കിമേതദിതി മനസാകരവം വിസ്മയം മുഹുഃ । ഏവം ചിന്തയമാനസ്യ നാരീരൂപധരസ്യ മേ
‘ഇത് എന്താണ്?’ എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണർത്തി, അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു. സ്ത്രീരൂപത്തിൽ ഞാൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
സഹസാ ദൃക്പഥം പ്രാപ്തസ്തത്ര താലധ്വജോ നൃപഃ । ഗജാശ്വരഥവൃന്ദൈശ്ച സംവൃതോ രഥസംസ്ഥിതഃ
അപ്രതീക്ഷിതമായി, രാജാവ് താളധ്വജൻ എന്റെ കൺമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും ചുറ്റിപ്പറ്റി, അവൻ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു.
യുവാ ഭൂഷണസംവീതോ ദേഹവാനിവ മന്മഥഃ । വീക്ഷ്യ മാം ഭൂപതിസ്തത്ര ദിവ്യഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
യുവാവും, അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചും, മനോഹരമായ ശരീരവും ഉള്ളവനായി, മന്മഥനെപ്പോലെ അവൻ. ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് ഞാൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് രാജാവ് കണ്ടു.
രാകാചന്ദ്രമുഖീം യോഷാം വിസ്മയം പരമം ഗതഃ । പപ്രച്ഛ കാസി കല്യാണി കസ്യ പുത്രീ സുരസ്യ വാ
പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി ചോദിച്ചു: 'ആരാണു നീ, സുന്ദരിയേ? ദേവന്റെ മകളോ,
മാനുഷസ്യ ച വാ കാന്തേ ഗന്ധര്വസ്യോരഗസ്യ ച । ഏകാകിനീ കഥം ബാലാ രൂപയൌവനഭൂഷിതാ
മനുഷ്യന്റെ മകളോ, ഗന്ധർവന്റെയോ, അഹിയുടെയോ മകളോ? സുന്ദരിയേ, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ ബാലികയായ് നീ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെ?
വിവാഹിതാഥ കന്യാ വാ സത്യം വദ സുലോചനേ । കിം പശ്യസി സുകേശാന്തേ തഡാഗേഽസ്മിന്സുമധ്യമേ
നീ വിവാഹിതയോ, അല്ലെങ്കിൽ കന്യയോ? സത്യമായി പറയു, വിശാലനേത്രിയേ. ഈ തടാകത്തിന്റെ കരയിൽ നീ എന്താണ് കാണുന്നത്, സുമധ്യമയേ?
ചികീര്ഷിതം പികാലാപേ ബ്രൂഹി മന്മഥമോഹിനി । ഭുങ്ക്ഷവ ഭോഗാന്മരാലാക്ഷി മയാ സഹ കൃശോദരി । വാഞ്ഛിതാന്മനസാ നൂനം കൃത്വാ മാം പതിമുത്തമമ്
മധുരമായ വാക്കുകളിൽ നിന്നു മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം പറയൂ, മന്മഥനെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവളേ. ഹംസംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള കൃഷ്ണഉദരിയേ, ഞാൻ ഉത്തമഭർത്താവായി നിന്നെ ആക്കിയാൽ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം അനുഭവിക്കൂ.
; നാരദസ്യ പുനഃ സ്വരൂപപ്രാപ്തിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ഇത്യുക്തോഽഹം തദാ തേന രാജ്ഞാ താലധ്വജേന ച । വിമൃശ്യ മനസാത്യര്ഥം തമുവാച വിശാമ്പതേ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ താളധ്വജരാജാവിനാൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് ആ മഹാരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
രാജന്നാഹം വിജാനാമി പുത്രീ കസ്യേതി നിശ്ചയമ് । പിതരൌ ക്വ ച മേ കേന സ്ഥാപിതാ ച സരോവരേ
രാജാവേ, ഞാൻ ആരുടെ മകളാണെന്നു ഉറപ്പായി അറിയുന്നില്ല. എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ എവിടെയാണെന്നും, ആരാണ് എന്നെ ഈ തടാകത്തിൽ വെച്ചതെന്നും അറിയില്ല.
കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി കഥം മേ സുകൃതം ഭവേത് । നിരാധാരാസ്മി രാജേന്ദ്ര ചിന്തയാമി ചികീര്ഷിതമ്
ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, എവിടേക്ക് പോകണം, എങ്ങനെ എനിക്ക് സൗഖ്യം ലഭിക്കും? രാജേന്ദ്രാ, ഞാൻ ആരുടെയും ആശ്രയമില്ലാതെ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ദൈവമേവ പരം രാജന്നാസ്ത്യത്ര പൌരുഷം മമ । ധര്മജ്ഞോഽസി മഹീപാല യഥേച്ഛസി തഥാ കുരു
രാജാവേ, ഇവിടെ ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛ മാത്രമാണ് നടക്കുന്നത്; എനിക്ക് എന്ത് ശക്തിയും ഇല്ല. നീ ധർമ്മത്തിൽ പണ്ഡിതനാണ്, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, നിന്റെ മനസ്സിനനുസരിച്ച് ചെയ്യൂ.
