ദത്തോഽസ്മൈ സോഽപി സതതം മാമുപാസ്തേഽതിഭക്തിതഃ । മയ്യാസക്തമതിര്നിത്യം മമ പൂജാപരായണഃ
ദത്താത്രേയൻ ആ മന്ത്രം അവനു നൽകി; അവൻ എപ്പോഴും അതീവ ഭക്തിയോടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; അവന്റെ മനസ്സ് എന്നിലാണു സ്ഥിരമായി, എപ്പോഴും എന്റെ പൂജയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
മാമേവ സര്വഭൂതേഷു ധ്യായന്നാസ്തേ ച മത്പരഃ । സ തേ ദുഃഖവിനാശം വൈ കരിഷ്യതി മഹാമതിഃ
എല്ലാ ജീവികളിലും എന്നെ മാത്രം ധ്യാനിച്ച്, എന്നോടു അർപ്പിതനായവനായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു; ആ മഹാമനസ്സുള്ളവൻ നിന്റെ ദു:ഖം തീർക്കും.
മാസുതോ വിഹരംസ്തത്ര തവ ത്രാതാ ഭവിഷ്യതി । ഹത്വാ തം രാക്ഷസം ഘോരം മോചയിഷ്യതി മാനിനീമ്
നീ അവിടെ ഒരു മാസം കഴിയുമ്പോൾ, അവൻ നിന്നെ രക്ഷകനാകും; ആ ഭയങ്കരനായ രാക്ഷസനെ കൊല്ലുകയും, ആ അഭിമാനിനിയെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഏകാവലീമേകവീരഃ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദഃ । പശ്ചാത്സൈവ പതിഃ കാര്യസ്ത്വയാ രാജസുതഃ ശുഭഃ
ഏകാന്തനായ വീരനും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയ ഏകാവലിയും, പിന്നീടു നീ ആ രാജകുമാരനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിക്കണം.
ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ ദേവീ പ്രബുദ്ധാഹം തദൈവ ഹി । കഥിതം സ്വപ്നവൃത്താന്തം ദേവ്യാശ്ചാരാധനം തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ദേവി അപ്രത്യക്ഷയായി; അപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഉണർന്നു, സ്വപ്നത്തിൽ സംഭവിച്ചതും ദേവിയെ ആരാധിച്ചതും പറഞ്ഞു.
പ്രസന്നവദനാ ജാതാ ശ്രുത്വാ സാ കമലേക്ഷണാ । വിശേഷേണ ച സന്തുഷ്ടാ മാമുവാച ശുചിസ്മിതാ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ കമലനയനിയായ അവൾ മുഖം പ്രഭയോടെ തിളങ്ങി; പ്രത്യേകമായി സന്തോഷത്തോടെ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ തത്ര ത്വരായുക്താ കുരു കാര്യം മമ പ്രിയേ । സത്യവാക്യാ ഭഗവതീ സാവാം മോക്ഷം വിധാസ്യതി
"നീ വേഗത്തിൽ അവിടെ ചെന്നു എന്റെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കൂ, പ്രിയേ; സത്യവാദിയായ ഭഗവതി നിനക്കും എന്നേക്കുമൊപ്പം മോക്ഷം നൽകും."
ഇത്യാജ്ഞപ്താ തയാ ചാഹം സഖ്യാ വൈ പ്രേമയുക്തയാ । മത്വോപസരണം യുക്തം തസ്മാത്സ്ഥാനാത്തദാ നൃപ
അവളുടെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് പുറപ്പെടുന്നത് ഉചിതമാണെന്ന് വിചാരിച്ചു, രാജാവേ.
ചാലിതാഹം തതഃ ശീഘ്രം മഹാദേവീപ്രസാദതഃ । മാര്ഗജ്ഞാനം ശീഘ്രഗതിര്മയാ പ്രാപ്താ നൃപാത്മജ
പിന്നീട് മഹാദേവിയുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ വേഗത്തിൽ അകന്നു; വഴികാട്ടലും വേഗതയുമെനിക്ക് ലഭിച്ചു, രാജകുമാരാ.
ഇത്യേതത്കഥിതം സര്വം കാരണം മമ ദുഃഖജമ് । കസ്ത്വം കസ്യ സുതശ്ചേതി വദ വീര യഥാ തഥാ
ഇങ്ങനെ എന്റെ ദു:ഖത്തിന് കാരണമെന്താണെന്നു മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ നീ ആരാണെന്നും ആരുടെ മകനാണെന്നും സത്യമായി പറയൂ, വീരാ.
