നാന്ധോ രാജാധികാരീ സ്യാത്തസ്മാത്പുത്ര മനോഹരമ് । ഉത്പാദയ രാജപുത്ര്യാം വചനാന്മമ മാനദ
അന്ധൻ രാജാവാകാൻ പാടില്ല. അതിനാൽ, മാനദായകനേ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് രാജകുമാരിയിൽ മനോഹരനായ ഒരു മകൻ ജനിപ്പിക്കൂ.
ഇത്യുക്തോഽഹം തദാ മാത്രാ സ്ഥിതസ്തത്ര ഗജാഹ്വയേ । യാവദൃതുമതീ ജാതാ കാശിരാജസുതാ മുനേ
അങ്ങനെ അമ്മ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ഞാൻ ഗജാഹ്വയയിൽ തന്നെ കാത്തുനിന്നു. കാശിരാജകുമാരി ഋതുമതിയായ സമയത്തെത്താനായിരുന്നു ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്, മഹർഷിയേ.
ഏകാന്തേ ശയനാഗാരേ പ്രാപ്താ സാ മമ സന്നിധൌ । ലജ്ജമാനാ സുകേശാന്താ സ്വശ്വശ്രൂവചനാത്തദാ
അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ശയനമുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മാവളുടെ ഉപദേശപ്രകാരം, ലജ്ജയോടെ, മനോഹരമായ മുടി താഴ്ത്തിയവളായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ മാം ജടിലം ദാന്തം താപസം രസവര്ജിതമ് । സാ സ്വേദവദനാ ജാതാ പാണ്ഡുരാ വിമനാ ഭൃശമ്
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ—ജടയുള്ള, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച, ലോകസുഖങ്ങൾ വിട്ട ഒരു തപസ്സി—അവളുടെ മുഖം വിയർപ്പിൽ മൂടപ്പെട്ടു, നിറം ചാരയായി, മനസ്സിൽ വലിയ വിഷമം നിറഞ്ഞു.
കുപിതോഽഹം തദാ ദൃഷ്ട്വാ കാമിനീം നിശി സങ്ഗതാമ് । വേപമാനാം സ്ഥിതാം പാര്ശ്വേ ഹ്യബ്രവം താമഹം രുഷാ
രാത്രിയിൽ എന്റെ അടുത്ത് വിറയുന്ന ഈ കാമനയുള്ള സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കോപം വന്നു. ഞാൻ അവളോടു കഠിനമായി പറഞ്ഞു.
ദൃഷ്ട്വാ മാം യദി ഗര്വേണ പാണ്ഡുവര്ണാ സമാവൃതാ । അതസ്തേ തനയഃ പാണ്ഡുര്ഭവിഷ്യതി സുമധ്യമേ
നീ അഭിമാനത്തോടെ എന്നെ നോക്കി, നിറം ചാരമാകുമ്പോൾ, സുന്ദരിയായവളേ, നിന്റെ മകനും അങ്ങനെ ചാരനിറമായിരിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ നിശി തത്രൈവ സ്ഥിതോഽമ്ബാലികയാ യുതഃ । ഭുക്ത്വാ താം നിശി നിര്യാതഃ സ്ഥാനമാപൃച്ഛ്യ മാതരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാത്രി അംബാലികയോടൊപ്പം അവിടെ ഞാൻ നിന്നു. അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, അമ്മയെ വിടപറഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്ത് പോയി.
തതസ്താഭ്യാം സുതൌ കാലേ പ്രസൂതാവന്ധപാണ്ഡുരൌ । ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച പാണ്ഡുശ്ച പ്രഥിതൌ സമ്ബഭൂവതുഃ
അതിനുശേഷം, അവരിൽ നിന്ന് കാലക്രമേണ രണ്ട് മക്കൾ ജനിച്ചു—ഒരാൾ കുരുടനും മറ്റൊരാൾ ചാരനിറക്കാരനും. ധൃതരാഷ്ട്രനും പാണ്ഡുവും പ്രശസ്തരായി ജനിച്ചു.
മാതാ മേ വിമനാ ജാതാ താദൃശൌ വീക്ഷ്യ തൌ സുതൌ । തതഃ സംവത്സരസ്യാന്തേ മാമാഹൂയ തദാബ്രവീത്
അവരിങ്ങനെ ജനിച്ച മക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിൽ വിഷമം നിറഞ്ഞു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്:
ദ്വൈപായന സുതൌ ജാതൌ രാജ്യയോഗ്യൌ ന താദൃശൌ । അന്യം മനോഹരം പുത്രം സമുത്പാദയ മേ പ്രിയമ്
ദ്വൈപായനാ, രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യരായ രണ്ടു മക്കൾ ജനിച്ചെങ്കിലും, അവർ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ അല്ല. എനിക്ക് മറ്റൊരു മനോഹരമായ മകനോ, പ്രിയപ്പെട്ടവനോ ജനിപ്പിച്ചുതരിക.