തവാധീനാസ്മ്യഹം ഭൂപ ന മേ കോഽപ്യസ്തി പാലകഃ । ന പിതാ ന ച മാതാ ച ന സ്ഥാനം ന ച ബാന്ധവാഃ
ഭൂപതിയേ, ഞാൻ നിന്റെ അധികാരത്തിൽ ആണ്; എനിക്ക് മറ്റാരും രക്ഷകനില്ല. എനിക്ക് അച്ഛനുമില്ല, അമ്മയുമില്ല, വീടുമില്ല, ബന്ധുക്കളുമില്ല.
ഇത്യുക്തോഽസൌ മയാ രാജാ ബഭൂവ മദനാതുരഃ । മാം നിരീക്ഷ്യ വിശാലാക്ഷീം സേവകാനിത്യുവാച ഹ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് പ്രണയത്തിൽ ആകുലനായി. വിശാലനേത്രിയായ എന്നെ നോക്കി, അവൻ തന്റെ സേവകരോട് പറഞ്ഞു.
നരയാനമാനയധ്വം ചതുര്വാഹ്യം മനോഹരമ് । ആരോഹണാര്ഥമസ്യാസ്തു കൌശേയാമ്ബരവേഷ്ടിതമ്
നാലു കുതിരകളോടുകൂടിയ മനോഹരമായ രഥം, നയോജ്യമായ പാവാട അണിയിച്ചുകൊണ്ട്, ഇവളെ കയറ്റാൻ കൊണ്ടുവരൂ.
മൃദ്വാസ്തരണസംയുക്തം മുക്താജാലവിഭൂഷിതമ് । ചതുരസ്രം വിശാലം ച സുവര്ണരചിതം ശുഭമ്
മൃദുലമായ കിടക്കയും, മുത്ത് വലകളാൽ അലങ്കരിച്ചും, വിശാലവും ചതുരാകൃതിയിലും, പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ചും, അതിമനോഹരമായും ആ രഥം ഒരുക്കണം.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭൃത്യാഃ സത്വരഗാമിനഃ । ആനിന്യുഃ ശിബികാം ദിവ്യാം മദര്ഥേ വസ്ത്രവേഷ്ടിതാമ്
രാജാവിന്റെ ആ കല്പന കേട്ട ഉടൻ, ദാസന്മാർ വേഗത്തിൽ, എന്റെ വേണ്ടി വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ ദിവ്യമായ ഒരു പല്ലക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
ആരൂഢാഽഹം തദാ തസ്യാം തസ്യ പ്രിയചികീര്ഷയാ । മുദിതോഽസൌ ഗൃഹേ നീത്വാ മാം തദാ പൃഥിവീപതിഃ
അപ്പോള് അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാന് ആ രഥത്തില് കയറി. രാജാവ് അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ തന്റെ അരമനയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
വിവാഹവിധിനാ രാജാ ശുഭേ ലഗ്നേ ശുഭേ ദിനേ । ഉപയേമേ ച മാം തത്ര ഹുതഭുക്സന്നിധൌ തതഃ
അവിടെ, നല്ല നാളിലും നല്ല സമയത്തും, രാജാവ് യഥാവിധി വിവാഹം നടത്തി, ഹോമാഗ്നിയുടെ സാന്നിധ്യത്തില് എന്നെ വിവാഹം ചെയ്തു.
തസ്യാഹം വല്ലഭാ ജാതാ പ്രാണേഭ്യോഽപി ഗരീയസീ । സൌഭാഗ്യസുന്ദരീത്യേവം നാമ തത്ര കൃതം മമ
ഞാന് അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായി, അവന് ജീവനെക്കാള് വിലപ്പെട്ടവളായി. അവിടെ എന്നെ സൗഭാഗ്യസുന്ദരി എന്ന പേരില് വിളിച്ചു.
