ജ്ഞാത്വ പ്രമാണമുര്വ്യാസ്തു സുഖം സ്രക്ഷ്യാമഹേ പ്രജാഃ । ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ തേ സര്വേ പ്രയാതാഃ പ്രേക്ഷിതും ഭുവഃ
ഭൂമിയുടെ അളവ് മനസ്സിലാക്കിയാൽ നമുക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രജകൾ സൃഷ്ടിക്കാം എന്ന് ചിന്തിച്ച്, അവർ എല്ലാവരും ഭൂമി കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
തലം സര്വം പരിജ്ഞാതും വചനാന്നാരദസ്യ ച । പ്രാച്യാം കേചിദ്ഗതാഃ കാമം ദക്ഷിണസ്യാം തഥാപരേ
ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഭാഗവും അറിയാൻ, നാരദന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്, ചിലർ കിഴക്കോട്ടും, മറ്റുള്ളവർ ദക്ഷിണത്തേക്കും പോയി.
പ്രതീച്യാമുത്തരസ്യാം തു കൃതോത്സാഹാഃ സമന്തതഃ । ദക്ഷഃ പുത്രാന്ഗതാന്ദൃഷ്ട്വാ പീഡിതസ്തു ശുചാ ഭൃശമ്
ചിലർ പടിഞ്ഞാറോട്ടും വടക്കോട്ടും ഉത്സാഹത്തോടെ പോയി. ദക്ഷൻ തന്റെ പുത്രന്മാർ എല്ലാം പോയതറിഞ്ഞ് ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി.
അന്യാനുത്പാദയാമാസ പ്രജാര്ഥം കൃതനിശ്ചയഃ । തേഽപി തത്രോദ്യതാഃ കര്തും പ്രജാര്ഥമുദ്യമം സുതാഃ
പ്രജകൾക്കായി ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ദക്ഷൻ മറ്റുപുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. അവർയും പ്രജകൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
നാരദഃ പ്രാഹ താന്ദൃഷ്ട്വാ പൂര്വം യദ്വചനം മുനിഃ । ബാലിശാ ബത യൂയം വൈ യദജ്ഞാത്വാ ഭുവഃ കില
നാരദന് അവരെ കണ്ടു, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ, നിങ്ങള് എത്ര ബാലിശരാണ്! ഈ ലോകത്തെ ശരിക്കും അറിയാതെ തന്നെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു."
പ്രമാണം തു പ്രജാഃ കര്തും പ്രവൃത്താഃ കേന ഹേതുനാ । ശ്രുത്വാ വാക്യം മുനേസ്തേഽപി മത്വാ സത്യം വിമോഹിതാഃ
"നിങ്ങള് എന്തിനാണ് സന്തതിയെ സൃഷ്ടിക്കാന് ശ്രമിച്ചത്? ആ മഹര്ഷിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട്, അതെല്ലാം സത്യമാണെന്ന് കരുതി നിങ്ങള് ഭ്രമിച്ചു."
ജഗ്മുഃ സര്വേ യഥാപൂര്വം ഭ്രാതരശ്ചലിതാസ്തഥാ । താന്സുതാന്പ്രസ്ഥിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ദക്ഷഃ കോപസമവിതഃ
അവര് എല്ലാവരും മുമ്പ് പോലെ തന്നെ പോയി; അവരുടെ സഹോദരന്മാര് വഴിതെറ്റിയതുപോലെ. മക്കള് അങ്ങനെ പുറപ്പെട്ടത് കണ്ട ദക്ഷന് കോപത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ശശാപ നാരദം കോപാത് പുത്രശോകസമുദ്ഭവാത് । ദക്ഷ ഉവാച - നാശിതാ മേ സുതാ യസ്മാത് തസ്മാന്നാശമവാപ്നുഹി
മക്കളെ നഷ്ടമായ ദുഃഖത്തിലും കോപത്തിലും ദക്ഷന് നാരദനെ ശപിച്ചു: "നീ എന്റെ മക്കളെ നശിപ്പിച്ചുവല്ലോ, അതിനാല് നീയും നശിക്കട്ടെ."
പാപേനാനേന ദുര്ബുദ്ധേ ഗര്ഭവാസം വ്രജേതി ച । പുത്രോ മേ ഭവ കാമം ത്വം യതോ മേ ഭ്രംശിതാഃ സുതാഃ
"ഈ പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, അജ്ഞാനിയേ, നീ ഗര്ഭത്തില് ജനിക്കണം; ഇഷ്ടമെങ്കില് എന്റെ മകനായി ജനിക്കൂ, കാരണം നീയാണ് എന്റെ മക്കളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത്."
