किञ्चिन्नूतनपत्रेभ्यो दुग्धेभ्यश्चापि किञ्चन । दृष्टस्त्वं प्रभया गोप्या युक्तो वृन्दावने वने
काही ताज्या पानांना, काही दूधालाही दिलंस; तुला वृंदावनाच्या जंगलात तेजस्वी आणि लपलेलं पाहिलं गेलं.
सद्यो मच्छब्दमात्रेण तिरोधानं कृतं त्वया । प्रभा देहं परित्यज्य जगाम सूर्यमण्डले
लगेचच, माझं नाव उच्चारताच, तू अदृश्य झालास; तेजाने आपलं शरीर सोडलं आणि सूर्यमंडळात गेलं.
ततस्तस्याः शरीरं च तीव्रं तेजो बभूव ह । संविभज्य त्वया दत्तं प्रेम्णा प्ररुदता पुरा
मग तिचं शरीर प्रखर तेज बनलं; ते तू प्रेमाने वाटून दिलंस, पूर्वी रडत असताना.
विसृष्टं चक्षुषोः कृष्ण लज्जया मद्भयेन च । हुताशनाय किञ्चिच्च यक्षेभ्यश्चापि किञ्चन
कृष्णा, लाज आणि माझ्या भीतीने तुझ्या डोळ्यांतून सोडलं; काही अग्निला, आणि काही यक्षांनाही दिलंस.
किञ्चित्पुरुषसिंहेभ्यो देवेभ्यश्चापि किञ्चन । किञ्चिद्विष्णुजनेभ्यश्च नागेभ्योऽपि च किञ्चन
काही शूर पुरुषांना, काही देवांना, काही विष्णूभक्तांना आणि काही नागांनाही दिलंस.
ब्राह्मणेभ्यो मुनिभ्यश्च तपस्विभ्यश्च किञ्चन । स्त्रीभ्यः सौभाग्ययुक्ताभ्यो यशस्विभ्यश्च किञ्चन
काही ब्राह्मणांना, काही ऋषींना, काही तपस्वींना, काही सौभाग्यवती स्त्रियांना आणि काही कीर्ती असलेल्यांना दिलंस.
तत्तु दत्त्वा च सर्वेभ्यः पूर्वं प्ररुदितं त्वया । शान्तिगोप्या युतस्त्वं च दृष्टोऽसि रासमण्डले
ते सर्वांना वाटून दिल्यावर, तू आधी रडला होतास; तू शांतीच्या तेजासोबत रासमंडळात दिसलास.
वसन्ते पुष्पशय्यायां माल्यवांश्चन्दनोक्षितः । रत्नप्रदीपैर्युक्ते च रत्ननिर्माणमन्दिरे
वसंतात, फुलांच्या शय्येवर, हारांनी सजलेला आणि चंदन लावलेला, रत्नांनी बांधलेल्या आणि रत्नदीपांनी उजळलेल्या महालात.
रत्नभूषणभूषाढ्यो रत्नभूषितया सह । तया दत्तं च ताम्बूलं भुक्तवांश्च पुरा विभो
रत्नांनी सजलेली तू आणि रत्नांनी सजलेली ती, तिच्या हातून दिलेला तांबूल तू आनंदाने स्वीकारलास आणि खाल्लास, हे प्रभो.
सद्यो मच्छब्दमात्रेण तिरोधानं कृतं त्वया । शान्तिर्देहं परित्यज्य भिया लीना त्वयि प्रभो
माझं नाव उच्चारताच क्षणी तू तिला अदृश्य केलंस; शांतिने घाबरून आपलं शरीर सोडलं आणि तुझ्यात विलीन झाली, हे प्रभो.
ततस्तस्याः शरीरं च गुणश्रेष्ठं बभूव ह । संविभज्य त्वया दत्तं प्रेम्णा प्ररुदता पुरा
मग तिचं शरीर उत्तम गुणांनी युक्त झालं; तू प्रेमाने, रडत रडत, ते वाटून दिलंस.
विश्वे तु विपिने किञ्चिद्ब्रह्मणे च मयि प्रभो । शुद्धसत्त्वस्वरूपायै किञ्चिल्लक्ष्म्यै पुरा विभो
त्यातील एक भाग विश्वाला जंगलात, एक भाग ब्रह्माला आणि मला, आणि एक भाग शुद्ध सत्त्वस्वरूप लक्ष्मीला दिलास, हे प्रभो.
त्वन्मन्त्रोपासकेभ्यश्च शाक्तेभ्यश्चापि किञ्चन । तपस्विभ्यश्च धर्माय धर्मिष्ठेभ्यश्च किञ्चन
तुझ्या मंत्राचा जप करणाऱ्यांना, शक्तिपूजकांना, तप करणाऱ्यांना धर्मासाठी, आणि श्रेष्ठ धर्मिष्ठांना देखील त्यातील काही भाग दिलास.
मया पूर्वं च त्वं दृष्टो गोप्या च क्षमया सह । सुवेषयुक्तो मालावान् गन्धचन्दनचर्चितः
पूर्वी मी तुला गोपी आणि क्षमा यांच्या सोबत पाहिलं होतं; सुंदर वस्त्र, माळा, आणि सुगंधी चंदन लावलेला तू दिसलास.
रत्नभूषितया गन्धचन्दनोक्षितया सह । सुखेन मूर्च्छितस्तल्पे पुष्पचन्दनचर्चिते
रत्नांनी सजलेली, चंदन आणि सुगंध लावलेली ती तुझ्या सोबत होती; तू फुलांनी आणि चंदनाने सजवलेल्या पलंगावर आनंदाने विसावलास.