രമമാണോ മയാ സാര്ധം സുഖമാപ മഹീപതിഃ । നാനാഭോഗവിലാസൈശ്ച കാമശാസ്ത്രോദിതൈസ്തഥാ
രാജാവ് എന്നോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ വിവിധ സുഖങ്ങളിലും ആനന്ദങ്ങളിലും, കാമശാസ്ത്രത്തില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രതികളിലും മുഴുകി സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
രാജകാര്യാണി സന്ത്യജ്യ ക്രീഡാസക്തോ ദിവാനിശമ് । നാസൌ വിവേദ ഗച്ഛന്തം കാലം കാമകലാരതഃ
രാജകാര്യങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ച്, രാവും പകലും കളിയില് മുഴുകി, കാമകലകളില് ആസ്വദിച്ച്, സമയത്തിന്റെ കടന്നുപോകല് അവന് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
ഉദ്യാനേഷു ച രമ്യേഷു വാപീഷു ച ഗൃഹേഷു ച । ഹര്മ്യേഷു വരശൈലേഷു ദീര്ഘികാസു വരാസു ച
സുന്ദരമായ ഉദ്യാനങ്ങളിലും കുളങ്ങളിലും, അരമനകളിലും മഹലുകളിലും, മനോഹരമായ പര്വ്വതങ്ങളിലും വലിയ തടാകങ്ങളിലും അവന് എന്നോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു.
വാരുണീമദമത്തോഽസൌ വിഹരന്കാനനേ ശുഭേ । വിസൃജ്യ സര്വകാര്യാണി മദധീനോ ബഭൂവ ഹ
വാരുണീ മദ്യം കുടിച്ച് മയങ്ങി, അവന് മനോഹരമായ കാടുകളില് സഞ്ചരിച്ചു. എല്ലാകാര്യങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, പൂര്ണമായും മദ്യം പിടിച്ചുപറ്റിയവനായി.
വ്യാസാഹം തേന സംസക്താ ക്രീഡാരസവശീകൃതാ । സ്മൃതവാന്പൂര്വദേഹം ന പുംഭാവം മുനിജന്മ ച
ഞാനും അവനോടൊപ്പം ആസക്തയായി, കളിയുടെ ആനന്ദത്തില് പെട്ടുപോയി. എന്റെ മുന്പത്തെ ശരീരവും, പുരുഷഭാവവും, മുനിയായി ജനിച്ചതും ഞാന് മറന്നു.
മമൈവായം പതിര്യോഷാഹം പത്നീഷു പ്രിയാ സതീ । പട്ടരാജ്ഞീ വിലാസജ്ഞാ സഫലം ജീവിതം മമ
ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണ്, ഞാന് അവന്റെ ഭാര്യമാരില് പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്. രാജ്ഞിയായി, ആനന്ദത്തില് നിപുണയായി, എന്റെ ജീവിതം സഫലമായി.
ഇതി ചിന്തയതീ തസ്മിന്പ്രേമബദ്ധാ ദിവാനിശമ് । ക്രീഡാസക്താ സുഖേ ലുബ്ധാ തം സ്ഥിതാ വശവര്തിനീ
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, അവനോടുള്ള പ്രണയത്തില് രാവും പകലും ബന്ധപ്പെട്ടു, കളിയില് ആസ്വാദനത്തിലും സുഖത്തില് ആഗ്രഹത്തോടെയും, ഞാന് അവന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴായി നിലകൊണ്ടു.
വിസ്മൃതം ബ്രഹ്മവിജ്ഞാനം ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ച ശാശ്വതമ് । ധര്മശാസ്ത്രപരിജ്ഞാനം തദാസക്തമനാ സ്ഥിതാ
ബ്രഹ്മവിജ്ഞാനവും ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും, ധര്മ്മശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അറിവും ഞാന് മുഴുവനായി മറന്നു, മനസ്സ് അവനിലേയ്ക്ക് ആകൃഷ്ടമായി.
ഏവം വിഹരതസ്തത്ര വര്ഷാണി ദ്വാദശൈവ തു । ഗതാനി ക്ഷണവത്കാമക്രീഡാസക്തസ്യ മേ മുനേ
അങ്ങനെ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചപ്പോള്, കാമസുഖങ്ങളില് മുഴുകിയിരുന്നുവെന്നാല്, പന്ത്രണ്ട് വര്ഷം ഒരു നിമിഷംപോലെ കടന്നു പോയി, മഹര്ഷേ.
ജാതാ ഗര്ഭവതീ ചാഹം മുദം പ്രാപ നൃപസ്തദാ । കാരയാമാസ വിധിവദ്ഗര്ഭസംസ്കാരകര്മ ച
അപ്പോള് ഞാന് ഗര്ഭിണിയായി, രാജാവ് അതിനാല് വളരെ സന്തോഷിച്ചു. ഗര്ഭ സംരക്ഷണത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള കര്മ്മങ്ങള് യഥാവിധി നടത്തി.
അപൃച്ഛദ്ദോഹദം രാജാ പ്രീണയന്മാം പുനഃ പുനഃ । നാബ്രവം ലജ്ജമാനാഹം നൃപം പ്രീതമനാ ഭൃശമ്
രാജാവ് എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹമുണ്ടോ എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു, എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി. പക്ഷേ, സന്തോഷത്തോടെയും ലജ്ജയോടെയും ഞാന് ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു.