दुःखितान्वीक्ष्य सकलान्नेत्राश्रूणि विमुञ्चती । तर्पितास्तेन ते लोका ओषध्यः सकला अपि
सर्व दुःखी जीवांना पाहून, तिने डोळ्यांतून अश्रू सोडले; त्या अश्रूंमुळे सर्व जग आणि सर्व वनस्पती तृप्त झाले.
नदीनदप्रवाहास्तैर्जलैः समभवन्नृप । निलीय संस्थिताः पूर्वं सुरास्ते निर्गता बहिः
त्या पाण्यामुळे नद्या आणि प्रवाह तयार झाले, राजानो; पूर्वी लपलेले देव बाहेर आले.
मिलित्वा ससुरा विप्रा देवीं समभितुष्टुवुः । नमो वेदान्तवेद्ये ते नमो ब्रह्मस्वरूपिणि
देव आणि ऋषी एकत्र येऊन देवीची स्तुती करू लागले: 'वेदांताने ओळखली जाणारी, ब्रह्मरूप असणारी, तुला नमस्कार.'
स्वमायया सर्वजगद्विधात्र्यै ते नमो नमः । भक्तकल्पद्रुमे देवि भक्तार्थं देहधारिणि
'आपल्या मायेमुळे सर्व जग निर्माण करणाऱ्या देवी, भक्तांसाठी कल्पवृक्ष, भक्तांच्या हितासाठी रूप घेणाऱ्या, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.'
नित्यतृप्ते निरुपमे भुवनेश्वरि ते नमः । अस्मच्छान्त्यर्थमतुलं लोचनानां सहस्रकम्
'सदैव तृप्त, अद्वितीय, जगाची अधिष्ठात्री, तुला नमस्कार; आमच्या शांतीसाठी तू असंख्य डोळे धारण केलेस.'
त्वया यतो धृतं देवि शताक्षी त्वं ततो भव । क्षुधया पीडिता मातः स्तोतुं शक्तिर्न चास्ति नः
'तू हे डोळे धारण केल्यामुळे, देवी, तुला शताक्षी म्हणतात; आई, उपासाने त्रस्त झालो आहोत, तुला स्तुती करण्याची शक्ती आमच्यात नाही.'
कृपां कुरु महेशानि वेदानप्याहराम्बिके । व्यास उवाच - इति तेषां वचः श्रुत्वा शाकान्स्वकरसंस्थितान्
'महेश्वरी, वेदांची माता, आम्हांवर कृपा कर आणि वेद आम्हाला परत दे.' व्यास म्हणतो: त्यांच्या शब्द ऐकून, तिने समोर असलेल्या भाज्या घेतल्या.
स्वादूनि फलमूलानि भक्षणार्थं ददौ शिवा । नानाविधानि चान्नानि पशुभोज्यानि यानि च
शुभेने गोड फळं आणि मूळं खाण्यासाठी दिली, आणि अनेक प्रकारचे अन्न, तसेच जनावरांसाठी योग्य पदार्थ दिले.
काम्यानन्तरसैर्युक्तान्यानवीनोद्भवं ददौ । शाकम्भरीति नामापि तद्दिनात्समभून्नृप
तीने इच्छित आणि विविध रसांनी युक्त अन्न दिलं, तसेच आपल्या शरीरातून उत्पन्न झालेलं अन्न दिलं; त्या दिवसापासून तिला शाकंभरी म्हणू लागले.
ततः कोलाहले जाते दूतवाक्येन बोधितः । ससैन्यः सायुधो योद्धुं दुर्गमाख्योऽसुरो ययौ
मग कोलाहल उठला, आणि दूताच्या संदेशाने माहिती मिळाल्यावर, दुर्गम नावाचा असुर, शस्त्र आणि सैन्यासह युद्धासाठी निघाला.
सहस्राक्षौहिणीयुक्तः शरान्मुञ्चंस्त्वरान्वितः । रुरोध देवसैन्यं तद्यद्देव्यग्रे स्थितं पुरा
सहस्र अक्षौहिणी सैन्यासह, वेगाने बाण सोडत, त्याने देवीसमोर उभ्या असलेल्या देवांच्या सैन्याला अडवले.
तथा विप्रगणं चैव रोधयामास सर्वतः । ततः किलकिला शब्दः समभूद्देवमण्डले
त्याने ऋषींच्या समूहाला सर्व बाजूंनी वेढून घेतलं; मग देवांच्या मंडळात मोठा गोंधळाचा आवाज झाला.
त्राहि त्राहीति वाक्यानि प्रोचुः सर्वे द्विजामराः । ततस्तेजोमयं चक्रं देवानां परितः शिवा
सर्व ऋषी आणि देव 'वाचवा, वाचवा' असे म्हणू लागले; तेव्हा शिवेने देवांच्या संरक्षणासाठी तेजस्वी चक्र निर्माण केले.
चकार रक्षणार्थाय स्वयं तस्माद् बहिः स्थिता । ततः समभवद्युद्धं देव्या दैत्यस्य चोभयोः
ती स्वतः बाहेर उभी राहून, त्यांच्या रक्षणासाठी ते चक्र तयार केले; मग देवी आणि असुर यांच्यात युद्ध सुरू झाले.
शरवर्षसमाच्छन्नं सूर्यमण्डलमद्भुतम् । परस्परशरोद्घर्षसमुद्भूताग्निसुप्रभम्
सूर्याचा गोल अत्यंत अद्भुतपणे बाणांच्या वर्षावाने झाकला गेला होता, आणि बाणांच्या परस्पर धडकेतून निर्माण झालेल्या अग्नीमुळे तो तेजस्वी चमकत होता.
