त्रिपुरैः सह युद्धं च मयापि च पुरा कृतम् । सर्वेश्वर्याः सर्वमातुः प्रकृत्याश्च बभूव ह
पूर्वी मी देखील त्रिपुरांबरोबर युद्ध केले होते. हे सर्व सर्वेश्वरी, सर्व मातेच्या आणि निसर्गाच्या शक्तीनेच घडले.
सह शुम्भादिभिः पूर्वं समरः परमाद्भुतः । पार्षदप्रवरस्त्वं च कृष्णस्य परमात्मनः
पूर्वी शुंभ वगैरे राक्षसांशी फार अद्भुत युद्ध झाले होते; आणि तू श्रीकृष्ण परमात्म्याचा श्रेष्ठ सेवक आहेस.
ये ये हताश्च दैतेया नहि केऽपि त्वया समाः । का लज्जा महती राजन् मम युद्धे त्वया सह
ज्या ज्या दैत्यांचा वध झाला, त्यांच्यात तुझ्यासारखा कोणीच नाही. राजन, तुझ्याशी युद्ध करताना मला काही लाज वाटण्यासारखे कारण नाही.
सुराणां शरणस्यैव प्रेषितश्च हरेरहो । देहि राज्यं च देवानामिति मे निश्चितं वचः
देवतांचा आधार म्हणून मला हरिने पाठवले आहे; माझे ठाम वचन असे आहे—देवतांना राज्य द्या.
युद्धं वा कुरु मत्सार्धं वाग्व्यये किं प्रयोजनम् । इत्युक्त्वा शङ्करस्तत्र विरराम च नारद । उत्तस्थौ शङ्खचूडश्च ह्यमात्यैः सह सत्वरम्
माझ्याशी युद्ध कर, नाहीतर शब्दांची गरज काय? असे म्हणून शंकर तेथे शांत झाले, नारद. मग शंखचूड आपल्या मंत्र्यांसह पटकन उठला.
कालीशङ्खचूडयुद्धवर्णनम् श्रीनारायण उवाच शिवं प्रणम्य शिरसा दानवेन्द्रः प्रतापवान् । समारुरोह यानं च सहामात्यैः स सत्वरः
श्री नारायण म्हणाले: दानवांचा पराक्रमी राजा शंभूला वंदन करून, आपल्या मंत्र्यांसह झपाट्याने रथावर चढला.
शिवः स्वसैन्यं देवांश्च प्रेरयामास सत्वरम् । दानवेन्द्रः ससैन्यश्च युद्धारम्भे बभूव ह
शिवाने आपली सेना आणि देवतांना लवकरच युद्धासाठी सज्ज केले; दानवांचा राजा देखील आपल्या सैन्यासह युद्धासाठी तयार झाला.
स्वयं महेन्द्रो युयुधे सार्धं च वृषपर्वणा । भास्करो युयुधे विप्रचित्तिना सह सत्वरः
स्वतः इंद्र वृषपर्वासोबत लढला; सूर्याने देखील विप्रचित्तीसोबत वेगाने युद्ध केले.
दम्भेन सह चन्द्रश्च चकार परमं रणम् । कालस्वरेण कालश्च गोकर्णेन हुताशनः
चंद्राने दंभाशी भयंकर युद्ध केले; काळाने काळस्वराशी, आणि अग्नीने गोकर्णाशी लढाई केली.
कुबेरः कालकेयेन विश्वकर्मा मयेन च । भयङ्करेण मृत्युश्च संहारेण यमस्तथा
कुबेराने कालकेयाशी, विश्वकर्म्याने मायाशी; भीषण मृत्यूने संहाराशी, आणि यमानेही युद्ध केले.
विकङ्कणेन वरुणश्चञ्चलेन समीरणः । बुधश्च घृतपृष्ठेन रक्ताक्षेण शनैश्चरः
वरुणाने विकंकणाशी, वायूने चंचलाशी; बुधाने घृतपृष्ठाशी, आणि शनिने रक्ताक्षाशी लढाई केली.
जयन्तो रत्नसारेण वसवो वर्चसां गणैः । अश्विनौ च दीप्तिमता धूम्रेण नलकूबरः
जयंताने रत्नसाराशी, वसुंनी वर्चसाच्या गटांशी; तेजस्वी अश्विनींनी धूम्र व नलकुबेराशी युद्ध केले.
धुरन्धरेण धर्मश्च उषाक्षेण च मङ्गलः । शोभाकरेण वै भानुः पिठरेण च मन्मथः
धर्माने धुरंधराशी, मंगळाने उषाक्षाशी; तेजस्वी भानुने शोभाकराशी, आणि मनमथाने पिठराशी लढाई केली.
गोधामुखेन चूर्णेन खड्गेन च ध्वजेन च । काञ्चीमुखेन पिण्डेन धूमेण सह नन्दिना
गोधामुखाने चूर्णाशी, खड्गाने ध्वजाशी; कांचिमुखाने पिंडाशी, आणि धूमेने नंदीशी युद्ध केले.
