळ्या कमळासारखी डोळे, जगाची पालन करणारी आणि सर्वांना सर्व संपत्ती देणारी.
संसारसागरे घोरे ज्योतीरूपां सदा भजे । देव्याश्च ध्यानमित्येवं स्तवनं श्रूयतां मुने
या भयानक संसारसागरात मी तिला नेहमी प्रकाशरूप मानून उपासना करतो. हेच देवीचे ध्यान; आता, मुनी, तिचे स्तवन ऐक.
महादेव उवाच रक्ष रक्ष जगन्मातर्देवि मङ्गलचण्डिके । हारिके विपदां राशेर्हर्षमङ्गलकारिके
महादेव म्हणाले: रक्षण कर, रक्षण कर, हे जगन्माते, हे मंगलचंडिके! संकटांचा डोंगर दूर करणारी, आनंद आणि मंगल देणारी!
हर्षमङ्गलदक्षे च हर्षमङ्गलदायिके । शुभे मङ्गलदक्षे च शुभे मङ्गलचण्डिके
आनंद आणि मंगलात कुशल, आनंद आणि मंगल देणारी, शुभे, मंगलात कुशल, शुभे, हे मंगलचंडिके!
मङ्गले मङ्गलार्हे च सर्वमङ्गलमङ्गले । सतां मङ्गदे देवि सर्वेषां मङ्गलालये
मंगलात श्रेष्ठ, सर्व मंगलाची पात्र, सर्व मंगलाचा स्रोत, सज्जनांना मंगल देणारी, सर्वांची मंगलाची निवासस्थानी!
पूज्ये मङ्गलवारे च मङ्गलाभीष्टदेवते । पूज्ये मङ्गलभूपस्य मनुवंशस्य सन्ततम्
मंगळवार या शुभ दिवशी, जी देवी सर्व शुभ इच्छा पूर्ण करते, तिची पूजा करावी. मंगळाचे अधिपती आणि मनुवंशाची परंपरा चालवणाऱ्या त्या देवतेची नेहमीच भक्तीभावाने पूजा करावी.
मङ्गलाधिष्ठातृदेवि मङ्गलानां च मङ्गले । संसारमङ्गलाधारे मोक्षमङ्गलदायिनि
शुभतेची अधिष्ठात्री देवी, सर्व शुभांमध्ये सर्वात शुभ, संसारातील सर्व शुभतेचा आधार, आणि मोक्षरूप शुभ देणारी तूच आहेस.
सारे च मङ्गलाधारे पारे च सर्वकर्मणाम् । प्रतिमङ्गलवारे च पूज्ये मङ्गसुखप्रदे
शुभतेचा सार आणि आधार, सर्व कर्मांमध्ये सर्वोच्च, प्रत्येक मंगळवारी तुझी पूजा करावी, कारण तूच सर्वांना शुभ सुख देणारी आहेस.
स्तोत्रेणानेन शम्भुश्च स्तुत्वा मङ्गलचण्डिकाम् । प्रतिमङ्गलवारे च पूजां दत्त्वा गतः शिवः
या स्तोत्राने शंभूनं मंगळचंडिकेची स्तुती केली; प्रत्येक शुभ मंगळवारी पूजा अर्पण करून, शिव निघून गेला.
प्रथमे पूजिता देवी शिवेन सर्वमङ्गला । द्वितीये पूजिता सा च मङ्गलेन ग्रहेण च
सर्वप्रथम, सर्व शुभतेची देवी शिवाने पूजली; दुसऱ्यांदा, तिची पूजा मंगळ ग्रहाने केली.
तृतीते पूजिता भद्रा मङ्गलेन नृपेण च । चतुर्थे मङ्गले वारे सुन्दरीभिः प्रपूजिता
तिसऱ्यांदा, भद्रेला मंगळ राजाने पूजले; चौथ्या शुभ मंगळवारी, सुंदर स्त्रियांनी तिची पूजा केली.
पञ्चमे मङ्गलाकाङ्क्षिनरैर्मङ्गलचण्डिका । पूजिता प्रतिविश्वेषु विश्वेशपूजिता सदा
पाचव्या दिवशी, शुभाची इच्छा करणाऱ्या लोकांनी मंगळचंडिकेची पूजा केली; ती सर्व विश्वांमध्ये नेहमीच पूजली जाते, आणि विश्वेश्वरानेही तिची पूजा केली आहे.
ततः सर्वत्र सम्पूज्या बभूव परमेश्वरी । देवैश्च मुनिभिश्चैव मानवैर्मनुभिर्मुने
त्यानंतर, परमेश्वरी सर्वत्र पूजनीय झाली; देव, ऋषी आणि मनुष्य यांनी तिची भक्तीपूर्वक पूजा केली, हे मनुवंशातील मुनी.
देव्याश्च मङ्गस्तोत्रं यः शृणोति समाहितः । तन्मङ्गलं भवेत्तस्य न भवेत्तदमङ्गलम् । वर्धते पुत्रपौत्रैश्च मङ्गलं च दिने दिने
जो कोणी एकाग्रतेने देवीचे हे शुभ स्तोत्र ऐकतो, त्याच्यासाठी शुभता वाढते, अशुभ काही होत नाही; दररोज पुत्र आणि नातवंडांसह शुभता वाढत जाते.
श्रीनारायण उवाच उक्तं द्वयोरुपाख्यानं ब्रह्मपुत्र यथागमम् । श्रूयतां मनसाऽऽख्यानं यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रतः
श्रीनारायण म्हणाले: हे ब्रह्मपुत्रा, दोन्ही कथा परंपरेनुसार सांगितल्या आहेत; आता धर्माच्या मुखातून ऐकलेली मनसा देवीची कथा ऐक.
सा च कन्या भगवती कश्यपस्य च मानसी । तेनैव मनसा देवी मनसा या च दीव्यति
ती कन्या, भगवती, कश्यपाची मनातून उत्पन्न झालेली मुलगी आहे; मनानेच ती देवी तेजस्वी आहे आणि मनानेच दिव्य आहे.
मनसा ध्यायते या च परमात्मानमीश्वरम् । तेन सा मनसा देवी तेन योगेन दीव्यति
जी देवी मनाने परमात्म्याचे ध्यान करते, त्या योगानेच ती देवी तेजस्वी होते.