अन्नदानं महादानमन्येभ्योऽपि करोति यः । अन्नदानप्रमाणं च शिवलोके महीयते
जो कुणी इतर सर्व दानांपेक्षा मोठं असं अन्नदान करतो, त्याला जितकं अन्न दिलं तितक्या वर्षं तो शिवाच्या लोकात सन्मान मिळवतो.
अन्नदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति । नात्र पात्रपरीक्षा स्यान्न कालनियमः क्वचित्
अन्नदानापेक्षा मोठं दान ना कधी झालं, ना कधी होईल. यात पात्राची परीक्षा नाही, आणि कोणताही काळाचा नियम नाही.
देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो वा ददाति चासनं यदि । महीयते विष्णुलोके वर्षाणामयुतं सति
देवतांना किंवा ब्राह्मणाला जो आसन देतो, त्याला विष्णूच्या लोकात दहा हजार वर्षं सन्मान मिळतो.
यो ददाति च विप्राय दिव्यां धेनुं पयस्विनीम् । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते
जो कुणी ब्राह्मणाला दूध देणारी दिव्य गाय देतो, त्याला त्या गायीच्या केसांइतक्या वर्षं विष्णूच्या लोकात सन्मान मिळतो.
चतुर्गुणं पुण्यदिने तीर्थे शतगुणं फलम् । दानं नारायणक्षेत्रं फलं कोटिगुणं भवेत्
पुण्याच्या दिवशी दान केल्याचं फळ चारपट मिळतं; तीर्थस्थळी शंभरपट होतं; आणि नारायणाच्या क्षेत्रात दिलं तर ते फळ कोटीपट वाढतं.
गां यो ददाति विप्राय भारते भक्तिपूर्वकम् । वर्षाणामयुतं चैव चन्द्रलोके महीयते
जो कुणी भारतात भक्तीभावाने ब्राह्मणाला गाय देतो, त्याला चंद्रलोकात दहा हजार वर्षं सन्मान मिळतो.
यश्चोभयमुखीदानं करोति ब्राह्मणाय च । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते
जो ब्राह्मणाला दोन्ही बाजूंनी दूध देणारी गाय देतो, त्याला त्या गायीच्या केसांइतक्या वर्षं विष्णूच्या लोकात सन्मान मिळतो.
यो ददाति ब्राह्मणाय श्वेतच्छत्रं मनोहरम् । वर्षाणामयुतं सोऽपि मोदते वरुणालये
जो ब्राह्मणाला सुंदर पांढरं छत्र देतो, तो दहा हजार वर्षं वरुणाच्या लोकात आनंदाने राहतो.
विप्राय पीडिताङ्गाय वस्त्रयुग्मं ददाति च । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं सति
जो ब्राह्मणाच्या दुखावलेल्या अंगाला वस्त्राचं जोड देतो, त्याला वायुलोकात दहा हजार वर्षं सन्मान मिळतो.
यो ददाति ब्राह्मणाय शालग्रामं सवस्त्रकम् । महीयते स वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ
जो ब्राह्मणाला वस्त्रासह शाळग्राम देतो, तो चंद्र आणि सूर्य असेपर्यंत वैकुंठात सन्मान मिळवतो.
यो ददाति ब्राह्मणाय दिव्यां शय्यां मनोहराम् । महीयते चन्द्रलोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ
जो ब्राह्मणाला दिव्य आणि सुंदर पलंग देतो, तो चंद्र आणि सूर्य असेपर्यंत चंद्रलोकात सन्मान मिळवतो.
यो ददाति प्रदीपं च देवेभ्यो ब्राह्मणाय च । यावन्मन्वन्तरं सोऽपि वह्निलोके महीयते
जो देवांना किंवा ब्राह्मणाला दिवा देतो, तो मन्वंतरभर अग्निलोकात सन्मान मिळवतो.
करोति गजदानं च यदि विप्राय भारते । यावदिन्द्रो नरस्तावदिन्द्रस्यार्धासने वसेत्
जो भारतात ब्राह्मणाला हत्ती देतो, तो इंद्राच्या अर्ध्या सिंहासनावर इंद्र असेपर्यंत बसतो.
भारते योऽश्वदानं च करोति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश
जो भारतात ब्राह्मणाला घोडा देतो, तो चौदा इंद्रांच्या काळात वरुणाच्या लोकात आनंदाने राहतो.
प्रकृष्टां शिबिकां यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश
जो ब्राह्मणाला उत्तम पालखी देतो, तो चौदा इंद्रांच्या काळात वरुणाच्या लोकात आनंदाने राहतो.
प्रकृष्टां वाटिका यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । महीयते वायुलोके यावन्मन्वन्तरं सति
जो ब्राह्मणाला सुंदर बाग देतो, तो मन्वंतरभर वायुलोकात सन्मान मिळवतो.
