श्रीनारायण उवाच पुरा बभूव गोलोके सा गङ्गा द्रवरूपिणी । राधाकृष्णाङ्गसम्भूता तदंशा तत्स्वरूपिणी
श्रीनारायण म्हणाले: पूर्वी गोलोकात गंगा द्रवरूपात होती, ती राधा आणि कृष्ण यांच्या देहातून उत्पन्न झाली, त्यांची अंशरूप आणि त्यांच्याच स्वरूपाची होती.
द्रवाधिष्ठातृदेवी या रूपेणाप्रतिमा भुवि । नवयौवनसम्पन्ना सर्वाभरणभूषिता
ती द्रवरूपांची अधिष्ठात्री देवी आहे, पृथ्वीवर तिच्या रूपाला तोड नाही, ती नेहमी तरुण आणि सर्व दागिन्यांनी सजलेली आहे.
शरन्मध्याह्नपद्मास्या सस्मिता सुमनोहरा । तप्तकाञ्चनवर्णाभा शरच्चन्द्रसमप्रभा
तिचं मुख शरद ऋतूच्या मध्यान्ही उमललेल्या कमळासारखं आहे, ती हसरी आणि अत्यंत सुंदर आहे; तिचा रंग वितळलेल्या सोन्यासारखा आणि तेज शरदचंद्रासारखा आहे.
स्निग्धप्रभातिसुस्निग्धा शुद्धसत्त्वस्वरूपिणी । सुपीनकठिनश्रोणिः सुनितम्बयुगंधरा
तिचं तेज मऊ आणि अत्यंत स्निग्ध आहे, तिचं स्वरूप शुद्ध सत्त्वाचं आहे; तिच्या कंबरेला सुडौल आणि मजबूत नितंब आहेत आणि ती सुंदर कटिपट्टी धारण करते.
पीनोन्नतं सुकठिनं स्तनयुग्मं सुवर्तुलम् । सुचारुनेत्रयुगलं सुकटाक्षं सुवंक्रिमम्
तिचे उन्नत, घट्ट आणि गोल स्तन, तिच्या सुंदर डोळ्यांचे जोड, मोहक कटाक्षांनी भरलेले, आणि तिचे वक्र, आकर्षक अंग—
वंक्रिमं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम् । सिन्दूरबिन्दुललितं सार्धं चन्दनबिन्दुभिः
तिचे घनदाट, लाटांसारखे केस, मोगऱ्याच्या हारांनी सजलेले, कपाळावर कुंकवाचा टिळा आणि चंदनाच्या ठिपक्यांनी सुशोभित—
कस्तूरीपत्रिकायुक्तं गण्डयुग्मं मनोरमम् । बन्धूककुसुमाकारमधरोष्ठं च सुन्दरम्
तिच्या गालांवर कस्तुरीचे ठिपके, दोन्ही गाल मनमोहक, आणि तिच्या तळरात, सुंदर, बंदूक फुलासारखे ओठ—
पक्वदाडिमबीजाभदन्तपंक्तिसमुज्ज्वलम् । वाससी वह्निशुद्धे च नीवीयुक्ते च बिभ्रती
तिच्या दातांची रांग पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यासारखी चमकदार, आणि तिचे वस्त्र, अग्निपरिक्षित, कमरेला कटीबंध बांधलेले—
सा सकामा कृष्णपार्श्वे समुवास सुलज्जिता । वाससा मुखमाच्छाद्य लोचनाभ्यां विभोर्मुखम्
ती मनात इच्छा धरून, कृष्णाच्या बाजूला लाजत बसली, वस्त्राने चेहरा झाकून, डोळ्यांनी प्रभूचे मुख निरखत—
निमेषरहिताभ्यां च पिबन्ती सततं मुदा । प्रफुल्लवदना हर्षान्नवसङ्गमलालसा
डोळे न हलवता, ती आनंदाने त्याचे मुख पाहत होती, तिचा चेहरा आनंदाने फुलला होता, नव्या संगासाठी आतुर—
मूर्च्छिता प्रभुरूपेण पुलकाङ्कितविग्रहा । एतस्मिन्नन्तरे तत्र विद्यमाना च राधिका
प्रभूच्या सान्निध्यात ती भान हरपली, अंगावर रोमांच उठले, आणि त्या वेळी तिथे राधिकाही उपस्थित होती—
गोपीत्रिंशत्कोटियुक्ता चन्द्रकोटिसमप्रभा । कोपेनारक्तपद्मास्या रक्तपङ्कजलोचना
राधिकेसोबत तीस कोटी गोपी, कोटी चंद्रांसारखी तेजस्वी, रागाने तिचे तोंड कमळासारखे लाल, डोळेही रक्तपंकासारखे—
पीतचम्पकवर्णाभा गजेन्द्रमन्दगामिनी । अमूल्यरत्ननिर्माणनानाभूषणभूषिता
तिचा रंग पिवळ्या चंपकासारखा उजळ, चालणं राजहत्तीच्या मृदू गतीसारखं, आणि तिच्या अंगावर अनमोल रत्नांची विविध दागिने—
अमूल्यरत्नखचितममूल्यं वह्निशौचकम् । पीतवस्त्रस्य युगलं नीवीयुक्तं च बिभ्रती
ती अंगावर अग्निपरिक्षित, अनमोल रत्नांनी मढवलेली, पिवळी वस्त्रांची जोडी आणि कटीबंध घालून होती—
स्थलपद्मप्रभामुष्टं कोमलं च सुरञ्जितम् । कृष्णदत्तार्घ्यसंयुक्तं विन्यसन्ती पदाम्बुजम्
तिचे पाय कमळासारखे मऊ, भूमीवरील कमळाच्या प्रकाशासारखे तेजस्वी, सुंदर रंगाचे, कृष्णाने अर्घ्य अर्पण केलेले, ती ते पाय टेकवत होती—
