सर्वं दृश्यं महादेवी द्रष्टा साक्षी च सैव हि । इति तद्भावभरितस्तिष्ठेन्निर्भयचेतसा
सगळे जे दिसते ते महादेवीच आहे; तीच पाहणारी आणि साक्षी आहे. हे मनाशी ठेऊन, निर्धास्तपणे राहावे.
कृत्वा नित्यविधिं सम्यग्गन्तव्यं सदसि द्विजान् । समाहूय च प्रष्टव्यो धर्मशास्त्रविनिर्णयः
दैनंदिन विधी नीट पार पाडून, नंतर ब्राह्मणांच्या सभेत जावे. त्यांना बोलावून, धर्मशास्त्राचा निर्णय विचारावा.
सम्पूज्य ब्राह्मणान्पूज्यान्वेदवेदान्तपारगान् । गोभूहिरण्यादिकं च देयं पात्रेषु सर्वदा
वेद आणि वेदांत जाणणाऱ्या पूज्य ब्राह्मणांचा सन्मान करावा. गायी, जमीन, सोने वगैरे नेहमी योग्य पात्रांना द्यावे.
अविद्वान्ब्राह्मणः कोऽपि नैव पूज्यः कदाचन । आहारादधिकं नैव देयं मूर्खाय कर्हिचित्
अज्ञानी ब्राह्मणाचा कधीच सन्मान करू नये. मूर्खाला कधीच अन्नापेक्षा जास्त काही द्यू नये.
न वा लोभात्त्वया पुत्र कर्तव्यं धर्मलङ्घनम् । अतः परं न कर्तव्यं क्वचिद्विप्रावमाननम्
मुला, लोभापोटी कधीच धर्मभंग करू नकोस. याशिवाय, कुठेही ब्राह्मणांचा अपमान करू नकोस.
ब्राह्मणा भूमिदेवाश्च माननीयाः प्रयत्नतः । कारणं क्षत्रियाणां च द्विजा एव न संशयः
ब्राह्मण आणि भूमीचे देव यांचा जाणीवपूर्वक सन्मान करावा. क्षत्रियांचा आधार हे द्विजच आहेत, यात शंका नाही.
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मणः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् । तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति
पाण्यातून अग्नी, ब्राह्मणांतून क्षत्रिय आणि दगडातून लोखंड उत्पन्न होते. त्यांचे तेज सर्वत्र असले तरी, शेवटी आपल्या मूळातच शांत होते.
तस्माद्राज्ञा विशेषेण माननीया मुखोद्भवाः । दानेन विनयेनैव सर्वथा भूतिमिच्छता
म्हणून, जो राजा भरभराटीची इच्छा करतो त्याने मुखातून जन्मलेल्या लोकांचा दान आणि नम्रतेने विशेष सन्मान करावा.
दण्डनीतिः सदा कार्या धर्मशास्त्रानुसारतः । कोशस्य संग्रहः कार्यो नूनं न्यायागतस्य ह
दंड देण्याची नीती नेहमी धर्मशास्त्राच्या आधारानेच पाळावी; आणि खजिना गोळा करताना नेहमी न्यायानेच वागावे.
त्रिशङ्कूपाख्यानवर्णनम् एवं प्रबोधितः पित्रा त्रिशङ्कुः प्रणतो नृपः । तथेति पितरं प्राह प्रेमगद्गदया गिरा
वडिलांनी समजावून सांगितल्यावर त्रिशंकू राजाने नम्रपणे वडिलांना वंदन केले आणि प्रेमाने थरथरणाऱ्या आवाजात 'तसेच होईल' असे उत्तर दिले.
विप्रानाहूय मन्त्रज्ञान्वेदशास्त्रविशारदान् । अभिषेकाय सम्भारान् कारयामास सत्वरम्
त्याने मंत्र जाणणारे, वेदशास्त्रात पारंगत असलेले ब्राह्मण पटकन बोलावले आणि अभिषेकासाठी लागणाऱ्या सर्व वस्तूंची तयारी केली.
सलिलं सर्वतीर्थानां समानाय्य विशांपतिः । प्रकृतीश्च समाहूय सामन्तान्भूपतींस्तथा
लोकांचा स्वामी असलेल्या राजाने सर्व तीर्थांचे पाणी आणले आणि आपल्या मंत्री, सामंत आणि इतर राजे यांनाही बोलावले.
पुण्येऽह्नि विधिवत्तस्मै ददावासनमुत्तमम् । अभिषिच्य सुतं राज्ये त्रिशङ्कुं विधिवत्पिता
शुभ दिवशी, विधिपूर्वक त्याला उत्तम आसन दिले; आणि वडिलांनी त्रिशंकू या आपल्या मुलाचा विधिपूर्वक राज्याभिषेक केला.
तृतीयमाश्रमं पुण्यं जग्राह भार्यया युतः । वने त्रिपथगाकूले चचार दुश्चरं तपः
नंतर पत्नीसमवेत तिसऱ्या पवित्र आश्रमात प्रवेश केला आणि तीन प्रवाहांच्या काठावर कठीण तपश्चर्या केली.
काले प्राप्ते ययौ स्वर्गं पूजितस्त्रिदशैरपि । इन्द्रासनसमीपस्थो रराज रविवत्सदा
वेळ येताच तो स्वर्गात गेला, तिथे देवतांनीही त्याचा सन्मान केला; आणि इंद्राच्या सिंहासनाजवळ बसून तो नेहमी सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसत होता.
