തേഷാമുത്പത്തിരതുലാ ചരിതം പരമാദ്ഭുതമ് । ശ്രോതുകാമോഽസ്മ്യഹം ബ്രഹ്മന് സൂര്യവംശസ്യ വിസ്തരമ്
"അവരുടെ ജനനം അപാരവും, പ്രവർത്തികൾ അതിശയകരവുമാണ്; ബ്രാഹ്മണനേ, സൂര്യവംശത്തിന്റെ വിശദമായ കഥ ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു."
സമാഖ്യാഹി മുനിശ്രേഷ്ഠ സമാസവ്യാസപൂര്വകമ് । ഇതി പൃഷ്ടോ മയാ രാജന്നാരദഃ പരമാര്ഥവിത്
"മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും എനിക്ക് പറയൂ." ഇങ്ങനെ ഞാന് ചോദിച്ചപ്പോള്, രാജാവേ, പരമാര്ത്ഥം അറിയുന്ന നാരദന്—
ഉവാച പ്രഹസന്പ്രീതഃ സമാഭാഷ്യ മുദാന്വയമ് । നാരദ ഉവാച - ശൃണു സത്യവതീസൂനോ രാജ്ഞാം വംശമനുത്തമമ്
നാരദൻ സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു: സത്യവതിയുടെ മകനേ, രാജാക്കന്മാരുടെ ഉത്തമമായ വംശം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
പാവനം കര്ണസുഖദം ധര്മജ്ഞാനാദിഭിര്യുതമ് । ബ്രഹ്മാ പൂര്വം ജഗത്കര്താ നാഭിപങ്കജസമ്ഭവഃ
അത് ശുദ്ധവും, ചെവിക്ക് ആനന്ദം തരുന്നതും, ധർമ്മവും ജ്ഞാനവും മറ്റു ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമാണ്. ആദിയിൽ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ—
വിഷ്ണോരിതി പുരാണേഷു പ്രസിദ്ധഃ പരികീര്തിതഃ । സര്വജ്ഞഃ സര്വകര്താസൌ സ്വയമ്ഭൂഃ സര്വശക്തിമാന്
പുരാണങ്ങളിൽ വിഷ്ണുവെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ് അവൻ. എല്ലാം അറിയുന്നവനും, എല്ലാം ചെയ്യുന്നവനും, സ്വയം ജനിച്ചവനും, സമ്പൂർണ്ണശക്തിയുള്ളവനും ആണവൻ.
തപസ്തപ്ത്വാ സ വിശ്വാത്മാ വര്ഷാണാമയുതം പുരാ । സൃഷ്ടികാമഃ ശിവാം ധ്യാത്വാ പ്രാപ്യ ശക്തിമനുത്തമാമ്
ആ സർവ്വാത്മാവായവൻ, സൃഷ്ടിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, പുരാതനകാലത്ത് പത്തു ആയിരം വർഷം തപസ് ചെയ്തു, ശിവയെ ധ്യാനിച്ച് അതുല്യമായ ശക്തി നേടി.
പുത്രാനുത്പദയാമാസ മാനസാഞ്ഛുഭലക്ഷണാന് । മരീചിഃ പ്രഥിസ്തേഷാമഭവത്സൃഷ്ടികര്മണി
അവൻ മനസ്സിൽ നിന്ന് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരിൽ സൃഷ്ടിക്കായുള്ള പ്രവർത്തിയിൽ ആദ്യം മാറീചിയായിരുന്നു.
തസ്യ പുത്രോഽതിവിഖ്യാതഃ കശ്യപഃ സര്വസമ്മതഃ । ത്രയോദശൈവ തസ്യാസന്ഭാര്യാ ദക്ഷസുതാഃ കില
അവന്റെ മകനായ കശ്യപൻ വളരെ പ്രശസ്തനും എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനും ആയിരുന്നു. അവന് പതിമൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ ഡക്ഷന്റെ പുത്രിമാരായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ദേവാഃ സര്വേ സമുത്പന്നാ ദൈത്യാ യക്ഷാശ്ച പന്നഗാഃ । പശവഃ പക്ഷിണശ്ചൈവ തസ്മാത്സൃഷ്ടിസ്തു കാശ്യപീ
അവനിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പാമ്പുകൾ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയെല്ലാം ജനിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൃഷ്ടി കശ്യപന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ദേവാനാം പ്രഥിതഃ സൂര്യോ വിവസ്വാന്നാമ തസ്യ തു । തസ്യ പുത്രഃ സ വിഖ്യാതോ വൈവസ്വതമനുര്നൃപഃ
ദേവന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായ സൂര്യൻ, വിവസ്വാൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ മകനാണ് പ്രശസ്തനായ വൈവസ്വത മനു രാജാവ്.
തസ്യ പുത്രസ്തഥേക്ഷ്വാകുഃ സൂര്യവംശവിവര്ധനഃ । നവാഭവന്സുതാസ്തസ്യ മനോരിക്ഷ്വാകുപൂര്വജാഃ
അവന്റെ മകനാണ് ഇക്ഷ്വാകു, സൂര്യവംശത്തെ വളർത്തിയവൻ. മനുവിന് ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ ഇക്ഷ്വാകുവാണ് മൂത്തവൻ.