रत्नेन्द्रसारनिर्माणविमानादवरुह्य सा । सेव्यमाना च ऋषिभिः श्वेतचामरवायुना
रत्नराजाच्या सारांशातून बनवलेल्या विमानातून ती खाली उतरली, ऋषी तिची सेवा करत होते, पांढऱ्या चामराच्या वाऱ्याने तिला शीतलता मिळत होती—
कस्तूरीबिन्दुभिर्युक्तं चन्दनेन समन्वितम् । दीप्तदीपप्रभाकारं सिन्दूरं बिन्दुशोभितम्
तिच्या कपाळावर कस्तुरीचे ठिपके, चंदनाचा लेप, उजळ दिव्याच्या प्रकाशासारखे चमकणारे, आणि कुंकवाच्या टिळ्यांनी शोभलेले—
दधती भालमध्ये च सीमन्ताधःस्थलोज्ज्वले । पारिजातप्रसूनानां मालायुक्तं सुवंक्रिमम्
ती हे कपाळाच्या मध्यभागी, सिमंताच्या खाली उजळपणे घालते, आणि तिच्या लाटांसारख्या केसांमध्ये पारिजात फुलांच्या माळा गुंफलेल्या—
सुचारुकबरीभारं कम्पयन्ती सुकम्पिता । सुचारुरागसंयुक्तमोष्ठं कम्पयती रुषा
तिचे सुंदर, भरघोस केस हालचालीने थरथरत होते, आणि तिचे सुंदर, रागाने लाल झालेले ओठही थरथरत होते—
गत्वोवास कृष्णपार्श्वे रत्नसिंहासने शुभे । सखीनां च समूहैश्च परिपूर्णा विभोः प्रिया
ती कृष्णाच्या शेजारी, रत्नांच्या सुंदर सिंहासनावर जाऊन बसली, सख्या आणि मैत्रिणींच्या समूहांनी वेढलेली, प्रभूची प्रिय—
तां दृष्ट्वा च समुत्तस्थौ कृष्णः सादरपूर्वकम् । सम्भाष्य मधुरालापैः सस्मितश्च ससंभ्रमः
तिला पाहून कृष्ण आदराने उठला, गोड बोलांनी तिला संबोधले, हसत आणि हर्षाने भरलेला—
प्रणेमुरतिसन्त्रस्ता गोपा नम्रात्मकन्धराः । तुष्टुवुस्ते च भक्त्या च तुष्टाव परमेश्वरः
गोप, अत्यंत घाबरून, मान झुकवून वाकले, भक्तीने तिची स्तुती केली, आणि परमेश्वरानेही तिचे गुणगान केले.
उत्थाय गङ्गा सहसा स्तुतिं बहु चकार सा । कुशलं परिपप्रच्छ भीतातिविनयेन च
गंगेने अचानक उठून अनेक स्तुती केल्या आणि ती फार भीतीने व नम्रतेने तिची कुशल विचारू लागली.
नम्रभागस्थिता त्रस्ता शुष्ककण्ठोष्ठतालुका । ध्यानेन शरणायत्ता श्रीकृष्णचरणाम्बुजे
ती डोकं वाकवून, घाबरलेली, कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि तालूने उभी राहिली; ध्यानात श्रीकृष्णाच्या चरणकमळांना शरण गेली.
तां हृत्पद्मस्थितां कृष्णो भीतायै चाभयं ददौ । बभूव स्थिरचित्ता सा सर्वेश्वरवरेण च
कृष्णाने तिच्या हृदयकमळात वास करून, तिला भीतीपासून मुक्ती दिली; सर्वेश्वराच्या वरामुळे तिचं मन स्थिर झालं.
ऊर्ध्वसिंहासनस्थां च राधां गङ्गा ददर्श सा । सुस्निग्धां सुखदृश्यां च ज्वलन्तीं ब्रह्मतेजसा
तेथे गंगेने सिंहासनावर बसलेल्या, अतिशय प्रेमळ, पाहायला सुखदायक आणि ब्रह्मतेजाने उजळलेल्या राधेला पाहिलं.
असंख्यब्रह्मणः कर्त्रीमादिसृष्टेः सनातनीम् । सदा द्वादशवर्षीयां कन्याभिनवयौवनाम्
ती असंख्य ब्रह्म्यांची सृष्टी करणारी, सनातन, नेहमी बारा वर्षांची, नेहमीच ताज्या यौवनात असणारी कन्या आहे.
विश्ववृन्दे निरुपमां रूपेण च गुणेन च । शान्तां कान्तामनन्तां तामाद्यन्तरहितां सतीम्
संपूर्ण विश्वात रूपाने आणि गुणाने तिची बरोबरी नाही; ती शांत, प्रिय, अनंत, शुद्ध आणि आरंभ-अंत नसलेली आहे.
शुभां सुभद्रां सुभगां स्वामिसौभाग्यसंयुताम् । सौन्दर्यसुन्दरीं श्रेष्ठां सर्वासु सुन्दरीषु च
ती शुभ, मंगल, सौभाग्यशाली, आपल्या स्वामीच्या परम सौभाग्याने युक्त आणि सर्व सुंदर स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ आहे.
कृष्णार्धाङ्गां कृष्णसमां तेजसा वयसा त्विषा । पूजितां च महालक्ष्मीं लक्ष्म्या लक्ष्मीश्वरेण च
ती कृष्णाच्या अर्ध्या देहाची, तेज, वय आणि कांतीने कृष्णासमान, लक्ष्मी आणि लक्ष्मीश्वर यांनी पूजलेली महालक्ष्मी आहे.