द्वादश्यां पृथुकान्देव्यै दत्त्वाचार्याय यो ददेत् । तानेव च मुनिश्रेष्ठ स देवीप्रियतां व्रजेत्
द्वादशीच्या दिवशी जो देवीला पोहे अर्पण करतो आणि गुरुजींना देतो, श्रेष्ठ मुनी, तो देवीचा आवडता होतो.
त्रयोदश्यां च दुर्गायै चणकान्प्रददाति च । तानेव दत्त्वा विप्राय प्रजासन्ततिमान्भवेत्
त्रयोदशीच्या दिवशी जो दुर्गेला हरभरे अर्पण करतो आणि ब्राह्मणालाही देतो, त्याला संतती मिळते.
चतुर्दश्यां च देवर्षे देव्यै सक्तून्प्रयच्छति । तानेव दद्याद्विप्राय शिवस्य दयितो भवेत्
चतुर्दशीच्या दिवशी, हे देवरषी, देवीला सत्तू अर्पण करावे. तेच सत्तू ब्राह्मणाला दिल्यास, तो मनुष्य शंकराला प्रिय होतो.
पायसं पूर्णिमातिथ्यामपर्णायै प्रयच्छति । ददाति च द्विजाग्र्याय पितृनुद्धरतेऽखिलान्
पौर्णिमेच्या दिवशी, अपर्णेला पायस अर्पण करावे. तेच पायस श्रेष्ठ ब्राह्मणाला दिल्यास, सर्व पितरांचे उद्धार होते.
तत्तिथौ हवनं प्रोक्तं देवीप्रीत्यै महामुने । तत्तत्तिथ्युक्तवस्तूनामशेषारिष्टनाशनम्
त्या त्या तिथीला देवीच्या प्रसन्नतेसाठी हवण करावे, हे महर्षे. त्या तिथीनुसार सांगितलेल्या वस्तू अर्पण केल्याने सर्व संकटे नाहीशी होतात.
रविवारे पायसं च नैवेद्यं परिकीर्तितम् । सोमवारे पयः प्रोक्तं भौमे च कदलीफलम्
रविवारी पायस हे नैवेद्य सांगितले आहे. सोमवारी दूध अर्पण करावे, मंगळवारी केळाचे फळ द्यावे.
बुधवारे च सम्प्रोक्तं नवनीतं नवं द्विज । गुरुवारे शर्करां च सितां भार्गववासरे
बुधवारी ताजे लोणी अर्पण करावे, हे द्विज. गुरुवारी साखर, शुक्रवारी खडीसाखर अर्पण करावी.
शनिवारे घृतं गव्यं नैवेद्यं परिकीर्तितम् । सप्तविंशतिनक्षत्रनैवेद्यं श्रूयतां मुने
शनिवारी गायीचे तूप नैवेद्य म्हणून सांगितले आहे. आता, हे मुनी, सत्तावीस नक्षत्रांसाठीचे नैवेद्य ऐका.
घृतं तिलं शर्करां च दधि दुग्धं किलाटकम् । दथिकूर्ची मोदकं च फेणिकां घृतमण्डकम्
तूप, तीळ, साखर, दही, दूध, किलाटक, दधिकूर्ची, मोदक, फेणी, तुपाचे मांडक,
कंसारं वटपत्रं च घृतपूरमतः परम् । वटकं कोकरसकं पूरणं मधु सूरणम्
कंसार, वडाच्या पानाचे नैवेद्य, तुपाने भरलेली मिठाई, वडका, कोकरसक, पुरण, मध आणि सूरण,
गुडं पृथुकद्राक्षे च खर्जूरं चैव चारकम् । अपूपं नवनीतं च मुद्गं मोदक एव च
गूळ, पोहे, द्राक्षे, खजूर, चारक, अपूप, ताजे लोणी, मूग, आणि मोदक,
मातुलिङ्गमिति प्रोक्तं भनैवेद्यं च नारद । विष्कम्भादिषु योगेषु प्रवक्ष्यामि निवेदनम्
मातुलिंग हे नैवेद्य म्हणून सांगितले आहे, हे नारद. आता मी विष्कंभादी योगांसाठीचे नैवेद्य सांगतो.
पदार्थानां कृतेष्वेषु प्रीणाति जगदम्बिका । गुडं मधु घृतं दुग्धं दधि तक्रं त्वपूपकम्
ही सर्व वस्तू अर्पण केल्यावर जगदंबा प्रसन्न होते: गूळ, मध, तूप, दूध, दही, ताक आणि अपूपक.
नवनीतं कर्कटीं च कूष्माण्डं चापि मोदकम् । पनसं कदलं जम्बुफलमाम्रफलं तिलम्
ताजे लोणी, काकडी, कोहळा, मोदक, फणस, केळे, जांभूळ, आंबा आणि तीळ,
नारङ्गं दाडिमं चैव बदरीफलमेव च । धात्रीफलं पायसञ्च पृथुकं चणकं तथा
संत्रे, डाळिंब, बोर, आवळा, पायस, पोहे आणि हरभरा,
नारिकेलं जम्भफलं कसेरुं सूरणं तथा । एतानि क्रमशो विप्र नैवेद्यानि शुभानि च
नारळ, जांभफळ, कसेरू, सूरण—ही सर्व शुभ नैवेद्ये आहेत, हे विप्र.