यो ददाति च विप्राय व्यजनं श्वेतचामरम् । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं ध्रुवम्
जो कोणी ब्राह्मणाला पांढऱ्या चामराचा पंखा देतो, त्याचा वायुलोकात दहा हजार वर्षे सन्मान होतो.
धान्यं रत्नं यो ददाति चिरञ्जीवी भवेत्सुधीः । दाता ग्रहीता तौ द्वौ च ध्रुवं वैकुण्ठगामिनौ
जो धान्य किंवा रत्न देतो, तो दीर्घायुषी आणि बुद्धिमान होतो; दाता आणि घेणारा दोघेही नक्की वैकुंठात जातात.
सततं श्रीहरेर्नाम भारते यो जपेन्नरः । स एव चिरजीवी च ततो मृत्युः पलायते
जो मनुष्य भारतभूमीत नेहमी श्रीहरीचे नाव जपतो, तो दीर्घायुषी होतो आणि मृत्यू त्याच्यापासून दूर पळतो.
यो नरो भारते वर्षे दोलनं कारयेत्सुधीः । पूर्णिमारजनीशेषे जीवन्मुक्तो भवेन्नरः
जो बुद्धिमान पुरुष भारतभूमीत पौर्णिमेच्या रात्री देवतेचे डोलणे करतो, तो या जन्मातच मुक्त होतो.
इहलोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते विष्णुमन्दिरम् । निश्चितं निवसेत्तत्र शतमन्वन्तरावधि
या जगात सुख उपभोगून, शेवटी तो विष्णूच्या मंदिरात जातो आणि तिथे शंभर मन्वंतरांपर्यंत नक्की राहतो.
फलमुत्तरफल्गुन्यां ततोऽपि द्विगुणं भवेत् । कल्पान्तजीवी स भवेदित्याह कमलोद्भवः
उत्तराफाळ्गुनीत मिळणारे फळ त्याहून दुप्पट होते; तो कल्पाच्या शेवटपर्यंत जगतो, असे कमलातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाने सांगितले.
तिलदानं ब्राह्मणाय यः करोति च भारते । तिलप्रमाणवर्षं च मोदते शिवमन्दिरे
जो भारतभूमीत ब्राह्मणाला तीळ दान करतो, तो जितके तीळ दिले तितक्या वर्षे शिवमंदिरात सुख उपभोगतो.
ततः सुयोनिं सम्प्राप्य चिरञ्जीवी भवेत्सुखी । ताम्रपात्रस्य दानेन द्विगुणं च फलं लभेत्
नंतर उत्तम जन्म मिळवून तो दीर्घायुषी आणि सुखी होतो; तांब्याच्या पात्राचे दान केल्याने त्याला दुप्पट फळ मिळते.
सालंकृतां च भोग्यां च सवस्त्रां सुन्दरीं प्रियाम् । यो ददाति ब्राह्मणाय भारते च पतिव्रताम्
जो भारतभूमीत ब्राह्मणाला सुंदर, अलंकृत, वस्त्रांनी युक्त आणि पतिव्रता पत्नी दान करतो, तो पुण्यवान ठरतो.
महीयते चन्द्रलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । तत्र स्वर्वेश्यया सार्धं मोदते च दिवानिशम्
तो चंद्रलोकात चौदा इंद्रांच्या काळापर्यंत सन्मानित होतो आणि तिथे स्वर्गाच्या राणीबरोबर रात्रंदिवस आनंद उपभोगतो.
ततो गन्धर्वलोके च वर्षाणामयुतं ध्रुवम् । दिवानिशं कौतुकेन चोर्वश्या सह मोदते
त्याच्या नंतर तो गंधर्वलोकात नक्की दहा हजार वर्षे दिवसरात्र उर्वशीसोबत आनंद करतो.
ततो जन्मसहस्रं च प्राप्नोति सुन्दरीं प्रियाम् । सतीं सौभाग्ययुक्तां च कोमलां प्रियवादिनीम्
नंतर त्याला हजार जन्मांसाठी सुंदर, चांगल्या नशीबाची, कोमल, गोड बोलणारी आणि पतिव्रता पत्नी मिळते.
प्रददाति फलं चारु ब्राह्मणाय च यो नरः । फलप्रमाणवर्षं च शक्रलोके महीयते
जो ब्राह्मणाला सुंदर फळ देतो, त्याला त्या फळाच्या वजनाइतकी वर्षे इंद्रलोकात सन्मान मिळतो.
पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य लभते सुतमुत्तमम् । सफलानां च वृक्षाणां सहस्रं च प्रशंसितम्
पुन्हा उत्तम जन्म घेऊन त्याला उत्तम पुत्र आणि हजार फळांची झाडे मिळतात, जी सर्वत्र प्रशंसित असतात.