ഇതി ശപ്തസ്തതോ ജാതോ വീരിണ്യാം നാരദോ മുനിഃ । ഷഷ്ടിര്ഭൂയോഽസൃജത്കന്യാ വീരിണ്യാമിതി നഃ ശ്രുതമ്
അങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ട നാരദന് പിന്നീട് വീരിണിയില് ജനിച്ചു; വീരിണിയില് നിന്ന് അവന് വീണ്ടും അറുപത് പുത്രിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങള് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ശോകം വിഹായ പുത്രാണാം ദക്ഷഃ പരമധര്മവിത് । താസാം ത്രയോദശ പ്രാദാത്കശ്യപായ മഹാത്മനേ
മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദുഃഖം വിട്ട്, പരമധര്മം അറിയുന്ന ദക്ഷന് അവരില് പതിമൂന്നുപേരെ മഹാത്മാവായ കശ്യപന് നല്കി.
ദശ ധര്മായ സോമായ സപ്തവിംശതി ഭൂപതേ । ദ്വേ ചൈവ ഭൃഗവേ പ്രാദാച്ചതസ്രോഽരിഷ്ടനേമിനേ
പതിന്മര് ധര്മനു, ഇരുപത്തിയേഴുപേര് സോമനു, രണ്ടുപേര് ഭൃഗുവിനും നാലുപേര് അരിഷ്ടനെമിക്കും ദക്ഷന് നല്കി, രാജാവേ.
ദ്വേ ചൈവാങ്ഗിരസേ കന്യേ തഥൈവാങ്ഗിരസേ പുനഃ । താസാം പുത്രാശ്ച പൌത്രാശ്ച ദേവാശ്ച ദാനവാസ്തഥാ
അവന് രണ്ടുപേര് അങ്കിരസിനും വീണ്ടും രണ്ടുപേര് അങ്കിരസിനും നല്കി; അവരില് നിന്ന് മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ജനിച്ചു.
ജാതാ ബലസമായുക്താഃ പരസ്പരവിരോധകാഃ । രാഗദ്വേഷാന്വിതാഃ സര്വേ പരസ്പരവിരോധിനഃ । സര്വേ മോഹാവൃതാഃ ശൂരാ ഹ്യഭവന്നതിമായിനഃ
അവര് ശക്തിയോടെ ജനിച്ചു, പരസ്പരം ശത്രുതയോടെ; എല്ലാവരും ആസക്തിയും ദ്വേഷവും നിറഞ്ഞവരും, പരസ്പരം വിരോധികളുമായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഭ്രമത്തില് മൂടപ്പെട്ടവരും, ധൈര്യശാലികളുമായി അത്യന്തം അഭിമാനികളായി.
ശര്യാതിരാജവര്ണനമ് മമാഖ്യാഹി മഹാഭാഗ രാജ്ഞാം വംശം സുവിസ്തരമ് । സൂര്യാന്വയപ്രസൂതാനാം ധര്മജ്ഞാനാം വിശേഷതഃ
ശര്യാതി രാജാവിന്റെ വിവരണം. "മഹാഭാഗനേ, സൂര്യവംശത്തില് ജനിച്ച ധര്മജ്ഞന്മാരായ രാജാക്കന്മാരുടെ വംശം വിശദമായി എനിക്ക് പറയൂ."
ശൃണു ഭാരത വക്ഷ്യാമി രവിവംശസ്യ വിസ്തരമ് । യഥാ ശ്രുതം മയാ പൂര്വം നാരദാദ്ഋഷിസത്തമാത്
"ഭാരതാ, കേള്ക്കൂ; സൂര്യവംശത്തിന്റെ വംശവിവരം ഞാൻ പറയാം. മുമ്പ് മഹർഷി നാരദനിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെയാണ്."
ഏകദാ നാരദH ശ്രീമാന്സരസ്വത്യാസ്തടേ ശുഭേ । ആജഗാമാശ്രമേ പുണ്യേ വിചരന്സ്വേച്ഛയാ മുനിഃ
ഒരു ദിവസം, മഹത്വമുള്ള നാരദന് സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിച്ച്, ശുഭമായ സരസ്വതീ തീരത്തിലെ ഒരു പുണ്യാശ്രമത്തില് എത്തി.
പ്രണമ്യ ശിരസാ പാദൌ തസ്യാഗ്രേ സംസ്ഥിതസ്തദാ । തതസ്തസ്യാസനം ദത്ത്വാ കൃത്വാര്ഹണമഥാദരാത്
അവന് തലകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, മുമ്പില് നിന്നു നിന്നു; അതിനുശേഷം, ആദരപൂര്വം ഇരിപ്പിടവും അര്ഹമായ സ്വീകരണവും നല്കി.
വിധിവത്പൂജയിത്വാ തം ഉക്തവാന്വചനം ത്വിദമ് । പാവിതോഽഹം മുനിശ്രേഷ്ഠ പൂജ്യസ്യാഗമനേന വൈ
വിധിപ്രകാരം അവനെ പൂജിച്ച്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, പൂജ്യനായി വന്നതുകൊണ്ട് ഞാന് ശുദ്ധനായിരിക്കുന്നു."
