കഥം കരോമ്യഹം ചാത്ര ദുര്ഘടം ച ഗൃഹാശ്രമമ് । ഏവം ചിന്തയതസ്തസ്യ ഘൃതാചീ ദിവ്യരൂപിണീ
ഈ ദുഷ്കരമായ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം ഞാൻ എങ്ങനെ ഏറ്റെടുക്കും? ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ദിവ്യസൗന്ദര്യമുള്ള ഘൃതാചി അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
പ്രാപ്താ ദൃഷ്ടിപഥം തത്ര സമീപേ ഗഗനേ സ്ഥിതാ । താം ദൃഷ്ട്വാ ചഞ്ചലാപാങ്ഗീം സമീപസ്ഥാം വരാപ്സരാമ്
അവൾ സമീപത്തുള്ള ആകാശത്ത് ദൃശ്യമായപ്പോൾ, കണ്മണികൾ ചഞ്ചലമായ മനോഹരമായ ആ അപ്സരയെ അവൻ കണ്ടു.
പഞ്ചബാണപരീതാങ്ഗസ്തൂര്ണമാസീദ്ധൃതവ്രതഃ । ചിന്തയാമാസ ച തദാ കിം കരോമ്യദ്യ സംകടേ
പഞ്ചബാണന്റെ അമ്പുകൾ പോലെ കാമത്തിൽ അകപ്പെട്ട്, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നവനും ഉടൻ അകപ്പെട്ടുപോയി; 'ഈ കഠിനസമയത്ത് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും?' എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത.
ധര്മസ്യ പുരതഃ പ്രാപ്തേ കാമഭാവേ ദുരാസദേ । അങ്ഗീകരോമി യദ്യേനാം വഞ്ചനാര്ഥമിഹാഗതാമ്
ധർമ്മത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, അതിജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള കാമം ഉണരുമ്പോൾ, എന്നെ വഞ്ചിക്കാൻ വന്ന ഈ സ്ത്രീയെ ഞാൻ സ്വീകരിച്ചാൽ,
ഹസിഷ്യന്തി മഹാത്മാനസ്താപസാ മാം തു വിഹ്വലമ് । തപസ്തപ്ത്വാ മഹാഘോരം പൂര്ണവര്ഷശതം ത്വിഹ
മഹാത്മാക്കളായ തപസ്സികൾ എന്നെ അസ്ഥിരനായി കാണുമ്പോൾ പരിഹസിക്കും; ഞാൻ ഇവിടെ നൂറുവർഷം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തിട്ടും.
ദൃഷ്ട്വാപ്സരാം ച വിവശഃ കഥം ജാതോ മഹാതപാഃ । കാമം നിന്ദാപി ഭവതു യദി സ്യാദതുലം സുഖമ്
ഒരു അപ്സരയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഈ മഹാതപസ്വി എങ്ങനെ അശക്തനായി? അപരിമിതമായ സുഖം ലഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നിന്ദയുണ്ടായാലും പരവായില്ല.
ഗൃഹസ്ഥാശ്രമസമ്ഭൂതം സുഖദം പുത്രകാമദമ് । സ്വര്ഗദം ച തഥാ പ്രോക്തം ജ്ഞാനിനാം മോക്ഷദം തഥാ
ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ നിന്നുള്ള ജീവിതം സന്തോഷവും മക്കളെ ലഭിക്കുന്നതും സ്വർഗം നൽകുന്നതും, ജ്ഞാനികൾക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നതുമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
ന ഭവിഷ്യതി തന്നൂമനയാ ദേവകന്യയാ । നാരദാച്ച മയാ പൂര്വം ശ്രുതമസ്തി കഥാനകമ് । യഥോര്വശീവശോ രാജാ പരാഭൂതഃ പുരൂരവാഃ
പക്ഷേ ഈ ദേവകന്യയുമായി അങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ല; നാരദനിൽ നിന്ന് ഞാൻ മുമ്പേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഉർവശിയുടെ അടിമയായി പുരൂരവസെന്ന രാജാവ് പരാജയപ്പെട്ട കഥ.
ബുധോത്പത്തിഃ ഋഷയ ഊചുഃ കോഽസൌ പുരൂരവാ രാജാ കോര്വശീ ദേവകന്യകാ । കഥം കഷ്ടം ച സമ്പ്രാപ്തം തേന രാജ്ഞാ മഹാത്മനാ
ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: ഈ പുരൂരവസെന്ന രാജാവ് ആരാണ്? ഉർവശി എന്ന ദേവകന്യ ആരാണ്? ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന് എന്ത് കഷ്ടം നേരിട്ടു?