विष्कम्भादिषु योगेषु निर्णीतानि मनीषिभिः । अथ नैवेद्यमाख्यास्ये करणानां पृथङ्मुने
विष्कंभादी योगांसाठी ही नैवेद्ये ज्ञानी लोकांनी ठरवली आहेत. आता मी वेगवेगळ्या भांड्यांसाठीचे नैवेद्य सांगतो.
कंसारं मण्डकं फेणी मोदकं वटपत्रकम् । लड्डुकं घृतपूरं च तिलं दधि घृतं मधु
कंसार, मांडक, फेणी, मोदक, वडाच्या पानाचे नैवेद्य, लाडू, तुपाची मिठाई, तीळ, दही, तूप आणि मध—
करणानामिदं प्रोक्तं देवीनैवेद्यमादरात् । अथान्यत्सम्प्रवक्ष्यामि देवीप्रीतिकरं परम्
ही सर्व नैवेद्ये देवीच्या भांड्यांसाठी आदराने अर्पण करावीत. आता मी देवीला अत्यंत प्रिय असे दुसरे कार्य सांगतो.
विधानं नारदमुने शृणु तत्सर्वमादृतः । चैत्रशुद्धतृतीयायां नरो मधुकवृक्षकम्
हे नारदमुनी, सर्व विधी लक्षपूर्वक ऐका. चैत्र महिन्याच्या शुद्ध तृतीयेला मनुष्याने मधुकाचे फूल अर्पण करावे.
पूजयेत्पञ्च खाद्यं च नैवेद्यमुपकल्पयेत् । एवं द्वादशमासेषु तृतीयातिथिषु क्रमात्
पाच प्रकारचे खाण्याचे पदार्थ आणि नैवेद्य अर्पण करावे. असे करून, प्रत्येक महिन्याच्या तृतीयेला, एकामागून एक, हे करावे.
शुक्लपक्षे विधानेन नैवेद्यमभिदध्महे । वैशाखमासे नैवेद्यं गुडयुक्तं च नारद
शुक्ल पक्षात, नियमाप्रमाणे नैवेद्य अर्पण करावे. वैशाख महिन्यात, हे नैवेद्य गुळासह असावे, हे लक्षात ठेव.
ज्येष्ठमासे मधु प्रोक्तं देवीप्रीत्यर्थमेव तु । आषाढे नवनीतं च मधुकस्य निवेदनम्
ज्येष्ठ महिन्यात देवीला प्रसन्न करण्यासाठी मध अर्पण करावे. आषाढ महिन्यात ताजे लोणी आणि मध नैवेद्य म्हणून द्यावे.
श्रावणे दधि नैवेद्यं भाद्रमासे च शर्करा । आश्विने पायसं प्रोक्तं कार्तिके पय उत्तमम्
श्रावण महिन्यात दही नैवेद्य द्यावे. भाद्रपदात साखर, आश्विनात पायस (दुधात शिजवलेला तांदूळ) आणि कार्तिकात उत्तम दूध अर्पण करावे.
मार्गे फेण्युत्तमा प्रोक्ता पौषे च दधिकूर्चिका । माघे मासि च नैवेद्यं मृतं गव्यं समाहरेत्
मार्गशीर्ष महिन्यात उत्तम फेणी अर्पण करावी. पौषात दह्याचे कुरडं द्यावे आणि माघ महिन्यात गायीच्या दूधापासून बनवलेले पदार्थ नैवेद्य म्हणून द्यावेत.
नारिकेलं च नैवेद्यं फाल्गुने परिकीर्तितम् । एवं द्वादशनैवेद्यैर्मासे च क्रमतोऽर्चयेत्
फाल्गुन महिन्यात नारळ नैवेद्य म्हणून द्यावा. अशा प्रकारे, बारा वेगवेगळ्या नैवेद्यांनी, प्रत्येक महिन्यात एकामागून एक देवीची पूजा करावी.
मङ्गला वैष्णवी माया कालरात्रिर्दुरत्यया । महामाया मतङ्गी च काली कमलवासिनी
मंगळा, वैष्णवी, माया, कालरात्रि, दुरत्यया, महामाया, मतंगी, काली आणि कमलवासिनी—
शिवा सहस्रचरणा सर्वमङ्गलरूपिणी । एभिर्नामपदैर्देवीं मधूके परिपूजयेत्
शिवा, हजार पाय असलेली, सर्व शुभतेचे रूप—या नावांनी देवीची मधूक वृक्षाजवळ पूजा करावी.
ततः स्तुवीत देवेशीं मधूकस्थां महेश्वरीम् । सर्वकामसमृद्ध्यर्थं व्रतपूर्णत्वसिद्धये
मग सर्व इच्छा पूर्ण व्हाव्यात आणि व्रत पूर्ण व्हावे यासाठी, मधूक वृक्षाजवळ विराजमान असलेल्या महेश्वरी देवीचे स्तवन करावे.
नमः पुष्करनेत्रायै जगद्धात्र्यै नमोऽस्तु ते । माहेश्वर्यं महादेव्यै महामङ्गलमूर्तये
कमळासारख्या डोळ्यांची, जगाची पालन करणारी, तुला नमस्कार. महेश्वरी, महादेवी, सर्वात शुभ रूप असलेल्या तुला नमस्कार.