ततो भवेत्कूर्मजन्मा त्रिजन्मनि च सूकरः । त्रिजन्मनि बिडालश्च मयूरश्च ततः शुचिः
नंतर तो कासव होतो, तीन जन्म डुक्कर, तीन जन्म मांजर, मग मोर आणि त्यानंतर शुद्ध होतो.
घृतं तैलादिकं चैव यो हरेत्सुरविप्रयोः । स याति ज्वालाकुण्डं च भस्मकुण्डं च पातकी
जो कोणी देव किंवा ब्राह्मण यांचे तूप, तेल किंवा अशा वस्तू चोरतो, तो पापी ज्वाळाकुंड आणि भस्मकुंडात जातो.
तत्र स्थित्वा शताब्दं च स भवेत्तैलपाचितः । सप्तजन्मनि मत्स्यश्च मूषकश्च ततः शुचिः
तिथे शंभर वर्षे राहून तो तेलात तळला जातो; सात जन्म मासा, मग उंदीर आणि त्यानंतर शुद्ध होतो.
सुगन्धितैलं धात्रीं वा गन्धद्रव्यान्यदेव वा । भारते पुण्यवर्षे च यो हरेत्सुरविप्रयोः
जो कोणी भारत या पुण्यभूमीत देव किंवा ब्राह्मण यांचे सुगंधी तेल, आवळा किंवा इतर सुवासिक वस्तू चोरतो—
स वसेद्दग्धकुण्डे च भवेद्दग्धो दिवानिशम् । स्वलोममानवर्षं च ततो दुर्गन्धिको भवेत्
तो दिवसभर आणि रात्री जळत्या खड्ड्यात राहतो; नंतर एक वर्ष त्याच्यावर त्याचे स्वतःचे केस पडतात आणि तो दुर्गंधी होतो.
दुर्गन्धिकः सप्तजन्म मृगनाभिस्त्रिजन्मनि । सप्तजन्मसु मन्थानस्ततो हि मानवो भवेत्
सात जन्म तो दुर्गंधी असतो, तीन जन्म तो कस्तुरी मृग होतो; सात जन्म तो मंथन करणारा असतो, आणि मग तो माणूस होतो.
बलेनैव छलेनैव हिंसारूपेण वा सति । बलिष्ठश्च हरेद्भूमिं भारते परपैतृकीम्
जो कोणी बलाने, फसवणुकीने किंवा हिंसेने, दुसऱ्याची वडिलोपार्जित जमीन भारतात बळकावतो,
स वसेत्तप्तसूचिं च भवेत्तापी दिवानिशम् । तप्ततैले यथा जीवो दग्धो भवति सन्ततम्
तो तापलेल्या सुईवर दिवस-रात्र तडफडत राहतो; जणू काही गरम तेलात जीव जळतो तसा.
भस्मसान्न भवत्येव भोगे देही न नश्यति । सप्तमन्वन्तरं पापी सन्तप्तस्तत्र तिष्ठति
तिथे त्याचे शरीर राख होत नाही किंवा नष्टही होत नाही; तो पापी सात मन्वंतरं तिथे यातना भोगतो.
शब्दं करोत्यनाहारो यमदूतेन ताडितः । षष्टिवर्षसहस्राणि विट्कृमिश्च भवेत्ततः
तो उपाशीपोटी ओरडतो, यमदूत त्याला मारतो; आणि साठ हजार वर्षे तो विष्ठेतील किडा होतो.
ततो भवेद्भूमिहीनो दरिद्रश्च ततः शुचिः । ततः स्वयोनिं सम्प्राप्य शुभं कर्माचरेत्पुनः
नंतर तो भूमिहीन आणि गरीब जन्म घेतो, मग शुद्ध होतो; पुन्हा स्वतःच्या जातीमध्ये येऊन शुभ कर्म करतो.
नानाकर्मविपाकफलवर्णनम् यम उवाच छिनत्ति जीवं खड्गेन दयाहीनः सुदारुणः । नरघाती हन्ति नरमर्थलोभेन भारते
यम म्हणतो: जो दयाशून्य, अत्यंत क्रूरपणे तलवारीने जीव मारतो किंवा भारतात धनाच्या लोभाने माणूस मारतो,
असिपत्रे वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । तेषु यो ब्राह्मणान् हन्ति शतमन्वन्तरं वसेत्
तो चौदा इंद्रांच्या काळापर्यंत तलवारीच्या पानावर राहतो; पण जो ब्राह्मणाचा वध करतो, तो शंभर मन्वंतरं तिथे राहतो.
छिन्नाङ्गः संवसेत् सोऽपि खड्गधारेण सन्ततम् । अनाहारः शब्दमुच्चैर्यमदूतेन ताडितः
त्याचे हातपाय छाटले जातात आणि तो कायम तलवारीच्या धारेवर राहतो; उपाशीपोटी मोठ्याने ओरडतो, यमदूत त्याला मारतो.
मन्थानः शतजन्मानि शतजन्मानि सूकरः । कुक्कुटः सप्त जन्मानि शृगालः सप्तजन्मसु
शंभर जन्म तो मंथन करणारा असतो, शंभर जन्म तो डुक्कर होतो; सात जन्म कोंबडा, सात जन्म कोल्हा होतो.
