വൈരസ്യ കാരണം തേഷാം കിം മേ ബ്രൂഹി പിതാമഹ । നിമിത്തേന വിനാ ക്രോധം കഥം കുര്വന്തി സത്തമാഃ
അവർക്കിടയിൽ വൈരത്തിന്റെ കാരണം എന്തായിരുന്നു? ദയവായി പറയണം, പിതാമഹാ. കാരണമില്ലാതെ നല്ലവർ എങ്ങനെ കോപത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും?
വൈരം പുരോഹിതൈഃ സാര്ധം കസ്മാത്തേഷാമജായത । നാല്പഹേതോര്ഹി തദ്വൈരം ക്ഷത്രിയാണാം ഭവിഷ്യതി
പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം ആ വൈരം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി? ക്ഷത്രിയർക്കു ചെറിയ കാരണത്തിന് അങ്ങനെ വൈരം ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ.
അന്യഥാ ബ്രാഹ്മണാന് പൂജ്യാന്കഥം ജഘ്നുരനാഗസഃ । ബാഹുജാ ബലവന്തോഽപി പാപഭീതാഃ കഥം ന തേ
അല്ലെങ്കിൽ, ആരാധ്യരും നിർദോഷികളും ആയ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അവർ എങ്ങനെ കൊല്ലാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടു? ശക്തരും ബലവാന്മാരുമാണ്, എങ്കിലും പാപഭയമില്ലാതെ എങ്ങനെ അങ്ങനെ ചെയ്തു?
സ്വല്പേഽപരാധേ കോ ഹന്യാദ്വാഡവാന്ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ । സന്ദേഹോ മേ മുനിശ്രേഷ്ഠ കാരണം വക്തുമര്ഹസി
ചെറിയ കുറ്റത്തിന് ആരാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലാൻ പോകുക, ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠാ? എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, കാരണം ദയവായി പറയണം.
സൂത ഉവാച ഇതി പൃഷ്ടസ്തദാ തേന രാജ്ഞാ സത്യവതീസുതഃ । ഉവാച പരമപ്രീതഃ കഥാം സംസ്മൃത്യ ചേതസാ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് സത്യവതിയുടെ മകൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ആ കഥ മനസ്സിൽ ഓർത്ത് പറഞ്ഞു.
വ്യാസ ഉവാച ശൃണു പാരിക്ഷിതേ വാര്താം ക്ഷത്രിയാണാം പുരാതനീമ് । ആശ്ചര്യകാരിണീം സമ്യഗ്വിദിതാം ച പുരാ മയാ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: പാർക്ഷിതേ, പണ്ടത്തെ ക്ഷത്രിയരുടെ അത്ഭുതകരമായ, ഞാൻ നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്ന കഥ നീ കേൾക്കൂ.
കാര്തവീര്യേതി നാമ്നാഭൂദ്ധൈഹയഃ പൃഥിവീപതിഃ । സഹസ്രബാഹുര്ബലവാനര്ജുനോ ധര്മതത്പരഃ
കാർതവീര്യ എന്ന പേരിൽ ഒരു ഹൈഹയ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; ആയിരം കൈകളും ഉള്ള, അർജുനനെന്നപോലെ ബലശാലിയും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായിരുന്നു.
ദത്താത്രേയസ്യ ശിഷ്യോഽഭൂദവതാരോ ഹരേരിവ । സിദ്ധഃ സര്വാര്ഥദഃ ശാക്തോ ഭൃഗൂണാം യാജ്യ ഏവ സഃ
ദത്താത്രേയന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു; ഹരിയുടെ അവതാരമെന്നപോലെ. എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നൽകാൻ കഴിവുള്ളവൻ, ശക്തിഭക്തനും, ഭൃഗുക്കൾക്കായി യാഗം നടത്തിയവനും.