श्लिष्टो निद्रितया सद्यः सुखेन नवसङ्गमात् । मया प्रबोधिता सा च भवांश्च स्मरणं कुरु
ती झोपेत असताना तिने तुला मिठी मारली होती; नव्या संगमाच्या आनंदाने तू तृप्त झालास. मी तिला जागं केलं आणि तुलाही, हे लक्षात ठेव.
गृहीतं पीतवस्त्रं च मुरली च मनोहरा । वनमालाकौस्तुभश्चाप्यमूल्यं रत्नकुण्डलम्
पिवळं वस्त्र, सुंदर मुरली, वनमाळा, कौस्तुभ मणी आणि अनमोल रत्नांची कुंडलं घेतली गेली.
पश्चात्प्रदत्तं प्रेम्णा च सखीनां वचनादहो । लज्जया कृष्णवर्णोऽभूद्भवान् पापेन यः प्रभो
नंतर, सखींच्या सांगण्यावरून, प्रेमाने ती वस्त्रं परत दिली गेली; त्या पापामुळे लाजून तू कृष्णवर्णाचा झालास, हे प्रभो.
क्षमा देहं परित्यज्य लज्जया पृथिवीं गता । ततस्तस्याः शरीरं च गुणश्रेष्ठं बभूव ह
क्षमा लाजेने आपलं शरीर सोडून पृथ्वीवर गेली; मग तिचं शरीर उत्तम गुणांनी युक्त झालं.
संविभज्य त्वया दत्तं प्रेम्णा प्ररुदता पुनः । किञ्चिद्दत्तं विष्णवे च वैष्णवेभ्यश्च किञ्चन
तू पुन्हा प्रेमाने, रडत रडत, ते शरीर वाटून दिलंस; त्यातील काही भाग विष्णूला आणि काही वैष्णवांना दिलास.
धार्मिकेभ्यश्च धर्माय दुर्बलेभ्यश्च किञ्चन । तपस्विभ्योऽपि देवेभ्यः पण्डितेभ्यश्च किञ्चन
त्यातील काही धर्मासाठी धर्मात्म्यांना, काही दुर्बळांना, काही तपस्वींना, देवांना आणि पंडितांना दिलं.
एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि । त्वद्गुणं चैव बहुशो न जानामि परं प्रभो
हे सर्व मी तुला सांगितलं; अजून तुला काय ऐकायचं आहे? तुझे सर्व गुण मला पूर्णपणे माहीत नाहीत, हे परमेश्वरा.
इत्येवमुक्त्वा सा राधा रक्तपङ्कजलोचना । गङ्गां वक्तुं समारेभे नम्रास्यां लज्जितां सतीम्
असं म्हणून, राधेच्या डोळ्यांत कमळासारखी लालिमा आली; ती लाजून, नम्रपणे, गंगेबद्दल बोलायला सज्ज झाली.
गङ्गा रहस्यं विज्ञाय योगेन सिद्धयोगिनी । तिरोभूय सभामध्ये स्वजलं प्रविवेश सा
गंगा, सिद्ध योगिनी, योगाच्या सहाय्याने गुपित समजून, सभेतून अदृश्य झाली आणि आपल्या पवित्र पाण्यात प्रवेश केला.
राधा योगेन विज्ञाय सर्वत्रावस्थितां च ताम् । पानं कर्तुं समारेभे गण्डूषात्सिद्धयोगिनी
राधेने योगाने जाणलं की ती सर्वत्र आहे; सिद्ध योगिनी म्हणून तिने तोंडात पाणी घेऊन पिण्याची तयारी केली.
गङ्गा रहस्यं विज्ञाय योगेन सिद्धयोगिनी । श्रीकृष्णचरणाम्भोजे विवेश शरणं ययौ
गंगा, सिद्ध योगिनी, योगाने गुपित समजून, श्रीकृष्णाच्या चरणकमळात प्रवेशली आणि तिथेच आश्रय घेतला.
गोलोके सा च वैकुण्ठे ब्रह्मलोकादिके तथा । ददर्श राधा सर्वत्र नैव गङ्गां ददर्श सा
गोलोक, वैकुंठ आणि ब्रह्मलोक वगैरे सर्व ठिकाणी राधेला सर्व काही दिसलं, पण तिला गंगा कुठेच दिसली नाही.
सर्वत्र जलशून्यं च शुष्कपङ्कं च गोलकम् । जलजन्तुसमूहैश्च मृतदेहैः समन्वितम्
सर्वत्र पाणी नव्हतं, चिखल कोरडा पडला होता आणि पाण्यात राहणाऱ्या प्राण्यांची मृतदेहं जागोजागी पडली होती.
ब्रह्मविष्णुशिवानन्तधर्मेन्द्रेन्दुदिवाकराः । मनवो मुनयः सर्वे देवसिद्धतपस्विनः
ब्रह्मा, विष्णु, शिव, अनंत, धर्म, इंद्र, चंद्र, सूर्य, सर्व मनु, ऋषी, देव, सिद्ध आणि तपस्वी—
गोलोकं च समाजग्मुः शुष्ककण्ठोष्ठतालुकाः । सर्वे प्रणेमुर्गोविन्दं सर्वेशं प्रकृतेः परम्
हे सर्वजण कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि तालूने गोलोकात आले आणि सर्वांनी प्रकृतीच्या पलीकडील सर्वेश्वर गोविंदाला वंदन केलं.