കഥാം കഥയ സര്വജ്ഞ രാജ്ഞാം ചരിതസംയുതാമ് । രാജാനോ യേ സമാഖ്യാതാഃ സപ്തമേഽസ്മിന്മനോഃ കുലേ
"സര്വ്വജ്ഞനേ, ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ വംശത്തില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ കഥകളും അവരുടെ കൃത്യങ്ങളും എനിക്ക് പറയൂ."
തേഷാമുത്പത്തിരതുലാ ചരിതം പരമാദ്ഭുതമ് । ശ്രോതുകാമോഽസ്മ്യഹം ബ്രഹ്മന് സൂര്യവംശസ്യ വിസ്തരമ്
"അവരുടെ ജനനം അപാരവും, പ്രവർത്തികൾ അതിശയകരവുമാണ്; ബ്രാഹ്മണനേ, സൂര്യവംശത്തിന്റെ വിശദമായ കഥ ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു."
സമാഖ്യാഹി മുനിശ്രേഷ്ഠ സമാസവ്യാസപൂര്വകമ് । ഇതി പൃഷ്ടോ മയാ രാജന്നാരദഃ പരമാര്ഥവിത്
"മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും എനിക്ക് പറയൂ." ഇങ്ങനെ ഞാന് ചോദിച്ചപ്പോള്, രാജാവേ, പരമാര്ത്ഥം അറിയുന്ന നാരദന്—
ഉവാച പ്രഹസന്പ്രീതഃ സമാഭാഷ്യ മുദാന്വയമ് । നാരദ ഉവാച - ശൃണു സത്യവതീസൂനോ രാജ്ഞാം വംശമനുത്തമമ്
നാരദൻ സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു: സത്യവതിയുടെ മകനേ, രാജാക്കന്മാരുടെ ഉത്തമമായ വംശം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
പാവനം കര്ണസുഖദം ധര്മജ്ഞാനാദിഭിര്യുതമ് । ബ്രഹ്മാ പൂര്വം ജഗത്കര്താ നാഭിപങ്കജസമ്ഭവഃ
അത് ശുദ്ധവും, ചെവിക്ക് ആനന്ദം തരുന്നതും, ധർമ്മവും ജ്ഞാനവും മറ്റു ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമാണ്. ആദിയിൽ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ—
വിഷ്ണോരിതി പുരാണേഷു പ്രസിദ്ധഃ പരികീര്തിതഃ । സര്വജ്ഞഃ സര്വകര്താസൌ സ്വയമ്ഭൂഃ സര്വശക്തിമാന്
പുരാണങ്ങളിൽ വിഷ്ണുവെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ് അവൻ. എല്ലാം അറിയുന്നവനും, എല്ലാം ചെയ്യുന്നവനും, സ്വയം ജനിച്ചവനും, സമ്പൂർണ്ണശക്തിയുള്ളവനും ആണവൻ.
തപസ്തപ്ത്വാ സ വിശ്വാത്മാ വര്ഷാണാമയുതം പുരാ । സൃഷ്ടികാമഃ ശിവാം ധ്യാത്വാ പ്രാപ്യ ശക്തിമനുത്തമാമ്
ആ സർവ്വാത്മാവായവൻ, സൃഷ്ടിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, പുരാതനകാലത്ത് പത്തു ആയിരം വർഷം തപസ് ചെയ്തു, ശിവയെ ധ്യാനിച്ച് അതുല്യമായ ശക്തി നേടി.
പുത്രാനുത്പദയാമാസ മാനസാഞ്ഛുഭലക്ഷണാന് । മരീചിഃ പ്രഥിസ്തേഷാമഭവത്സൃഷ്ടികര്മണി
അവൻ മനസ്സിൽ നിന്ന് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരിൽ സൃഷ്ടിക്കായുള്ള പ്രവർത്തിയിൽ ആദ്യം മാറീചിയായിരുന്നു.
തസ്യ പുത്രോഽതിവിഖ്യാതഃ കശ്യപഃ സര്വസമ്മതഃ । ത്രയോദശൈവ തസ്യാസന്ഭാര്യാ ദക്ഷസുതാഃ കില
അവന്റെ മകനായ കശ്യപൻ വളരെ പ്രശസ്തനും എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനും ആയിരുന്നു. അവന് പതിമൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ ഡക്ഷന്റെ പുത്രിമാരായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ദേവാഃ സര്വേ സമുത്പന്നാ ദൈത്യാ യക്ഷാശ്ച പന്നഗാഃ । പശവഃ പക്ഷിണശ്ചൈവ തസ്മാത്സൃഷ്ടിസ്തു കാശ്യപീ
അവനിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പാമ്പുകൾ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയെല്ലാം ജനിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൃഷ്ടി കശ്യപന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ദേവാനാം പ്രഥിതഃ സൂര്യോ വിവസ്വാന്നാമ തസ്യ തു । തസ്യ പുത്രഃ സ വിഖ്യാതോ വൈവസ്വതമനുര്നൃപഃ
ദേവന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായ സൂര്യൻ, വിവസ്വാൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ മകനാണ് പ്രശസ്തനായ വൈവസ്വത മനു രാജാവ്.