സര്വം കഥാനകം ബ്രൂഹി ലോമഹര്ഷണജാധുനാ । ശ്രോതുകാമാ വയം സര്വേ ത്വന്മുഖാബ്ജച്യുതം രസമ്
ലോമഹർഷണപുത്രാ, ആ കഥ മുഴുവൻ ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ; നിങ്ങളുടെ പദ്മപുഷ്പംപോലെയുള്ള വായിൽ നിന്ന് വീണുവീഴുന്ന അമൃതം ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അമൃതാദപി മിഷ്ടാ തേ വാണീ സൂത രസാത്മികാ । ന തൃപ്യാമോ വയം സര്വേ സുധയാ ച യഥാമരാഃ
സൂതാ, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതത്തേക്കാൾ മധുരവും രസമുള്ളതുമാണ്; ദേവന്മാർക്ക് അമൃതം എത്രയാണെങ്കിലും ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾക്ക് അളവില്ലാത്ത ആസ്വാദനമാണ്.
സൂത ഉവാച ശൃണുധ്വം മുനയഃ സര്വേ കഥാം ദിവ്യാം മനോരമാമ് । വക്ഷ്യാമ്യഹം യഥാബുദ്ധ്യാ ശ്രുതാം വ്യാസവരോത്തമാത്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷിമാരേ, ഈ ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ കഥ നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ; ഞാൻ എന്റെ ബുദ്ധിയനുസരിച്ച്, വ്യാസഭഗവാനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ പറയാം.
ഗുരോസ്തു ദയിതാ ഭാര്യാ താരാ നാമേതി വിശ്രുതാ । രൂപയൌവനയുക്താ സാ ചാര്വങ്ഗീ മദവിഹ്വലാ
ഗുരുവിന്റെ പ്രിയഭാര്യയായ താര എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായവൾ, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു; അവൾ മനോഹരമായ രൂപവും ആസക്തിയും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
ഗതൈകദാ വിധോര്ധാമ യജമാനസ്യ ഭാമിനീ । ദൃഷ്ടാ ച ശശിനാത്യര്ഥം രൂപയൌവനശാലിനീ
ഒരു ദിവസം ആ ഭാമിനി, യജമാനനായ ചന്ദ്രന്റെ വസതിയിലേക്ക് പോയി; അവളെ ചന്ദ്രൻ കണ്ടു, അതീവ സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളായി.
കാമാതുരസ്തദാ ജാതഃ ശശീ ശശിമുഖീം പ്രതി । സാപി വീക്ഷ്യ വിധും കാമം ജാതാ മദനപീഡിതാ
അപ്പോൾ ചന്ദ്രൻ ആ ചന്ദ്രമുഖിയായ താരയെ കാണുമ്പോൾ കാമത്തിൽ അകപ്പെട്ടു; അവളും ചന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ കാമവേദനയിൽ പെട്ടുപോയി.
താവന്യോന്യം പ്രേമയുക്തൌ സ്മരാര്തൌ ച ബഭൂവതുഃ । താരാ ശശീ മദോന്മത്തൌ കാമബാണപ്രപീഡിതൌ
അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം പ്രേമത്തോടെ, കാമവേദനയിൽ പെട്ടവരായി; താരയും ചന്ദ്രനും കാമബാണത്തിൽ അകപ്പെട്ട് മദത്തിൽ മുങ്ങിയവരായി.
രേമാതേ മദമത്തൌ തൌ പരസ്പരസ്പൃഹാന്വിതൌ । ദിനാനി കതിചിത്തത്ര ജാതാനി രമമാണയോഃ
ആ ഇരുവരും പരസ്പരം ആഗ്രഹത്തോടെ മോഹത്തിൽ മുങ്ങി, അവിടെ കുറേ ദിവസങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒരുമിച്ച് കഴിച്ചു.
ബൃഹസ്പതിസ്തു ദുഃഖാര്തസ്താരാമാനയിതും ഗൃഹമ് । പ്രേഷയാമാസ ശിഷ്യം തു നായാതാ സാ വശീകൃതാ
ബൃഹസ്പതി ദുഃഖത്തിൽ ആകയാൽ, താരയെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ തന്റെ ശിഷ്യനെ അയച്ചു; പക്ഷേ, അവൾ മോഹഭ്രമത്തിൽ ആകയാൽ തിരികെ വന്നില്ല.
പുനഃ പുനര്യദാ ശിഷ്യം പരാവര്തത ചന്ദ്രമാഃ । ബൃഹസ്പതിസ്തദാ ക്രുദ്ധോ ജഗാമ സ്വയമേവ ഹി
ശിഷ്യൻ പലതവണ തിരികെ വന്നിട്ടും താരയെ കൊണ്ടുവരാതെ വന്നപ്പോൾ, ബൃഹസ്പതി കോപത്തോടെ സ്വയം പോയി.
ഗത്വാ സോമഗൃഹം തത്ര വാചസ്പതിരുദാരധീഃ । ഉവാച ശശിനം ക്രുദ്ധഃ സ്മയമാനം മദാന്വിതമ്
സോമന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയ ബൃഹസ്പതി, മഹാത്മാവായ അവൻ, കോപത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരിക്കുന്ന ചന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
കിം കൃതം കില ശീതാംശോ കര്മ ധര്മവിഗര്ഹിതമ് । രക്ഷിതാ മമ ഭാര്യേയം സുന്ദരീ കേന ഹേതുനാ
"ചന്ദ്രനേ, നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തി ധർമ്മത്തിന് എതിരായതല്ലേ? ഞാൻ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന എന്റെ ഭാര്യയെ നീ എന്തിനാണ് എടുത്തത്?"