राजोवाच पूर्वं भगवता प्रोक्तं कथायोगेन साम्प्रतम् । सत्यव्रतो वसिष्ठेन शप्तो दोग्ध्रीवधात्किल
राजा म्हणाला: पूर्वी भगवंतांनी कथेत सांगितल्याप्रमाणे, सत्यव्रताने दुध देणाऱ्या गायीचा वध केल्यामुळे वसिष्ठांनी त्याला शाप दिला.
कुपितेने पिशाचत्वं प्रापितो गुरुणा ततः । कथं मुक्तः पिशाचत्वादित्येतत्संशयः प्रभो
तेव्हा रागावलेल्या गुरूंनी त्याला पिशाच्च बनवले; मग तो त्या अवस्थेतून कसा मुक्त झाला? हेच माझे शंका आहे, प्रभो.
न सिंहासनयोग्यो हि भवेच्छापसमन्वितः । मुनिना मोचितः शापात्केनान्येन च कर्मणा
शापित व्यक्ती सिंहासनावर बसण्यास योग्य नसते; त्या ऋषींनी त्याचा शाप दूर केला आणि दुसऱ्या एका कृतीमुळेही तो मुक्त झाला.
एतन्मे ब्रूहि विप्रर्षे शापमोक्षणकारणम् । आनीतस्तु कथं पित्रा स्वगृहे तादृशाकृतिः
हे ब्राह्मणश्रेष्ठा, मला हे सांग: त्याच्या शापमुक्तीचे कारण काय होते आणि वडिलांनी त्याला अशा अवस्थेत आपल्या घरी कसा आणला?
व्यास उवाच - वसिष्ठेन च शप्तोऽसौ सद्यः पैशाचतां गतः । दुर्वेषश्चातिदुर्धर्षः सर्वलोकभयङ्करः
व्यास म्हणाले: वसिष्ठांनी शाप दिल्यावर तो लगेचच पिशाच्च झाला, अत्यंत द्वेषी आणि कोणाच्याही आवाक्यात न येणारा, सर्व जगाला भयभीत करणारा.
यदैवोपासिता देवी भक्त्या सत्यव्रतेन ह । तया प्रसन्नया राजन् दिव्यदेहः कृतः क्षणात्
सत्यव्रताने भक्तीने देवीची उपासना केली, राजन; तेव्हा देवी प्रसन्न होऊन क्षणातच त्याला दिव्य देह दिला.
पिशाचत्वं गतं तस्य पापं चैव क्षयं गतम् । विपाप्मा चातितेजस्वी सम्भूतस्तत्कृपामृतात्
त्याचे पिशाच्चत्व नाहीसे झाले, पापही नष्ट झाले आणि देवीच्या कृपारसामुळे तो अत्यंत तेजस्वी व निर्मळ झाला.
वसिष्ठोऽपि प्रसन्नात्मा जातः शक्तिप्रसादतः । पितापि च बभूवास्य प्रेमयुक्तस्त्वनुग्रहात्
शक्तीच्या कृपेने वसिष्ठही प्रसन्न झाले; आणि वडीलसुद्धा त्याच्यावर प्रेमाने अनुग्रह करू लागले.
राज्यं शशास धर्मात्मा मृते पितरि पार्थिवः । ईजे च विविधैर्यज्ञैर्देवदेवीं सनातनीम्
वडिलांचे निधन झाल्यावर धर्मनिष्ठ राजा राज्य करू लागला आणि विविध यज्ञांनी सनातन देवीची पूजा केली.
तस्य पुत्रो बभूवाथ हरिश्चन्द्रः सुशोभनः । लक्षणैः शास्त्रनिर्दिष्टैः संयुतश्चातिसुन्दरः
त्याचा मुलगा हरिश्चंद्र हा अत्यंत तेजस्वी, शास्त्रात सांगितलेल्या सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त आणि फारच सुंदर होता.
युवराजं सुतं कृत्वा त्रिशङ्कुः पृथिवीपतिः । मानुषेण शरीरेण स्वर्गं भोक्तुं मनो दधे
त्रिशंकू या पृथ्वीच्या राजाने आपल्या मुलाला युवराज केले आणि मानवी देहानेच स्वर्गसुख भोगायचे ठरवले.
वसिष्ठस्याश्रमं गत्वा प्रणम्य विधिवन्नृपः । उवाच वचनं प्रीतः कृताञ्जलिपुटस्तदा
वसिष्ठांच्या आश्रमात जाऊन, राजाने नीट नमस्कार केला आणि दोन्ही हात जोडून आनंदाने बोलू लागला.
राजोवाच - ब्रह्मपुत्र महाभाग सर्वमन्त्रविशारद । विज्ञप्तिं मे सुमनसा श्रोतुमर्हसि तापस
राजा म्हणाला – ब्रह्मदेवांचे पुत्र, सर्व मंत्रांचे जाणकार आणि महान तपस्वी, मी मनापासून एक विनंती करतो, ती कृपया ऐका.
इच्छा मेऽद्य समुत्पन्ना स्वर्गलोकसुखाय च । अनेनैव शरीरेण भोगान्भोक्तुममानुषान्
आज माझ्या मनात स्वर्गातील सुखांची इच्छा निर्माण झाली आहे, या देहानेच अमानुष आनंद उपभोगायचा आहे.
अप्सरोभिश्च संवासः क्रीडितुं नन्दने वने । देवगन्धर्वगानं च श्रोतव्यं मधुरं किल
अप्सरांसोबत राहायला, नंदनवनात खेळायला आणि देवगंधर्वांचे मधुर गाणे ऐकायला मला खूप इच्छा आहे.