ततः उच्चैःश्रवाः सप्तजन्मस्वेव ततः शुचि । विषेण जीवनं हन्ति निर्दयो यो हि मानवः
नंतर तो सात जन्म उच्चैःश्रवा जातीचा घोडा होतो आणि मग शुद्ध होतो; पण जो मनुष्य निर्दयपणे विष देऊन जीव मारतो—
विषकुण्डे च तद्भोजी सहस्राब्दं च तिष्ठति । ततो भवेन्नृघाती च व्रणी च शतजन्मसु
तो विषाच्या कढईत हजार वर्षे राहतो; त्यानंतर शंभर जन्म तो माणूसघातकी आणि फोडांनी ग्रस्त होतो.
सप्तजन्मसु कुष्ठी च ततः शुद्धो भवेद् धुवम् । दण्डेन ताडयेद् गां हि वृषञ्च वृषवाहकः
सात जन्म तो कुष्ठरोगी होतो आणि मग निश्चितच शुद्ध होतो; जो काठीने गायीला किंवा बैलाला मारतो—
भृत्यद्वारा स्वतन्त्रो वा पुण्यक्षेत्रे च भारते । प्रतप्ते तैलकुण्डेऽग्नौ तिष्ठति स्म चतुर्युगम्
आपल्या नोकरामार्फत किंवा स्वतःच्या हाताने, अगदी पुण्यभूमीतही, तो तापलेल्या तेलाच्या कढईत चार युगे उभा राहतो.
गवां लोमप्रमाणाब्दं वृषो भवति तत्परम् । कुन्तेन हन्ति यो जीवं वह्निलोहेन हेलया
गायीच्या केसांच्या संख्येइतकी वर्षे तो बैल होतो; आणि जो टोकदार भाला किंवा तापलेल्या लोखंडाने, तुच्छतेने, जीव मारतो—
कुन्तकुण्डे वसेत्सोऽपि वर्षाणामयुतं सति । ततः सुयोनिं सम्प्राप्य चोदरे व्याधिसंयुतः
तो मनुष्य दहा हजार वर्षे भाल्यांच्या कढईत राहतो; नंतर चांगल्या पोटी जन्म घेऊन पोटाच्या आजारांनी त्रस्त होतो.
जन्मनैकेन क्लेशेन ततः शुद्धो भवेन्नरः । यो भुङ्क्ते च वृथा मांसं मांसलोभी द्विजाधमः
एका जन्मात दुःख भोगून मग तो मनुष्य शुद्ध होतो; पण जो द्विज अधम मांसाचे लोभाने विनाकारण मांस खातो—
हरेरनैवेद्यभोजी कृमिकुण्डं प्रयाति सः । स्वलोममानवर्षं च तद्भोजी तत्र तिष्ठति
जो विष्णूंसाठी नसलेला नैवेद्य खातो, तो किड्यांच्या कढईत जातो; आणि आपल्या शरीरावरील केसांच्या संख्येइतकी वर्षे तिथे राहतो.
ततो भवेन्म्लेच्छजातिस्त्रिजन्मनि ततो द्विजः । ब्राह्मणः शूद्रयाजी च शूद्रश्राद्धान्नभोजकः
नंतर तो तीन जन्म म्लेच्छ कुळात जन्म घेतो, मग द्विज होतो; ब्राह्मण जर शूद्रांसाठी यज्ञ करतो किंवा शूद्राच्या श्राद्धातील अन्न खातो—
शूद्राणां शवदाही च पूयकुण्डे वसेद् ध्रुवम् । यावल्लोमप्रमाणाब्दं यमदण्डेन सुव्रते
जो शूद्रांच्या मृतदेहांची जाळणी करतो, तो नक्कीच पूयाच्या कढईत राहतो, आपल्या शरीरावरील केसांच्या संख्येइतकी वर्षे, आणि यमाच्या काठीने मार खातो, हे सुजनांनो.
