देहदग्धोऽपि तद्वज्रैरनाहारश्च शब्दकृत् । ताडितो यमदूतैश्च ततः शुद्धो भवेन्नरः
त्या वज्रांनी त्याचे शरीर जळले तरी, अन्न न मिळता, ओरडत, यमदूतांनी मारहाण होऊन, नंतर तो माणूस शुद्ध होतो.
रौप्यगव्यांशुकानां च यश्चौरः सुरविप्रयोः । तप्तपाषाणकुण्डेच स्वलोमाब्दं वसेद् ध्रुवम्
जो देव किंवा ब्राह्मण यांच्याकडून चांदी, गायी किंवा वस्त्र चोरतो, तो तप्त दगडांच्या कुंडात केस वाढण्याइतका काळ राहतो.
त्रिजन्मनि च कंसोऽपि श्वेतरूपस्त्रिजन्मनि । जन्मैकं श्वेतचिह्नश्च ततोऽन्ये श्वेतपक्षिणः
तीन जन्म तो हंस म्हणून जन्मतो; तीन जन्म पांढऱ्या रंगाचा असतो; एक जन्म पांढरे ठसे असतात; त्यानंतर तो पांढरा पक्षी होतो.
ततो रक्तविकारी च शूली वै मानवो भवेत् । सप्तजन्मसु चाल्पायुस्ततः शुद्धो भवेन्नरः
नंतर तो रक्ताचे विकार असलेला आणि छिन्न-भिन्न झालेला माणूस होतो; सात जन्म त्याचे आयुष्य कमी असते, आणि मग तो माणूस शुद्ध होतो.
रैतं कांस्यमयं पात्रं यो हरेद्देवविप्रयोः । तीक्ष्णपाषाणकुण्डे च स्वलोमाब्दं वसेन्नरः
जो देव किंवा ब्राह्मण यांच्याकडून कांस्याचे पात्र चोरतो, तो तीक्ष्ण दगडांच्या कुंडात केस वाढण्याइतका काळ राहतो.
स भवेदश्वजातिश्च भारते सप्तजन्मसु । ततोऽधिकाङ्गजातिश्च पादरोगी ततः शुचिः
तो नंतर भारतात सात जन्म घोड्याच्या रूपात जन्मतो; त्यानंतर जास्त अवयव असलेला, मग पायाचा रोग असलेला, आणि शेवटी शुद्ध होतो.
पुंश्चल्यन्नं च यो भद्रे पुंश्चलीजीव्यजीविनः । स्वलोममानवर्षं च लालाकुण्डे वसेद् ध्रुवम्
मंगलमूर्ती देवी, जो कोणी व्यभिचारी स्त्रीचे अन्न खातो किंवा तिच्या मिळकतीवर जगतो, त्याला आपल्या अंगावरील केसांच्या संख्येइतका काळ लाळाकुंडात राहावे लागते.
ताडितो यमदूतेन तद्भोजी तत्र दुःखितः । ततश्चक्षुःशूलरोगी ततः शुद्धः क्रमेण सः
तेथे यमदूतांच्या मारहाणीत तो फार दुःख भोगतो; नंतर त्याला डोळ्यांचे आजार होतात आणि हळूहळू तो शुद्ध होतो.
म्लेच्छसेवी मसीजीवी यो विप्रो भारते भुवि । वसेत्स्वलोममानाब्दं मसीकुण्डे स दुःखभाक्
भारतातील ब्राह्मण जर म्लेच्छांची सेवा करतो किंवा शाईने उपजीविका करतो, तर त्याला आपल्या अंगावरील केसांच्या संख्येइतका काळ मसीकुंडात दुःख भोगावे लागते.
ताडितो यमदूतेन तद्भोजी तत्र तिष्ठति । ततस्त्रिजन्मनि भवेत्कृष्णवर्णः पशुः सति
यमदूतांच्या मारहाणीत तो तिथेच राहतो आणि ते अन्न खातो; नंतर तीन जन्म काळ्या रंगाच्या जनावरात जन्म घेतो, आणि नंतर वाचला तर शुद्ध होतो.
त्रिजन्मनि भवेच्छागः कृष्णवर्णस्त्रिजन्मनि । ततः स तालवृक्षश्च ततः शुद्धो भवेन्नरः
तीन जन्म तो शेळी होतो, तीन जन्म काळ्या रंगाचा होतो; मग तो ताडाच्या झाडात जन्म घेतो आणि त्यानंतर तो माणूस शुद्ध होतो.
धान्यादिसस्यं ताम्बूलं यो हरेत्सुरविप्रयोः । आसनं च तथा तल्पं चूर्णकुण्डे प्रयाति सः
जो कोणी देव किंवा ब्राह्मण यांचे धान्य, इतर पिके, तांबूल, आसन किंवा पलंग चोरतो, तो चूर्णकुंडात जातो.
शताब्दं तत्र निवसेद्यमदूतेन ताडितः । ततो भवेन्मेषजातिः कुक्कुटश्च त्रिजन्मनि
तिथे यमदूतांच्या मारहाणीत तो शंभर वर्षे राहतो; नंतर तो मेंढा होतो आणि तीन जन्म कोंबडा होतो.
ततो भवेद्वानरश्च कासव्याधियुतो भुवि । वंशहीनो दरिद्रश्च स्वल्पायुश्च ततः शुचिः
नंतर तो माकड होतो, खोकला व आजारांनी त्रस्त असतो; मग त्याला कुळ नसते, तो गरीब असतो, आयुष्य कमी असते आणि त्यानंतर तो शुद्ध होतो.
