ശോകം വിഹായ പുത്രാണാം ദക്ഷഃ പരമധര്മവിത് । താസാം ത്രയോദശ പ്രാദാത്കശ്യപായ മഹാത്മനേ
മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖം വിട്ട്, പരമധര്മം അറിയുന്ന ദക്ഷന് അവരില് പതിമൂന്നുപേരെ മഹാത്മാവായ കശ്യപന് നല്കി.
ദശ ധര്മായ സോമായ സപ്തവിംശതി ഭൂപതേ । ദ്വേ ചൈവ ഭൃഗവേ പ്രാദാച്ചതസ്രോഽരിഷ്ടനേമിനേ
പതിന്മര് ധര്മനു, ഇരുപത്തിയേഴുപേര് സോമനു, രണ്ടുപേര് ഭൃഗുവിനും നാലുപേര് അരിഷ്ടനെമിക്കും ദക്ഷന് നല്കി, രാജാവേ.
ദ്വേ ചൈവാങ്ഗിരസേ കന്യേ തഥൈവാങ്ഗിരസേ പുനഃ । താസാം പുത്രാശ്ച പൌത്രാശ്ച ദേവാശ്ച ദാനവാസ്തഥാ
അവന് രണ്ടുപേര് അങ്കിരസിനും വീണ്ടും രണ്ടുപേര് അങ്കിരസിനും നല്കി; അവരില് നിന്ന് മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ജനിച്ചു.
ജാതാ ബലസമായുക്താഃ പരസ്പരവിരോധകാഃ । രാഗദ്വേഷാന്വിതാഃ സര്വേ പരസ്പരവിരോധിനഃ । സര്വേ മോഹാവൃതാഃ ശൂരാ ഹ്യഭവന്നതിമായിനഃ
അവര് ശക്തിയോടെ ജനിച്ചു, പരസ്പരം ശത്രുതയോടെ; എല്ലാവരും ആസക്തിയും ദ്വേഷവും നിറഞ്ഞവരും, പരസ്പരം വിരോധികളുമായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഭ്രമത്തില് മൂടപ്പെട്ടവരും, ധൈര്യശാലികളുമായി അത്യന്തം അഭിമാനികളായി.
ശര്യാതിരാജവര്ണനമ് മമാഖ്യാഹി മഹാഭാഗ രാജ്ഞാം വംശം സുവിസ്തരമ് । സൂര്യാന്വയപ്രസൂതാനാം ധര്മജ്ഞാനാം വിശേഷതഃ
ശര്യാതി രാജാവിന്റെ വിവരണം. "മഹാഭാഗനേ, സൂര്യവംശത്തില് ജനിച്ച ധര്മജ്ഞന്മാരായ രാജാക്കന്മാരുടെ വംശം വിശദമായി എനിക്ക് പറയൂ."
ശൃണു ഭാരത വക്ഷ്യാമി രവിവംശസ്യ വിസ്തരമ് । യഥാ ശ്രുതം മയാ പൂര്വം നാരദാദ്ഋഷിസത്തമാത്
"ഭാരതാ, കേള്ക്കൂ; സൂര്യവംശത്തിന്റെ വംശവിവരം ഞാൻ പറയാം. മുമ്പ് മഹർഷി നാരദനിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെയാണ്."
ഏകദാ നാരദH ശ്രീമാന്സരസ്വത്യാസ്തടേ ശുഭേ । ആജഗാമാശ്രമേ പുണ്യേ വിചരന്സ്വേച്ഛയാ മുനിഃ
ഒരു ദിവസം, മഹത്വമുള്ള നാരദന് സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിച്ച്, ശുഭമായ സരസ്വതീ തീരത്തിലെ ഒരു പുണ്യാശ്രമത്തില് എത്തി.
പ്രണമ്യ ശിരസാ പാദൌ തസ്യാഗ്രേ സംസ്ഥിതസ്തദാ । തതസ്തസ്യാസനം ദത്ത്വാ കൃത്വാര്ഹണമഥാദരാത്
അവന് തലകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, മുമ്പില് നിന്നു നിന്നു; അതിനുശേഷം, ആദരപൂര്വം ഇരിപ്പിടവും അര്ഹമായ സ്വീകരണവും നല്കി.
വിധിവത്പൂജയിത്വാ തം ഉക്തവാന്വചനം ത്വിദമ് । പാവിതോഽഹം മുനിശ്രേഷ്ഠ പൂജ്യസ്യാഗമനേന വൈ
വിധിപ്രകാരം അവനെ പൂജിച്ച്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, പൂജ്യനായി വന്നതുകൊണ്ട് ഞാന് ശുദ്ധനായിരിക്കുന്നു."
കഥാം കഥയ സര്വജ്ഞ രാജ്ഞാം ചരിതസംയുതാമ് । രാജാനോ യേ സമാഖ്യാതാഃ സപ്തമേഽസ്മിന്മനോഃ കുലേ
"സര്വ്വജ്ഞനേ, ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ വംശത്തില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ കഥകളും അവരുടെ കൃത്യങ്ങളും എനിക്ക് പറയൂ."
