മാതസ്തേ സുമുഖോ ജാതോ ജാമാതാ ച മഹാദ്യുതിഃ । വചനാത്പര്വതസ്യാദ്യ മുക്തശാപോ മുനേരഭൂത്
അമ്മേ, നിന്റെ മരുമകൻ ഇപ്പോൾ മനോഹരമുഖനും പ്രഭയുള്ളവനുമാണ്. പർവതന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മഹർഷി ഇന്ന് ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം രാജ്ഞ്യാ കഥിതം തത്തു രാജനി । യയൌ ദ്രഷ്ടും മുനിം തത്ര സഞ്ജയഃ പ്രീതിമാംസ്തദാ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജ്ഞി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ജയൻ മഹർഷിയെ കാണാൻ അവിടെ എത്തി.
ധനം സമര്പിതം രാജ്ഞാ സന്തുഷ്ടേന തദാ മഹത് । മഹ്യം ച ഭാഗിനേയായ പാരിബര്ഹം മഹാത്മനാ
സന്തുഷ്ടനായ രാജാവ് വലിയ ധനം അർപ്പിച്ചു; തന്റെ ഭാഗിനേയനായ എനിക്ക് മനസ്സുതുറന്ന് ധാരാളം സമ്മാനങ്ങളും നൽകി.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം വര്തനം യത്പുരാതനമ് । മായായാ ബലമാഹാത്മ്യം ഹ്യനുഭൂതം യഥാ മയാ
അന്നത്തെ പഴയ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു. ഞാൻ അനുഭവിച്ച മായയുടെ ശക്തിയും മഹത്വവും ഇതാണ്.
സംസാരേഽസ്മിന്മഹാഭാഗ മായാഗുണകൃതേഽനൃതേ । തനുഭൃത്തു സുഖീ നാസ്തി ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി
മഹാഭാഗനേ, ഈ ലോകം മായയുടെ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടു നിർമ്മിതമായതും, കപടത്വം നിറഞ്ഞതുമായതാണല്ലോ. ശരീരമുള്ളവരിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളവൻ ഒരുവനും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകുകയുമില്ല.
കാമക്രോധൌ തഥാ ലോഭോ മത്സരോ മമതാ തഥാ । അഹങ്കാരോ മദഃ കേന ജിതാഃ സര്വേ മഹാബലാഃ
ആസക്തിയും കോപവും അതുപോലെ ലോഭവും അസൂയയും സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും മദവും — ഇത്രയും വലിയ ശക്തിയുള്ള ഈ എല്ലാ ദോഷങ്ങൾക്കും കീഴടങ്ങാതെ ജയിച്ചവൻ ആരാണ്?
സത്ത്വം രജസ്തമശ്ചൈവ ഗുണാസ്ത്രയ ഇമേ കില । കാരണം പ്രാണിനാം ദേഹസമ്ഭവേ സര്വഥാ മുനേ
സത്വം, രാജസ്, തമസ് — ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളാണ് എല്ലാ ജീവികൾക്കും ശരീരം ഉണ്ടാകാനുള്ള കാരണം, മഹർഷേ.
കസ്മിംശ്ചിത്സമയേ വ്യാസ വനേഽഹം വിഷ്ണുനാ സഹ । ഗച്ഛന്ഹാസ്യവിനോദേന സ്ത്രീഭാവം ഗമിതഃ ക്ഷണാത്
ഏകദേശം ഒരു സമയത്ത്, വ്യാസാ, ഞാൻ വിഷ്ണുവിനൊപ്പം കാട്ടിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ക്രീഡാഭാവത്തിൽ, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് സ്ത്രീരൂപം ലഭിച്ചു.
രാജപത്നീത്വമാപന്നോ മായാബലവിമോഹിതഃ । പുത്രാഃ പ്രസൂതാ ബഹവോ ഗേഹേ തസ്യ നൃപസ്യ ഹ
മായയുടെ ശക്തിയിൽ ഞാനെല്ലാം മയക്കപ്പെട്ട് ഒരു രാജാവിന്റെ ഭാര്യയായി, ആ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ അനേകം മക്കളെ പ്രസവിച്ചു.
വ്യാസ ഉവാച സംശയോഽയം മഹാന്സാധോ ശ്രുത്വാ തേ വചനം കില । കഥം നാരീത്വമാപന്നസ്ത്വം മുനേ ജ്ഞാനവാന്ഭൃശമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: മഹാനായ സദ്ഗുരുവേ, നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സംശയം ഉണ്ടായി. ജ്ഞാനത്തിൽ സമ്പന്നനായ നീ എങ്ങനെ സ്ത്രീരൂപം സ്വീകരിച്ചു?
