തത്ര സാ രമതേ ബാലാ നാന്യത്ര സുഖമാപ്നുയാത് । സുദൂരേ ജാഹ്നവീതീരേ ഭവന്തി കമലാന്യപി
അവിടെ ആ പെൺകുട്ടി സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നു, മറ്റിടങ്ങളിൽ അവൾക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കില്ല; ദൂരെയുള്ള ഗംഗാതീരത്തും കമലങ്ങൾ കാണാം.
രമമാണാ തത്ര യാതാ മത്സമേതാ സഖീയുതാ । മയാ നിവേദിതം രാജന് പുത്രീ തേ കമലാകരാന്
അവിടെ ആസ്വദിച്ച് അവൾ എന്നോടും മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളോടും കൂടെ പോകും; രാജാവേ, നിന്റെ മകൾ കമലക്കുളങ്ങൾ കാണാൻ പോകുന്ന കാര്യം ഞാൻ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രേക്ഷമാണാതിദൂരേ സാ പ്രയാതി നിര്ജനേ വനേ । നിഷേധിതാഥ പിത്രാസൌ ഗൃഹേ കൃത്വാ ജലാശയാന്
വളരെ ദൂരത്ത് കമലങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അവൾ ഒരിടംപോലും ഇല്ലാത്ത കാടിലേക്ക് പോകും; അപ്പൊ, അച്ഛൻ വിലക്കി, അവൾ വീട്ടിൽ തന്നെ കമലക്കുളങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
കമലാന് വാപയിത്വാഥ പുഷ്പിതാന് ഭ്രമരാവൃതാന് । തഥാപി നിര്യയൌ ബാലാ കമലാസക്തചേതനാ
അവിടെ പൂത്ത കമലങ്ങൾ, പൂക്കളും തേനീച്ചകളും നിറഞ്ഞതും ഉണ്ടാക്കി; എന്നിരുന്നാലും, കമലങ്ങളിൽ മനസ്സ് ആകർഷിക്കപ്പെട്ട ആ പെൺകുട്ടി പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതായിരുന്നു.
തദാ രാജ്ഞാ രക്ഷപാലാഃ പ്രേരിതാഃ ശസ്ത്രപാണയഃ । ഏവം രക്ഷായുതാ തന്വീ മത്സമേതാ സഖീയുതാ । ക്രീഡാര്ഥം ജാഹ്നവീതോയേ നിത്യമായാതി യാതി ച
അപ്പോള് രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആയുധധാരികളായ കാവല്ക്കാരുകള് ആ സുന്ദരിയായ പെണ്കുട്ടിയെ അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ജാഹ്നവിയുടെ വെള്ളത്തില് കളിക്കാനായി വരുമ്പോഴും പോകുമ്പോഴും എപ്പോഴും കാവലായി കൂട്ടിരിക്കും.
; ഹൈഹയൈകവീരായ യശോവത്യൈകാവലീമോചനായ ദേവീസ്വപ്നവര്ണനമ് യശോവത്യുവാച പ്രാതരുത്ഥായ തന്വങ്ഗീ ചലിതാ ച സഖീയുതാ । ചാമരൈര്വീജ്യമാനാ സാ രക്ഷിതാ ബഹുരക്ഷിഭിഃ
യശോവതി പറഞ്ഞു: രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ശേഷം ആ സുന്ദരിയായ പെണ്കുട്ടി സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു; അവളെ ചാമരം വീശി തണുപ്പിച്ചു, അനേകം കാവല്ക്കാരുകള് അവളെ കാത്തു നിന്നു.
സായുധൈശ്ചാതിസന്നദ്ധൈഃ സഹിതാ വരവര്ണിനീ । ക്രീഡാര്ഥമത്ര രാജേന്ദ്ര സമ്പ്രാപ്താ നലിനീം ശുഭാമ്
അത്യന്തം സജ്ജമായ ആയുധധാരികളോടൊപ്പം ആ പ്രകാശമുള്ള പെണ്കുട്ടി, രാജാവേ, കളിക്കാനായി ഈ മനോഹരമായ താമരക്കുളത്തിലേക്ക് എത്തി.
അഹമപ്യനയാ സാര്ധം ഗങ്ഗാതീരേ സമാഗതാ । അപ്സരോഭിഃ സമേതാ ച കമലൈഃ ക്രീഡമാനയാ
ഞാനും അവളോടൊപ്പം ഗംഗയുടെ തീരത്ത് എത്തി; അവളും അപ്സരസ്സുമാരും ചേർന്ന് താമരകളുമായി കളിച്ചു.
ഏകാവലീ തഥാ ചാഹം ജാതേ ക്രീഡാപരേ യദാ । സഹസൈവ തദായാതോ ദാനവോ ബലസംയുതഃ
ഞാനും ഏകാവലിയുമെല്ലാം കളിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോള്, അപ്രതീക്ഷിതമായി വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒരു ദാനവന് അവിടെ എത്തി.