ताडितो यमदूतेन तद्भोजी तत्र तिष्ठति । ततो भारतमागत्य स शूद्रः सप्तजन्मसु
यमदूतांनी मार खाल्ल्यावर तो तिथेच ते अन्न खात राहतो; नंतर भारतात येऊन तो सात जन्मांसाठी शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
महारोगी दरिद्रश्च बधिरो मूक एव च । कृष्णं पद्मं च के यस्य तं सर्पं हन्ति यो नरः
तो मोठ्या आजारांनी त्रस्त, गरीब, बहिरा आणि मुका होतो; ज्याच्या कमळात आणि कृष्णात साप असतो, तो साप मारणारा मनुष्य नष्ट होतो.
स्वलोममानवर्षं च सर्पकुण्डं प्रयाति सः । सर्पेण भक्षितः सोऽथ यमदूतेन ताडितः
तो आपल्या केसांच्या संख्येप्रमाणे एक वर्ष सापाच्या विहिरीत जातो; तिथे साप त्याला खातो आणि यमदूत त्याला मारतात.
वसेच्च सर्पविड्भोजी ततः सर्पो भवेद् ध्रुवम् । ततो भवेन्मानवश्च स्वल्पायुर्दद्रुसंयुतः
तो सापाच्या विष्ठेवर जगतो; त्यानंतर तो नक्कीच साप होतो; नंतर तो मनुष्य होतो, पण त्याचे आयुष्य कमी असते आणि त्याला कुष्ठरोग होतो.
महाक्लेशेन तन्मृत्युः सर्पेण भक्षिताद् ध्रुवम् । विधिप्रदत्तजीव्यांश्च क्षुद्रजन्तूंश्च हन्ति यः
सापाने खाल्ल्यावर आणि मोठ्या यातना भोगून त्याचा मृत्यू निश्चित होतो; जो विधीने दिलेले आयुष्य असलेल्या लहान प्राण्यांना मारतो.
स दंशमशयोः कुण्डे जन्तुमानाब्दमेव च । दिवानिशं भक्षितस्तैरनाहारश्च शब्दवान्
तो दंश करणाऱ्या प्राण्यांच्या विहिरीत एक वर्ष राहतो; दिवसरात्र ते प्राणी त्याला खातात, तो उपाशी राहतो आणि आवाज करतो.
हस्तपादादिबद्धश्च यमदूतेन ताडितः । ततो भवेत्क्षुद्रजन्तुर्जातिश्च यावनी भवेत्
हातपाय बांधून यमदूत त्याला मारतात; त्यानंतर तो लहान प्राणी होतो, त्या जातीचे आयुष्य संपेपर्यंत.
ततो भवेन्मानवश्च सोऽङ्गहीनस्ततः शुचिः । यो मूढो मधुमश्नाति हत्वा च मधुमक्षिकाः
नंतर तो मनुष्य होतो, पण त्याचे काही अवयव नसतात, आणि नंतर तो शुद्ध होतो; जो मूर्ख मधमाशा मारून मध खातो.
स एव गारले कुण्डे जीवमानाब्दकं वसेत् । भक्षितो गरलैर्दग्धो यमदूतेन ताडितः
तो जिवंतपणी विषाच्या विहिरीत एक वर्ष राहतो; विषांनी खाल्ला आणि भाजला जातो, यमदूत त्याला मारतात.
ततो हि मक्षिकाजातिस्ततः शुद्धो भवेन्नरः । दण्डं करोत्यदण्ड्ये च विप्रे दण्डं करोति च
नंतर तो मधमाशांच्या जातीमध्ये जन्म घेतो; त्यानंतर मनुष्य शुद्ध होतो; जो निरपराध किंवा ब्राह्मणाला शिक्षा करतो.