തേഷാമുത്പത്തിരതുലാ ചരിതം പരമാദ്ഭുതമ് । ശ്രോതുകാമോഽസ്മ്യഹം ബ്രഹ്മന് സൂര്യവംശസ്യ വിസ്തരമ്
"അവരുടെ ജനനം അപാരവും, പ്രവർത്തികൾ അതിശയകരവുമാണ്; ബ്രാഹ്മണനേ, സൂര്യവംശത്തിന്റെ വിശദമായ കഥ ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു."
സമാഖ്യാഹി മുനിശ്രേഷ്ഠ സമാസവ്യാസപൂര്വകമ് । ഇതി പൃഷ്ടോ മയാ രാജന്നാരദഃ പരമാര്ഥവിത്
"മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും എനിക്ക് പറയൂ." ഇങ്ങനെ ഞാന് ചോദിച്ചപ്പോള്, രാജാവേ, പരമാര്ത്ഥം അറിയുന്ന നാരദന്—
ഉവാച പ്രഹസന്പ്രീതഃ സമാഭാഷ്യ മുദാന്വയമ് । നാരദ ഉവാച - ശൃണു സത്യവതീസൂനോ രാജ്ഞാം വംശമനുത്തമമ്
നാരദൻ സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു: സത്യവതിയുടെ മകനേ, രാജാക്കന്മാരുടെ ഉത്തമമായ വംശം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
പാവനം കര്ണസുഖദം ധര്മജ്ഞാനാദിഭിര്യുതമ് । ബ്രഹ്മാ പൂര്വം ജഗത്കര്താ നാഭിപങ്കജസമ്ഭവഃ
അത് ശുദ്ധവും, ചെവിക്ക് ആനന്ദം തരുന്നതും, ധർമ്മവും ജ്ഞാനവും മറ്റു ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമാണ്. ആദിയിൽ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ—
വിഷ്ണോരിതി പുരാണേഷു പ്രസിദ്ധഃ പരികീര്തിതഃ । സര്വജ്ഞഃ സര്വകര്താസൌ സ്വയമ്ഭൂഃ സര്വശക്തിമാന്
പുരാണങ്ങളിൽ വിഷ്ണുവെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ് അവൻ. എല്ലാം അറിയുന്നവനും, എല്ലാം ചെയ്യുന്നവനും, സ്വയം ജനിച്ചവനും, സമ്പൂർണ്ണശക്തിയുള്ളവനും ആണവൻ.
തപസ്തപ്ത്വാ സ വിശ്വാത്മാ വര്ഷാണാമയുതം പുരാ । സൃഷ്ടികാമഃ ശിവാം ധ്യാത്വാ പ്രാപ്യ ശക്തിമനുത്തമാമ്
ആ സർവ്വാത്മാവായവൻ, സൃഷ്ടിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, പുരാതനകാലത്ത് പത്തു ആയിരം വർഷം തപസ് ചെയ്തു, ശിവയെ ധ്യാനിച്ച് അതുല്യമായ ശക്തി നേടി.
പുത്രാനുത്പദയാമാസ മാനസാഞ്ഛുഭലക്ഷണാന് । മരീചിഃ പ്രഥിസ്തേഷാമഭവത്സൃഷ്ടികര്മണി
അവൻ മനസ്സിൽ നിന്ന് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരിൽ സൃഷ്ടിക്കായുള്ള പ്രവർത്തിയിൽ ആദ്യം മാറീചിയായിരുന്നു.
തസ്യ പുത്രോഽതിവിഖ്യാതഃ കശ്യപഃ സര്വസമ്മതഃ । ത്രയോദശൈവ തസ്യാസന്ഭാര്യാ ദക്ഷസുതാഃ കില
അവന്റെ മകനായ കശ്യപൻ വളരെ പ്രശസ്തനും എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനും ആയിരുന്നു. അവന് പതിമൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ ഡക്ഷന്റെ പുത്രിമാരായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ദേവാഃ സര്വേ സമുത്പന്നാ ദൈത്യാ യക്ഷാശ്ച പന്നഗാഃ । പശവഃ പക്ഷിണശ്ചൈവ തസ്മാത്സൃഷ്ടിസ്തു കാശ്യപീ
അവനിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പാമ്പുകൾ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയെല്ലാം ജനിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൃഷ്ടി കശ്യപന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ദേവാനാം പ്രഥിതഃ സൂര്യോ വിവസ്വാന്നാമ തസ്യ തു । തസ്യ പുത്രഃ സ വിഖ്യാതോ വൈവസ്വതമനുര്നൃപഃ
ദേവന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായ സൂര്യൻ, വിവസ്വാൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ മകനാണ് പ്രശസ്തനായ വൈവസ്വത മനു രാജാവ്.
തസ്യ പുത്രസ്തഥേക്ഷ്വാകുഃ സൂര്യവംശവിവര്ധനഃ । നവാഭവന്സുതാസ്തസ്യ മനോരിക്ഷ്വാകുപൂര്വജാഃ
അവന്റെ മകനാണ് ഇക്ഷ്വാകു, സൂര്യവംശത്തെ വളർത്തിയവൻ. മനുവിന് ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ ഇക്ഷ്വാകുവാണ് മൂത്തവൻ.
തേഷാം നാമാനി രാജേന്ദ്ര ശൃണുഷ്വൈകമനാഃ പുനഃ । ഇക്ഷ്വാകുരഥ നാഭാഗോ ധൃഷ്ടഃ ശര്യാതിരേവ ച
രാജാവേ, അവരിലെ പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ: ഇക്ഷ്വാകു, പിന്നെ നാഭാഗൻ, ധൃഷ്ടൻ, ശര്യാതി,
നരിഷ്യന്തസ്തഥാ പ്രാംശുര്നൃഗോ ദിഷ്ടശ്ച സപ്തമഃ । കരൂഷശ്ച പൃഷധ്രശ്ച നവൈതേ മാനവാഃ സ്മൃതാഃ
നരിഷ്യന്തൻ, പ്രാംശു, നൃഗൻ, ഏഴാമനായ ദിഷ്ടൻ, കരൂഷൻ, പൃഷധ്രൻ—ഇവരാണ് മനുവിന്റെ ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇക്ഷ്വാകുസ്തു മനോഃ പുത്രഃ പ്രഥമഃ സമജായത । തസ്യ പുത്രശതം ചാസീജ്ജ്യേഷ്ഠോ വികുക്ഷിരാത്മവാന്
മനുവിന്റെ ആദ്യപുത്രനായി ഇക്ഷ്വാകു ജനിച്ചു. അവനു നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ മൂത്തവനും ധാർമ്മികനുമായവൻ വികുക്ഷി.
നവാനാം വംശവിസ്താരം സംക്ഷേപേണ നിശാമയ । ശൂരാണാം മനുപുത്രാണാം മനോരന്തരജന്മനാമ്
മനുവിന്റെ ഈ ഒമ്പത് വീരപുത്രന്മാരുടെ വംശവികാസം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
നാഭാഗസ്യ തു പുത്രോഽഭൂദമ്ബരീഷഃ പ്രതാപവാന് । ധര്മജ്ഞഃ സത്യസന്ധശ്ച പ്രജാപാലനതത്പരഃ
നാഭാഗന്റെ മകനാണ് പ്രശസ്തനായ അംബരീഷൻ. അവൻ ധർമ്മജ്ഞനും സത്യവാനുമായവനും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സമർപ്പിതനുമായവനും ആയിരുന്നു.
ധൃഷ്ടാത്തു ധാര്ഷ്ടകം ക്ഷത്രം ബ്രഹ്മഭൂതമജായത । സംഗ്രാമകാതരം സമ്യഗ്ബ്രഹ്മകര്മരതം തഥാ
ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് ധാർഷ്ടകക്ഷത്രിയവംശം ജനിച്ചു. അവർ ബ്രാഹ്മണരായി മാറി, യുദ്ധം ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവരും ബ്രാഹ്മണകർമ്മങ്ങളിൽ ലയിച്ചവരുമായിരുന്നു.
ശര്യാതേസ്തനയശ്ചാഭൂദാനര്തോ നാമ വിശ്രുതഃ । സുകന്യാ ച തഥാ പുത്രീ രൂപലാവണ്യസംയുതാ
ശര്യാതിയുടെ മകനായി അനർത്തൻ എന്ന പ്രശസ്തൻ ജനിച്ചു. അവന്റെ മകളായ സുകന്യയും രൂപസൗന്ദര്യത്തിൽ സമ്പന്നയായിരുന്നു.
ച്യവനായ സുതാ ദത്താ രാജ്ഞാപ്യന്ധായ സുന്ദരീ । മുനിഃ സുലോചനോ ജാതസ്തസ്യാഃ ശീലഗുണേന ഹ
സുന്ദരിയായ ആ മകളെ രാജാവ്, കാഴ്ചയില്ലാത്ത ച്യവനമുനിക്കു വിവാഹം നൽകി. അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവം കൊണ്ടു അവർക്കു സുലോചനൻ എന്നൊരു മകൻ ജനിച്ചു.
വിഹിതോ രവിപുത്രാഭ്യാമശ്വിഭ്യാമിതി നഃ ശ്രുതമ് । ജനമേജയ ഉവാച സന്ദേഹോഽയം മഹാന് ബ്രഹ്മന് കഥായാം കഥിതസ്ത്വയാ
സൂര്യപുത്രന്മാരായ അശ്വിനികൾ അവന്നു കാഴ്ച നൽകിയെന്നാണ് ഞങ്ങൾ കേട്ടത്. ജനമേജയൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ കഥയിൽ നിങ്ങൾ വലിയൊരു സംശയം ഉണർത്തി.