കഥം ച പുരുഷോ ജാതോ ബ്രൂഹി സര്വമശേഷതഃ । കഥം പുത്രാസ്ത്വയാ ജാതാഃ കസ്യ രാജ്ഞോ ഗൃഹേഽഞ്ജസാ
പിന്നീട് നീ എങ്ങനെ വീണ്ടും പുരുഷനായി? നീ എങ്ങനെ മക്കളെ ലഭിച്ചു, ഏത് രാജാവിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു അതു? എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.
ഏതദാഖ്യാഹി ചരിതം മായായാ മഹദദ്ഭുതമ് । മോഹിതം ച യയാ സര്വമിദം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്
മായയുടെ ഈ അത്ഭുതകരമായ കഥ മുഴുവനും പറയൂ. അവളുടെ ശക്തിയിൽ ഈ സകല ചലനസ്ഥിരജഗത്തും മയക്കപ്പെടുന്നുവല്ലോ.
ന തൃപ്തിമധിഗച്ഛാമി ശൃണ്വംസ്തവ കഥാമൃതമ് । സര്വഗ്രന്ഥാര്ഥതത്ത്വം ച സര്വസംശയനാശനമ്
നിന്റെ അമൃതസമമായ കഥ ഞാൻ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തൃപ്തി വരുന്നില്ല. അതിൽ എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സാരവും എല്ലാ സംശയങ്ങൾക്കും പരിഹാരവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
; നാരദേന സ്വസ്ത്രീത്വപ്രാപ്തിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച നിശാമയ മുനിശ്രേഷ്ഠ ഗദതോ മമ സത്കഥാമ് । മായാബലം സുദുര്ജ്ഞേയം മുനിഭിര്യോഗവിത്തമൈഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷികളിൽ പ്രധാനനായവനേ, ഞാൻ പറയുന്ന എന്റെ യഥാർത്ഥ കഥ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. മായയുടെ ശക്തി യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹർഷികൾക്കു പോലും മനസ്സിലാക്കാൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതാണ്.
മായയാ മോഹിതം സര്വം ജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യന്തമജയാ ദുര്വിഭാവ്യയാ
മായയാൽ ഈ ചലനസ്ഥിരജഗത്ത് മുഴുവൻ — ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ — അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത, മനസ്സിലാക്കാൻ അസാധ്യമായ ആ ശക്തിയിൽ മയക്കപ്പെടുന്നു.
കദാചിത്സത്യലോകാദ്വൈ ശ്വേതദ്വീപേ മനോഹരേ । ഗതോഽഹം ദര്ശനാകാങ്ക്ഷീ ഹരേരദ്ഭുതകര്മണഃ
ഒരു സമയത്ത്, ഹരിയുടെ അത്ഭുതകരമായ കർമ്മങ്ങൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഞാൻ സത്യലോകത്തിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി.
വാദയന്മഹതീം വീണാം സ്വരതാനവിഭൂഷിതാമ് । ഗായത്രം ഗായമാനസ്തു സാമ സപ്തസ്വരാന്വിതമ്
സുരഭിതമായ സ്വരങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ള വലിയ വീണ വായിച്ച്, ഏഴു സ്വരങ്ങളോടുകൂടിയ സാമഗാനം ഞാൻ ആലപിച്ചു.
ദൃഷ്ടോ മയാ ദേവദേവശ്ചക്രപാണിര്ഗദാധരഃ । കൌസ്തുഭോദ്ഭാസിതോരസ്കോ മേഘശ്യാമശ്ചതുര്ഭുജഃ
അവിടെ ഞാൻ ദേവദേവനായ, ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവനെയും, കൗസ്തുഭമണിയാൽ തിളങ്ങുന്ന നെഞ്ചും, മേഘംപോലെയുള്ള കറുത്ത വർണ്ണവും, നാലു കൈകളും ഉള്ളവനെയും കണ്ടു.
പീതാമ്ബരപരീധാനോ മുകുടാങ്ഗദരാജിതഃ । ലക്ഷ്മ്യാ സഹ വിലാസിന്യാ ക്രീഡമാനോ മുദാ യുതഃ
പീതാംബരം ധരിച്ചും, മുകുടും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞും, ലീലാഭാവമുള്ള ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവനായിരുന്നു അവൻ.
വീക്ഷ്യ മാം കമലാ ദേവീ ഗതാന്തര്ധാനമന്തികാത് । സര്വലക്ഷണസമ്പന്നാ സര്വഭൂഷണഭൂഷിതാ
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ, സമസ്ത ലക്ഷണങ്ങളാൽ സമ്പന്നയുമായും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞതുമായ കമലാദേവി അവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായി.
നാരീണാം പ്രവരാ കാന്താ രൂപയൌവനഗര്വിതാ । സുപ്രിയാ വാസുദേവസ്യ വരചാമീകരപ്രഭാ
സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായും, സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിൽ അഭിമാനമുള്ളവളുമായും, വാസുദേവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുമായും, ഉത്തമമായ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉള്ളവളായിരുന്നു അവൾ.