തേഷാം നാമാനി രാജേന്ദ്ര ശൃണുഷ്വൈകമനാഃ പുനഃ । ഇക്ഷ്വാകുരഥ നാഭാഗോ ധൃഷ്ടഃ ശര്യാതിരേവ ച
രാജാവേ, അവരിലെ പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ: ഇക്ഷ്വാകു, പിന്നെ നാഭാഗൻ, ധൃഷ്ടൻ, ശര്യാതി,
നരിഷ്യന്തസ്തഥാ പ്രാംശുര്നൃഗോ ദിഷ്ടശ്ച സപ്തമഃ । കരൂഷശ്ച പൃഷധ്രശ്ച നവൈതേ മാനവാഃ സ്മൃതാഃ
നരിഷ്യന്തൻ, പ്രാംശു, നൃഗൻ, ഏഴാമനായ ദിഷ്ടൻ, കരൂഷൻ, പൃഷധ്രൻ—ഇവരാണ് മനുവിന്റെ ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇക്ഷ്വാകുസ്തു മനോഃ പുത്രഃ പ്രഥമഃ സമജായത । തസ്യ പുത്രശതം ചാസീജ്ജ്യേഷ്ഠോ വികുക്ഷിരാത്മവാന്
മനുവിന്റെ ആദ്യപുത്രനായി ഇക്ഷ്വാകു ജനിച്ചു. അവനു നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ മൂത്തവനും ധാർമ്മികനുമായവൻ വികുക്ഷി.
നവാനാം വംശവിസ്താരം സംക്ഷേപേണ നിശാമയ । ശൂരാണാം മനുപുത്രാണാം മനോരന്തരജന്മനാമ്
മനുവിന്റെ ഈ ഒമ്പത് വീരപുത്രന്മാരുടെ വംശവികാസം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
നാഭാഗസ്യ തു പുത്രോഽഭൂദമ്ബരീഷഃ പ്രതാപവാന് । ധര്മജ്ഞഃ സത്യസന്ധശ്ച പ്രജാപാലനതത്പരഃ
നാഭാഗന്റെ മകനാണ് പ്രശസ്തനായ അംബരീഷൻ. അവൻ ധർമ്മജ്ഞനും സത്യവാനുമായവനും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സമർപ്പിതനുമായവനും ആയിരുന്നു.
ധൃഷ്ടാത്തു ധാര്ഷ്ടകം ക്ഷത്രം ബ്രഹ്മഭൂതമജായത । സംഗ്രാമകാതരം സമ്യഗ്ബ്രഹ്മകര്മരതം തഥാ
ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് ധാർഷ്ടകക്ഷത്രിയവംശം ജനിച്ചു. അവർ ബ്രാഹ്മണരായി മാറി, യുദ്ധം ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവരും ബ്രാഹ്മണകർമ്മങ്ങളിൽ ലയിച്ചവരുമായിരുന്നു.
ശര്യാതേസ്തനയശ്ചാഭൂദാനര്തോ നാമ വിശ്രുതഃ । സുകന്യാ ച തഥാ പുത്രീ രൂപലാവണ്യസംയുതാ
ശര്യാതിയുടെ മകനായി അനർത്തൻ എന്ന പ്രശസ്തൻ ജനിച്ചു. അവന്റെ മകളായ സുകന്യയും രൂപസൗന്ദര്യത്തിൽ സമ്പന്നയായിരുന്നു.
ച്യവനായ സുതാ ദത്താ രാജ്ഞാപ്യന്ധായ സുന്ദരീ । മുനിഃ സുലോചനോ ജാതസ്തസ്യാഃ ശീലഗുണേന ഹ
സുന്ദരിയായ ആ മകളെ രാജാവ്, കാഴ്ചയില്ലാത്ത ച്യവനമുനിക്കു വിവാഹം നൽകി. അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവം കൊണ്ടു അവർക്കു സുലോചനൻ എന്നൊരു മകൻ ജനിച്ചു.
വിഹിതോ രവിപുത്രാഭ്യാമശ്വിഭ്യാമിതി നഃ ശ്രുതമ് । ജനമേജയ ഉവാച സന്ദേഹോഽയം മഹാന് ബ്രഹ്മന് കഥായാം കഥിതസ്ത്വയാ
സൂര്യപുത്രന്മാരായ അശ്വിനികൾ അവന്നു കാഴ്ച നൽകിയെന്നാണ് ഞങ്ങൾ കേട്ടത്. ജനമേജയൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ കഥയിൽ നിങ്ങൾ വലിയൊരു സംശയം ഉണർത്തി.
യദ്രാജാ മുനയേഽന്ധായ ദത്താ പുത്രീ സുലോചനാ । കുരൂപാ ഗുണഹീനാ വാ നാരീ ലക്ഷണവര്ജിതാ
രാജാവ് തന്റെ മകളായ സുലോചനയെ ഒരു കുരുടനായ മുനിക്ക് കൊടുക്കുമ്പോള്, അവള് ഭംഗിയില്ലാത്തവളായാലും, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവളായാലും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത സ്ത്രീയായാലും അതു നല്കും.