व्याघ्रश्च सप्त जन्मानि वृकश्चैव त्रिजन्मसु । सप्तजन्मसु मण्डूको यमदूतेन ताडितः
सात जन्म वाघ, तीन जन्म लांडगा, सात जन्म बेडूक होतो, आणि यमदूत त्याला मारतो.
स भवेद्भारते वर्षे महिषश्च ततः शुचिः । ग्रामाणां नगराणां वा दहनं यः करोति च
मग तो भारतात म्हैस होतो आणि नंतर शुद्ध होतो; जो गावांना किंवा शहरांना आग लावतो,
क्षुरधारे वसेत्सोऽपि छिन्नाङ्गस्त्रियुगं सति । ततः प्रेतो भवेत्सद्यो वह्निवक्त्रो भ्रमन्महीम्
तो तीन युगं क्षुरीच्या धारेवर छाटलेल्या अंगाने राहतो; मग तो त्वरित प्रेत होतो आणि ज्वाळांनी भरलेल्या तोंडाने पृथ्वीवर भटकतो.
सप्तजन्मामेध्यभोजी कपोतः सप्तजन्मसु । ततो भवेन्महाशूली मानवः सप्तजन्मनि
सात जन्म तो अशुद्ध अन्न खाणारा कबूतर होतो; नंतर सात जन्म माणूस होतो आणि मोठ्या वेदना सहन करतो.
सप्तजन्म गलत्कुष्ठी ततः शुद्धो भवेन्नरः । परकर्णे मुखं दत्त्वा परनिन्दां करोति यः
सात जन्म त्याला कोढ असते, मग तो शुद्ध होतो; जो दुसऱ्याच्या कानात तोंड लावून निंदा करतो,
परदोषे महाश्लाघी देवब्राह्मणनिन्दकः । सूचीमुखे वसेत्सोऽपि सूचीविद्धो युगत्रयम्
जो दुसऱ्याच्या दोषांची मोठी बढाई करतो आणि देव किंवा ब्राह्मणांची निंदा करतो, तो सुईच्या टोकावर तीन युगं राहतो आणि सुईने टोचला जातो.
ततो भवेद् वृश्चिकश्च सर्पश्च सप्तजन्मसु । वज्रकीटः सप्तजन्म भस्मकीटस्ततः परम्
मग तो सात जन्म विंचू आणि साप होतो; सात जन्म वज्रकिडा, आणि त्यानंतर राख खाणारा किडा होतो.
ततो भवेन्मानवश्च महाव्याधिस्ततः शुचिः । गृहिणां हि गृहं भित्त्वा वस्तुस्तेयं करोति यः
जो गृहस्थाच्या घरात घुसून चोरी करतो, तो पुढे मोठ्या आजारांनी पीडित असा मनुष्य जन्म घेतो, आणि नंतर शुद्ध होतो.
गाश्च छागांश्च मेषांश्च याति गोकामुखे च सः । ताडितो यमदूतेन वसेत्तत्र युगत्रयम्
जो गायी, मेंढ्या किंवा शेळ्या गोठ्यातून चोरतो, त्याला यमदूत मारतात आणि तो तिथे तीन युगे राहतो.
ततो भवेत्सप्तजन्म गोजातिर्व्याधिसंयुतः । त्रिजन्मनि मेषजातिश्छागजातिस्त्रिजन्मनि
नंतर तो सात जन्म गायींच्या जातीमध्ये, आजारी अवस्थेत जन्म घेतो; तीन जन्म मेंढ्यांमध्ये, आणि तीन जन्म शेळ्यांमध्ये घेतो.
ततो भवेन्मानवश्च नित्यरोगी दरिद्रकः । भार्याहीनो बन्धुहीनः सन्तापी च ततः शुचिः
नंतर तो मनुष्य जन्म घेतो, पण नेहमी आजारी, गरीब, पत्नी व नातेवाईकांशिवाय, दुःखी असतो; त्यानंतर तो शुद्ध होतो.
सामान्यद्रव्यचौरश्च याति नक्रमुखं च सः । ताडितो यमदूतेन वसेत्तत्राब्दकत्रयम्
सामान्य वस्तू चोरणारा नरकात मगराच्या तोंडात जातो, यमदूत त्याला मारतात आणि तो तिथे तीन वर्षे राहतो.
ततो भवेत्सप्तजन्म गोपतिर्व्याधिसंयुतः । ततो भवेन्मानवश्च महारोगी ततः शुचिः
नंतर तो सात जन्म आजारी गवळा होतो; त्यानंतर मोठ्या आजारांनी ग्रस्त असा मनुष्य जन्म घेतो आणि मग शुद्ध होतो.
हन्ति गाश्च गजांश्चैव तुरगांश्च नगांस्तथा । स याति गजदंशं च महापापी युगत्रयम्
जो गायी, हत्ती, घोडे किंवा झाडे मारतो, तो मोठा पापी म्हणून हत्तीच्या तोंडात तीन युगे जातो.
ताडितो यमदूतेन नागदन्तेन सन्ततम् । स भवेद्गजजातिश्च तुरगश्च त्रिजन्मनि
यमदूत त्याला हत्तीच्या सुळ्यांनी सतत मारतात; तो तीन जन्म हत्ती आणि तीन जन्म घोडा होतो.