യജ്വാ പരമധര്മിഷ്ഠഃ സദാ ദാനപരായണഃ । ദദൌ വിത്തം ഭൃഗുഭ്യോഽസൌ കൃത്വാ യജ്ഞാനനേകശഃ
മഹായാഗികൻ, പരമധാർമ്മികൻ, എപ്പോഴും ദാനത്തിൽ താല്പര്യമായവൻ; അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ഭൃഗുക്കൾക്ക് ധനം നൽകി.
ധനിനസ്തേ ദ്വിജാ ജാതാ ഭൃഗവോ നൃപദാനതഃ । ഹയരത്നസമൃദ്ധ്യാഢ്യാഃ സഞ്ജാതാഃ പ്രഥിതാ ഭുവി
രാജാവിന്റെ ആദരത്തിൽ ഭൃഗുവംശ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ധനികരായി, ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരായി, കുതിരകളും രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും നിറഞ്ഞവരായി.
സ്വര്യാതേ നൃപശാര്ദൂലേ കാര്തവീര്യാര്ജുനേ പുനഃ । ഹൈഹയാ നിര്ധനാ ജാതാഃ കാലേന മഹതാ നൃപ
കാർതവീര്യാർജുനൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഹൈഹയന്മാർ വലിയ കാലം കഴിഞ്ഞ് ദരിദ്രരായി.
ധനകാര്യം സമുത്പന്നം ഹൈഹയാനാം കദാചന । യാചിഷ്ണവോഽഭിജഗ്മുസ്താന്ഭൂഗൂംസ്തേ ഹൈഹയാ നൃപ
ഒരു ദിവസം ഹൈഹയന്മാർക്ക് ധനാവശ്യമായപ്പോൾ, അവർ ഭൃഗുക്കളെ സമീപിച്ചു, ഭൂമി യാചിച്ചു.
വിനയം ക്ഷത്രിയാഃ കൃത്വാപ്യയാചന്ത ധനം ബഹു । ന ദദുസ്തേഽതിലോഭാര്താ നാസ്തി നാസ്തീതിവാദിനഃ
ക്ഷത്രിയർ വിനയം കാണിച്ചിട്ടും, ധനം ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അത്യന്തം ലോഭികളും 'ഒന്നുമില്ല, ഒന്നുമില്ല' എന്നു പറയുന്നവരും ഒന്നും കൊടുത്തില്ല.
ഭൂമൌ ച നിദധുഃ കേചിദ്ഭൃഗവോ ധനമുത്തമമ് । ദദുഃ കേചിദ്ദ്വിജാതിഭ്യോ ജ്ഞാത്വാ ക്ഷത്രിയതോ ഭയമ്
ചില ഭൃഗുക്കാർ തങ്ങളുടെ വിലയേറിയ ധനം ഭൂമിയിൽ മറച്ചു. ചിലർ ക്ഷത്രിയന്മാരെ ഭയന്ന്, ആ ധനം മറ്റ് ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകി.
കൃത്വാ സ്ഥാനാന്തരേ ദ്രവ്യം ബ്രാഹ്മണാ ഭയവിഹ്വലാഃ । ത്യക്ത്വാഽഽശ്രമാന്യയുഃ സര്വേ ഭൃഗവസ്തൃഷ്ണയാന്വിതാഃ
ഭയത്തിൽ വിറങ്ങലിച്ച ബ്രാഹ്മണർ തങ്ങളുടെ വസ്തുക്കൾ മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റി. എല്ലാ ഭൃഗുക്കാരും തപോവനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആഗ്രഹത്തിൽ പിടപ്പെട്ട് പുറപ്പെട്ടു.
യാജ്യാംശ്ച ദുഃഖിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ന ദദുര്ലോഭമോഹിതാഃ । പലായിത്വാ ഗതാഃ സര്വേ ഗിരിദുര്ഗാനുപാശ്രിതാഃ
യജ്ഞികന്മാർ ദുഃഖിതരാണെന്ന് കണ്ടിട്ടും, ലാഭത്തിൽ അകപ്പെട്ടവർ ഒന്നും കൊടുത്തില്ല. എല്ലാവരും ഓടി പോയി, പർവ്വതകോട്ടകളിൽ അഭയം തേടി.