തവ ദേവ ഗുരുശ്ചാഹം യജമാനോഽസി സര്വഥാ । ഗുരുഭാര്യാ കഥം മൂഢ ഭുക്താ കിം രക്ഷിതാഥവാ
"ദേവനേ, ഞാൻ നിന്റെ ഗുരുവാണ്, നീ എപ്പോഴും യജമാനനാണ്; ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സംരക്ഷിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ ഭോജിച്ചോ, നീ ചെയ്തത് എങ്ങനെ?"
ബ്രഹ്മഹാ ഹേമഹാരീ ച സുരാപോ ഗുരുതല്പഗഃ । മഹാപാതകിനോ ഹ്യേതേ തത്സംസര്ഗീ ച പഞ്ചമഃ
"ബ്രാഹ്മണഹത്യ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കൽ, മദ്യം കുടിക്കൽ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കൽ — ഇവ വലിയ പാപങ്ങളാണ്; ഇവരുമായി ഇടപെടുന്നവൻ അഞ്ചാമനാണ്."
മഹാപാതകയുക്തസ്ത്വം ദുരാചാരോഽതിഗര്ഹിതഃ । ന ദേവസദനാര്ഹോഽസി യദി ഭുക്തേയമങ്ഗനാ
"നീ വലിയ പാപത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും, ദുഷ്ടനും, എല്ലാവരും കുറ്റം പറയുന്നവനുമാണ്; ഈ സ്ത്രീയെ ഭോജിച്ചാൽ, ദേവലോകത്തിന് അർഹനല്ല നീ."
മുഞ്ചേമാമസിതാപാങ്ഗീം നയാമി സദനം മമ । നോചേദ്വക്ഷ്യാമി ദുഷ്ടാത്മന് ഗുരുദാരാപഹാരിണമ്
"ഈ കറുത്ത കണ്ണുള്ള സ്ത്രീയെ വിട്ടുകൊടുപ്പിക്കൂ, ഞാൻ അവളെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം; അല്ലെങ്കിൽ, ദുഷ്ടനായ ഗുരുദാര അപഹാരിയെന്നു ഞാൻ എല്ലാവർക്കും പറയും."
ഇത്യേവം ഭാഷമാണം തമുവാച രോഹിണീപതിഃ । ഗുരും ക്രോധസമായുക്തം കാന്താവിരഹദുഃഖിതമ്
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, രോഹിണിയുടെ ഭർത്താവ്, കോപത്തിലും പ്രിയയെ വിട്ടു ദുഃഖത്തിലും ആയ ഗുരുവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഇന്ദുരുവാച ക്രോധാത്തേ തു ദുരാരാധ്യാ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്രോധവര്ജിതാഃ । പൂജാര്ഹാ ധര്മശാസ്ത്രജ്ഞാ വര്ജനീയാസ്തതോഽന്യഥാ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കോപം കാരണം, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്; അവർ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹരും, ധർമ്മശാസ്ത്രം അറിയുന്നവരും, അല്ലാത്തപക്ഷം വിട്ടുനിൽക്കേണ്ടവരുമാണ്."
ആഗമിഷ്യതി സാ കാമം ഗൃഹം തേ വരവര്ണിനീ । അത്രൈവ സംസ്ഥിതാ ബാലാ കാ തേ ഹാനിരിഹാനഘ
"അവൾ, ആ സുന്ദരി, ഇഷ്ടം വന്നാൽ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരും; അവൾ ഇവിടെ വെറും കുട്ടിയായി നിൽക്കുകയാണ് — നീ എന്ത് നഷ്ടം കാണുന്നു, പാപമില്ലാത്തവനേ?"
ഇച്ഛയാ സംസ്ഥിതാ ചാത്ര സുഖകാമാര്ഥിനീ ഹി സാ । ദിനാനി കതിചിത്സ്ഥിത്വാ സ്വേച്ഛയാ ചാഗമിഷ്യതി
"അവൾ സ്വച്ഛന്ദമായി ഇവിടെ നിൽക്കുകയാണ്, സുഖം ആഗ്രഹിച്ചാണ്; കുറേ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ താൻ ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ തിരികെ വരും."
ത്വയൈവോദാഹൃതം പൂര്വം ധര്മശാസ്ത്രമതം തഥാ । ന സ്ത്രീ ദുഷ്യതി ചാരേണ ന വിപ്രോ വേദകര്മണാ
"നീ തന്നെ മുമ്പ് പറഞ്ഞതല്ലേ — സ്ത്രീ യാത്രചെയ്താൽ ദോഷമില്ല, ബ്രാഹ്മണൻ വേദപാഠം ചെയ്താൽ പാപമില്ല എന്ന്?"