തഥേതി സാ മയാ പ്രോക്താ മുദിതാ ജനനീ തദാ । അമ്ബികാം പ്രാര്ഥയാമാസ സുതാര്ഥേ കാല ആഗതേ
"ശരി" എന്ന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. അതിൽ അമ്മ സന്തോഷിച്ചു. സമയമെത്തുമ്പോൾ, അമ്മ അംബികയോടു മകനുവേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചു.
പുത്രി വ്യാസം സമാലിങ്ഗ്യ പുത്രമുത്പാദയാദ്ഭുതമ് । കുരുവംശസ്യ കര്താരം രാജ്യയോഗ്യം വരാനനേ
മകളേ, വ്യാസനെ അണക്കി, അത്ഭുതകരമായ ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കണം. കുരുവംശത്തിന് തുടർച്ച നൽകുന്ന, രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യനായ സുന്ദരിയായ മകനായി.
വധൂര്ലജ്ജാന്വിതാ കിഞ്ചിന്നോവാച വചനം തദാ । ഗതോഽഹം ശയനാഗാരേ മാതുസ്തദ്വചനാന്നിശി
വധു ലജ്ജയോടെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അമ്മയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് ഞാൻ രാത്രിയിൽ ശയനമുറിയിലേക്ക് പോയി.
ദാസീ വിചിത്രവീര്യസ്യ രൂപയൌവനസംയുതാ । പ്രേഷിതാമ്ബികയാ ത്വത്ര വിചിത്രാഭരണാമ്ബരാ
വിചിത്രവീര്യന്റെ ദാസി, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളും, മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചവളും, അംബിക അവളെ അവിടെ അയച്ചു.
ചന്ദനാരക്തദേഹാ സാ പുഷ്പമാലാവിഭൂഷിതാ । ആയാതാ ഹാവസംയുക്താ സുകേശീ ഹംസഗാമിനീ
ചന്ദനത്താൽ ചുവപ്പായ ദേഹവും, പൂമാലകൾ അണിഞ്ഞതും, സുന്ദരമായ ചലനവും, മനോഹരമായ മുടിയും, ഹംസയെപ്പോലെ നടപ്പും—all അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവൾ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു.
പര്യങ്കേ മാം സമാവേശ്യ സംസ്ഥിതാ പ്രേമസംയുതാ । പ്രസന്നോഽഹം തദാ തസ്യാ വിലാസേനാഭവം മുനേ
അവൾ പ്രണയത്തോടെ എന്നെ കിടക്കയിൽ അണക്കി ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവളുടെ കളിയോടുകൂടിയ പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു.
രാത്രൌ സംക്രീഡിതം പ്രേമ്ണാ തയാ സഹ മയാ ഭൃശമ് । വരോ ദത്തഃ പുനസ്തസ്യൈ പ്രസന്നേന തു നാരദ
ആ രാത്രി ഞാൻ അവളോടൊപ്പം പ്രണയത്തോടെ ചേർന്നു. ഹേ നാരദാ, സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ അവള്ക്ക് വീണ്ടും ഒരു വരം നൽകി.
സുഭഗേ ഭവിതാ പുത്രഃ സര്വലക്ഷണസംയുതഃ । സുരൂപഃ സര്വധര്മജ്ഞഃ സത്യവാദീ ശമേ രതഃ
സൗഭാഗ്യശാലിനിയായവളേ, നിനക്കു എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ള, സുന്ദരനും, ധർമ്മജ്ഞനും, സത്യവാനുമായ, സമാധാനത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരു മകൻ ജനിക്കും.
സ തദാ വിദുരോ ജാതസ്ത്രയഃ പുത്രാ മയാഭവന് । മായാ വൃദ്ധിം ഗതാ സാധോ പരക്ഷേത്രോദ്ഭവേ മമ
അങ്ങനെ, അന്നു വിദ്യുരൻ ജനിച്ചു; എനിക്ക് മൂന്നു മക്കൾ ഉണ്ടായി. സദോ, മറ്റൊരാളുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ ജനനത്തിലൂടെ എന്റെ ശക്തി വർദ്ധിച്ചു.
വിസ്മൃതഃ ശുകസമ്ബന്ധീ വിരഹഃ ശോകകാരണമ് । ദൃഷ്ട്വാ ത്രീന്സ്വസുതാന്കാമം ബലിനോ വീര്യസമ്മതാന്
ശുകന്റെ ബന്ധം മറന്നുപോയി; വേർപാട് ദുഃഖത്തിന് കാരണമായി. എങ്കിലും, ശക്തരും വീര്യശാലികളുമായ എന്റെ മൂന്നു മക്കളെ ഞാൻ കണ്ടു.