कठोरज्याटणत्कारबधिरीकृतदिक्तटम् । ततो देवीशरीरात्तु निर्गतास्तीव्रशक्तयः
धनुष्याच्या कठोर ताणण्याच्या आवाजाने सर्व दिशांना बहिरेपण आले, आणि मग देवीच्या शरीरातून तीव्र शक्ती प्रकट झाल्या.
कालिका तारिणी बाला त्रिपुरा भैरवी रमा । बगला चैव मातङ्गी तथा त्रिपुरसुन्दरी
काळिका, तारिणी, बाळा, त्रिपुरा, भैरवी, रमा, बगला, मातंगी आणि त्रिपुरसुंदरी प्रकट झाल्या.
कामाक्षी तुलजा देवी जम्भिनी मोहिनी तथा । छिन्नमस्ता गुह्यकाली दशसाहस्रबाहुका
कामाक्षी, तुलजा देवी, जंभिनी, मोहिनी, छिन्नमस्ता, गुह्यकाळी आणि दहा हजार हातांची देवीही प्रकट झाली.
द्वात्रिंशच्छक्तयश्चान्याश्चतुष्षष्टिमिताः पराः । असंख्यातास्ततो देव्यः समुद्भूतास्तु सायुधाः
अण्णीस शक्ती, चौसष्ट श्रेष्ठ शक्ती आणि त्यानंतर असंख्य देव्या, सर्व शस्त्रांनी सज्ज, प्रकट झाल्या.
मृदङ्गशङ्खवीणादिनादितं सङ्गरस्थलम् । शक्तिभिर्दैत्यसैन्ये तु नाशितेऽक्षौहिणीशते
मृदंग, शंख, वीणा आणि इतर वाद्यांच्या आवाजाने रणभूमी दुमदुमली, आणि शक्तींनी दैत्यांच्या शंभर सैन्यदले नष्ट केली.
अग्रेसरः समभवद्दुर्गमो वाहिनीपतिः । शक्तिभिः सह युद्धं च चकार प्रथमं रिपुः
दुर्गम हा सेनापती पुढे गेला, आणि शत्रूने शक्तींसोबत प्रथमच युद्ध सुरू केले.
महद्युद्धं समभवद्यत्राभूद्रक्तवाहिनी । अक्षौहिण्यस्तु ताः सर्वा विनष्टा दशभिर्दिनैः
तेथे मोठे युद्ध झाले, जिथे रक्ताची नदी वाहत होती; त्या सर्व सैन्यदले दहा दिवसांत नष्ट झाली.
तत एकादशे प्राप्ते दिने परमदारुणे । रक्तमाल्याम्बरधरो रक्तगन्धानुलेपनः
मग अकराव्या दिवशी, अत्यंत भयानक प्रसंगात, तो रक्ताच्या हार आणि वस्त्रांनी सज्ज, रक्ताच्या गंधाने अंगाला लेप लावून प्रकट झाला.
कृत्वोत्सवं महान्तं तु युद्धाय रथसंस्थितः । संरम्भेणैव महता शक्तीः सर्वा विजित्य च
मोठा उत्सव साजरा करून, तो युद्धासाठी रथावर बसला, आणि मोठ्या क्रोधाने सर्व शक्तींना जिंकून,
महादेवीरथाग्रे तु स्वरथं संन्यवेशयत् । ततोऽभवन्महद्युद्धं देव्या दैत्यस्य चोभयोः
महादेवीच्या रथासमोर आपला रथ ठेवला; आणि मग देवी आणि दैत्य यांच्यात मोठे युद्ध झाले.
प्रहरद्वयपर्यन्तं हृदयत्रासकारकम् । ततः पञ्चदशात्युग्रबाणान्देवी मुमोच ह
दोन प्रहरांपर्यंत युद्धाने सर्वांच्या हृदयात भीती निर्माण केली; मग देवीने पंधरा अत्यंत तीव्र बाण सोडले.
चतुर्भिश्चतुरो वाहान्बाणेनैकेन सारथिम् । द्वाभ्यां नेत्रे भुजौ द्वाभ्यां ध्वजमेकेन पत्रिणा
चार बाणांनी तिने त्याचे चार घोडे, एका बाणाने सारथी, दोन बाणांनी डोळे, दोन बाणांनी हात आणि एका बाणाने ध्वजाला घायाळ केले.
पञ्चभिर्हृदयं तस्य विव्याध जगदम्बिका । ततो वमन् स रुधिरं ममार पुर ईशितुः
पाच बाणांनी जगदंबिकेने त्याचे हृदय भेदले; मग तो रक्त ओकून तिथेच मृत झाला.
तस्य तेजस्तु निर्गत्य देवीरूपे विवेश ह । हते तस्मिन्महावीर्ये शान्तमासीज्जगत्त्रयम्
त्याचे तेज बाहेर पडून देवीच्या रूपात विलीन झाले; त्या पराक्रमी वीराचा वध झाल्यावर तीनही जग शांत झाले.
ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुर्जगदम्बिकाम् । पुरस्कृत्य हरीशानौ भक्त्या गद्गदया गिरा
मग ब्रह्मा आणि इतर सर्वांनी, हरि आणि ईशान यांना पुढे ठेवून, भक्तीने भरलेल्या कंठाने जगदंबिकेचे स्तुती केली.