കാലകേതുരിതി ഖ്യാതോ രാക്ഷസൈര്ബഹുഭിര്യുതഃ । പരിഘാസിഗദാചാപബാണതോമരപാണിഭിഃ
അവന് കാലകേതു എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടവനാണ്; അനേകം രാക്ഷസന്മാരും അയാളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും ഇരുമ്പ് വടി, വാൾ, ഗദ, വില്ല്, അമ്പ്, കുന്തം എന്നിവ കൈവശം വെച്ചവരാണ്.
ദൃഷ്ടാ ചൈകാവലീ തേന രൂപയൌവനശാലിനീ । ദ്വിതീയാ കാമപത്നീവ ക്രീഡമാനാ സുപങ്കജൈഃ
ഏകാവലി, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളായി താമരകളുമായി കളിക്കുന്നതിനെ കണ്ടപ്പോള് അവന് അവളെ മന്മഥന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയെന്നപോലെ കണക്കാക്കി.
മയോക്തൈകാവലീ രാജന് കോഽയം ദൈത്യഃ സമാഗതഃ । ഗച്ഛാവോ രക്ഷപാലാനാം മധ്യേ പങ്കജലോചനേ
ഞാന് ഏകാവലിയോട് പറഞ്ഞു: 'താമരക്കണ്ണുള്ളേ, ഈ ദാനവന് ആരാണ് ഇവിടെ വന്നത്? നാം കാവല്ക്കാരുകളുടെ ഇടയില് പോകാം.'
വിമൃശ്യൈവ സഖീ ചാഹം ത്വരയൈവ ഗതേ ഭയാത് । മധ്യേ വൈ സൈനികാനാം തു സായുധാനാം നൃപാത്മജ
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, സഖിയേ, ഭയത്താല് ഞാന് വേഗത്തില് ആയുധധാരികളായ സൈനികരുടെ ഇടയില് പോയി.
കാലകേതുസ്തു താം ദൃഷ്ട്വാ മോഹിനീം മദനാതുരഃ । ഗദാം ഗുര്വീ ഗൃഹീത്വാ തു ധാവമാനഃ സമാഗതഃ
പക്ഷേ, കാലകേതു അവളെ കണ്ടപ്പോള് മോഹത്തില് ആകുലനായി; ഒരു ഭാരമുള്ള ഗദ എടുത്ത് ഓടിയെത്തി.
രക്ഷകാന്ദൂരതഃ കൃത്വാ ജഗ്രാഹാമ്ബുജലോചനാമ് । ത്രസ്താം വേപഥുസംയുക്താം ക്രന്ദമാനാം കൃശോദരീമ്
കാവല്ക്കാരെ അകറ്റി, ഭയത്തോടെ വിറയുന്നും കരയുന്നും ഉള്ള കൃഷോദരിയായ താമരക്കണ്ണിയെയവന് പിടിച്ചു.
ത്യജൈനാം മാം ഗൃഹാണേതി മയാ ചോക്തോഽപി ദാനവഃ । ന മാം ജഗ്രാഹ കാമാര്തസ്താം ഗൃഹീത്വാ വിനിഃസൃതഃ
ഞാന് 'അവളെ വിട്ടു വിടു, എന്നെ പിടിക്കൂ' എന്ന് നിലവിളിച്ചിട്ടും ആ മോഹഭരിതനായ ദാനവന് എന്നെ പിടിച്ചില്ല, അവളെ പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി.
തിഷ്ഠ തിഷ്ഠേതി ഭാഷന്തോ രക്ഷകാസ്തം മഹാബലമ് । പ്രതിഷിധ്യ തു സംഗ്രാമം ചക്രുര്വിസ്മയകാരകമ്
കാവല്ക്കാര് 'നില്ക്കൂ, നില്ക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചു, ആ മഹാശക്തനോടു വഴിയടച്ച് അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധം നടത്തി.
തസ്യാപി രാക്ഷസാഃ ക്രൂരാഃ സര്വതഃ ശസ്ത്രപാണയഃ । യുയുധൂ രക്ഷകൈഃ സാര്ധം സ്വാമികാര്യേ കൃതോദ്യമാഃ
അവന്റെ രാക്ഷസന്മാര് ക്രൂരരായി ആയുധങ്ങളുമായി ചുറ്റും കാവല്ക്കാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു, തങ്ങളുടെ യജമാനന്റെ ആജ്ഞ നിറവേറ്റാന് ശ്രമിച്ചു.
സംഗ്രാമസ്തു തദാ ജാതഃ കാലകേതോസ്തഥാ രണേ । നിഹത്യ രക്ഷകാന്സര്വാന്ഗൃഹീത്വൈനാം മഹാബലഃ
അപ്പോള് കാലകേതുവും കാവല്ക്കാരും തമ്മില് യുദ്ധം നടന്നു; അവന് എല്ലാവരെയും കൊല്ലുകയും ആ പെണ്കുട്ടിയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു.
യുക്തോ രാക്ഷസസൈന്യേന നിര്ജഗാമ പുരം പ്രതി । വീക്ഷ്യ താം രുദതീം ബാലാം ഗൃഹീതാ ദാനവേന തു
രാക്ഷസസൈന്യത്തോടൊപ്പം അവന് നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; ദാനവന് പിടിച്ചെടുത്ത ആ ബാലിക കരയുന്നത് കണ്ടു.