മായാ ബലവതീ ബ്രഹ്മന് ദുസ്ത്യജാ ഹ്യകൃതാത്മഭിഃ । അരൂപാ ച നിരാലമ്ബാ ജ്ഞാനിനാമപി മോഹിനീ
ബ്രഹ്മണേ, മായയ്ക്ക് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്. മനസ്സ് നിയന്ത്രിക്കാത്തവർക്കു മായയെ വിട്ടൊഴിയാൻ കഴിയില്ല. ജ്ഞാനികൾക്കു പോലും അവൾ രൂപമില്ലാത്തതും ആശ്രയമില്ലാത്തതുമായ ഒരു മോഹം സൃഷ്ടിക്കുന്നവളാണ്.
മാതരി സ്നേഹസമ്ബദ്ധം തഥാ പുത്രേഷു സംവൃതമ് । ന മേ ചിത്തം വനേ ശാന്തിമഗാന്മുനിവരോത്തമ
എന്റെ മനസ്സ് അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതും മക്കളോടുള്ള മമതയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. അതുകൊണ്ട് കാട്ടിൽ എനിക്ക് മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല.
ദോലാരൂഢം മനോ ജാതം കദാചിദ്ധസ്തിനാപുരേ । പുനഃ സരസ്വതീതീരേ ന ചൈകത്ര വ്യവസ്ഥിതിഃ
എന്റെ മനസ്സ് ചിലപ്പോൾ ഊഞ്ഞാലിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ ഹസ്തിനാപുരത്തായിരിക്കും, പിന്നെ വീണ്ടും സരസ്വതീതീരത്തായിരിക്കും, ഒരിടത്തും സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളാറില്ല.
കദാചിച്ചിന്തയന് ജ്ഞാനം മാനസേ പ്രതിഭാതി വൈ । കേഽമീ പുത്രാഃ ക്വ മോഹോഽയം ന ശ്രാദ്ധാര്ഹാ മൃതസ്യ മേ
ചിലപ്പോൾ ജ്ഞാനം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഇങ്ങനെ തോന്നും: ഇവർ ആരാണ് എന്റെ മക്കൾ? ഈ മോഹം എവിടെയാണ്? മരിച്ചവർക്കു ഞാൻ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതില്ല.
വ്യഭിചാരോദ്ഭവാഃ കിം മേ സുഖദാഃ സ്യുഃ സുതാഃ കില । മായാ ബലവതീ മോഹം വിതനോതി ഹി മാനസേ
വഞ്ചനയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഇവർ എനിക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ സന്തോഷം നൽകുമോ? മായയ്ക്ക് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്, അവൾ മനസ്സിൽ മോഹം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു.
ജാനന്മോഹാന്ധകൂപേഽസ്മിന്പതിതോഽഹം മൃഷാ മുനേ । ഇത്യകുര്വം രഹസ്താപം കദാചിത്സ്സുസമാഹിതഃ
ഇത് അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ മോഹത്തിന്റെ കുഴിയിൽ വീണുപോയി, മുനിയേ. ചിലപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സോടെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
രാജ്യം പ്രാപ തതഃ പാണ്ഡുര്ബലവാന്ഭീഷ്മസമ്മതഃ । തദാ മമ മനോ ജാതം പ്രസന്നം സുതകാരണാത്
പിന്നീട് ഭീഷ്മന്റെ സമ്മതത്തോടെ ശക്തനായ പാണ്ഡു രാജ്യം ഏറ്റെടുത്തു. അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് മക്കളുടെ കാരണത്താൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
കുന്തീ മാദ്രീ സുരൂപേ ദ്വേ ഭാര്യേ തസ്യ ബഭൂവതുഃ । ശൂരസേനസുതാ കുന്തീ മദ്രരാജസുതാപരാ
കുന്തിയും മാദ്രിയും, ഇരുവരും സുന്ദരികളായവരാണ്, പാണ്ഡുവിന്റെ ഭാര്യമാരായി. കുന്തി ശൂരസേനന്റെ മകളാണ്, മറ്റേവൾ മദ്രരാജാവിന്റെ മകളാണ്.
സ ശാപം ദ്വിജതഃ പ്രാപ്യ കാമിനീദ്വയസംയുതഃ । പാണ്ഡുര്നിര്വേദമാപന്നസ്ത്യക്ത്വാ രാജ്യം വനം ഗതഃ
ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപം ലഭിച്ചതിനുശേഷം, രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും പാണ്ഡുവിന് മനസ്സിൽ വിരക്തി വന്നു. അവൻ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
തദാ മാമാവിശച്ഛോകഃ ശ്രുത്വാ പുത്രം വനേ സ്ഥിതമ് । ഗതോഽഹം തത്ര യത്രാസൌ ഭാര്യാഭ്യാം സഹ സംസ്ഥിതഃ
എന്റെ മകൻ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നുവെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ദുഃഖം എന്നെ പിടിച്ചു. അവൻ ഭാര്യകളോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ പോയി.