അന്തര്ഗൃഹം ഗതാ ദൃഷ്ട്വാ സിന്ധുജാം വ്യഞ്ജനാന്വിതാമ് । മയാ പൃഷ്ടോ ദേവദേവോ വനമാലീ ജഗത്പ്രഭുഃ
അവൾ അകത്തുള്ള മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ, ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്ന സിന്ധുജയെ കണ്ടു. അതിനുശേഷം ഞാൻ വനംമാലി, ലോകനാഥനോടു ചോദിച്ചു.
ഭഗവന്ദേവദേവേശ പദ്മനാഭ സുരാരിഹന് । കഥം ച മാ ഗതാ ദൃഷ്ട്വാ മാമാഗച്ഛന്തമന്തികാത്
ദേവദേവനായ പദ്മനാഭാ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടിട്ടും അവൾ എനിക്ക് സമീപം വരാതിരുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
നാഹം വിടോ ന വാ ധൂര്തഃ താപസോഽഹം ജഗദ്ഗുരോ । ജിതേന്ദ്രിയോ ജിതക്രോധോ ജിതമായോ ജനാര്ദന
ഞാൻ ഒരു കപടനും വഞ്ചകനുമല്ല; ഞാൻ ഒരു തപസ്സുകാരനാണ്, ലോകഗുരുവേ. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനും, കോപം കീഴടക്കിയവനും, മായയെ അതിജയിച്ചവനും ഞാൻ, ജനാർദ്ദനാ.
നാരദ ഉവാച നിശമ്യ വചനം കിഞ്ചിദ്ഗര്വയുക്തം ജനാര്ദനഃ । ഉവാച മാം സ്മിതം കൃത്വാ വീണാവന്മധുരാം ഗിരമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ വാക്കുകളിൽ കുറച്ച് അഹങ്കാരമുണ്ടെന്ന് കണ്ടു, ജനാർദ്ദനൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, വീണയുടെ മാധുര്യത്തോടു ചേർന്ന വാക്കുകൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണുരുവാച നാരദൈവംവിധാ നീതിര്ന സ്ഥാതവ്യം കദാചന । പതിം വിനാന്യസാനിധ്യേ കസ്യചിദ്യോഷയാ ക്വചിത്
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: നാരദാ, ഇങ്ങനെയുള്ള പെരുമാറ്റം ഒരിക്കലും ശരിയല്ല; ഭർത്താവില്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒരിക്കലും നിൽക്കാൻ പാടില്ല.
മായാ സുദുര്ജയാ വിദ്വന് യോഗിഭിര്ജിതമാരുതൈഃ । സാംഖ്യവിദ്ഭിര്നിരാഹാരൈസ്താപസൈശ്ച ജിതേന്ദ്രിയൈഃ
മായയെ ജയിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമാണ്, ജ്ഞാനിയേ. പ്രാണായാമം ചെയ്ത യോഗികളും, ഉപവാസം ചെയ്യുന്ന സാംഖ്യശാസ്ത്രജ്ഞരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച തപസ്സുകാരും പോലും അതിനെ അതിജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ദേവൈശ്ച മുനിശാര്ദൂല യത്ത്വയോക്തം വചോഽധുനാ । ജിതമായോഽസ്മി ഗീതജ്ഞ നൈവം വാച്യം കദാചന
മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദേവന്മാർക്കും പോലും നീ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതുപോലെ—ഞാൻ സംഗീതം അറിയുന്നതിനാൽ മായയെ ജയിച്ചുവെന്നു പറയാൻ പാടില്ല.
നാഹം ശിവോ ന വാ ബ്രഹ്മാ ജേതും താം പ്രഭവോഽപ്യജാമ് । മുനയഃ സനകാദ്യാശ്ച കസ്ത്വം കേഽന്യേ ക്ഷമാ ജയേ
ഞാൻ ശിവനോ ബ്രഹ്മാവോ അല്ല, അവർക്കും അവരെ സൃഷ്ടിച്ചവർക്കും പോലും ആ അജമായയെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; സനകാദിമുനികൾക്കും കഴിയില്ല—നീ ആരാണ്, മറ്റാർക്ക് അതിനാവും?
ദേവദേഹം നൃദേഹം വാ തിര്യഗ്ദേഹമഥാപി വാ । ബിഭൃയാദ്യഃ ശരീരം ച സ കഥം താം ജയേദജാമ്
ദൈവശരീരമോ, മനുഷ്യശരീരമോ, മൃഗശരീരമോ ധരിക്കുന്നവൻ ആരായാലും, അജമായയായ അവളെ എങ്ങനെ ജയിക്കും?