सर्व देवांनी आदराने तिचा सन्मान केला, ती विश्वव्यापी देवी, महिषासुरामुळे त्रस्त झालेल्या देवांनी तिचे स्तुतीपर गाणे गायलं. विविध स्तोत्रांनी त्यांनी त्या जगाच्या सृष्टीची कारणीभूत असलेल्या महादेवीचे स्तुती केली; देवांच्या स्तुती ऐकून, देवीने, देवांनी पूजित, त्यांचे गाणे ऐकले. महिषासुराचा वध करण्यासाठी देवीने मोठा गर्जना केला; त्या आवाजाने महिषासुर, दानवांचा अधिपती, चकित झाला. सर्व सैन्याने वेढलेल्या जगजननी देवीने महिषासुराला सामोरे गेले; तेव्हा महिषासुर, तो महान दानव, देवीशी युद्ध करू लागला. आकाश शस्त्रास्त्रांनी आणि मिसाईलांनी भरून गेले, सेनापती चिक्षुर, दुर्धर आणि दुर्मुखा सैन्याचे नेतृत्व करत होते. बाष्कल, ताम्रक आणि एक मांजरासारखा चेहरा असलेला, आणि अजून असंख्य, मृत्यूसारखे भयंकर, युद्धभूमीवर त्यांच्यात सामील झाले. या सर्व योद्ध्यांनी वेढलेल्या महिषासुर, दानवांचा सर्वोत्तम, ठामपणे उभा राहिला; तेव्हा देवी, तिच्या डोळ्यांत क्रोधाची ज्वाला, जगांना भ्रमित करणारी, युद्धात महिषासुराच्या आश्रय घेतलेल्या योद्ध्यांना ठार केले; त्याचे अनुयायी मारले गेले हे पाहून महिषासुर प्रचंड रागाने भरला. माया-कौशल्याने तो देवीकडे झपाट्याने आला; दानवांचा अधिपती विविध रूपे घेत होता. देवीने त्याची प्रत्येक रूपे नष्ट केली; अखेरीस तो भयंकर, अमरांना भयभीत करणाऱ्या महिषाच्या रूपात आला. देवीने त्याला दोराने घट्ट बांधून तिच्या तलवारीने त्याचे शिर कापले, आणि महिषासुर, देवांच्या सैन्याचा संहार करणारा, त्याचा वध केला. उरलेले सैन्य शोकाने ओरडत सर्व दिशांना पळाले, विखंडित झाले; सर्व आनंदित देवांनी देवीला, देवांचा राणी, स्तुती केली. अशा प्रकारे लक्ष्मी महिषासुराचा वध करणारी म्हणून प्रकट झाली. राजन्, आता सरस्वती कशी प्रकट झाली हे ऐका. एकदा शुंभ नावाचा दानव, मदाने गर्वित, आणि त्याचा शक्तिशाली भाऊ निशुंभ, हे दोघे प्रकट झाले. त्यांच्या अत्याचाराने सर्व देवांचे तेज हरवले, राजन्; मग हिमालय पर्वतावर पोहोचून, देवांनी देवीची मनापासून स्तुती केली. देव म्हणाले: "विजय असो, देवांचा राणी, भक्तांचे दुःख दूर करण्याची तुझी कला अप्रतिम! राक्षसांचा संहार करणाऱ्या रूपात तू अविनाशी, अमर आणि निष्पाप आहेस." "देवांचा राणी, भक्तांना सहज उपलब्ध, महान शक्ती आणि पराक्रमाची तू रूपे घेतेस—विष्णू, शंकर, ब्रह्मा आणि इतर, अनंत सामर्थ्याची तू आहेस." "तू सृष्टी, पालन आणि संहाराची कारणीभूत, तेज देणारी; सर्वोच्च नृत्याने आनंदित, माधवी, तू आनंद प्रदान करतेस." "कृपा कर, देवांचा राणी, कृपा कर, करुणेचा महासागर; निशुंभ आणि शुंभ या भयाचा नाश करणारी तू अथांग समुद्र आहेस." "आम्हाला वाचव, शरणागतांचे दुःख दूर