; ഏകവീരൈകാവല്യോര്വിവാഹവര്ണനമ് വ്യാസ ഉവാച തസ്യാസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ രമാപുത്രഃ പ്രതാപവാന് । പ്രഫുല്ലവദനാമ്ഭോജസ്താമുവാച വിശാമ്പതേ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ലക്ഷ്മിയുടെ പുത്രനായ വീരൻ, മുഖം കമലപുഷ്പം പോലെ വിരിഞ്ഞ്, അവളോട് പറഞ്ഞു, രാജാധിരാജാ.
രാജോവാച രമ്ഭോരു യസ്ത്വയാ പൃഷ്ടോ വൃത്താന്തോ വിശദാക്ഷരഃ । ഹേഹയോഽഹം ചൈകവീരനാമ്നാ സിന്ധുസുതാസുതഃ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, നീ ചോദിച്ചതുപോലെ ഞാൻ വ്യക്തമാക്കാം: ഞാൻ ഹൈഹയവംശത്തിൽ പെട്ടവൻ, ഏകവീരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, സിന്ധുദേഹയുടെ പുത്രൻ.
മനോ മേ യത്ത്വയാ നൂനം പരതന്ത്രം കൃതം കില । കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി വിരഹേണാതിപീഡിതഃ
എന്റെ മനസ്സ് നീ എന്നോട് അടിമയാക്കി; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും, എവിടേക്ക് പോകണം, വേർപാടിന്റെ വേദനയിൽ ഞാൻ വളരെ പീഡിതനാണ്.
പ്രഥമം രൂപമാഖ്യാതം സര്വലോകാതിഗം ത്വയാ । തേന മേ വിഹ്വലം ജാതം കാമബാണഹതം മനഃ
ആദ്യമായി നീ അവളുടെ രൂപം എല്ലാ ലോകത്തെയും അതിക്രമിക്കുന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് കാമബാണങ്ങൾ കൊണ്ടു തുളച്ചതുപോലെ അശാന്തമായി.
തതസ്തസ്യാ ഗുണാഃ പ്രോക്താസ്തൈസ്തു ചിത്തം ഹൃതം പുനഃ । യത്ത്വയോക്തം പുനര്വാക്യം തേന മേ വിസ്മയോഽഭവത്
പിന്നീട് അവളുടെ ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അതുകൊണ്ടു വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സ് ആകർഷിതമായി; പിന്നെ നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.
ഏകാവല്യാ വചഃ പ്രോക്തം ദാനവാഗ്രേ മയാ വൃതഃ । ഹൈഹയസ്തം വിനാ നാന്യം വൃണോമീതി വിനിശ്ചയഃ
ഏകാവലിയുടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്: 'ദാനവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവരിൽ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; ഹൈഹയനെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഞാൻ സ്വീകരിക്കില്ല' — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം.
തേന വാക്യേന തന്വങ്ഗി ഭൃത്യോഽഹമധുനാ കൃതഃ । ത്വയാ തസ്യാഃ സുകേശാന്തേ ബ്രൂഹി കിം കരവാണി വാമ്
നിന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട്, സുന്ദരിയായവളേ, നീ എന്നെ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ദാസനാക്കിയിരിക്കുന്നു. സുകേശയുടെ അവസാനം, ഞാനിങ്ങോട്ട് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ.
സ്ഥാനം തസ്യ ന ജാനാമി രാക്ഷസസ്യ ദുരാത്മനഃ । ഗതിര്മേ നാസ്തി ഗമനേ പുരേ തസ്മിന്സുലോചനേ
അവൻ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസന്റെ സ്ഥലം എവിടാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല, കണികൊണ്ട കണ്ണളേ. അവന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് വഴിയും ഇല്ല.
വദ മാം ത്വം വിശാലാക്ഷി തത്ര പ്രാപയിതും ക്ഷമാ । പ്രാപയാശു സഖീ തേ സാ യത്ര തിഷ്ഠതി സുന്ദരീ
വിപുലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, അവിടെ എത്തിക്കാൻ നീക്ക് കഴിയുമോ എന്ന് എനിക്ക് പറയൂ. അവിടെ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ കഴിയുന്ന സ്ഥലത്ത്, നിന്റെ സ്നേഹിതയെ വേഗം കൊണ്ടുപോവൂ.
ഹത്വാ തം രാക്ഷസം ക്രൂരം മോചയിഷ്യാമി സാമ്പ്രതമ് । വിവശാം ശോകസന്തപ്താം രാജപുത്രീം തവ പ്രിയാമ്
ആ ക്രൂരനായ രാക്ഷസനെ ഞാൻ കൊല്ലും, പിന്നെ ദു:ഖത്തിൽ കിടക്കുന്ന, അശക്തയായ രാജകുമാരിയെ, നിന്റെ പ്രിയയെയെ, ഉടൻ മോചിപ്പിക്കും.