विश्वेन च पलाशेनादित्याद्या युयुधुः परे । एकादश च रुद्रा वै एकादशभयङ्करैः
विश्वाने पलाशाशी, आणि आदित्यादींनी त्यांच्या समोरच्या शत्रूंशी; एकादश रुद्रांनी एकादश भयंकरांशी युद्ध केले.
महामारी च युयुधे चोग्रचण्डादिभिः सह । नन्दीश्वरादयः सर्वे दानवानां गणैः सह
महामारीने उग्रचंडादींशी युद्ध केले; सर्व नंदीश्वरांनी दानवांच्या सैन्यांशी लढाई केली.
युयुधुश्च महायुद्धे प्रलयेऽपि भयङ्करे । वटमूले च शम्भुश्च तस्थौ काल्या सुतेन च
त्या भयंकर महायुद्धात सर्वांनी युद्ध केले, जणू प्रलयच जवळ आला होता; आणि शंभू वडाच्या झाडाखाली काली व आपल्या पुत्रासह उभा राहिला.
सर्वे च युयुधुः सैन्यसमूहाः सततं मुने । रत्नसिंहासने रम्ये कोटिभिर्दानवैः सह
मुनिवर, सर्व सैन्यांचे समूह सतत युद्ध करत होते; रत्नांच्या सुंदर सिंहासनावर असंख्य दैत्यांसह ते लढत होते.
उवास शङ्खचूडश्च रत्नभूषणभूषितः । शङ्करस्य च ये योधा दानवैश्च पराजिताः
रत्नांनी सजलेला शंखचूड तेथेच उभा राहिला, आणि शंकराचे जे सैनिक दानवांनी हरवले होते, तेही तेथेच होते.
देवाश्च दुद्रुवुः सर्वे भीताश्च क्षतविग्रहाः । चकार कोपं स्कन्दश्च देवेभ्यश्चाभयं ददौ
सर्व देवता घाबरून, जखमी अवस्थेत पळून गेल्या; स्कंदाला राग आला आणि त्याने देवांना धीर दिला.
बलं च स्वर्गणानां च वर्धयामास तेजसा । सोऽयमेकश्च युयुधे दानवानां गणैः सह
त्याच्या तेजामुळे देवांची ताकद आणि तेज वाढले; तो एकटाच दानवांच्या सैन्यांसोबत युद्ध करू लागला.
अक्षौहिणीनां शतकं समरे च जघान सः । असुरान्पातयामास काली कमललोचना
युद्धात त्याने शंभर अक्षौहिणी सैन्याचा नाश केला; कमलासारख्या डोळ्यांची काळी देवी असुरांना खाली पाडू लागली.
पपौ रक्तं दानवानामतिकुद्धा ततः परम् । दशलक्षगजेन्द्राणां शतलक्षं च कोटिशः
ती अत्यंत संतापली आणि दानवांचे रक्त प्यायला लागली; दहा लाख गजेंद्रांचे शेकडो हजारांनी, कोटींनी तिने पकडले.
समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप लीलया । कबन्धानां सहस्रं च ननर्त समरे मुने
तिने एका हाताने त्यांना उचलून सहजपणे तोंडात टाकले; युद्धात, हे मुनी, तिने हजारो शिरच्छेदित देहांसोबत नृत्य केले.
स्कन्दस्य शरजालेन दानवाः क्षतविग्रहाः । भीताश्च दुद्रुवुः सर्वे महारणपराक्रमाः
स्कंदाच्या बाणांच्या वर्षावाने दानव जखमी झाले आणि सगळे पराक्रमी असूनही घाबरून पळाले.
वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दम्भश्चापि विकङ्कणः । स्कन्देन सार्धं युयुधुस्ते सर्वे विक्रमेण च
वृषपर्वा, विप्रचित्ती, डंभ आणि विकंकण — हे सर्वजण स्कंदासोबत मोठ्या धैर्याने लढले.
महामारी च युयुधे न बभूव पराङ्मुखी । बभूवुस्ते च संक्षुब्धाः स्कन्दस्य शक्तिपीडिताः
महामारी देवीही युद्धात उतरली, ती कधीच मागे फिरली नाही; स्कंदाच्या शक्तीने ते सर्व अस्वस्थ झाले.
न दुद्रुवुर्भयात्स्वर्गे पुष्पवृष्टिर्बभूव ह । स्कन्दस्य समरं दृष्ट्वा महारौद्रं समुल्बणम्
ते भीतीने पळाले नाहीत; स्वर्गात फुलांची वृष्टी झाली, कारण स्कंदाचे भयंकर आणि उग्र युद्ध पाहिले.
दानवानां क्षयकरं यथा प्राकृतिको लयः । राजा विमानमारुह्य चकार बाणवर्षणम्
दानवांचा नाश करणारे ते युद्ध जणू सृष्टीच्या प्रलयासारखे होते; राजा रथावर चढून बाणांचा वर्षाव करू लागला.
नृपस्य शरवृष्टिश्च घनस्य वर्षणं यथा । महाघोरान्धकारश्च वह्न्युत्थानं बभूव च
राजाच्या बाणांचा वर्षाव जणू ढगाच्या पावसासारखा होता; भीषण अंधार पसरला आणि आग भडकली.