വ്യാസ ഉവാച ഇതി മാതുര്വചഃ ശ്രുത്വാ ജാതശ്ചിന്താതുരോ ഹ്യഹമ് । ലജ്ജയാഽഽകുലചിത്തസ്താമബ്രവം വിനയാനതഃ
വ്യാസന് പറഞ്ഞു: അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട് ഞാന് വിഷമത്തില് ആകുലനായി, ലജ്ജയില് മനസ്സു കുഴഞ്ഞ് വിനയത്തോടെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
മാതഃ പാപാധികം കര്മ പരദാരാഭിമര്ശനമ് । ജ്ഞാത്വാ ധര്മപഥം സമ്യക്കരോമി കഥമാദരാത്
"അമ്മേ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നത് വലിയ പാപമാണ്. ധര്മ്മമാര്ഗം അറിയുമ്പോള് എങ്ങനെ ഇത് ആദരവോടെ ചെയ്യാന് കഴിയും?"
തഥാ യവീയസോ ഭ്രാതുര്വധൂഃ കന്യാ പ്രകീര്തിതാ । വ്യഭിചാരം കഥം കുര്യാമധീത്യ നിഗമാനഹമ്
"അതിനുമുപരി, എന്റെ ഇളയ സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ കന്യകയെന്നു പറയുന്നു. വേദങ്ങള് പഠിച്ചിട്ടും എങ്ങനെ ഞാൻ ഇതുപോലൊരു തെറ്റു ചെയ്യാം?"
അന്യായേന ന കര്തവ്യം സര്വഥാ കുലരക്ഷണമ് । ന തരന്തി ഹി സംസാരാത്പിതരഃ പാപകാരിണഃ
"വംശം രക്ഷിക്കേണ്ടത് അന്യായമായി ചെയ്യരുത്. പാപം ചെയ്ത പിതാക്കന്മാര് സംസാരത്തില് നിന്ന് മോചനം നേടുന്നില്ല."
ലോകാനാമുപദേഷ്ടാ യഃ പുരാണാനാം പ്രവര്തകഃ । സ കഥം കുത്സിതം കര്മ ജ്ഞാത്വാ കുര്യാന്മഹാദ്ഭുതമ്
ലോകങ്ങൾക്ക് ഉപദേശകനും പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പ്രചാരകനുമായ ഒരാൾ എങ്ങനെ അറിയാവുന്ന ഒരു ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകും? ഇതു വല്ലാതെ അത്ഭുതകരമാണ്.
പുനരുക്തോ ഹ്യഹം മാത്രാ രുദത്യാ ഭൃശമന്തികേ । പുത്രശോകാതിതപ്താ യാ വംശരക്ഷണകാമ്യയാ
എന്റെ അമ്മ, മകനോടുള്ള ദുഃഖത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ട്, വംശം നിലനിർത്തണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, എന്റെ അടുത്ത് വന്നു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രേരിപ്പിച്ചു.
പാരാശര്യ ന തേ ദോഷോ വചനാന്മമ പുത്രക । ഗുരൂണാം വചനം തഥ്യം സദോഷമപി മാനവൈഃ
പാരാശര്യ, നീ കുറ്റക്കാരനല്ല, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചല്ലോ നീ ചെയ്തത്. ഗുരുക്കന്മാരുടെ വാക്ക്, അതിൽ കുറവുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യർ മാനിക്കേണ്ടതുതന്നെയാണ്.
കര്തവ്യമവിചാര്യൈവ ശിഷ്ടാചാരപ്രമാണതഃ । വചനം കുരു മേ പുത്ര ന തേ ദോഷോഽസ്തി മാനദ
ശിഷ്ടാചാരമാണ് മാനദണ്ഡം; കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാതെ തന്നെ ചെയ്യണം. അതിനാൽ, മകനേ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ, നിന്നിൽ കുറ്റമൊന്നുമില്ല, മാനദായകനേ.
പുത്രസ്യ ജനനം കൃത്വാ സുഖിനീ കുരു മാതരമ് । വിശേഷേണ തു സന്തപ്താം മഗ്നാം ശോകാര്ണവേ സുത
ഒരു മകൻ ജനിപ്പിച്ച്, നിന്റെ അമ്മയെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച്, അവൾ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി വല്ലാതെ വേദനയിലാണല്ലോ, മകനേ.
ഇതി താം ബ്രുവതീം ശ്രുത്വാ തദാ സുരനദീസുതഃ । മാമുവാച വിശേഷജ്ഞഃ സൂക്ഷ്മധര്മസ്യ നിര്ണയേ
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ, ദേവനദിയുടെ മകൻ, സൂക്ഷ്മധർമ്മത്തിൽ നിപുണനായവൻ, എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ദ്വൈപായന വിചാരോഽത്ര ന കര്തവ്യസ്ത്വയാനഘ । മാതുര്വചനമാദായ വിഹരസ്വ യഥാസുഖമ്
ദ്വൈപായന, പാപമില്ലാത്തവനേ, ഇവിടെ നീ ആലോചന വേണ്ട. അമ്മയുടെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ച്, ഇഷ്ടംപോലെ പ്രവർത്തിക്കൂ.