വിമുക്തദുഃഖാം കൃത്വാഽഽശു പ്രാപയിഷ്യാമി തേ പുരമ് । പിത്രേ ചാസ്യാഃ പ്രദാസ്യാമി കന്യാമേകാവലീമഹമ്
ദു:ഖത്തിൽ നിന്ന് അവളെ വേഗത്തിൽ മോചിപ്പിച്ച്, ഞാൻ അവളെ നിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. അവളെ, ഏകാവലിയെ, അവളുടെ അച്ഛനു തിരികെ നൽകും.
പശ്ചാദ്വിവാഹം കര്താസൌ രാജാ പുത്ര്യാഃ പരന്തപഃ । ഏവം തേ മനസഃ കാമോ മമ ചാപി പ്രിയംവദേ
പിന്നീട്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്ന രാജാവ് തന്റെ മകളുടെ വിവാഹം നടത്തും. ഇങ്ങനെ, പ്രിയമായ വാക്കുള്ളവളേ, നിന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹവും എന്റെയും നിറവേറും.
ഭവിഷ്യതി സ സമ്പൂര്ണഃ സാധനേന തവാധുനാ । ദര്ശയാശു പുരം തസ്യ പശ്യ മേ ത്വം പരാക്രമമ്
ഇപ്പോൾ നിന്റെ പരിശ്രമത്തിലൂടെ ആ മോഹം പൂർണ്ണമായും സഫലമാകും. വേഗം അവന്റെ നഗരം എനിക്കു കാണിക്കൂ, പിന്നെ എന്റെ വീര്യം നീ കാണും.
യഥാ ഹന്മി ദുരാചാരം പരദാരാപഹാരകമ് । തഥാ കുരു പ്രിയം കര്തും ശക്താസി വരവര്ണിനി
പലതും ചെയ്തവനെയും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ അപഹരിച്ച ദുഷ്ടനെയും ഞാൻ എങ്ങനെ കൊല്ലുന്നുവെന്ന് നോക്കൂ. അങ്ങനെ തന്നെ, സുന്ദരിയായവളേ, എനിക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യാൻ നീക്ക് കഴിയും.
മാര്ഗം ദര്ശയ തസ്യാദ്യ പുരസ്യ ദുര്ഗമസ്യ ച । വ്യാസ ഉവാച തന്നിശമ്യ പ്രിയം വാക്യം മുദിതാ ച യശോവതീ
ഇന്ന് അവന്റെ ആ ദുർഗമമായ നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴി എനിക്കു കാണിക്കൂ.
തമുവാച രമാപുത്രം ഗമനോപായമാദരാത് । മന്ത്രം ഗൃഹാണ രാജേന്ദ്ര ഭഗവത്യാസ്തു സിദ്ധിദമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആ പ്രിയമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു സന്തോഷത്തോടെ യശോവതിയും ആദരപൂർവ്വം ലക്ഷ്മിയുടെ പുത്രനോടു യാത്രയുടെ മാർഗം പറഞ്ഞു.
ദര്ശയിഷ്യാമി തസ്യാദ്യ പുരം രാക്ഷസപാലിതമ് । സജ്ജോ ഭവ മഹാഭാഗ ഗമനായ മയാ സഹ
രാജാവേ, ഭഗവതിയുടെ സിദ്ധി നൽകുന്ന മന്ത്രം സ്വീകരിക്കൂ. ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്കു രാക്ഷസൻ ഭരിക്കുന്ന നഗരത്തെ കാണിക്കും. ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, എന്നോടൊപ്പം പോകാൻ തയ്യാറാകൂ.
സൈന്യേന മഹതാ യുക്തസ്തത്ര യുദ്ധം ഭവിഷ്യതി । കാലകേതുര്മഹാവീരോ രാക്ഷസൈര്ബലിഭിര്വൃതഃ
വലിയ സൈന്യത്തോടെ അവിടെ വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടാകും. മഹാവീരനായ കാലകേതു ശക്തരായ രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തസ്മാന്മന്ത്രം ഗൃഹീത്വാ ത്വം വ്രജ തത്ര മയാ സഹ । ദര്ശയിഷ്യാമി തേ മാര്ഗം പുരസ്യാസ്യ ദുരാത്മനഃ
അതിനാൽ, മന്ത്രം സ്വീകരിച്ച് എന്നോടൊപ്പം അവിടെ പോവൂ. ആ ദുഷ്ടന്റെ നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴി ഞാൻ നിനക്കു കാണിക്കും.
ഹത്വാ തം പാപകര്മാണം മോചയാശു ച മേ സഖീമ് । ശ്രുത്വാ തദ്വചനം വീരോ മന്ത്രം ജഗ്രാഹ സത്വരഃ
അവൻ പാപകര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തവനെയാണ് നീ കൊല്ലേണ്ടത്, എന്റെ സ്നേഹിതയെ വേഗം മോചിപ്പിക്കൂ. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വീരൻ ഉടൻ മന്ത്രം സ്വീകരിച്ചു.