देवसेना च पश्यन्तं नृपमापृच्छ्य सा तदा । गृहीत्वा बालकं देवी गगनं गन्तुमुद्यता
त्या वेळी देवीने देवसेना आणि पाहणाऱ्या राजाला निरोप दिला, बाळाला घेऊन ती आकाशात जाण्यास सज्ज झाली.
पुनस्तुष्टाव तां राजा शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः । नृपस्तोत्रेण सा देवी परितुष्टा बभूव ह
राजाने पुन्हा एकदा तिला कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि जिभेने स्तुती केली; त्या राजाच्या स्तोत्राने देवी पूर्णपणे तृप्त झाली.
उवाच तं नृपं ब्रह्मन् वेदोक्तं कर्मनिर्मितम् । देव्युवाच त्रिषु लोकेषु त्वं राजा स्वायम्भुवमनोः सुतः
तिने त्या राजाला सांगितले, हे ब्राह्मण, वेदात सांगितलेली कर्मेच सर्व घडवतात. देवी म्हणाली— या तिन्ही लोकांत तूच राजा आहेस, स्वयंभुव मनूचा पुत्र.
मम पूजां च सर्वत्र कारयित्वा स्वयं कुरु । तदा दास्यामि पुत्रं ते कुलपद्मं मनोहरम्
माझी पूजा सर्वत्र घडव आणि स्वतःही ती कर; मग मी तुला एक सुंदर, कुलाचा कमळासारखा पुत्र देईन.
सुव्रतं नाम विख्यातं गुणवन्तं सुपण्डितम् । जातिस्मरं च योगीन्द्रं नारायणकलात्मकम्
त्याचे नाव सुव्रत असेल, तो गुणी, विद्वान, पूर्वजन्म आठवणारा, योगी आणि नारायणाच्या अंशाचा असेल.
शतक्रतुकरं श्रेष्ठं क्षत्रियाणां च वन्दितम् । मत्तमातङ्गलक्षाणां धृतवन्तं बलं शुभम्
तो शतकृत्वुच्या कार्यात श्रेष्ठ, क्षत्रियांमध्ये पूज्य, शंभर मदमस्त हत्तींची ताकद असलेला आणि शुभ बळाचा धनी असेल.
धनिनं गुणिनं शुद्धं विदुषां प्रियमेव च । योगिनां ज्ञानिनां चैव सिद्धिरूपं तपस्विनाम्
तो धनवान, गुणी, शुद्ध, विद्वानांचा आवडता, योगी आणि ज्ञानींमध्ये तपस्व्यांसाठी सिद्धीस्वरूप असेल.
यशस्विनं च लोकेषु दातारं सर्वसम्पदाम् । इत्येवमुक्त्वा सा देवी तस्मै तद्बालकं ददौ
तो सर्व लोकांत कीर्तीमान आणि सर्व संपत्ती देणारा असेल. असे म्हणून देवीने तो बाळ त्याला दिला.
राजा चकार स्वीकारं पूजार्थं च प्रियव्रतः । जगाम देवी स्वर्गं च दत्त्वा तस्मै शुभं वरम्
प्रियव्रत राजाने भक्तीभावाने पूजा करण्याचे मान्य केले; देवीने त्याला शुभ वर देऊन स्वर्गात प्रस्थान केले.
आजगाम सहामात्यः स्वगृहं हृष्टमानसः । आगत्य कथयामास वृत्तान्तं पुत्रहेतुकम्
तो राजा आपल्या मंत्र्यांसह आनंदित मनाने घरी परतला; घरी येऊन त्याने पुत्रप्राप्तीचा सारा प्रसंग सांगितला.
श्रुत्वा बभूवुः सन्तुष्टा नरा नार्यश्च नारद । मङ्गलं कारयामास सर्वत्र पुत्रहेतुकम्
हे नारद, हे ऐकून सर्व पुरुष आणि स्त्रिया आनंदित झाले; सर्वत्र पुत्रासाठी मंगलकार्य केले गेले.
देवीं च पूजयामास ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ । राजा च प्रतिमासेषु शुक्लषष्ठ्यां महोत्सवम्
त्याने देवीची पूजा केली आणि ब्राह्मणांना धन दिले; राजा प्रत्येक शुक्ल षष्ठीला मोठा उत्सव साजरा करू लागला.
षष्ट्या देव्याश्च यत्नेन कारयामास सर्वतः । बालानां सूतिकागारे षष्ठाहे यत्नपूर्वकम्
षष्ठीच्या दिवशी देवीचा उत्सव सर्वत्र काळजीपूर्वक केला; मुलांच्या सुतिकागृहातही सहाव्या दिवशी विशेष जपून पूजा केली.
तत्पूजां कारयामास चैकविंशतिवासरे । बालानां शुभकार्ये च शुभान्नप्राशने तथा
एकविसाव्या दिवशीही त्याने तिची पूजा घडवली; मुलांच्या शुभकार्यांसाठी आणि त्यांच्या पहिल्या अन्नप्राशनासाठीही पूजा केली.
सर्वत्र वर्धयामास स्वयमेव चकार ह । ध्यानं पूजाविधानं च स्तोत्रं मत्तो निशामय
ती स्वतः सर्वत्र या प्रथा वाढवून रुजवली. आता माझ्याकडून ध्यान, पूजा करण्याची पद्धत आणि स्तोत्र ऐक.
यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रेण कौथुमोक्तं च सुव्रत । शालग्रामे घटे वाथ वटमूलेऽथवा मुने
धर्माच्या वाणीतून किंवा कौथुमाने सांगितलेले, शालग्राम, कलश किंवा वडाच्या मुळाशी जिथे ऐकले, हे पुण्यवंत ऋष्या—
भित्त्यां पुत्तलिकां कृत्वा पूजयेद्वा विचक्षणः । षष्ठांशां प्रकृतेः शुद्धां प्रतिष्ठाप्य च सुप्रभाम्
चतुर माणसाने भिंतीवर मातीची मूर्ती करून तिची पूजा करावी, किंवा प्रकृतीच्या शुद्ध, तेजस्वी सहाव्या अंशाची स्थापना करावी.
सुपुत्रदां च शुभदा दयारूपां जगत्प्रसूम् । श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम्
ती शुभ संतान देणारी, मंगलकारी, करुणामूर्ती, जगाची जननी, पांढऱ्या चंपकाच्या फुलासारखी उजळ, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली—
पवित्ररूपां परमां देवसेनां परां भजे । इति ध्यात्वा स्वशिरसि पुष्पं दत्त्वा विचक्षणः
ती पवित्र, श्रेष्ठ, देवसेनेची परम रूप असलेली देवी मी भक्तीने पूजतो. असं ध्यान करून, हुशार माणसाने स्वतःच्या डोक्यावर फुल ठेवावं.
पुनर्ध्यात्वा च मूलेन पूजयेत्सुव्रतां सतीम् । पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च गन्धपुष्पप्रदीपकैः
नंतर पुन्हा मूळ ध्यान करून, तो सुशील आणि पतिव्रता देवीची पाद्य, अर्घ्य, आचमनी, गंध, फुलं आणि दिव्यांनी पूजा करावी.
नैवेद्यैर्विविधैश्चापि फलेन शोभनेन च । ॐ ह्रीं षष्ठीदेव्यै स्वाहेति विधिपूर्वकम्
नाना प्रकारच्या नैवेद्यांनी आणि सुंदर फळांनी, 'ॐ ह्रीं षष्ठीदेव्यै स्वाहा' या मंत्राने योग्य पद्धतीने पूजा करावी.
अष्टाक्षरं महामन्त्रं यथाशक्ति जपेन्नरः । ततः स्तुत्वा च प्रणमेद्भक्तियुक्तः समाहितः
माणसाने आपल्या शक्तीनुसार आठ अक्षरी महा मंत्र जपावा. मग देवीचे स्तवन करून, भक्तीभावाने आणि एकाग्रतेने नमस्कार करावा.
स्तोत्रं च सामवेदोक्तं वरं पुत्रफलप्रदम् । अष्टाक्षरं महामन्त्रं लक्षधा यो जपेत्ततः
सामवेदात सांगितलेले हे स्तोत्र उत्तम पुत्रप्राप्ती देणारे आहे. जो आठ अक्षरी महा मंत्र लक्ष वेळा जपतो—
सुपुत्रं स लभेन्नूनमित्याह कमलोद्भवः । स्तोत्रं शृणु मुनिश्रेष्ठ सर्वकामशुभावहम्
त्याला नक्कीच चांगला पुत्र मिळतो, असं कमलातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाने सांगितलं आहे. हे श्रेष्ठ ऋषी, सर्व शुभ इच्छा पूर्ण करणारं हे स्तोत्र ऐक.
वाञ्छाप्रदं च सर्वेषां गूढं वेदेषु नारद । नमो देव्यै महादेव्यै सिद्ध्यै शान्त्यै नमो नमः
हे नारद, सर्वांच्या इच्छा पूर्ण करणारं, वेदांत गुप्त असलेलं हे स्तोत्र आहे— देवीला, महादेवीला, सिद्धीला, शांतिला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
शुभायै देवसेनायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः । वरदायै पुत्रदायै धनदायै नमो नमः
शुभ, देवसेना, षष्ठी देवीला नमस्कार. वर देणारी, पुत्र देणारी, धन देणारी देवीला नमस्कार.
सुखदायै मोक्षदायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः । सृष्ट्यै षष्ठांशरूपायै सिद्धायै च नमो नमः
सुख देणारी, मोक्ष देणारी, षष्ठी देवीला नमस्कार. सृष्टीला, सहाव्या अंशाच्या रूपाला, सिद्धीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
मायायै सिद्धयोगिन्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः । सारायै शारदायै च परादेव्यै नमो नमः
माये, सिद्धयोगिनी, षष्ठी देवीला नमस्कार. सार, शारदा, परादेवीला नमस्कार.
बालाधिष्ठातृदेव्यै च षष्ठीदेव्यै नमो नमः । कल्याणदायै कल्याण्यै फलदायै च कर्मणाम्
बालकांचे रक्षण करणाऱ्या देवीला, षष्ठी देवीला नमस्कार. कल्याण देणाऱ्या, कल्याणी, कर्मांचे फळ देणाऱ्या देवीला नमस्कार.
प्रत्यक्षायै स्वभक्तानां षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः । पूज्यायै स्कन्दकान्तायै सर्वेषां सर्वकर्मसु
स्वभक्तांना प्रत्यक्ष दर्शन देणाऱ्या, षष्ठी देवीला नमस्कार. सर्वांच्या सर्व कर्मांत पूज्य, स्कंदाची प्रिय देवीला नमस्कार.