പുത്രീ യദാ ഭവേദ്രാജാ തദാന്ധായ പ്രയച്ഛതി । ജ്ഞാത്വാന്ധം സുമുഖീം കസ്മാദ്ദത്തവാന്നൃപസത്തമഃ
രാജാവിന് ഒരു മകള് ഉണ്ടെങ്കില് അവളെ ആ കുരുടന് നല്കും. അവന് കുരുടനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും രാജാവ് എങ്ങനെ ഒരു സുന്ദരിയായ പെണ്കുട്ടിയെ അവന് നല്കി?
കാരണം ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മന്നനുഗ്രാഹ്യോഽസ്മി സര്വദാ । സൂത ഉവാച - ഇതി രാജ്ഞോ വചഃ ശ്രുത്വാ പരീക്ഷിതസുതസ്യ വൈ
കാരണം പറയൂ ബ്രാഹ്മണനേ, എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ആവശ്യമുണ്ട്. സൂതന് പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് പരീക്ഷിതിന്റെ മകന്—
ദ്വൈപായനഃ പ്രസന്നാത്മാ തമുവാച ഹസന്നിവ । വ്യാസ ഉവാച - വൈവസ്വതസുതഃ ശ്രീമാഞ്ഛര്യാതിര്നാമ പാര്ഥിവഃ
ദ്വൈപായനന് സന്തോഷത്തോടെ, പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു. വ്യാസന് പറഞ്ഞു: വൈവസ്വതന്റെ പുത്രനായ ശ്രേഷ്ഠനായ ശാര്യാതി എന്ന രാജാവായിരുന്നു.
തസ്യ സ്ത്രീണാം സഹസ്രാണി ചത്വാര്യാസന്പരിഗ്രഹാഃ । രാജപുത്ര്യഃ സരൂപാശ്ച സര്വലക്ഷണസംയുതാഃ
അവന് നാലായിരം ഭാര്യമാര് ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും രാജകുമാരിമാര്, ഭംഗിയുള്ളവരും നല്ല ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരുമായിരുന്നു.
പത്ന്യഃ പ്രേമയുതാഃ സര്വാഃ പ്രിയാ രാജ്ഞഃ സുസമ്മതാഃ । ഏകാ പുത്രീ തു താസാം വൈ സുകന്യാ നാമ സുന്ദരീ
എല്ലാ ഭാര്യമാരും രാജാവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവരും സ്നേഹമുള്ളവരുമായിരുന്നു. അവരില് ഒരാളുടെ മകളായ സുന്ദരിയായ സുചന്യ എന്ന പെണ്കുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു.
പിതുഃ പ്രിയാ ച മാതൄണാം സര്വാസാം ചാരുഹാസിനീ । നഗരാന്നാതിദൂരേഽഭൂത്സരോ മാനസസന്നിഭമ്
അവള് അച്ഛന്ക്കും എല്ലാ അമ്മമാര്ക്കും പ്രിയങ്കരിയായിരുന്നു, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളും. നഗരത്തില് നിന്ന് വളരെ ദൂരമല്ലാതെ മനസ്സരസുപോലെയുള്ള ഒരു തടാകം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബദ്ധസോപാനമാര്ഗം ച സ്വച്ഛപാനീയപൂരിതമ് । ഹംസകാരണ്ഡവാകീര്ണം ചക്രവാകോപശോഭിതമ്
അത് ഇറങ്ങാന് പടികള് ഉണ്ടായിരുന്നു, വൃത്തിയുള്ള കുടിവെള്ളം നിറഞ്ഞതും, അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് ഹംസകളും കുരുവികളും നിറഞ്ഞതും, ചക്രവാകപ്പക്ഷികള് അലങ്കരിച്ചതുമായിരുന്നുവു.
ദാത്യൂഹസാരസാകീര്ണം സര്വപക്ഷിഗണാവൃതമ് । പഞ്ചധാകമലോപേതം ചഞ്ചരീകസുസേവിതമ്
അത് ദാത്യൂഹം, സാരസ് തുടങ്ങിയ പക്ഷികളാല് നിറഞ്ഞതും, എല്ലാത്തരം പക്ഷികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും, അഞ്ചു തരത്തിലുള്ള താമരകള് നിറഞ്ഞതും, തേനീച്ചകള് ചുറ്റിയതുമായിരുന്നു.
പാര്ശ്വതശ്ച ദ്രുമാകീര്ണം വേഷ്ടിതം പാദപൈഃ ശുഭൈഃ । സാലൈസ്തമാലൈഃ സരലൈഃ പുന്നാഗാശോകമണ്ഡിതമ്
തടാകത്തിന്റെ ചുറ്റും നിറയെ മരങ്ങളും, നല്ല ചെടികളും വളര്ന്നിരുന്നു. സാലം, തമാലം, സരലം, പുന്നാഗം, അശോകം തുടങ്ങിയവയാല് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.