स कुण्डं वज्रदंष्ट्राणां कीटानां याति सत्वरम् । स तल्लोमप्रमाणाब्दं तत्र तिष्ठत्यहर्निशम्
तो वज्रासारख्या दात असलेल्या किड्यांच्या विहिरीत पटकन जातो; तिथे आपल्या केसांच्या संख्येप्रमाणे एक वर्ष, दिवस-रात्र राहतो.
शब्दकृद्भक्षितस्तैस्तु यमदूतेन ताडितः । करोति रोदनं भद्रे हाहाकारं क्षणे क्षणे
आवाज करणाऱ्या किड्यांनी तो खाल्ला जातो, यमदूत त्याला मारतात; तो, हे भद्रे, सतत रडतो आणि हाहाकार करतो.
पुनः सूकरयोनौ च जायते सप्तजन्मसु । त्रिजन्मनि काकयोनौ ततः शुद्धो भवेन्नरः
तो पुन्हा सात जन्म डुकराच्या पोटी जन्म घेतो; तीन जन्म कावळ्याच्या पोटी होतो, त्यानंतर मनुष्य शुद्ध होतो.
अर्थलोभेन यो मूढः प्रजादण्डं करोति सः । वृश्चिकानां च कुण्डं च तल्लोमाब्दं वसेद् ध्रुवम्
जो मूर्ख धनाच्या लोभाने प्रजेला शिक्षा करतो; तो नक्कीच आपल्या केसांच्या संख्येप्रमाणे एक वर्ष विंचवांच्या विहिरीत राहतो.
ततो वृश्चिकजातिश्च सप्तजन्मसु भारते । ततो नरश्चाङ्गहीनो व्याधिशुद्धो भवेद् ध्रुवम्
नंतर तो भारतात सात जन्म विंचवांच्या जातीमध्ये होतो; त्यानंतर तो मनुष्य अवयवांशिवाय जन्म घेतो आणि नक्कीच रोगमुक्त होतो.
ब्राह्मणः शस्त्रधारी यो ह्यन्येषां धावको भवेत् । सन्ध्याहीनश्च यो विप्रो हरिभक्तिविहीनकः
जो ब्राह्मण शस्त्र धारण करतो किंवा दुसऱ्यांसाठी धावतो; जो ब्राह्मण संध्यावंदन सोडतो आणि हरिभक्तीपासून दूर राहतो.
स तिष्ठति स्वलोमाब्दं कुण्डेषु च शरादिषु । विद्धः शरादिभिः शश्वत्ततः शुद्धो भवेन्नरः
तो आपल्या केसांच्या संख्येप्रमाणे एक वर्ष बाणांच्या विहिरीत राहतो; तिथे सतत बाणांनी छिद्र पाडले जातो, त्यानंतर मनुष्य शुद्ध होतो.
कारागारे सान्धकारे प्रणिहन्ति प्रजाश्च यः । प्रमत्तः स्वस्य दोषेण गोलकुण्डं प्रयाति सः
जो कारागृहात आणि अंधारात प्रजेला त्रास देतो; स्वतःच्या दोषामुळे तो गोट्यांच्या विहिरीत जातो.
स पङ्कतप्ततोयाक्तं सान्धकारं भयङ्करम् । तीक्ष्णदंष्ट्रैश्च कीटैश्च संयुक्तं गोलकुण्डकम्
तेथे चिखलाने भरलेले, उकळत्या पाण्याचे, काळोख व भीतीने व्यापलेले, तीक्ष्ण दात असलेल्या किड्यांनी गच्च भरलेले असे एक खोल खड्डे आहे, ज्याला गोलकुंड म्हणतात.
कीटैर्विद्धो वसेत्तत्र प्रजालोमाब्दमेव च । ततो भवेत्प्रजाभृत्यस्ततः शुद्धो भवेत्क्रमात्
त्या किड्यांनी टोचले जाऊन, माणूस तेथे केस वाढण्याइतका काळ राहतो. त्यानंतर तो लोकांचा नोकर होतो आणि हळूहळू शुद्ध होतो.