തതസ്തേ ഹൈഹയാസ്താത ദുഃഖിതാഃ കാര്യഗൌരവാത് । ഭൃഗൂണാമാശ്രമാഞ്ജഗ്മുര്ദ്രവ്യാര്ഥം ക്ഷത്രിയര്ഷഭാഃ
അപ്പോൾ, ഹൈഹയന്മാർ ദുഃഖിതരായിട്ടും, കടമയുടെ ഭാരം കൊണ്ട്, ഭൃഗുക്കാരുടെ ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് ധനം തേടി പോയി.
ഭൃഗൂംസ്തു നിര്ഗതാന്വീക്ഷ്യ ശൂന്യാംസ്ത്യക്ത്യാ ഗൃഹാനഥ । ചഖനുര്ഭൂതലം തത്ര ദ്രവ്യാര്ഥം ഹൈഹയാ ഭൃശമ്
ഭൃഗുക്കാർ പോയതും വീടുകൾ ശൂന്യമാണെന്നും കണ്ട ഹൈഹയന്മാർ, ധനം കണ്ടെത്താൻ ഭൂമി കുഴിച്ചു തിരഞ്ഞു.
ഖനതാധിഗതം വിത്തം കേനചിദ്ഭൃഗുവേശ്മനി । ദദൃശുഃ ക്ഷത്രിയാഃ സര്വേ തദ്വിത്തം ശ്രമകര്ശിതാഃ
ഒരു ഭൃഗുവിന്റെ വീട്ടിൽ കുഴിച്ചപ്പോൾ, അവർക്കു ധനം കണ്ടെത്താനായി. എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും അത്രേം പരിശ്രമിച്ച ശേഷം ആ ധനം കണ്ടു.
യത്ര യത്ര സമുത്പന്നം ഭൂരി ദ്രവ്യം മഹീതലാത് । തദാ തേ പാര്ശ്വഭാഗസ്ഥബ്രാഹ്മണാനാം ഗൃഹാണ്യപി
ഭൂമിയിൽ എവിടെയെങ്കിലും ധനം ലഭിച്ചാൽ, അവിടെ അടുത്ത് താമസിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരുടെ വീടുകളിലും അവർ കയറി.
നിര്ഭിദ്യ ഹൈഹയാ ദ്രവ്യം ദദൃശുര്ധനലിപ്സയാ । ബ്രാഹ്മണാശ്ചുകുശഃ സര്വേ ഭീതാശ്ച ശരണം ഗതാഃ
ഹൈഹയന്മാർ ധനലോഭത്തിൽ വീടുകൾ പൊളിച്ച് ധനം കണ്ടു. എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ഭയന്ന് ഓടി അഭയം തേടി.
അതിചിന്വത്സു വിപ്രാണാം ഭവനാന്നിഃസൃതം ബഹു । നിജഘ്നുസ്താഞ്ഛരൈഃ കോപാദ്വാഡവാഞ്ഛരണാഗതാന്
ബ്രാഹ്മണരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് ധനം കിട്ടുമ്പോൾ, കോപത്തിൽ, അഭയം തേടിയവരെ കുതിരകളെപ്പോലെ അമ്പുകൊണ്ട് വധിച്ചു.