വ്യാസ ഉവാച ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മാതുശ്ച പ്രാര്ഥനം തഥാ । നിഃശങ്കോഽഹം തദാ ജാതഃ കാര്യേ തസ്മിഞ്ജുഗുപ്സിതേ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ വാക്കുകളും അമ്മയുടെ അഭ്യർത്ഥനയും കേട്ടപ്പോൾ, ആ കുറ്റംചൊല്ലപ്പെട്ട കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് സംശയം ഇല്ലാതായി.
അമ്ബികായാം പ്രവൃത്തോഽഹമൃതുമത്യാം മുദാ നിശി । മയി വിമനസായാം തു താപസേ കുത്സിതേ ഭൃശമ്
രാത്രിയിൽ, ഋതുമതിയായ അംബികയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ സമീപിച്ചു. എന്നാൽ, ഒരു തപസ്സുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു.
ശപ്താ മയാ സാ സുശ്രോണീ പ്രസങ്ഗേ പ്രഥമേ തദാ । അന്ധസ്തേ ഭവിതാ പുത്രോ യതോ നേത്രേ നിമീലിതേ
ആ ആദ്യസമീപനത്തിൽ, സുന്ദരമായ കമരങ്ങൾ ഉള്ള അവളെ ഞാൻ ശപിച്ചു: 'നീ കണ്ണ് അടച്ചതിനാൽ, നിന്റെ മകൻ അന്ധനായിരിക്കും.'
ദ്വിതീയേഽഹ്നി മുനിശ്രേഷ്ഠ പൃഷ്ടോ മാത്രാ രഹഃ പുനഃ । ഭവിഷ്യതി സുതഃ പുത്ര കാശിരാജസുതോദരേ
രണ്ടാം ദിവസം, മഹർഷിയേ, അമ്മ വീണ്ടും രഹസ്യമായി എന്നോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'കാശിരാജകുമാരിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഒരു മകൻ ജനിക്കും.'
മയോക്താ ജനനീ തത്ര വ്രീഡാനമ്രമുഖേന ഹ । വിനേത്രോ ഭവിതാ പുത്രോ മാതഃ ശാപാന്മമൈവ ഹി
അവിടെ, ലജ്ജയിൽ മുഖം താഴ്ത്തിയ അമ്മയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, എന്റെ ശാപം മൂലം നിന്റെ മകൻ അന്ധനായിരിക്കും.'
തയാ നിര്ഭര്ത്സിതസ്തത്ര കഠോരവചസാ മുനേ । കഥം പുത്ര ത്വയാ ശപ്താ പുത്രസ്തേഽന്ധോ ഭവിഷ്യതി
അവിടെ, അവൾ കഠിനമായ വാക്കുകളിൽ എന്നെ ശാസിച്ചു: 'മകനേ, നീ എങ്ങനെ നിന്റെ സ്വന്തം മകനെ ശപിച്ച് അന്ധനാക്കാൻ കഴിയും?'
; വ്യാസസ്വകീയമോഹവര്ണനമ് വ്യാസ ഉവാച വാസവീ ചകിതാ ജാതാ ശ്രുത്വാ മേ വാക്യമീദൃശമ് । ദാശേയീ മാമുവാചേദം പുത്രാര്ഥേ ഭൃശമാതുരാ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വാസവീ ഭയപ്പെട്ടു. ദാസിയുടെ മകൾ, മകനെക്കുറിച്ചുള്ള വല്ലാതെ വേദനയിൽ, എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അമ്ബാലികാ വധൂര്ധന്യാ കാശിരാജസുതാ സുത । ഭാര്യാ വിചിത്രവീര്യസ്യ വിധവാ ശോകസംയുതാ
അംബാലിക, ധന്യയായ വധു, കാശിരാജാവിന്റെ മകൾ, വിചിത്രവീര്യന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ വിധവയും ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവളുമാണ്.
സര്വലക്ഷണസമ്പന്നാ രൂപയൌവനശാലിനീ । തസ്യാം ജനയ സങ്ഗം ത്വം കൃത്വാ പുത്രം സുസമ്മതമ്
അവളിൽ എല്ലാ സൗഭാഗ്യലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു. അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു മകൻ ജനിപ്പിക്കൂ.