करणारी, आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत." अशा प्रकारे देवांनी तिची स्तुती केली, पृथ्वीच्या अधिपती. गिरिजा प्रसन्न होऊन म्हणाली, "तुम्ही मला का स्तुती करता ते सांगा." तेव्हाच तिच्या आवरणातून कौशिकी प्रकट झाली. कौशिकी, जगांनी पूजित, देवांना प्रेमाने बोलली: "मी तुमच्या उत्तम स्तोत्राने प्रसन्न आहे, हे श्रेष्ठ देवांनो." "वर मागा," असे म्हणताच देवांनी वर मागितला: "एक शुंभ नावाचा, आणि त्याचा प्रसिद्ध भाऊ निशुंभ." "त्या शक्तिशाली दानवाने तीनही लोक आपल्या शक्तीने जिंकले आहेत; हे देवी, त्या पापी दानवाधिपतीचा वध कर." "तो सतत आम्हाला त्रास देतो, देवी, स्वतःच्या शक्तीने आमच्यावर अन्याय करतो." देवी म्हणाली: "मी देवांचा शत्रू, निशुंभ आणि शुंभ, यांचा वध करीन." "तुम्ही निश्चिंत रहा, सर्व काही चांगले होईल; मी तुमचा काटा नष्ट करीन." अशी करुणेने देवीने देवांना आणि इंद्राला सांगितले. त्यानंतर ती देवी, देवांच्या डोळ्यांसमोरून अदृश्य झाली; आनंदित देवांनी एकत्र येऊन सुवर्ण पर्वताच्या शुभ गुहेत गेले. देवांनी पाहिले, तेव्हा शुंभ-निशुंभचे सेवक चंड आणि मुंड यांनी त्या देवीला, सर्व अंगांनी सुंदर, जगांना भ्रमित करणारी, पाहिली. चंड आणि मुंड या दोन सेवकांनी राजाला सांगितले: "हे प्रभु, सर्व असुरांमध्ये श्रेष्ठ, रत्न आणि सुखांचा दाता, सन्मानाचा दाता," "आम्ही एक अद्भुत, इच्छित स्त्री पाहिली आहे, शत्रूंचा संहार करणारा; ती आता तुमच्या उपभोगासाठी योग्य आहे." "ती सुंदर अंगांची स्त्री आणा आणि तिच्याबरोबर सुख भोगा; अशी स्त्री असुरांमध्ये, गंधर्वांमध्ये किंवा दानवांमध्ये नाही." "मानवांमध्ये किंवा देवांमध्येही अशी मोहक स्त्री नाही." हे सेवकांचे शब्द ऐकून, शुंभ, शत्रूंचा संहार करणारा, त्याने सुग्रीव नावाचा दानव दूत पाठवला; तो दूत झटपट गेला आणि आदराने देवीकडे गेला. त्याने देवीला शुंभाचे शब्द सांगितले: "हे देवी, एक शुंभ नावाचा असुर आहे, तीनही लोकांचा अधिपती आणि विजेता." "तो देवांमध्ये सर्व रत्नांचा आणि धनाचा उपभोगकर्ता आहे; हे देवी, त्याचे शब्द ऐका: मी अमर, रत्नांचा उपभोगकर्ता आहे." "तूही एक रत्न आहेस, सुंदर डोळ्यांची; माझ्याशी एकत्र हो." "देव, असुर आणि मानवांमध्ये सर्व रत्न माझ्याकडे आहेत; माझ्याबरोबर कामसुख भोग." देवी म्हणाली: "तू सत्य बोलतोस, हे दूत, दैत्यराजाला आनंद देणारा." "पण मी पूर्वी घेतलेला संकल्प कसा खोटा ठरू शकतो? हे दूत, माझा संकल्प ऐक." "जो माझा गर्व दूर करेल, जो माझी शक्ती नष्ट करेल, जो माझ्या सामर्थ्याशी सम होईल—तोच माझ्या सुखाचा उपभोग घेईल." "म्हणून, दानवांचा अधिपती माझ्या या संकल्पाची सत्यता पूर्ण करावी; त्याने माझा हात बलपूर्वक पकडावा—त्याला या गोष्टीत काय अडचण आहे?