പൃഷ്ഠതോഽഹം ഗതാ തത്ര യത്ര നീതാ സഖീ മമ । വിക്രോശന്തീ യഥാ സാ മാം പശ്യേദിതി പദാനുഗാ
എന്റെ സഖിയെ എവിടെ കൊണ്ടുപോയോ അവിടേക്ക് ഞാന് പിന്തുടര്ന്നു, അവള് നിലവിളിക്കുമ്പോള് ഞാന് അവളുടെ പിന്നാലെ വരുന്നതു കാണുമെന്ന് കരുതി.
സാപി മാമാഗതാം വീക്ഷ്യ കിഞ്ചിത്സ്വസ്ഥാഭവത്തദാ । ഗതാഹം തത്സമീപേ തു താമാഭാഷ്യ പുനഃ പുനഃ
അവള് എന്നെ എത്തുന്നത് കണ്ടപ്പോള് കുറച്ച് സംസ്ഥിരയായി; ഞാന് അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
സാ മാം പ്രാപ്യാതിദുഃഖാര്താ സ്തമ്ഭസ്വേദസമാകുലാ । കണ്ഠേ ഗൃഹീത്വാ മാം ഭൂപ രുരോദ ഭൃശദുഃഖിതാ
അവൾ അത്യന്തം ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി, ശരീരം കട്ടിയടഞ്ഞ് വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച്, എന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ചു പിടിച്ചു, രാജാവേ, അതീവ ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.
സ മാമാഹ കാലകേതുഃ പ്രീതിപൂര്വമിദം വചഃ । സമാശ്വാസയ ഭീതാം ത്വം സഖീം ചഞ്ചലലോചനാമ്
അപ്പോൾ കാലകേതു എന്നവൻ സ്നേഹത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭയപ്പെട്ട സഖിയെ, ആ ചഞ്ചലമായ കണ്ണുകളുള്ളവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കൂ.'
പ്രാപ്തം മമാദ്യ നഗരം ദേവലോകസമം പ്രിയേ । ദാസോഽസ്മി തവ രത്യാ ഹി കസ്മാത്ക്രന്ദസി കാതരാ
'ഇന്ന് എന്റെ നഗരം, ദേവലോകം പോലെയുള്ളത്, പ്രിയേ, നമുക്ക് ലഭിച്ചു. ഞാൻ നിന്റെ സുഖത്തിനായി നിന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നു. നീ എന്തിന് ഭയന്ന് കരയുന്നു?'
കഥയൈനാം സഖീം തേഽദ്യ സ്വസ്ഥാ ഭവ സുലോചനേ । ഇത്യുക്ത്വാ മാം സഖീപാര്ശ്വേ സമാരോപ്യ രഥോത്തമേ
'ഇന്ന് നിന്റെ സഖിയോട് ഇതൊക്കെ പറയൂ, മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ളവളേ, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കൂ.' എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൻ എന്നെ എന്റെ സഖിയുടെ അടുത്ത് അതിമനോഹരമായ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി.
ജഗാമ തരസാ ദുഷ്ടഃ പുരേ സ്വസ്യ മനോഹരേ । സൈന്യേന മഹതാ യുക്തഃ പ്രഫുല്ലവദനാമ്ബുജഃ
അവൻ, ദുഷ്ടൻ, മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു, വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം തന്റെ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ കടന്നു.
ഏകാവലീ തഥാ മാം ച സംസ്ഥാപ്യ ധവലേ ഗൃഹേ । രാക്ഷസാന് ഗൃഹരക്ഷാര്ഥം കല്പയാമാസ കോടിശഃ
ഏകാവളിയെയും എന്നെയും അവൻ വെള്ളയുള്ള വലിയ വീട്ടിൽ പാർപ്പിച്ചു, ആ വീട്ടിന് കാവൽവെയ്ക്കാൻ അനേകം രാക്ഷസന്മാരെ നിയോഗിച്ചു.
ദ്വിതീയേ ദിവസേ സോഽഥ മാമുവാച രഹോ നൃപ । പ്രബോധയ സഖീം ബാലാം ശോചന്തീം വിരഹാതുരാമ്
രണ്ടാം ദിവസം, രാജാവേ, അവൻ രഹസ്യമായി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ബാലസഖിയെ, വിരഹത്തിൽ ദുഃഖിച്ചു കിടക്കുന്നവളെ ഉണർത്തൂ.'
പത്നീ മേ ഭവ സുശ്രോണി സുഖം ഭുങ്ക്ഷവ യഥേപ്സിതമ് । രാജ്യം ത്വദീയം ചന്ദ്രാസ്യേ സേവകോഽഹം സദാ തവ
'നീ എന്റെ ഭാര്യയാവൂ, മനോഹരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഇഷ്ടംപോലെ സുഖം അനുഭവിക്കൂ. ഈ രാജ്യം നിന്റെതാണു, ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ളവളേ, ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ സേവകനാണ്.'