യയുസ്തേ ഗിരിദുര്ഗാംശ്ച യത്ര വൈ ഭൃഗവഃ സ്ഥിതാഃ । ആഗര്ഭാദനുകൃന്തന്തശ്ചേരുശ്ചൈവ മഹീമിമാമ്
അവർ ഭൃഗുക്കാർ അഭയം തേടിയ പർവ്വതകോട്ടകളിലേക്കും പോയി, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ വെട്ടി, ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
പ്രാപ്താന്പ്രാപ്താന്ഭൃഗൂന്സര്വാന്നിജഘ്നുര്നിശിതൈഃ ശരൈഃ । ആബാലവൃദ്ധാനപരാനവമന്യ ച പാതകമ്
കണ്ടെത്തിയ എല്ലാ ഭൃഗുക്കാരെയും, ചെറുപ്പവും വയസ്സുമൊക്കെ നോക്കാതെ, കൂർച്ച അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലുകയും, അതിനെ പാപം എന്നു കണക്കാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏവമുത്പാട്യമാനേഷു ഭാര്ഗവേഷു യതസ്തതഃ । ഹന്യുര്ഗര്ഭാംശ്ച നാരീണാം ഗൃഹീത്വാ ഹൈഹയാ ഭൃശമ്
ഭൃഗുക്കാർ എല്ലായിടത്തും നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഹൈഹയന്മാർ സ്ത്രീകളെ പിടിച്ചു, അവരുടെ ഗർഭസ്ഥശിശുക്കളെയും കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
രുരുദുസ്താഃ സ്ത്രിയഃ കാമം കുരര്യ ഇവ ദുഃഖിതാഃ । ഗര്ഭാശ്ച കൃന്തിതാ യാസാം ക്ഷത്രിയൈഃ പാപനിശ്ചയൈഃ
ആ സ്ത്രീകൾ ദുഃഖത്തിൽ കുരരികൾ പോലെ കരഞ്ഞു; അവരുടെ ഗർഭങ്ങൾ ക്ഷത്രിയന്മാർ പാപബുദ്ധിയിൽ വെട്ടി കളഞ്ഞു.
അന്യേഽപ്യാഹുശ്ച താന്ദൃപ്താന്മുനയസ്തീര്ഥവാസിനഃ । മുഞ്ചന്തു ക്ഷത്രിയാഃ ക്രോധം ബ്രാഹ്മണേഷു ഭയാവഹമ്
മറ്റു തീർത്ഥവാസി മുനികൾ അവരെയ്പ്പറ്റി പറഞ്ഞു: 'ക്ഷത്രിയർ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടുള്ള ഈ ക്രോധം ഉപേക്ഷിക്കണം; അതു ഭയമാണ്.'
അയുക്തമേതദാരബ്ധം ഭവദ്ഭിഃ കര്മ ഗര്ഹിതമ് । യദ്ഗര്ഭാന്ഭൃഗുപത്നീനാം നിഹന്യുഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭാഃ
'നിങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഈ പ്രവൃത്തി ശരിയല്ല, നിന്ദനീയമാണ്; ഭൃഗുപത്നിമാരുടെ ഗർഭസ്ഥശിശുക്കളെ കൊല്ലുന്നത് ക്ഷത്രിയന്മാർക്കു യോജിച്ച കാര്യമല്ല.'
അത്യുഗ്രപുണ്യപാപാനാമിഹൈവ ഫലമാപ്നുയാത് । തസ്മാജ്ജുഗുപ്സിതം കര്മ ത്യക്തവ്യം ഭൂതിമിച്ഛതാ
'ഇവിടെ അത്യന്തം പുണ്യവും പാപവും ഉടൻ ഫലം തരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഭാവി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയുള്ള ദുഷ്കർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കണം.'
താനാഹുര്ഹൈഹയാഃ ക്രുദ്ധാ മുനീനഥ ദയാപരാന് । ഭവന്തഃ സാധവഃ സര്വേ നാര്ഥജ്ഞാഃ പാപകര്മണാമ്
അപ്പോൾ കോപിതരായ ഹൈഹയന്മാർ, ദയയുള്ള ആ മുനികൾക്ക് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എല്ലാം നല്ലവരാണ്, പക്ഷേ പാപികളുടെ വഴികൾ അറിയുന്നില്ല.'