करोति चक्रं विप्राणां हृत्वा द्रव्यं च यो जनः । स वसेच्चक्रकुण्डे च शताब्दं दण्डताडितः
जो कोणी ब्राह्मणांचे धन चोरून त्यांना त्रास देतो, त्याला शंभर वर्षे चक्रकुंडात काठीच्या माराने राहावे लागते.
ततो भवेन्मानवश्च तैलकारस्त्रिजन्मनि । व्याधियुक्तो भवेद्रोगी वंशहीनस्ततः शुचिः
नंतर तो माणूस होतो, मग तीन जन्म तेल काढणारा होतो; आजारी, कुळ नसलेला आणि मग शुद्ध होतो.
गोधनेषु च विप्रेषु करोति वक्रतां पुमान् । प्रयाति वक्रकुण्डं स तिष्ठेद्युगशतं सति
जो कोणी गायी किंवा ब्राह्मणांशी वाकडेपणाने वागतो, तो वक्रकुंडात जातो आणि तिथे शंभर युगे राहतो.
ततो भवेत्स वक्राङ्गो हीनाङ्गः सप्तजन्मनि । दरिद्रो वंशहीनश्च भार्याहीनस्ततः शुचिः
नंतर तो वाकड्या अंगाचा, अपंग होतो, सात जन्म; गरीब, कुळ नसलेला, पत्नी नसलेला आणि मग शुद्ध होतो.
ततो भवेद् गृध्रजन्मा त्रिजन्मनि च सूकरः । त्रिजन्मनि बिडालश्च मयूरश्च त्रिजन्मनि
नंतर तो गिधाड होतो, तीन जन्म डुक्कर, तीन जन्म मांजर, आणि तीन जन्म मोर होतो.
निषिद्धं कूर्ममांसं च ब्राह्मणो यो हि भक्षति । कूर्मकुण्डे वसेत्सोऽपि शताब्दं कूर्मभक्षितः
कोणताही ब्राह्मण जर निषिद्ध कासवाचे मांस खातो, तर त्याला शंभर वर्षे कासवांनी खाल्ले जाऊन कूर्मकुंडात राहावे लागते.
ततो भवेत्कूर्मजन्मा त्रिजन्मनि च सूकरः । त्रिजन्मनि बिडालश्च मयूरश्च ततः शुचिः
नंतर तो कासव होतो, तीन जन्म डुक्कर, तीन जन्म मांजर, मग मोर आणि त्यानंतर शुद्ध होतो.
घृतं तैलादिकं चैव यो हरेत्सुरविप्रयोः । स याति ज्वालाकुण्डं च भस्मकुण्डं च पातकी
जो कोणी देव किंवा ब्राह्मण यांचे तूप, तेल किंवा अशा वस्तू चोरतो, तो पापी ज्वाळाकुंड आणि भस्मकुंडात जातो.
तत्र स्थित्वा शताब्दं च स भवेत्तैलपाचितः । सप्तजन्मनि मत्स्यश्च मूषकश्च ततः शुचिः
तिथे शंभर वर्षे राहून तो तेलात तळला जातो; सात जन्म मासा, मग उंदीर आणि त्यानंतर शुद्ध होतो.
सुगन्धितैलं धात्रीं वा गन्धद्रव्यान्यदेव वा । भारते पुण्यवर्षे च यो हरेत्सुरविप्रयोः
जो कोणी भारत या पुण्यभूमीत देव किंवा ब्राह्मण यांचे सुगंधी तेल, आवळा किंवा इतर सुवासिक वस्तू चोरतो—
स वसेद्दग्धकुण्डे च भवेद्दग्धो दिवानिशम् । स्वलोममानवर्षं च ततो दुर्गन्धिको भवेत्
तो दिवसभर आणि रात्री जळत्या खड्ड्यात राहतो; नंतर एक वर्ष त्याच्यावर त्याचे स्वतःचे केस पडतात आणि तो दुर्गंधी होतो.
दुर्गन्धिकः सप्तजन्म मृगनाभिस्त्रिजन्मनि । सप्तजन्मसु मन्थानस्ततो हि मानवो भवेत्
सात जन्म तो दुर्गंधी असतो, तीन जन्म तो कस्तुरी मृग होतो; सात जन्म तो मंथन करणारा असतो, आणि मग तो माणूस होतो.
बलेनैव छलेनैव हिंसारूपेण वा सति । बलिष्ठश्च हरेद्भूमिं भारते परपैतृकीम्
जो कोणी बलाने, फसवणुकीने किंवा हिंसेने, दुसऱ्याची वडिलोपार्जित जमीन भारतात बळकावतो,
स वसेत्तप्तसूचिं च भवेत्तापी दिवानिशम् । तप्ततैले यथा जीवो दग्धो भवति सन्ततम्
तो तापलेल्या सुईवर दिवस-रात्र तडफडत राहतो; जणू काही गरम तेलात जीव जळतो तसा.
भस्मसान्न भवत्येव भोगे देही न नश्यति । सप्तमन्वन्तरं पापी सन्तप्तस्तत्र तिष्ठति
तिथे त्याचे शरीर राख होत नाही किंवा नष्टही होत नाही; तो पापी सात मन्वंतरं तिथे यातना भोगतो.
शब्दं करोत्यनाहारो यमदूतेन ताडितः । षष्टिवर्षसहस्राणि विट्कृमिश्च भवेत्ततः
तो उपाशीपोटी ओरडतो, यमदूत त्याला मारतो; आणि साठ हजार वर्षे तो विष्ठेतील किडा होतो.