നാന്ധോ രാജാധികാരീ സ്യാത്തസ്മാത്പുത്ര മനോഹരമ് । ഉത്പാദയ രാജപുത്ര്യാം വചനാന്മമ മാനദ
അന്ധൻ രാജാവാകാൻ പാടില്ല. അതിനാൽ, മാനദായകനേ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് രാജകുമാരിയിൽ മനോഹരനായ ഒരു മകൻ ജനിപ്പിക്കൂ.
ഇത്യുക്തോഽഹം തദാ മാത്രാ സ്ഥിതസ്തത്ര ഗജാഹ്വയേ । യാവദൃതുമതീ ജാതാ കാശിരാജസുതാ മുനേ
അങ്ങനെ അമ്മ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ഞാൻ ഗജാഹ്വയയിൽ തന്നെ കാത്തുനിന്നു. കാശിരാജകുമാരി ഋതുമതിയായ സമയത്തെത്താനായിരുന്നു ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്, മഹർഷിയേ.
ഏകാന്തേ ശയനാഗാരേ പ്രാപ്താ സാ മമ സന്നിധൌ । ലജ്ജമാനാ സുകേശാന്താ സ്വശ്വശ്രൂവചനാത്തദാ
അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ശയനമുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മാവളുടെ ഉപദേശപ്രകാരം, ലജ്ജയോടെ, മനോഹരമായ മുടി താഴ്ത്തിയവളായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ മാം ജടിലം ദാന്തം താപസം രസവര്ജിതമ് । സാ സ്വേദവദനാ ജാതാ പാണ്ഡുരാ വിമനാ ഭൃശമ്
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ—ജടയുള്ള, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച, ലോകസുഖങ്ങൾ വിട്ട ഒരു തപസ്സി—അവളുടെ മുഖം വിയർപ്പിൽ മൂടപ്പെട്ടു, നിറം ചാരയായി, മനസ്സിൽ വലിയ വിഷമം നിറഞ്ഞു.
കുപിതോഽഹം തദാ ദൃഷ്ട്വാ കാമിനീം നിശി സങ്ഗതാമ് । വേപമാനാം സ്ഥിതാം പാര്ശ്വേ ഹ്യബ്രവം താമഹം രുഷാ
രാത്രിയിൽ എന്റെ അടുത്ത് വിറയുന്ന ഈ കാമനയുള്ള സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കോപം വന്നു. ഞാൻ അവളോടു കഠിനമായി പറഞ്ഞു.
ദൃഷ്ട്വാ മാം യദി ഗര്വേണ പാണ്ഡുവര്ണാ സമാവൃതാ । അതസ്തേ തനയഃ പാണ്ഡുര്ഭവിഷ്യതി സുമധ്യമേ
നീ അഭിമാനത്തോടെ എന്നെ നോക്കി, നിറം ചാരമാകുമ്പോൾ, സുന്ദരിയായവളേ, നിന്റെ മകനും അങ്ങനെ ചാരനിറമായിരിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ നിശി തത്രൈവ സ്ഥിതോഽമ്ബാലികയാ യുതഃ । ഭുക്ത്വാ താം നിശി നിര്യാതഃ സ്ഥാനമാപൃച്ഛ്യ മാതരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാത്രി അംബാലികയോടൊപ്പം അവിടെ ഞാൻ നിന്നു. അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, അമ്മയെ വിടപറഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്ത് പോയി.
തതസ്താഭ്യാം സുതൌ കാലേ പ്രസൂതാവന്ധപാണ്ഡുരൌ । ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച പാണ്ഡുശ്ച പ്രഥിതൌ സമ്ബഭൂവതുഃ
അതിനുശേഷം, അവരിൽ നിന്ന് കാലക്രമേണ രണ്ട് മക്കൾ ജനിച്ചു—ഒരാൾ കുരുടനും മറ്റൊരാൾ ചാരനിറക്കാരനും. ധൃതരാഷ്ട്രനും പാണ്ഡുവും പ്രശസ്തരായി ജനിച്ചു.
മാതാ മേ വിമനാ ജാതാ താദൃശൌ വീക്ഷ്യ തൌ സുതൌ । തതഃ സംവത്സരസ്യാന്തേ മാമാഹൂയ തദാബ്രവീത്
അവരിങ്ങനെ ജനിച്ച മക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിൽ വിഷമം നിറഞ്ഞു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്:
ദ്വൈപായന സുതൌ ജാതൌ രാജ്യയോഗ്യൌ ന താദൃശൌ । അന്യം മനോഹരം പുത്രം സമുത്പാദയ മേ പ്രിയമ്
ദ്വൈപായനാ, രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യരായ രണ്ടു മക്കൾ ജനിച്ചെങ്കിലും, അവർ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ അല്ല. എനിക്ക് മറ്റൊരു മനോഹരമായ മകനോ, പ്രിയപ്പെട്ടവനോ ജനിപ്പിച്ചുതരിക.